Εκπλειστηριάζεται «χρυσοφόρο» ακίνητο του Δήμου Ιαλυσού!

Σε εγγραφή κατασχέσεως του ιστορικού – προνομιακού κτηρίου ιδιοκτησίας του Δήμου Ιαλυσού με τίτλο “Ιαλύσιον” στην παραλία της Ιξιάς στα οικεία βιβλία του Κτηματολογίου της Ρόδου και σε έκδοση περίληψης της κατασχετήριας έκθεσης με την οποία αναγγέλλεται ο πλειστηριασμός του την 16η Φεβρουαρίου 2011 στο κατάστημα του Ειρηνοδικείου Ρόδου προχώρησε εργολαβική εταιρεία της Ρόδου που διεκδικεί την καταβολή οφειλών της απερχόμενης δημοτικής Αρχής από την κατασκευή του έργου της αναπλάσεως της πλατείας Αποστολίδη!
Το ακίνητο, ανυπολόγιστης αξίας, περιήλθε στην ιδιοκτησία της κοινότητας Ιαλυσού δυνάμει της υπ’ αριθμ. 567/1988 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου. Η κοινότητα Ιαλυσού Ρόδου, εκπροσωπούμενη τότε από τον πρόεδρο Κων. Παπαεμμανουήλ στράφηκε κατά του Οργανισμού Διαχειρίσεως Kτημάτων Βακούφ επιδιώκοντας την εξαγορά της ψιλής κυριότητας του “Ιαλύσιον” προκειμένου να επιδικασθεί σ’ αυτήν η πλήρης κυριότητα του.
Δυνάμει του υπ’ αριθμ. 8218/88 συμβολαίου το ακίνητο περιήλθε κατά την ωφέλιμη κυριότητα του στην κοινότητα. Η αξία της ψιλής κυριότητας του ανερχόταν τότε στο ποσό των 120.000 δραχμών το οποίο και καταβλήθηκε στο Βακούφ. Το δικαστήριο έκανε δεκτή την αίτηση, ενώ όπως δήλωσε στη «δ» ο δήμαρχος Ιαλυσού κ. Σάκης Σάγκας κατά τη διάρκεια της θητείας του κατέβαλε το ποσό των 80 εκατ. δρχ στην ΚΕΔ προκειμένου να ολοκληρωθεί η αγοραπωλησία.
Το ακίνητο έκτοτε, παρέμεινε ελεύθερο βαρών και δεσμεύσεων και δεν αξιοποιήθηκε από τον Δήμο Ιαλυσού.
Εν πάση περιπτώσει σε βάρος του Δήμου Ιαλυσού εκδόθηκε η υπ΄αρίθμ. 1332/2010 διαταγή πληρωμής του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου για οφειλή ύψους 201.942,12 ευρώ που κατέστη ληξιπρόθεσμη έναντι της εργολαβικής εταιρείας με την επωνυμία «Θεόδωρος Καμπαστάνας και ΣΙΑ ΕΕ».
Η συγκεκριμένη εταιρεία είχε αναλάβει το έργο της ανάπλασης της πλατείας Αποστολίδη και άλλα έργα μικρότερης κλίμακας στο Δήμο Ιαλυσού. Η δημοτική Αρχή δεν μπόρεσε να εξοφλήσει οφειλή της έναντι της εταιρείας ύψους 400.000 ευρώ σύμφωνα με τον δήμαρχο Ιαλυσού ή 800.000 ευρώ σύμφωνα με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της κ. Γιάννη Ζερβό.
Εν πάση περιπτώσει, ανεξαρτήτως του ύψους της οφειλής, σε εκτέλεση της διαταγής πληρωμής που δεν κατόρθωσε να ανακόψει με δύο αιτήσεις του ο Δήμος Ιαλυσού κινήθηκε η διαδικασία και τελικώς επιτεύχθηκε η κατάσχεση του ακινήτου.
«Προσπαθήσαμε να αποτρέψουμε την κατάσχεση δικαστικώς αλλά δεν το κατορθώσαμε. Η μείωση των εσόδων σε όλους τους ΟΤΑ από τα τέλη παρεπιδημούντων αλλά και από τις επιχορηγήσεις της κυβέρνησης ήταν δραματική. Ο Δήμος Ιαλυσού απώλεσε έσοδα ύψους 7 εκατ. ευρώ μόνο την τελευταία διετία. Δημοπράτησαμε έργα, όπως την πλατεία Αποστολίδη, από ιδίους πόρους και δεν πιστεύαμε ότι θα υπήρχε μια τόσο δραματική μείωση των εσόδων μας. Αδυνατούμε έτσι να εκπληρώσουμε τις δεσμεύσεις μας έναντι του κ. Καμπαστάνα ο οποίος κατέσχεσε το «Ιαλύσιον» και προχωρά νόμιμα τις διαδικασίες», δήλωσε στη «δ» ο κ. Στέργος Στάγκας.
Ο κ. Γιάννης Ζερβός που εκπροσωπεί την εργολαβική εταιρεία δήλωσε στη «δ» ότι το ενδιαφέρον επενδυτών και επιχειρηματιών για το συγκεκριμένο ακίνητο είναι μεγάλο και έχει αρχίσει ήδη να εκδηλώνεται. Επεσήμανε επίσης ότι έχουν εξαντληθεί όλα τα νόμιμα μέσα εκ μέρους του Δήμου Ιαλυσού και ότι ο πελάτης του θα προχωρήσει σε πλειστηριασμό προκειμένου να εξασφαλίσει την αποπληρωμή της οφειλής του.
Σύμφωνα με το σχέδιο της κατασχετήριας έκθεσης το προνομιακό ακίνητο θα εκπλειστηριαστεί με τιμή πρώτης προσφοράς 2,8 εκατ. ευρώ.
Πρόκειται για ένα οικόπεδο έκτασης 1533 τ.μ. που συνορεύει ανατολικά με δημόσια οδό και παραλία, νότια με δημόσια οδό και δυτικά με τη μερίδα 138 Ιξιάς και παραλία και βόρεια με παραλία.
Εντός του οικοπέδου υπάρχει ισόγεια οικοδομή εμβαδού 650 τ.μ. περίπου που περιλαμβάνει καταστήματα και αποθήκες.
Η αξία του ακινήτου εκτιμήθηκε από τον δικαστικό επιμελητή στα 4 εκατ. ευρώ.
Ο κ. Ζερβός θεωρεί ότι η συγκεκριμένη υπόθεση δεν θα πρέπει να θεωρείται μεμονωμένη επισημαίνοντας ότι ανάλογες κατασχέσεις σημαντικών περιουσιακών στοιχείων δήμων θα πρέπει να αναμένονται στο προσεχές διάστημα στο νησί.
Επεσήμανε επίσης ότι είναι πολλοί οι δήμοι που οφείλουν σημαντικά ποσά σε επιχειρήσεις και ότι μετά την απόφαση του Αρείου Πάγου που έκρινε αντίθετη με το ελληνικό Σύνταγμα αλλά και τη διεθνή νομοθεσία τη διάταξη του Ν.3301/2004, σύμφωνα με την οποία δεν εκτελούντo οι διαταγές πληρωμής σε βάρος του Δημοσίου και των Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου, οι κατασχέσεις θα διαδέχονται η μια την άλλη.
Θυμίζουμε ότι ο ¶ρειος Πάγος έκρινε ότι επιτρέπεται η έκδοση διαταγής πληρωμής από τον αρμόδιο πολιτικό δικαστή, δηλαδή Ειρηνοδίκη ή δικαστικό του Μονομελούς Πρωτοδικείου σε βάρος του Δημοσίου. Στους εκτελεστούς τίτλους συμπεριλαμβάνονται και οι διαταγές πληρωμής που εξομοιώνονται λειτουργικά με δικαστικές αποφάσεις, αφού επιλύουν διαφορές και ανταποκρίνονται στα λειτουργικά γνωρίσματα της δικαστικής προστασίας του άρθρου 20 του Συντάγματος.
Η απόφαση του Α’ τμήματος του Αρείου Πάγου ανοίγει το δρόμο σε χιλιάδες επιχειρήσεις, αλλά και απλούς εργαζόμενους, να διεκδικήσουν οφειλόμενα από το ελληνικό Δημόσιο.
Τρεις είναι οι βασικές κατηγορίες περιπτώσεων, οι οποίες «απελευθερώνονται» με τη δικαστική απόφαση:
– Οφειλές Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης και Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου κυρίως από τεχνικά έργα, προμήθειες και λοιπές συμβάσεις. Στην περίπτωση των ΝΠΔΔ, η μη καταβολή υποχρεώσεων οφείλεται κυρίως σε αδυναμία πληρωμής λόγω οικονομικών προβλημάτων (άλλωστε, η απόφαση του Αρείου Πάγου εκδόθηκε μετά από προσφυγή κατά ΑΕΙ για μη καταβολή οφειλών). Σε ό,τι αφορά, όμως, τους ΟΤΑ, υπάρχουν και πολιτικοί λόγοι. Για παράδειγμα, δήμαρχος προχωρά σε σύμβαση για ένα έργο, με κανονικό διαγωνισμό. Ο επόμενος, όμως, δήμαρχος, αρνείται να πληρώσει, καθώς θεωρεί – για καθαρά πολιτικούς λόγους – ότι η σύμβαση είναι βλαπτική για το δήμο. Αν δεν προχωρήσει σε διαταγή πληρωμής ο εργολάβος, πρέπει να ακολουθήσει τη δικαστική οδό και να περιμένει την έκδοση τελεσίδικης απόφασης. Η όλη αυτή διαδικασία μπορεί να διαρκέσει έως και 10 χρόνια !
– Ομαδικές αγωγές εργαζομένων για επιδόματα. Στις περιπτώσεις αυτές συνήθως το αίτημα είναι αναγνωριστικό. Δηλαδή, το Δημόσιο δεν υποχρεώνεται να καταβάλει το ποσό του επιδόματος, αλλά αναγνωρίζεται η υποχρέωση. Αυτό σημαίνει ότι, με το που εκδοθεί δικαστική απόφαση, δεν μπορεί να γίνει κάποια κατάσχεση, αλλά μόνο οικειοθελώς η εξόφληση (έγκειται δηλαδή στη διακριτική ευχέρεια του Δημοσίου ή του ΝΠΔΔ). Συνεπώς, η μόνη λύση είναι η διαταγή πληρωμής.
– Παράνομες συμβάσεις. Πρόκειται για προμήθεια του Δημοσίου χωρίς διαγωνισμό. Στην περίπτωση αυτή ο εργολάβος εξέδιδε μεν το τιμολόγιο, αλλά δεν τον πλήρωνε ο δήμος γιατί δεν το ενέκρινε το Ελεγκτικό Συνέδριο. Το ίδιο ισχύει και για περιπτώσεις πρόσληψης εργαζομένων εκτός ΑΣΕΠ. Επειδή ο πάρεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου δεν ενέκρινε τη μισθοδοσία των υπαλλήλων, που δεν είχαν προσληφθεί νόμιμα, έπρεπε να προχωρήσουν σε αγωγή για να εισπράξουν τα χρήματα μετά από 10 χρόνια.
Ποια διαδικασία, λοιπόν, θα ακολουθηθεί πλέον;
Με τιμολόγιο, δελτίο αποστολής ή σύμβασης, αρχίζει η διαδικασία εκτέλεσης σε βάρος του Δημοσίου. Πρέπει να περάσουν 60 ημέρες για να εισπράξει τα χρήματα ο συναλλασσόμενος με το Δημόσιο. Αν το Δημόσιο δεν πληρώσει σε αυτό το διάστημα, ο δικαιούχος προχωρά σε κατάσχεση σε βάρος της «ιδιωτικής περιουσίας» του Δημοσίου, όπως δημόσιες ή δημοτικές εκτάσεις.