«Δεν θα έχει προηγούμενο αυτό που θα ζήσει η Ρόδος τον επόμενο χειμώνα που προβλέπεται ότι θα είναι πολύ δύσκολος. Παρόλα αυτά η κρίση αποτελεί μοναδική ευκαιρία αλλαγής νοοτροπίας, στάσης και συμπεριφοράς κυβερνώντων και κυβερνωμένων».
Την πρόβλεψη αυτή κάνει σε συνέντευξή του στη «δ» ο οικονομολόγος – κοινωνιολόγος και επιχειρηματίας κ. Νίκος Κωνσταντινίδης. Όταν ακόμη και αισιόδοξοι άνθρωποι όπως αυτός επισημαίνουν πως θα έρθουν δύσκολες ημέρες και πως η Ρόδος απλά πήρε το φιλί της ζωής μέχρι τον Οκτώβριο του 2011, εύκολα μπορεί να κατανοήσει κανείς, πόσο δύσκολες θα είναι οι ημέρες που θα έρθουν.
«Είμαι πεπεισμένος ότι η οικονομική κρίση είναι το αποτέλεσμα, η συνέπεια όλων αυτών, γιατί προηγήθηκαν της οικονομικής. Η εποχή των θεριακλήδων και του «ωχ-αδερδισμού» ανήκει στο παρελθόν», επισημαίνει ο γνωστός επιχειρηματίας και συγγραφέας, κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου, για εκείνους που δεν εννοούν να καταλάβουν τις αλλαγές.
Σύμφωνα με τον κ. Νίκο Κωνσταντινίδη δεν υπάρχουν μαγικές συνταγές εξόδου από την κρίση. Παρ’ όλα αυτά, υπάρχει αντίδοτο στο τοξικό κλίμα που επηρεάζει βαθιά την τοπική οικονομία και αυτό είναι η αλληλεγγύη.
«Πρέπει εμείς οι ίδιοι, αλλά και όλοι οι καταναλωτές, να κατανοήσουμε ότι η μαζική προσέλευση σε μεγάλες επιχειρήσεις (Πολυκαταστήματα, Σούπερ Μάρκετ κλπ) είναι η χαριστική βολή της τοπικής οικονομίας», τονίζει ο κ. Κωνσταντινίδης που αναφέρεται και στο μέλλον των επιχειρήσεων “Swedco” που θα επεκτείνουν τις δραστηριότητές τους στην Αθήνα!
Η συνέντευξη του κ. Νίκου Κωνσταντινίδη αναλυτικά:
• Πώς εξελίσσεται η κατάσταση στην αγορά του νησιού μας την τρέχουσα περίοδο καθώς ο χειμώνας που διανύσαμε δεν ήταν καλός από πλευράς κίνησης;
Η Ρόδος παίρνει το φιλί της ζωής, μέχρι τον Οκτώβρη του 2011. Είναι ο ευνοούμενος τόπος, ο οποίος έχει το προνόμιο των άδηλων πόρων. Η τουριστική βιομηχανία του νησιού είναι η μοναδική σανίδα σωτηρίας, αυτή την δύσκολη περίοδο…Σκεφτείτε ότι ο δικός μας χειμώνας είναι ολόκληρος ο χρόνος άλλων περιοχών.
Όπως είναι γνωστό ολόκληρη η οικονομία του νησιού είναι μονομερώς εξαρτώμενη από το τουριστικό προϊόν που παράγει. Οι άλλες δραστηριότητες των επαγγελματιών είτε αδρανοποιήθηκαν, είτε απαξιώθηκαν, είτε είναι δραστηριότητες που άμεσα ή έμμεσα εξαρτώνται και πάλι από τον τουρισμό.
Όμως, πρέπει να λάβουμε σοβαρά υπ’ όψιν, ότι και σε αυτήν την ευαίσθητη δραστηριότητα του νησιού, υπάρχουν σοβαρά προβλήματα.
-Σταθερές τιμές, τουλάχιστον την τελευταία πενταετία, ενώ οι πρώτες ύλες και οι δαπάνες μισθοδοσίας έχουν πάρει δραματικά ανοδική πορεία.
-Ο Ανταγωνισμός από «ανατολάς» είναι πλέον, άνισος. Η Τουρκία είναι ο φθηνός, οργανωμένος, απόλυτος προορισμός, με υποδομές, μαρίνες, υπερσύγχρονες ξενοδοχειακές μονάδες και φορολογικά, τραπεζικά επενδυτικά κίνητρα, για τους υποψήφιους επενδυτές.
-Το σύστημα εκμετάλλευσης των οργανωμένων, φθηνών τουριστικών «πακέτων», το οποίο δεν επιτρέπει στους πελάτες να κινούνται ελεύθερα στην αγορά. Έτσι ζημιώνονται οι ξενοδόχοι, οι οποίοι πωλούν το ακριβό προϊόν τους φθηνά και οι επαγγελματίες οι οποίοι βλέπουν τους κορεσμένους πελάτες τους, να αδιαφορούν για τα προϊόντα και τις υπηρεσίες τους.
-Ο υπερδανεισμός του παρελθόντος, ο οποίος έχει πνίξει όλους τους επιχειρηματίες. Αυτή είναι μια βασική αιτία που απλώθηκε σαν επιδημία, η αφερεγγυότητα στις συναλλαγές. Κανείς δεν εμπιστεύεται κανέναν.
• Συνεχίζουν να υφίστανται οι συνέπειες της κρίσης που έφεραν σε δύσκολο σημείο αρκετές επιχειρήσεις;
Μα φυσικά. Οι συνέπειες της κρίσης δεν ατόνησαν, πολύ περισσότερο δεν απομακρύνθηκαν. Ζούμε την χειρότερη περίοδο αυτής της κρίσης, που όμοιά της δεν βιώσαμε ποτέ μεταπολεμικά. Απλά το τουριστικό συνάλλαγμα, το οποίο εισρέει, έστω και με τα προαναφερόμενα προβλήματα, εμφανίζει το φαινόμενο τοπικά, με ηπιότερο τρόπο.
Από τη φύση μου είμαι αισιόδοξος άνθρωπος, αλλά έχω επίγνωση των συνθηκών. Αυτό που θα ζήσουμε τον ερχόμενο χειμώνα δεν θα έχει προηγούμενο…
Επίσης πρέπει να τονιστεί ότι η κρίση που διανύουμε δεν είναι μόνο οικονομική. Είναι πολιτική, κοινωνική, πολιτιστική, ηθών και πάνω από όλα παιδείας. Είναι πεπεισμένος ότι η οικονομική κρίση είναι το αποτέλεσμα, η συνέπεια όλων αυτών, γιατί προηγήθηκαν της οικονομικής. Η εποχή των θεριακλήδων και του «ωχ-αδερδισμού» ανήκει στο παρελθόν. Η κρίση αποτελεί μοναδική ευκαιρία αλλαγής νοοτροπίας, στάσης και συμπεριφοράς κυβερνώντων και κυβερνωμένων.
• Πώς θα καταφέρουν να βγουν από το αδιέξοδο οι τοπικές επιχειρήσεις;
Τα περιθώρια έχουν στενέψει ή καλύτερα στένεψαν πολύ πριν.
Δεν υπάρχουν μαγικές συνταγές εξόδου από την κρίση.
Παρ’ όλα αυτά, θεωρώ ότι ορισμένοι φορείς και επαγγελματικές οργανώσεις μπορούν να συμβάλουν προς το καλύτερο.
Για παράδειγμα η Ένωση Ξενοδόχων μπορεί να πετύχει την συναίνεση των μελών της και με ενιαία άποψη να προωθήσει τα συμφέροντα του κλάδου.
Το Οικονομικό Επιμελητήριο, να επέμβει αποφασιστικά για την προστασία των μελών του, με νομική συμβουλή και στήριξη, για περιπτώσεις ακραίων φαινομένων τραπεζικής καταδίκης συμπολιτών μας.
Οι πολιτιστικοί φορείς να προβάλουν, στα πλαίσια του εθελοντισμού, τις παραδόσεις και την τοπική κουλτούρα, για να αναθερμανθεί το ενδιαφέρον των επισκεπτών.
Οι επαγγελματίες, οφείλουν να επιδείξουν εγκράτεια, σύνεση, ψυχραιμία, μα πάνω απ’ όλα ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ!!!
Πρέπει εμείς οι ίδιοι οι επιχειρηματίες, αλλά και όλοι οι καταναλωτές, να κατανοήσουμε όλοι μαζί, ότι η μαζική προσέλευση σε μεγάλες επιχειρήσεις (Πολυκαταστήματα, Σούπερ Μάρκετ κλπ) είναι η χαριστική βολή της τοπικής οικονομίας. Την επομένη ημέρα της είσπραξης, τα λογιστήρια, με ένα απλό ΕΝΤΕR έχουν αποστείλει τις οικονομίες της τοπικής οικονομίας, εκτός του κύκλου της αγοράς!!!
Εδώ πρέπει να εστιάσει το ενδιαφέρον του, το Εμπορικό Επιμελητήριο, οι επαγγελματίες, αλλά και οι καταναλωτές. Τα χρήματα αυτά δεν επιστρέφουν ποτέ στην τοπική αγορά ανταποδοτικά, παρά μόνο με την μορφή νέων προϊόντων προς πώληση. Η υπεραξία των πωλήσεων καθημερινά κάνει φτερά και το πρόβλημα αλυσιδωτά επηρεάζει ολόκληρη τη τοπική οικονομία. Φέρνουμε με κόπους χρήμα από το εξωτερικό και το διώχνουμε άκοπα μακριά από την τοπική αγορά. Οι καταναλωτές είναι ευάλωτοι και αγκιστρωμένοι στο παιχνίδι του μάρκετινγκ και του υποτιθέμενου οφέλους που προκύπτει στιγμιαία από τις φθηνότερες τιμές (αυτό μάλιστα δεν είναι απόλυτο, γιατί ο καταναλωτής εγκλωβίζεται με τις «προσφορές» και αγοράζει χιλιάδες άλλα αγαθά ακριβότερα ή σε ανταγωνιστικές τιμές και πιθανόν κατώτερης ποιότητας).
• Έχουν κατανοήσει οι Ρόδιοι επιχειρηματίες ότι θα πρέπει για να έρθουν καλύτερες ημέρες για την τοπική οικονομία να υπερισχύσει το «εμείς» και όχι το «εγώ»;
Πιστεύω απολύτως, πως όχι…
Πολλοί επαγγελματίες αδιαφορούν για το «συλλογικό». Το οξύ προσωπικό τους πρόβλημα επισκιάζει τον ορίζοντά τους και τους καθηλώνει στα «καθ’ ημάς».
Τα προβλήματα είναι κοινά. Κανείς δεν πρέπει να κοιτάζει την πρόοδο του συνανθρώπου του, με ζήλεια και κακεντρέχεια. Καλύτερη είναι η οπτική της πρόκλησης, για υγιή ανταγωνισμό και ευκαιρία επιχειρηματικής δράσης.
Οι επιτηδευματίες πρέπει να συνειδητοποιήσουν, ότι όλοι μαζί μπορούν να έχουν ισχυρή φωνή και να διεκδικούν αξιοπρεπώς τα μέγιστα επαγγελματικά οφέλη του κλάδου τους.
• Βοηθούν οι υποδομές που διαθέτει το νησί μας την ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας;
Όχι! Δεν σκέφτηκα για να απαντήσω…
Παρά το γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια, η τότε Νομαρχιακή Αρχή και οι τοπικοί Δήμοι, έκαναν πολλά έργα υποδομής, θεωρώ ότι δεν έγιναν άλλα, πολύ σπουδαιότερα και το χειρότερο η πορεία των Δημοσίων έργων σταμάτησε…
Είναι δυνατόν να μην έχει το νησί ένα αξιοπρεπές δημόσιο κλειστό χώρο πολιτιστικών εκδηλώσεων;
Είναι οδικό εθνικό δίκτυο αυτό που έχουμε; (σημειώνω ότι αυτό είναι υποχρέωση και ευθύνη του αρμόδιου Υπουργείου και όχι της Περιφέρειας)
Μπορούν ο Δήμος και η Περιφέρεια να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις των καιρών, αφού σταμάτησε η χρηματοδότηση των έργων;
Δεν βλέπετε ότι πολλοί εργολάβοι προσέτρεξαν στην δικαιοσύνη για τα δεδουλευμένα και απλήρωτα; (Έχουν ήδη βγει πολλές εντολές πληρωμής, αποφάσεις για κατασχέσεις ακινήτων και είναι στη διαδικασία της νομικής οδού ακόμα περισσότερες καθ’ όλα νόμιμες απαιτήσεις Τεχνικών Εταιριών, οι οποίες λόγω της κατάστασης δοκιμάζονται στην μεγαλύτερη κρίση από τότε που έκαναν έναρξη).
Πώς θα γίνουν νέες δημόσιες επενδύσεις σε έργα ανάπτυξης και πνοής του τόπου όταν δεν υπάρχουν πόροι και πολύ χειρότερα όταν ο νέος συνενωμένος Δήμος κληρονόμησε τα χρέη των υπολοίπων;
• Πώς κρίνετε την απόφαση του ΕΟΤ και της ΕΤΑ να διεκδικήσουν την κυριότητα του πάρκου του Θέρμαι;
Είναι μια πρακτική βέβαιης προσπάθειας εκποίησης ακίνητης περιουσίας.
Οι σκεπτόμενοι έχουν νου και γνώση. Ένα ακίνητο, το οποίο αν έρθει στη κατοχή μιας Δημόσιας Εταιρείας, που από ό,τι πληροφορούμαι δεν θα υπάρχει σε λίγο καιρό, είναι δυνατόν να έχει, το ακίνητο που διεκδικεί, μέλλον Δημόσιου χαρακτήρα;
Υποθέτω ότι ο στόχος ήταν να αποκτηθεί για να εκποιηθεί στη συνέχεια. Φυσικά οι εμπνευστές αδιαφορούν αν αυτό το ακίνητο είναι εγγεγραμμένο στο κτηματολόγιο και μετά από τελεσίδικη δικαστική απόφαση, ανήκει στη Δημοτική Αρχή. ¶λλωστε ο κύριος Νικητιάδης έδωσε, όπως δήλωσε, εντολές να σταματήσουν οι διαδικασίες διεκδικήσεων. Επιτέλους ας σταματήσει αυτή η ιστορία για το Θέρμαι. Αυτό δεν ανήκει ούτε στην ΕΤΑ, ούτε στον ΕΟΤ, ούτε στην Εταιρεία που το εκμεταλλεύεται. Ανήκει στο Ροδιακό Λαό! Ποτέ δεν έχει αρθεί ο χαρακτήρας της κοινόχρηστης χρήσης. Αυτό το υπερτονίζουμε προς κάθε κατεύθυνση πυρήνων έντασης και κακοπροαίρετων κριτικών από ελάχιστους των Μ.Μ.Ε. Ο κάθε πολίτης και επισκέπτης του νησιού, μπορεί να προσέρχεται στο χώρο και να απολαμβάνει την φυσική ομορφιά του. Δεν είναι υποχρεωμένος να αγοράσει ή να ξοδέψει. Ο χώρος αυτός έτυχε οξύτατης πολιτικής αντιπαράθεσης, βάραγε ο ένας από εδώ και ο άλλος από εκεί, χωρίς να λαμβάνει κανείς υπ’ όψιν, ότι το τόπι ήταν η εταιρεία, που είχε το όραμα, που χρεώθηκε, που αγχώθηκε και εκ των πραγμάτων αποδείχθηκε από τις επιλογές της, ότι αγαπά περισσότερο τον τόπο της.
• Σε συνέντευξή του πρόσφατα ο δήμαρχος Ρόδου κ. Στάθης Κουσουρνάς αναφέρθηκε και σε άλλες δυσμενείς επιπτώσεις που αφορούν το πάρκο του Θέρμαι. Πώς θα αντιμετωπιστεί το θέμα από την δική σας εταιρεία που έχει επενδύσει στην περιοχή;
Διανύουμε τον τέταρτο χρόνο από τότε που ανακηρύχθηκε η εταιρία ανάδοχος της επένδυσης και εκμετάλλευσης του χώρου. Από τότε ίσως είναι η μοναδική μισθώτρια εταιρεία, σε αυτή τη δύσκολη περίοδο, με τέτοια συνέπεια εξόφλησης των υποχρεώσεών της, σε κατασκευαστικό και οικονομικό επίπεδο. Η ανάδοχος εταιρεία εφάρμοσε μία μελέτη του Δήμου Ρόδου. Πλήρωσε στο ακέραιο τους μελετητές, όπως της υπέδειξαν, εφάρμοσε μια τεχνική και περιβαλλοντική μελέτη, η οποία εγκρίθηκε από το Δημοτικό Συμβούλιο, με απόλυτη πλειοψηφία (πλην τριών λευκών αν ενθυμούμε καλά), η οποία εγκρίθηκε από τις τεχνικές Υπηρεσίες του Δήμου, από την Πολεοδομία και από το ΣΧΟΠ, και μάλιστα με συνεχόμενες παρεμβάσεις και αλλαγές κατά το στάδιο των εργασιών που ανέβασαν το ήδη δυσβάστακτο κόστος. Από τον χώρο πέρασαν όλες οι υπηρεσίες και σχεδόν όλο το δυναμικό τους, για να κάνουν αναρίθμητους ελέγχους. Αρχαιολογία, Πολεοδομία, Συμβούλιο Χωροταξίας, ΠΕΧΩ, Τεχνικές Υπηρεσίες, Υγειονομείο, Επιθεωρητές από το Υπουργείο. Με το θέμα ασχολήθηκε πολλές φορές το Δημοτικό Συμβούλιο, η Βουλή των Ελλήνων, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης! Ποιος ο στόχος όλων αυτών των επαναλαμβανόμενων επιθεωρήσεων και ελέγχων; «Γιατί να γίνει το έργο;» Μα επιτέλους σε αυτό τον τόπο, ποιος θα τολμήσει να επενδύσει και να εφαρμόσει ένα όραμα; Ποιος έχει τέτοιο στομάχι, που να μπορεί να χωνέψει τόση πολιτική αντιπαράθεση με «εαυτόν» να είναι η τροφή τους; Εάν γνώριζε η εταιρεία, τον μέλλοντα γολγοθά της, ποτέ δεν θα κατέθετε προσφορά και εγγυητικές για την υλοποίηση του έργου. Εάν όλα έγιναν και γίνονται για το καλό του τόπου και των πολιτών, τότε γιατί δεν αφήνουν τον τόπο, να αλλάξει αισθητικά προς το καλλίτερο και τους επαγγελματίες να προοδέψουν και να αναπτυχθούν και τους πολίτες να νιώθουν ικανοποίηση στο σημείο αναφοράς που αγάπησαν;
Η εταιρεία έχει προπληρώσει τα μισθώματα έως και τους πρώτους μήνες του 2012. Δεν έχει δώσει κανένα δικαίωμα κακο – συντήρησης του πρασίνου. Τήρησε όλους τους όρους των συμβολαίων και μάλιστα χωρίς να λάβει ό,τι προβλέπονται από αυτά. Έχει φερεγγυότητα και μάχεται γι αυτό. Οι συναλλασσόμενοι είναι ευχαριστημένοι. Οι πελάτες είναι φίλοι πρώτα και μετά πελάτες. Οι νέοι είναι fan. Τους τελευταίους, δεν τους λαμβάνουν υπ’ όψιν, οι ιθύνοντες των αποφάσεων. Είναι οι ένθερμοι υποστηρικτές της εταιρίας. Ίσως η άσπιλη αθωότητά τους, δεν μπορεί να κατανοήσει το «γιατί» στη μιζέρια και την οπισθοδρομική σκέψη.
Θα σας πω με ένα παράδειγμα. Σε όλες τις χώρες του εξωτερικού, λειτουργούν ελεύθερα αυτοκινούμενες καντίνες (που τηρούν βασικές προδιαγραφές). Εδώ για να πάρεις τέτοια άδεια, πρέπει να είσαι ανάπηρος (να αυτό – ακρωτηριαστείς), να είσαι ορφανός (να σκοτώσεις τους γονείς σου), να είσαι άπορος (πού θα βρεις τα χρήματα να αγοράσεις, χωρίς να φεσώσεις), να έχεις μέσον (πού να το βρεις), και να περάσεις από αναρίθμητες υπηρεσίες, από τις οποίες θα εισπράξεις ένα μεγαλοπρεπές όχι! Σκεφτείτε τι συμβαίνει στα καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος…
Η εταιρεία μας μάχεται εδώ και χρόνια, κάτω από αντίξοες συνθήκες, με μοναδικό αρωγό την αγάπη και την εκτίμηση του κόσμου, όχι για να πλουτίσουν οι εταίροι, (αφού το πρόγραμμα από – πληρωμών είναι τουλάχιστον δωδεκαετές, υπό φυσιολογικές συνθήκες), αλλά για να διατηρήσει την αξιοπιστία της, στη συνείδηση του κόσμου και τις θέσεις εργασίας της οικογένειας των εργαζομένων, οι οποίοι είναι όλοι μια γροθιά.
Η εταιρεία μας δεν έχει άλλη επιλογή. Σε οποιονδήποτε επιχειρήσει να αμφισβητήσει τα πεπραγμένα και την ευθύνη απέναντι σε όλες τις οικογένειες των δεκάδων εργαζομένων σε αυτήν, από το να καταφύγει στην δικαιοσύνη για να υπερασπιστεί τα δίκια της. Είναι φορές που σκέπτομαι πόσο τυχερός είμαι που γεννήθηκα Έλληνας, πόσο άτυχος που ζω σαν Έλληνας και πόσο θλιβερό που θα ζήσω σαν Έλληνας. Το δικό μου συναίσθημα θεωρώ ότι δεν είναι μοναδικό στο τόπο, που γεννήθηκα και αγαπώ.
• Πώς σκεφθήκατε να δημιουργήσετε την επιχείρηση Swedco και ποια είναι η φιλοσοφία σας;
Η εταιρεία είναι δημιούργημα της οικογένειας Χορευτή και της περισσότερο Ελληνίδας, (το απέδειξε) Σιβ Κάλμπερκ. Στηρίχθηκε σε απλές πρακτικές της μαγειρικής και ζαχαροπλαστικής τέχνης. Το μυστικό της επιτυχίας είναι η χρησιμοποίηση αγνών υλικών, (η ποιότητα δεν θυσιάζεται στο κέρδος) και του παντρέματος της Σκανδιναβικής παράδοσης στη τέχνη των αρτοποιημάτων, των σφολιατοειδών και εδεσμάτων με την Ελληνική αντίστοιχη τεχνική. Οι εμπνευστές της ιδέας ήταν λάτρεις της Ελληνικής κουλτούρας. Πάντρεψαν την ζαχαροπλαστική δεξιότητα, με την Ελληνική κουλτούρα των νέων και από αυτή την ερωτική σχέση με τη ζωή και το αντικείμενο, προέκυψε η εταιρεία SWEDCO, με σκοπό να δημιουργηθούν καταστήματα, στα οποία οι παρευρισκόμενοι να αισθάνονται, ότι είναι η ελεύθερη προέκταση του σπιτιού τους και ταυτόχρονα η πολυτελής αλλά και πολύ φθηνή έξοδός τους. Όταν βάλεις σε ένα ανθοδοχείο λουλούδια, ο χώρος παίρνει μυρωδιές και γίνεται φιλικός και ευχάριστος. Τα SWEDCO CAFΕ, είναι οι χώροι στους οποίους όλοι, συνευρίσκονται, απολαμβάνουν και αγαπούν.
• Μετά την επένδυση στην Σάλακο και τη λειτουργία της φάρμας ποια είναι τα επόμενα βήματα της εταιρείας;
Η εταιρεία είναι πλέον γνωστή και εκτός των τοπικών ορίων. Σύντομα θα ανακοινωθεί η δημιουργία δύο νέων καταστημάτων (είστε οι πρώτοι που το μαθαίνετε), στην Αθήνα, σε συνεργασία με δύο άξιους νέους συνεργάτες, με τους οποίους η εταιρεία μας ήδη υπέγραψε συμφωνητικό συνεργασίας.
Εύχομαι να επιτευχθούν οι προσδοκίες και η επιθυμία μας, να μοιραστούμε με άλλους την χαρά της δημιουργίας.
• Πώς μπορεί σε εποχές κρίσης να συνυπάρξουν η ποιότητα και η σωστή παροχή υπηρεσιών προς τους πολίτες;
Είναι θέμα επιλογής. Εμείς διατηρούμε την ποιότητα σταθερή, αφαιρώντας από το κέρδος. Έχουμε επενδύσει στην εμπιστοσύνη και την αγάπη του κόσμου. Εάν ρίξουμε την ποιότητα, θα έχουμε αποτύχει, πρώτα στη συνείδηση του κόσμου και μετά στις επιλογές του.
Αγαπάμε αυτό που κάνουμε και αγαπάμε αυτούς στους οποίους απευθυνόμαστε. Αυτός ο κρίκος ζωής είναι ισχυρός, με αυτόν θα πορευτούμε στο μέλλον.
• Τι χρειάζεται ο τουρισμός της Ρόδου για να πάει μπροστά και να αποκτήσει το νησί τη θέση που του αρμόζει;
Απαιτείται καλή ποιότητα υπηρεσιών από τους επαγγελματίες και από το κράτος, με την ευρύτερη έννοια.
Οι επαγγελματίες οφείλουν να σέβονται (όχι δουλικά) τους επισκέπτες του νησιού. Είμαστε λαός με πλούσια πολιτισμική παράδοση και μεγάλη Ιστορία. Δεν μας αξίζει να συμπεριφερόμαστε ως αγχωμένοι επαίτες της εύνοιάς τους. Ούτε εκείνοι το θέλουν. Να είμαστε λοιπόν προσεκτικοί στη συμπεριφορά μας, στη ποιότητα των προσφερομένων αγαθών, ειλικρινείς, έντιμοι και πάνω απ’ όλα ευχάριστοι. Με χιούμορ και αξιοπρέπεια εύκολα ξεδιπλώνουμε τις καρδιές των επισκεπτών και γινόμαστε ο προορισμός των επιλογών τους. Αυτό που έχουμε για να ανταγωνιστούμε με τους γείτονες, δεν είναι οι τιμές, δεν είναι η θάλασσα, δεν είναι ο ήλιος. Είναι ο πολιτισμός, η Ιστορία μας, τα ήθη, τα έθιμά μας, η γαστρονομία μας, η ποιότητα των προσφερομένων αγαθών και των υπηρεσιών μας.
Ο Δήμος οφείλει να έχει πεντακάθαρους τους δρόμους και τα παρτέρια, περιποιημένα τα πάρκα (όπως έχουμε εμείς το Θέρμαι, για παράδειγμα…), να αποψιλώνει όλα τα ξερόχορτα από τα πεζοδρόμια και τους δρόμους (όχι μόνο τους κεντρικούς), να διατηρεί τις παραλίες καθαρές, να επέμβει άμεσα, τουλάχιστον στις εισόδους και εξόδους της πόλης με τεχνικές παρεμβάσεις, να ενθαρρύνει και να ενισχύει συνετά τις πολιτιστικές δράσεις, που αναδεικνύουν την ιστορία και την τοπική κουλτούρα, να έχει την δημοτική αστυνομία όχι μόνο για να «κόβει» κλήσεις, να φροντίζει για το συμμάζεμα από τα φανάρια και τις παραλίες όλων των επιτήδειων και των επαιτών.
Μπορεί να μην υπάρχουν χρήματα, όμως πρέπει να αξιοποιηθεί το υπάρχον προσωπικό, κυρίως με μετακινήσεις. Να ενισχυθούν οι υπηρεσίες που έχουν μεγαλύτερο αντικείμενο από αυτό που μπορούν να παράγουν. Για παράδειγμα να ενισχυθούν τα Κέντρα εξυπηρέτησης Πολιτών, η Υπηρεσία Καθαριότητας, η Υπηρεσία Πρασίνου κ.λ.π.
Ένα σπίτι μπορεί να είναι φτωχικό, αλλά μπορεί να είναι ταυτόχρονα περιποιημένο, καθαρό και χαρούμενο. Το ίδιο και ο τόπος μας, ο οποίος μάλιστα έχει την δυνατότητα να αναδειχτεί σε ολόκληρο το κόσμο και να μπει ξανά σε αναπτυξιακή τροχιά.
• Δεν είστε μόνο επιχειρηματίας αλλά και συγγραφέας. Τι έχετε να μας πείτε για το τελευταίο σας βιβλίο «Ο ΚΗΠΟΣ ΤΗΣ ΕΔΕΜ»;
Είναι ένα αισθαντικό μυθιστόρημα, μια κλεψύδρα συναισθημάτων, που προέκυψε από την υπερβολική αγάπη μου στο περιβάλλον, τη ζωή, το πάθος, τον έρωτα και την χορτοφαγική γαστρονομική απόλαυση. Είναι γεμάτο συμβολισμούς και εκφράζει το δικαίωμα του ανθρώπου να γευτεί τους καρπούς από τον κήπο της ευτυχίας. Είναι αφιερωμένο σε όλους αυτούς που φύτεψαν ένα σπόρο στη γη και θέρισαν καρπούς. Σε όλους αυτούς που φύτεψαν ένα σπόρο στην ψυχή και γεύτηκαν την ευτυχία.
Τα συγγραφικά δικαιώματα και αυτού του βιβλίου, θα διατεθούν στη μεγάλη μου αγάπη, στην «ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΙΑΚΗ ΜΕΛΙΣΣΑ», το φιλανθρωπικό Σωματείο, το οποίο σπουδάζει άπορα και ορφανά παιδιά, χωρίς κρατική επιχορήγηση, με τον πλούτο, που πηγάζει από τις ψυχές των μελών του…
