Νέα εμπλοκή στην υπόθεση του Ιδρύματος «Τάσος Μαραβέλιας»

Eμπλο­κή ση­μειώ­θη­κε την Πα­ρα­σκευή ενώ­πιον του Τρι­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου στην διεκ­πε­ραί­ω­ση της υπό­θε­σης της ίδρυ­σης του κοι­νω­φε­λούς φι­λαν­θρω­πι­κού ιδρύ­μα­τος του αεί­μνη­στου επι­χει­ρη­μα­τία Τάσου Μα­ρα­βέ­λια.

Για την Πα­ρα­σκευή είχε προσ­διο­ρι­στεί συ­γκε­κρι­μέ­να, όπως έγρα­ψε η «δη­μο­κρα­τι­κή» η εξέ­τα­ση, με τη δια­δι­κα­σία της εκού­σιας δι­καιο­δο­σί­ας, της αί­τη­σης ανά­κλη­σης της ιδρυ­τι­κής πρά­ξης του κοι­νω­φε­λούς φι­λαν­θρω­πι­κού ιδρύ­μα­τος.

Στο δι­κα­στή­ριο προ­σέ­φυ­γαν συγ­γε­νείς του, που δια­τεί­νο­νται ότι εξαι­τί­ας των προ­βλη­μά­των, που ανέ­κυ­ψαν για την έγκρι­ση της λει­τουρ­γί­ας του Ιδρύ­μα­τος, ο Τάσος Μα­ρα­βέ­λιας, είχε προ­βλη­μα­τι­στεί διότι δια­πί­στω­σε ότι η επί­τευ­ξη των στό­χων του Ιδρύ­μα­τος με την πε­ριου­σία που διέ­θε­τε, ήταν αδύ­να­τη.

Δεν υπήρ­χαν συ­γκε­κρι­μέ­να οι πόροι για την επί­τευ­ξη έστω και ενός μόνου στό­χου και οι κα­τοι­κί­ες δεν ήσαν έτοι­μες για στέ­γα­ση δε­δο­μέ­νου ότι ήσαν και εξα­κο­λου­θούν να είναι ημι­τε­λείς και ακα­τάλ­λη­λες για κα­τοί­κη­ση.

Υπο­στη­ρί­ζε­ται ότι απο­φά­σι­σε να ακυ­ρώ­σει την ιδρυ­τι­κή πράξη, εφό­σον δεν υπήρ­χαν οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις για την δη­μιουρ­γία του Ιδρύ­μα­τος και ζή­τη­σε εγ­γρά­φως  να απο­συρ­θεί  ο φά­κε­λος της υπό­θε­σης από το Υπουρ­γείο απευ­θεί­ας από την Υπη­ρε­σία. Εκτο­τε είχε  την πε­ποί­θη­ση ότι η υπό­θε­ση της δη­μιουρ­γί­ας του ιδρύ­μα­τος είχε λήξει.

Εν τω με­τα­ξύ ο ιδρυ­τής αρ­ρώ­στη­σε και τε­λι­κά πέ­θα­νε στις 29 Οκτω­βρί­ου 2014. Μέχρι την ημέρα του θα­νά­του του  πί­στευε ότι το Ιδρυ­μα είχε ακυ­ρω­θεί και δεν τον  είχε απα­σχο­λή­σει πλέον, γι αυτό και δεν φρό­ντι­σε να εξεύ­ρει και να δια­θέ­σει το χρη­μα­τι­κό ποσό των 250.000 ευρώ.

Της υπο­θέ­σε­ως έχει επι­λη­φθεί η δι­κη­γό­ρος κ. Εύη Αρ­νι­θε­νού, που έχει διο­ρι­στεί από τον γε­νι­κό γραμ­μα­τέα της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αι­γαί­ου κη­δε­μό­νας στην σχο­λά­ζου­σα κλη­ρο­νο­μία.

Στην πο­ρεία οι κλη­ρο­νό­μοι, που έχουν υπο­βά­λει την αί­τη­ση απο­φά­σι­σαν να αφαι­ρέ­σουν από το αί­τη­μα ακί­νη­τα, που θα εκ­χω­ρη­θούν στο Ιδρυ­μα για την επί­τευ­ξη των σκο­πών του και ταυ­τό­χρο­να να κλεί­σουν την υπό­θε­ση εξω­δι­κα­στι­κά, κι­νώ­ντας ταυ­τό­χρο­να τις δια­δι­κα­σί­ες για τη λει­τουρ­γία του Ιδρύ­μα­τος, γε­γο­νός που γνω­στο­ποί­η­σαν εξάλ­λου με εξώ­δι­κο τους αρ­μο­δί­ως.

Ωστό­σο μέχρι σή­με­ρα δεν έχει εκ­δο­θεί το Προ­ε­δρι­κό Διά­ταγ­μα για την ίδρυ­ση του Ιδρύ­μα­τος με απο­τέ­λε­σμα την Πα­ρα­σκευή οι κλη­ρο­νό­μοι, εκ­προ­σω­πού­με­νοι από την δι­κη­γό­ρο κ. Καλ­λι­ρόη Νι­κο­λι­δά­κη, να μην πα­ραι­τη­θούν από το δι­κό­γρα­φο και να ζη­τή­σουν ανα­βο­λή, που προσ­διο­ρί­στη­κε για την 8η Δε­κεμ­βρί­ου του 2017.

Ση­μειώ­νε­ται μά­λι­στα ότι η κη­δε­μό­νας της σχο­λά­ζου­σας κλη­ρο­νο­μιάς σκό­πευ­σε να μην ασκή­σει αυ­το­τε­λή πρό­σθε­τη πα­ρέμ­βα­ση ενώ­πιον του Τρι­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου, υπέρ του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου.

Ση­μειώ­νε­ται ότι ο αεί­μνη­στος ξε­νο­δό­χος είχε αφή­σει δια­θή­κη στην οποία δεν μνη­μο­νεύ­ο­νται πε­ριου­σια­κά του στοι­χεία υπερ του Ιδρύ­μα­τος και η δια­θή­κη αυτή είναι με­τα­γε­νέ­στε­ρη της συ­στα­τι­κής πρά­ξης του Ιδρύ­μα­τος.

Ο Τάσος Μα­ρα­βέ­λιας, με την από 18 Ια­νουα­ρί­ου 2012 πράξη του συμ­βο­λαιο­γρά­φου Ρόδου κ. Γε­ωρ­γί­ου Ρο­δί­τη, σύ­στη­σε αυ­το­τε­λές κοι­νω­φε­λές ίδρυ­μα, με την επω­νυ­μία «Τάσος Μα­ρα­βέ­λιας» και έδρα τον Δήμο Ρόδου.

Σκο­πός του ιδρύ­μα­τος ήταν:

1. Η υλική ενί­σχυ­ση απο­δε­δειγ­μέ­να άπο­ρων και ακτη­μό­νων προ­σώ­πων και οι­κο­γε­νεια­κών.

2. Η ενί­σχυ­ση της παι­δεί­ας στα Δω­δε­κά­νη­σα και ει­δι­κό­τε­ρα η οι­κο­νο­μι­κή ενί­σχυ­ση για σπου­δές σε όλες τις βαθ­μί­δες της εκ­παί­δευ­σης παι­διών άπο­ρων οι­κο­γε­νειών. Η χο­ρή­γη­ση υπο­τρο­φιών σε νέους και νέες που έχουν εξαι­ρε­τι­κή επί­δο­ση στις σπου­δές τους και αδυ­να­τούν να συ­νε­χί­σουν για οι­κο­νο­μι­κούς λό­γους.

3. Η προ­σφο­ρά τρο­φί­μων και ειδών  έν­δυ­σης και υπό­δη­σης σε κα­τοί­κους της Δω­δε­κα­νή­σου που απο­δε­δειγ­μέ­να πέ­νο­νται και στε­ρού­νται τα στοι­χειώ­δη αγαθά για την επι­βί­ω­σή τους.

4. Η δη­μιουρ­γία πνευ­μα­τι­κών κέ­ντρων ή βι­βλιο­θη­κών σε νησιά ή χωριά της Δω­δε­κα­νή­σου ή η ενί­σχυ­ση και εμπλου­τι­σμός με βι­βλία ή άλλα εκ­παι­δευ­τι­κά μέσα πνευ­μα­τι­κών κέ­ντρων και δη­μό­σιων, δη­μο­τι­κών ή σχο­λι­κών βι­βλιο­θη­κών.

5. Η χο­ρή­γη­ση χρη­μα­τι­κών βρα­βεί­ων κάθε χρόνο στον πρώτο τε­λειό­φοι­το μα­θη­τή ή μα­θή­τρια των δη­μο­σί­ων σχο­λεί­ων της Σύμης (δη­μο­τι­κών, γυ­μνα­σί­ων και λυ­κεί­ων).

Με­τα­ξύ άλλων στην πε­ριου­σία του Ιδρύ­μα­τος σκό­πευε να συ­μπε­ρι­λά­βει ένα συ­γκρό­τη­μα 9 κα­τοι­κιών στην Ια­λυ­σό για τη στέ­γα­ση άπο­ρων οι­κο­γε­νειών και χρη­μα­τι­κό ποσό ύψους 250.000 ευρώ πε­ρί­που.

Πριν ολο­κλη­ρω­θεί η δια­δι­κα­σία έγκρι­σης της σύ­στα­σης του Ιδρύ­μα­τος αυτού, εξαι­τί­ας γρα­φειο­κρα­τι­κών κυ­ρί­ως κα­θυ­στε­ρή­σε­ων και υπάρ­ξει η έκ­δο­ση του προ­βλε­πό­με­νου από τις δια­τά­ξεις του άρ­θρου 51 παρ. 1 του ν.4182/2013 προ­ε­δρι­κού δια­τάγ­μα­τος, το Υπουρ­γείο Οι­κο­νο­μι­κών, πλη­ρο­φο­ρή­θη­κε τον θά­να­το του ιδρυ­τή και τη δη­μο­σί­ευ­ση της από 24 Μαΐου 2014 δη­μό­σιας δια­θή­κης του στο Ει­ρη­νο­δι­κείο Ρόδου την 5η Μαΐου 2015.