Μητσοτάκης: Βρέχει λεφτά και εμείς κρατάμε ομπρέλα

Χα­ρα­κτή­ρι­σε την έντα­ξη των ελ­λη­νι­κών ομο­λό­γων στο πρό­γραμ­μα πο­σο­τι­κής χα­λά­ρω­σης «πολύ ση­μα­ντι­κή για την ελ­λη­νι­κή οι­κο­νο­μία» λέ­γο­ντας: «Ο λόγος είναι ότι θα μειώ­σει το κό­στος δα­νει­σμού του Κρά­τους και θα συ­μπα­ρα­σύ­ρει το κό­στος δα­νει­σμού για τις τρά­πε­ζες και τε­λι­κά το κό­στος δα­νει­σμού για τις επι­χει­ρή­σεις».

Ο κ. Μη­τσο­τά­κης κα­τη­γό­ρη­σε την Κυ­βέρ­νη­ση ότι, κα­θυ­στε­ρώ­ντας να κλεί­σει την αξιο­λό­γη­ση, «δεν μας επι­τρέ­πει να έχου­με πρό­σβα­ση σε αυτό το χρη­μα­το­δο­τι­κό ερ­γα­λείο. Για να τα πω απλά: Βρέ­χει λεφτά και εμείς κρα­τά­με ομπρέ­λα. Αυτό είναι το κό­στος μιας συ­νε­χούς δια­πραγ­μά­τευ­σης που έχει έντο­να θε­α­τρι­κά χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά. Τα πε­ρι­βό­η­τα αντί­με­τρα θα ενερ­γο­ποι­η­θούν μόνο εάν ξε­πε­ρά­σου­με τους στό­χους για πρω­το­γε­νές πλε­ό­να­σμα 3,5%. Ό,τι συμ­βαί­νει και σή­με­ρα. Και σή­με­ρα, εάν ξε­πε­ρά­σου­με τους στό­χους έχου­με τη δυ­να­τό­τη­τα να επι­στρέ­ψου­με κά­ποια χρή­μα­τα πίσω. Άρα, όλο αυτό είναι ένα θέ­α­τρο. Το μόνο βέ­βαιο είναι ότι θα έχου­με μέτρα 2% του Α.Ε.Π. Μεί­ω­ση του αφο­ρο­λό­γη­του και με την κα­τάρ­γη­ση της προ­σω­πι­κής δια­φο­ράς, μεί­ω­ση των συ­ντά­ξε­ων».

Ο Πρό­ε­δρος της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας έκανε ιδιαί­τε­ρη ανα­φο­ρά στο βι­βλίο «Γιατί απο­τυγ­χά­νουν τα έθνη», το οποίο του δώ­ρι­σαν στο Επι­με­λη­τή­ριο. «Το βι­βλίο», είπε ο κ. Μη­τσο­τά­κης, «εξη­γεί γιατί οι κοι­νω­νί­ες, οι οποί­ες πε­τυ­χαί­νουν είναι τε­λι­κά αυτές που έχουν ανοι­χτούς συμ­με­το­χι­κούς δη­μο­κρα­τι­κούς θε­σμούς. Αυτές που δί­νουν, δη­λα­δή, την δυ­να­τό­τη­τα σε όσο το δυ­να­τόν πε­ρισ­σό­τε­ρους εμπλε­κό­με­νους της ιδιω­τι­κής οι­κο­νο­μί­ας να συμ­με­τέ­χουν στη δη­μιουρ­γία και την κα­τα­νο­μή του πλού­του». Και πρό­σθε­σε: «Τα έθνη που απο­τυγ­χά­νουν, είναι κα­τε­ξο­χήν αυτά όπου κλει­στές συ­ντε­χνί­ες, κλει­στές ολι­γαρ­χί­ες νέ­μο­νται τον πλού­το προς όφε­λός τους και όχι προς όφε­λος της κοι­νω­νί­ας. Πρέ­πει να κά­νου­με ένα με­γά­λο με­τα­σχη­μα­τι­σμό στην Ελ­λά­δα. Πρέ­πει να μι­λή­σου­με, επι­τέ­λους, με θάρ­ρος για το πως ο πλού­τος δη­μιουρ­γεί­ται από την ιδιω­τι­κή οι­κο­νο­μία και τις ιδιω­τι­κές επεν­δύ­σεις. Για το πως θα απο­ποι­νι­κο­ποι­ή­σου­με την έν­νοια της επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας. Για το πως θα το­πο­θε­τή­σου­με το ρόλο του Κρά­τους στο σωστό του πλαί­σιο, ως ένα πά­ρο­χο ποιο­τι­κών κοι­νω­νι­κών υπη­ρε­σιών και ένα φορέα που ρυθ­μί­ζει με τρόπο αντι­γρα­φειο­κρα­τι­κό τη λει­τουρ­γία της αγο­ράς».

Για τα «κόκ­κι­να δά­νεια», ο κ. Μη­τσο­τά­κης υπεν­θύ­μι­σε ότι η Νέα Δη­μο­κρα­τία έχει κα­τα­θέ­σει τη δική της ανα­λυ­τι­κή και τεκ­μη­ριω­μέ­νη πρό­τα­ση, τη «Δεύ­τε­ρη Ευ­και­ρία» και υπο­γράμ­μι­σε: «Είναι πιο απλή και λει­τουρ­γι­κή από τον εξω­δι­κα­στι­κό συμ­βι­βα­σμό που πρό­τει­νε η Κυ­βέρ­νη­ση. Βάζει το βάρος στις τρά­πε­ζες και όχι στο Δη­μό­σιο. Ενώ οι όποιες ρυθ­μί­σεις συ­μπα­ρα­σύ­ρουν και τις οφει­λές των ιδιω­τών προς το Δη­μό­σιο».

Μι­λώ­ντας για τις βιο­μη­χα­νι­κές πε­ριο­χές (ΒΙ.ΠΕ.), ο κ. Μη­τσο­τά­κης ξε­κα­θά­ρι­σε: «Θεωρώ ότι είναι ένα πολύ ση­μα­ντι­κό ερ­γα­λείο που μας επι­τρέ­πει να συ­γκε­ντρώ­νου­με την πα­ρα­γω­γι­κή μας βάση σε ορ­γα­νω­μέ­νες πε­ριο­χές, οι οποί­ες πρέ­πει να προ­σφέ­ρουν βα­σι­κές ποιο­τι­κές υπο­δο­μές. Πρέ­πει να γί­νουν αλ­λα­γές στο θε­σμι­κό πλαί­σιο. Πρέ­πει ο φο­ρέ­ας δια­χεί­ρι­σης των ΒΙΠΕ να επεν­δύ­σει σε αυτές πε­ρισ­σό­τε­ρα κον­δύ­λια. Η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα λέει ότι νέες επεν­δύ­σεις πρέ­πει να γί­νο­νται εντός ορ­γα­νω­μέ­νων χώρων».

Ανα­φο­ρι­κά με τον πρω­το­γε­νή τομέα, ο κ. Μη­τσο­τά­κης έδωσε έμ­φα­ση στην ανά­γκη να αλ­λά­ξει ο τρό­πος σκέ­ψης και οι αγρό­τες να στρα­φούν από τις λο­γι­κές των επι­δο­τή­σε­ων στην λο­γι­κή πα­ρα­γω­γής ποιο­τι­κών αγρο­τι­κών προ­ϊ­ό­ντων. «Ποιο­τι­κό προ­ϊ­όν», είπε, «είναι εκεί­νο που έχει καλή σχέση ποιό­τη­τας και κό­στους, ώστε η τιμή του να είναι αντα­γω­νι­στι­κή. Για να έχου­με εθνι­κή στρα­τη­γι­κή εξα­γω­γών απαι­τεί­ται να δούμε το όλο πλαί­σιο της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας της ελ­λη­νι­κής οι­κο­νο­μί­ας. Το ζή­τη­μα του κό­στους ενέρ­γειας και το κό­στος χρη­μα­το­δό­τη­σης είναι απο­λύ­τως κα­θο­ρι­στι­κό».

Τέλος, για τις Ανα­νε­ώ­σι­μες Πηγές Ενέρ­γειας (Α.Π.Ε.), δή­λω­σε: «Η Κρήτη πρέ­πει να γίνει ένα ερ­γο­στά­σιο πα­ρα­γω­γής κα­θα­ρής ενέρ­γειας. Για να γίνει όμως αυτό, πρέ­πει να μπο­ρεί να την που­λά­ει στο σύ­στη­μα. Άρα, πρέ­πει να δια­συν­δε­θεί με την ηπει­ρω­τι­κή Ελ­λά­δα. Δεν πρέ­πει να φο­βό­μα­στε τις Ανα­νε­ώ­σι­μες Πηγές Ενέρ­γειας. Είναι το μέλ­λον. Και το μέλ­λον είναι ήδη εδώ».