Ιστορικές εκλογές στην Ολλανδία: Άνοιξαν οι κάλπες – Στραμμένο το βλέμμα όλης της Ευρώπης στη Χάγη

Οι κάλ­πες άνοι­ξαν στην Ολ­λαν­δία για τις βου­λευ­τι­κές εκλο­γές και σχε­δόν 13 εκα­τομ­μύ­ρια ψη­φο­φό­ροι κα­λού­νται στις κάλ­πες για να απο­φα­σί­σουν ποια κόμ­μα­τα θα κερ­δί­σουν τις πε­ρισ­σό­τε­ρες έδρες στο κοι­νο­βού­λιο.

Τα εκλο­γι­κά τμή­μα­τα θα κλεί­σουν στις 21:00 (22:00 ώρα Ελ­λά­δας) και οι πρώ­τες εκτι­μή­σεις των απο­τε­λε­σμά­των ανα­μέ­νο­νται λίγο αρ­γό­τε­ρα, ενώ αριθ­μός ρεκόρ ψη­φο­φό­ρων δη­λώ­νουν πως δεν γνω­ρί­ζουν ακόμη ποιόν υπο­ψή­φιο θα ψη­φί­σουν όταν βρε­θούν πίσω από το πα­ρα­βάν.

Οι δη­μο­σκο­πή­σεις δεί­χνουν πως το κε­ντρο­δε­ξιό κόμμα VVD του πρω­θυ­πουρ­γού Μαρκ Ρούτε έχει μικρό προ­βά­δι­σμα επί του PVV (Κόμμα για την Ελευ­θε­ρία) του Γκέ­ερτ Βίλ­ντερς, που υιο­θε­τεί θέ­σεις κατά του ισλάμ και κατά της ΕΕ.

Οι βου­λευ­τι­κές εκλο­γές της Ολ­λαν­δί­ας ανα­μέ­νε­ται ότι θα απο­τε­λέ­σουν ένα βα­ρό­με­τρο του λαϊ­κι­σμού πριν από πα­ρό­μοιες εκλο­γές που πρό­κει­ται να πραγ­μα­το­ποι­η­θούν σε άλλες χώρες της Ευ­ρώ­πης.

Μετά το Brexit στη Βρε­τα­νία και τη νίκη του Ντό­ναλντ Τραμπ στις αμε­ρι­κα­νι­κές προ­ε­δρι­κές εκλο­γές, όλα τα μάτια είναι στραμ­μέ­να στον σχη­μα­τι­σμό του ισλα­μο­φο­βι­κού βου­λευ­τή Γκέ­ερτ Βίλ­ντερς, ο οποί­ος ση­μεί­ω­σε πτώση στις τε­λευ­ταί­ες δη­μο­σκο­πή­σεις αφού είχε πα­ρα­μεί­νει για πολ­λούς μήνες στην κο­ρυ­φή.

Σε μια ύστα­τη προ­σπά­θεια να γοη­τεύ­σουν τους ψη­φο­φό­ρους, οι επι­κε­φα­λής των ψη­φο­δελ­τί­ων κο­ντα­ρο­χτυ­πή­θη­καν χθες το βράδυ στην τη­λε­ό­ρα­ση. «Αν οι πο­λί­τες έχουν ανά­γκη από έναν ηγέτη, το βλέμ­μα τους στρέ­φε­ται προς εμένα», υπο­στή­ρι­ξε ο πρω­θυ­πουρ­γός Μαρκ Ρούτε.

Ο υπο­ψή­φιος αυτός του status quo επι­χεί­ρη­σε να με­τα­τρέ­ψει την εκλο­γι­κή ανα­μέ­τρη­ση σε μο­νο­μα­χία με τον Γκέ­ερτ Βίλ­ντερς και δια­βε­βαί­ω­σε τους Ολ­λαν­δούς πως έχουν να επι­λέ­ξουν ανά­με­σα σε δύο: το χάος ή τη στα­θε­ρό­τη­τα.

Πτώση του Βίλ­ντερς

Οι τε­λευ­ταί­ες δη­μο­σκο­πή­σεις που δη­μο­σιεύ­θη­καν χθες δεί­χνουν πως το Λαϊκό Φι­λε­λεύ­θε­ρο και Δη­μο­κρα­τι­κό Κόμμα (VVD) του Μαρκ Ρούτε απο­κτά προ­βά­δι­σμα από το Κόμμα για την Ελευ­θε­ρία (PVV) του Γκέ­ερτ Βίλ­ντερς.

Το VVD πι­στώ­νε­ται με 24 έως 28 έδρες από τις 150 που αριθ­μεί η κάτω βουλή του ολ­λαν­δι­κού κοι­νο­βου­λί­ου, απέ­χει ωστό­σο πολύ από τις 40 έδρες που δια­θέ­τει στο απερ­χό­με­νο κοι­νο­βού­λιο.

Το PVV, το οποίο ήταν πρώτο στις δη­μο­σκο­πή­σεις επί μήνες, ανα­μέ­νε­ται να κερ­δί­σει από 19 έως 22 έδρες και ακο­λου­θεί­ται κατά πόδας από τα πα­ρα­δο­σια­κά κόμ­μα­τα, όπως η Χρι­στια­νο­δη­μο­κρα­τι­κή Έκ­κλη­ση (CDA) και οι προ­ο­δευ­τι­κοί του D66.

Η CDA, που για καιρό κυ­ριάρ­χη­σε στην ολ­λαν­δι­κή πο­λι­τι­κή, θα μπο­ρού­σε επί­σης να ανα­δει­χθεί στον με­γα­λύ­τε­ρο σχη­μα­τι­σμό της χώρας και έχει σχε­δόν εξα­σφα­λί­σει ότι θα βρί­σκε­ται στην κυ­βέρ­νη­ση. Στη διάρ­κεια της εκ­στρα­τεί­ας, πρό­τει­νε να υπο­χρε­ω­θούν οι μα­θη­τές να ψάλ­λουν τον εθνι­κό ύμνο και άνοι­ξε και πάλι τη συ­ζή­τη­ση για τη διπλή υπη­κο­ό­τη­τα.

Το κόμμα αυτό, όπως και το VVD, έχουν υπο­σχε­θεί ότι δεν θα συ­νερ­γα­σθούν με τον Γκέ­ερτ Βίλ­ντερς. Στο πο­λι­τι­κό πρό­γραμ­μά του, που ανα­πτύσ­σε­ται σε ένα φύλλο, το τε­λευ­ταίο υπό­σχε­ται να κλεί­σει τα σύ­νο­ρα στους μου­σουλ­μά­νους με­τα­νά­στες, να απα­γο­ρεύ­σει την πώ­λη­ση του Κο­ρα­νί­ου και να κλεί­σει τα τε­μέ­νη σε μια χώρα ο πλη­θυ­σμός της οποί­ας πε­ρι­λαμ­βά­νει πε­ρί­που 5% μου­σουλ­μά­νους.

Ενώ οι από­ψεις του συ­γκέ­ντρω­σαν κά­ποια υποι­στή­ρι­ξη στην καρ­διά της με­τα­να­στευ­τι­κής κρί­σης, πολ­λοί Ολ­λαν­δοί τις θε­ω­ρούν υπερ­βο­λι­κά δυ­να­τές.

«Έχει το δι­καί­ω­μα να λέει την άποψή του, όμως δεν προ­τεί­νει καμιά λύση, το μόνο που κάνει είναι να δη­μιουρ­γεί φόβο», εκτι­μά έτσι ο Νιλς πα­ρα­κο­λου­θώ­ντας την τη­λε­μα­χία σε ένα μπαρ της Χάγης.

Κα­τα­κερ­μα­τι­σμέ­νο τοπίο

Ακόμη κι αν το PVV βγει από τις κάλ­πες ως ο με­γα­λύ­τε­ρος σχη­μα­τι­σμός της χώρας, κάτι που είναι λίγο πι­θα­νό σύμ­φω­να με τους ει­δι­κούς, ο Γκέ­ερτ Βίλ­ντερς δεν ανα­μέ­νε­ται να βρε­θεί στην κυ­βέρ­νη­ση, καθώς τα πε­ρισ­σό­τε­ρα άλλα κόμ­μα­τα αρ­νού­νται να συ­νερ­γα­σθούν μαζί του. Όμως το ανα­λο­γι­κό ολ­λαν­δι­κό εκλο­γι­κό σύ­στη­μα υπο­χρε­ώ­νει σε δη­μιουρ­γία κυ­βερ­νη­τι­κών συ­να­σπι­σμών.

Το πο­λι­τι­κό τοπίο ήρθε να πε­ρι­πλέ­ξει η πο­λι­τι­κή κρίση που ξέ­σπα­σε το σαβ­βα­το­κύ­ρια­κο ανά­με­σα στη Χάγη και την Άγκυ­ρα, αφού οι ολ­λαν­δι­κές αρχές απα­γό­ρευ­σαν σε τούρ­κους υπουρ­γούς να συμ­με­τά­σχουν σε συ­γκε­ντρώ­σεις υπέρ του τούρ­κου προ­έ­δρου Ρε­τζέπ Ταγίπ Ερ­ντο­γάν.

Εί­κο­σι οκτώ κόμ­μα­τα, ένας αριθ­μός ρεκόρ, συμ­με­τέ­χουν στις εκλο­γές. Σ’ ένα τόσο κα­τα­κερ­μα­τι­σμέ­νο τοπίο, ο σχη­μα­τι­σμός του νέου κυ­βερ­νη­τι­κού συ­να­σπι­σμού μπο­ρεί να απαι­τή­σει μήνες –το ρεκόρ μέχρι σή­με­ρα είναι 208 ημέ­ρες– και να έχει ως απο­τέ­λε­σμα μια συμ­φω­νία τεσ­σά­ρων ή πέντε κομ­μά­των.

Ενώ οι Ερ­γα­τι­κοί ση­μειώ­νουν μια άνευ προη­γου­μέ­νου οπι­σθο­χώ­ρη­ση, οι οι­κο­λό­γοι του GroenLinks τε­τρα­πλα­σιά­ζουν τις έδρες τους στις τε­λευ­ταί­ες δη­μο­σκο­πή­σεις. Στη διάρ­κεια της τη­λε­μα­χί­ας, ο επι­κε­φα­λής των οι­κο­λό­γων, ο 30χρο­νος Γέσε Κλά­βερ, δή­λω­σε πως η χώρα του έχει ανά­γκη «από έναν νέο τύπο ηγέτη».

newpost.gr