Εισέπρατταν παρανόμως επιδόματα τυφλότητας;

Για την 1η Φεβρουα­ρίου 2017 προσ­διο­ρί­στηκε η εκδί­καση ενώπιον του Τρι­με­λούς Πλημ­με­λειο­δι­κείου Ρόδου της υπό­θε­σης με κατη­γο­ρού­με­νους για απάτη ιδιαι­τέ­ρως μεγάλης αξίας κατ’ εξα­κο­λού­θηση, απάτη κατ’ εξα­κο­λού­θηση και ψευδή βεβαί­ωση κατ’ εξα­κο­λού­θηση, δύο κατοί­κους της Ρόδου, ενός κατοί­κου Αρχαγ­γέ­λου και μίας οφθαλ­μί­α­τρου, που φέρο­νται να ενε­πλά­κη­σαν σε υπόθεση «μαϊμού» επι­δο­μά­των τυφλό­τη­τας.

Στην δίκη είχε κληθεί για να κατα­θέ­σει ο καθη­γη­τής οφθαλ­μο­λο­γίας του Πανε­πι­στη­μίου Κρήτης κ. Δημή­τριος Σιγανός, ως μάρ­τυ­ρας υπε­ρά­σπι­σης των κατη­γο­ρου­μέ­νων, πλην όμως έχει συντα­ξιο­δο­τη­θεί και σύμφωνα με τις πλη­ρο­φο­ρίες δεν θα παρα­στεί στην δια­δι­κα­σία.

Οι κατη­γο­ρού­με­νοι δια­τεί­νο­νται ότι υφί­στα­νται απο­κλί­σεις στον τρόπο που γίνο­νται οι μετρή­σεις για τα ποσοστά όρασης των εξε­τα­ζό­με­νων μεταξύ του ΕΕΤ και του ΚΕΠΑ, και αυτό δικαιο­λο­γεί, το γεγονός ότι επι­τροπή της τελευ­ταίας υπη­ρε­σίας θεώρησε ότι οι τρεις πρώτοι κατη­γο­ρού­με­νοι, που εξε­τά­στη­καν από την τρίτη, δεν έχουν τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις για την χορή­γηση επι­δο­μά­των τυφλό­τη­τας.

Από πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη, που διε­νερ­γή­θηκε, προ­έ­κυψε ότι πράγ­ματι υφί­στα­νται δια­φο­ρε­τι­κές μετρή­σεις μεταξύ των δύο υπη­ρε­σιών και περαι­τέρω ότι υπάρχει μια «χαλα­ρό­τητα» στον τρόπο με τον οποίο εγί­νο­ντο οι εξε­τά­σεις από την πρώτη υπη­ρε­σία.

Σημειώ­νε­ται ότι για την ίδια υπόθεση εκκρε­μεί εξάλλου ενώπιον της Πται­σμα­το­δίκη Ρόδου ανάλογη έρευνα με ύπο­πτους για την τέλεση του αδι­κή­μα­τος της απάτης κατ’ εξα­κο­λού­θηση, ακόμη 8 κατοί­κους του νησιού.

Σύμφωνα με το κατη­γο­ρη­τή­ριο η πρώτη κατη­γο­ρού­μενη, φέρεται την 10η Σεπτεμ­βρίου 2010 να υπέβαλε ενώπιον της Διεύ­θυν­σης Υγείας και Πρό­νοιας της Ν.Α. Δωδε­κα­νή­σου αίτηση για τη χορή­γηση επι­δό­μα­τος τυφλό­τη­τας, προ­σκο­μί­ζο­ντας την από 24 Αυγού­στου 2010 βεβαί­ωση οφθαλ­μί­α­τρου, η οποία κρίθηκε ψευδής.

Σύμφωνα με την βεβαί­ωση η οπτική οξύτητα του δεξιού και του αρι­στε­ρού οφθαλ­μού της ήταν μικρό­τερη του 1/20 της φυσιο­λο­γι­κής. Της χορη­γή­θηκε από 10 Σεπτεμ­βρίου 2010 επίδομα τυφλό­τη­τας ύψους 652,00 ευρώ μηνιαίως και της απο­δί­δε­ται ότι εισέ­πραξε έως και την 3η Ιουλίου 2013 το συνο­λικό ποσό των 23.252,70 ευρώ.

Από επα­νέ­λεγχό της, από Επι­τροπή του ΚΕΠΑ της Νομαρ­χια­κής Μονάδας Υγείας Ρόδου, προ­έ­κυψε ότι η οπτική οξύτητα του δεξιού και του αρι­στε­ρού οφθαλ­μού της ήταν μεγα­λύ­τερη του 1/20 της φυσιο­λο­γι­κής και το συνο­λικό ποσοστό ανα­πη­ρίας της ανέρ­χε­ται σε 30%.

Ο δεύ­τε­ρος φέρεται την 13η Ιουλίου 2011 να υπέβαλε αίτηση για την χορή­γηση επι­δό­μα­τος τυφλό­τη­τας, προ­σκο­μί­ζο­ντας την από 5 Ιουλίου 2011 βεβαί­ωση οφθαλ­μί­α­τρου που κρίθηκε ψευδής.

Του χορη­γή­θηκε από 13 Ιουλίου 2011 επίδομα τυφλό­τη­τας ύψους 362,00 ευρώ μηνιαίως και εισέ­πραξε το συνο­λικό ποσό των 8.507 ευρώ.

Από τον επα­νέ­λεγχό του, είχε προ­κύ­ψει ότι το συνο­λικό ποσοστό ανα­πη­ρίας του ανέρ­χε­ται σε 15%.

Η τρίτη των κατη­γο­ρου­μέ­νων, φέρεται την 30 Αυγού­στου 2011 να υπέβαλε αίτηση για τη χορή­γηση επι­δό­μα­τος τυφλό­τη­τας, προ­σκο­μί­ζο­ντας την από 30 Σεπτεμ­βρίου 2011 βεβαί­ωση οφθαλ­μί­α­τρου, η οποία κρίθηκε ομοίως ψευδής.

Της χορη­γή­θηκε από 30 Αυγού­στου 2011 επίδομα τυφλό­τη­τας ύψους 697 ευρώ μηνιαίως και εισέ­πραξε έως  και την  3 Ιουλίου 2013 το συνο­λικό ποσό των 15.310,76 ευρώ.

Από τον επα­νέ­λεγχο προ­έ­κυψε ότι η οπτική οξύτητα του αρι­στε­ρού οφθαλ­μού της ήταν μεγα­λύ­τερη του 1/20 της φυσιο­λο­γι­κής και ότι το συνο­λικό ποσοστό ανα­πη­ρίας της ανέρ­χε­ται σε 85%.

Η οφθαλ­μί­α­τρος επε­σή­μανε εξε­τα­ζό­μενη ότι από την κλινική περνάνε ετησίως περισ­σό­τε­ροι από 150 ασθε­νείς με σοβαρά προ­βλή­ματα όρασης και ζητούν την έκδοση σχε­τι­κών  βεβαιώ­σεων. Υπο­λό­γισε ότι έχει υπο­γρά­ψει περισ­σό­τερα από 1.500 τέτοια έγγραφα και επε­σή­μανε ότι από τους 163 ασθε­νείς, που κάλεσαν δειγ­μα­το­λη­πτικά σε επα­νε­ξέ­ταση, σε 13 από αυτούς  δια­πι­στώ­θη­καν κάποιες απο­κλί­σεις στον ένα ή και στους δύο οφθαλ­μούς.

Τόνισε ότι η κάθε μέτρηση δικαιο­λο­γεί ένα σχετικό σφάλμα μεταξύ 1/20 έως 1/10 (5-10%), ότι η μέτρηση της οπτικής οξύ­τη­τας περιέ­χει ένα βαθμό υπο­κει­με­νι­κό­τη­τας, ενώ πρό­σθεσε ότι είναι σημα­ντικό να έχουν υπο­βλη­θεί οι ασθε­νείς στην ίδια εξέταση κατά το ίδιο σχεδόν χρονικό διά­στημα, αφού οι ασθε­νείς μπορεί να έχουν υπο­βλη­θεί σε χει­ρουρ­γι­κές επεμ­βά­σεις, φαρ­μα­κευ­τι­κές θερα­πείες, που βελ­τιώ­νουν την κατά­σταση, laser, ενδο­ΰ­α­λοει­δι­κές ενέσεις κλπ.

Την υπόθεση χει­ρί­ζο­νται οι δικη­γό­ροι κ.κ. Γιάννης Χρι­στο­δού­λου και Κ. Βολο­νάκη.