Δικαιώθηκε από το Δικαστήριο ο πρώην διευθυντής της ΔΕΥΑΡ

Με την υπ΄αρίθμ. 215/2010 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου που εκδόθηκε την 30η Δεκεμβρίου 2010 κρίθηκε άκυρη η από 6 Ιουλίου 2007 καταγγελία της σύμβασης εργασίας του κ. Εμμανουήλ Διακομανώλη από την ΔΕΥΑΡ, που τον απασχολούσε ως Διευθυντή.
Με την ίδια απόφαση υποχρεώνεται η ΔΕΥΑΡ να καταβάλει στον κ. Διακομανώλη το ποσό των 797 ευρώ με το νόμιμο τόκο από την 1η του επόμενου μήνα, που κάθε καθυστερούμενος μισθός ήταν απαιτητός, κηρύσσεται η απόφαση εν μέρει προσωρινά εκτελεστή και υποχρεώνεται η ΔΕΥΑΡ να αποδέχεται την απασχόληση του ως Γενικού Διευθυντή καταδικαζόμενη σε περίπτωση σχετικής εναντιώσεως σε χρηματική ποινή 200 ευρώ για κάθε ημέρα μη απασχόλησής του από την επίδοση της απόφασης.
Στην αίτηση, που υποβλήθηκε το έτος 2007 από τον κ. Διακομανώλη, υποστηρίχθηκε ότι η απόλυση του ήταν απόρροια της άρνησης του να συναινέσει σε παράνομες ενέργειες του Προέδρου της ΔEYAP κ. Μ. Παναγιώτου αλλά και εμπάθειας προς το πρόσωπο του!
Για την απόλυση του επεσήμανε συγκεκριμένα τα ακόλουθα… «με την ανάληψη των καθηκόντων του νέου Διοικητικού Συμβουλίου, ο νέος Πρόεδρος αυτού, δημοτικός σύμβουλος κ. Μιχαήλ Παναγιώτου, ο οποίος είναι ταυτόχρονα και υπάλληλος της επιχείρησης (δηλαδή υφιστάμενος μου) για προσωπικούς λόγους εμπάθειας προς το πρόσωπό μου άρχισε από τις πρώτες ημέρες ανάληψης των καθηκόντων του να με αμφισβητεί, να ισχυρίζεται ότι δεν μπορούσε να συνεργαστεί μαζί μου μόνο και μόνο για να μου αφαιρέσει αρμοδιότητες και καθήκοντα που έχουν ανατεθεί στον Γενικό Διευθυντή με βάση το Νόμο και τον Οργανισμό Εσωτερικής Υπηρεσίας (ΟΕΥ) της επιχείρησης, μόνο και μόνο επειδή εξέφρασα την αντίθεσή μου σε απόφαση του Προέδρου της Δ.Ε.Υ.Α.Ρ. ώστε να μην εκτελούνται έργα χωρίς την τήρηση των νόμιμων διαδικασιών, χωρίς μελέτες και να μη γίνονται προμήθειες από την Δ.Ε.Υ.Α.Ρ. απ’ ευθείας χωρίς διαγωνισμούς, πράγμα που ουδέποτε πριν είχε συμβεί».
Είχε χαρακτηρίσει παραπέρα την απόλυση του μη νόμιμη ως καταχρηστική, αφού έγινε χωρίς νόμιμο λόγο και αιτία, καθ’ υπέρβαση του διευθυντικού δικαιώματος και για λόγους προσωπικής εμπάθειας και αντεκδίκησης του Προέδρου της Δ.Ε.Υ.Α.Ρ. προς το πρόσωπό του, συνεπικουρούμενου και από τα υπόλοιπα παριστάμενα μέλη του Δ.Σ., χωρίς προηγουμένως να ενημερωθεί ο ίδιος για τους λόγους και χωρίς να του δοθεί το δικαίωμα να εκφράσει τις απόψεις του.
Εν πάση περιπτώσει το δικαστήριο έκρινε ότι η απόλυση του κ. Διακομανώλη είναι άκυρη διότι ελήφθη στην 5η Συνεδρίαση της 1ης Ιουνίου 2007 του Διοικητικού Συμβουλίου της ΔΕΥΑΡ, που συνήλθε χωρίς να έχει προηγηθεί νομότυπη κλήτευση των μελών του.
Η πρόσκληση των μελών του Δ.Σ. προκειμένου να μετάσχουν στη συνεδρίαση έγινε με το από 31 Μαϊου 2007 έγγραφο του Προέδρου του Δ.Σ. που δεν μπορεί να θεωρηθεί ως πρόσκληση διότι δεν φέρει την επίσημη σφραγίδα της ΔΕΥΑΡ κατά παράβαση του κανονισμού της επιχείρησης.
Το δικαστήριο επισημαίνει επίσης ότι τέσσερα μέλη του διοικητικού συμβουλίου δεν είχαν παραστεί στην επίμαχη συνεδρίαση.
Το Μονομελές Πρωτοδικείο έκρινε επίσης ότι η ΔΕΥΑΡ έχει περιέλθει σε υπερημερία εργοδότη και οφείλει στον κ. Διακομανώλη μισθούς υπερημερίας για το χρονικό διάστημα από την επομένη της καταγγελίας μέχρι τη συζήτηση της αγωγής την 19η Οκτωβρίου 2010. Η ΔΕΥΑΡ συνομολογεί ότι οι αποδοχές του κ. Διακομανώλη ανέρχονταν κατά την ημερομηνία της απόλυσης του στο ποσό των 5.377,97 ευρώ και το δικαστήριο έκρινε ότι δικαιούται ως μισθό υπερημερίας για το επίδικο χρονικό διάστημα το ποσό των 797 ευρώ μηνιαίως.
Το ποσό αυτό προκύπτει αν αφαιρεθούν οι αποδοχές του κ. Διακομανώλη από την εργασία του ως διευθυντή της ΕΑΣΔ από εκείνες που θα ελάμβανε εργαζόμενος στη ΔΕΥΑΡ.