5 νέες αποφάσεις αναστολής βεβαιώσεων ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ.

Ακόμη 5 απο­φά­σεις ανα­στο­λής βε­βαιώ­σε­ων ΔΗ­ΦΟ­ΔΩ σε επι­τη­δευ­μα­τί­ες της Ρόδου, που βρέ­θη­καν αντι­μέ­τω­ποι με την αδυ­να­μία να διεκ­πε­ραιώ­σουν οι­κο­νο­μι­κές υπο­θέ­σεις τους, εξαι­τί­ας της συ­νε­χι­ζό­με­νης τα­κτι­κής των οι­κο­νο­μι­κών υπη­ρε­σιών του Δήμου Ρόδου να δε­σμεύ­ουν για οφει­λές, που έχουν κρι­θεί αμε­τα­κλή­τως αντι­συ­νταγ­μα­τι­κές τα ΑΦΜ τους, εξέ­δω­σε την 7η Οκτω­βρί­ου 2016 το Τρι­με­λές Διοι­κη­τι­κό Πρω­το­δι­κείο Ρόδου.

Πά­μπολ­λες είναι εξάλ­λου και οι απο­φά­σεις του Μο­νο­με­λούς Τμή­μα­τος με τις οποί­ες ακυ­ρώ­νο­νται σχε­τι­κές εγ­γρα­φές στους βε­βαιω­τι­κούς κα­τα­λό­γους του Δήμου Ρόδου με πιο πρό­σφα­τη την υπ’ αρίθμ. Α224/2016, μετά από προ­σφυ­γή, για λο­γα­ρια­σμό εται­ρεί­ας, του δι­κη­γό­ρου κ. Αγ­γε­λου Μπόνη.

Το Διοι­κη­τι­κό Πρω­το­δι­κείο Ρόδου συ­νε­χί­ζει να εκ­δί­δει θε­τι­κές απο­φά­σεις επί των προ­σφυ­γών και αι­τή­σε­ων ανα­στο­λής κατά του Δήμου Ρόδου για οφει­λές σε δη­μο­τι­κό φόρο, χωρίς να λαμ­βά­νε­ται μέ­ρι­μνα από τη δη­μο­τι­κή αρχή για την τα­κτο­ποί­η­ση του θέ­μα­τος που συ­νε­χί­ζει να τα­λα­νί­ζει την αγορά, ενώ το σχέ­διο νόμου, του Υπουρ­γεί­ου Εσω­τε­ρι­κών, που πε­ριέ­χει σαφή διά­τα­ξη για την δια­γρα­φή των συ­γκε­κρι­μέ­νων οφει­λών, βρί­σκε­ται ακόμη στο στά­διο της δια­βού­λευ­σης.

Με την τε­λευ­ταία από­φα­ση ακύ­ρω­σης, που εκ­δό­θη­κε, η προ­σφεύ­γου­σα πέ­τυ­χε την δια­γρα­φή 4 εγ­γρα­φών για οφει­λές σε δη­μο­τι­κό φόρο του έτους 2008 και 2009 στους χρη­μα­τι­κούς κα­τα­λό­γους του Δήμου Ρόδου, ύψους 7.224,87 ευρώ.

Στην από­φα­ση ανα­φέ­ρε­ται με­τα­ξύ άλλων ότι οι αρχές της φο­ρο­λο­γι­κής ισό­τη­τας και της κα­θο­λι­κό­τη­τας του φόρου επι­τρέ­πουν δια­φο­ρε­τι­κή φο­ρο­λο­γι­κή με­τα­χεί­ρι­ση κα­τη­γο­ριών φο­ρο­λο­γου­μέ­νων, εφό­σον αυτή δι­καιο­λο­γεί­ται από τις ιδιαί­τε­ρες συν­θή­κες κάθε κα­τη­γο­ρί­ας, ότι ο  ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ. που επι­βλή­θη­κε με το άρθρο 60 του ν. 2214/1994, επι­βλή­θη­κε δίχως με­λέ­τη και επί­κλη­ση ει­δι­κών συν­θη­κών δια­φο­ρο­ποί­η­σης της Πε­ρι­φέ­ρειας Δω­δε­κα­νή­σου ένα­ντι των υπο­λοί­πων Πε­ρι­φε­ρειών του Κρά­τους, ότι πλέον, η Δω­δε­κά­νη­σος δεν αντι­με­τω­πί­ζε­ται με­μο­νω­μέ­να, αλλά μαζί με άλλες πε­ριο­χές με τα αυτά χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά, ενιαία και ότι ούτε από την φύση του φόρου αυτού, αλλά ούτε και από τις προ­πα­ρα­σκευα­στι­κές ερ­γα­σί­ες ψή­φι­σης της σχε­τι­κής διά­τα­ξης, ανα­δει­κνύ­ο­νται λόγοι, που να δι­καιο­λο­γούν την, κατ’ εξαί­ρε­ση, επι­βο­λή του φόρου αυτού σε όσους ασκούν οι­κο­νο­μι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα στην Πε­ρι­φέ­ρεια Δω­δε­κα­νή­σου, με πάγιο μά­λι­στα τρόπο.

Το Δι­κα­στή­ριο έκρι­νε ότι η επι­βο­λή του ένοι­κου φόρου αντί­κει­ται στις αρχές της φο­ρο­λο­γι­κής ισό­τη­τας και της κα­θο­λι­κό­τη­τας του φόρου, ως βα­σί­μως υπο­στη­ρί­ζει η προ­σφεύ­γου­σα.

Με τα δε­δο­μέ­να αυτά, η εγ­γρα­φή της προ­σφεύ­γου­σας στους χρη­μα­τι­κούς κα­τα­λό­γους του Δήμου Ρόδου για μη κα­τα­βο­λή του, ερει­δο­μέ­νου επί δια­τά­ξε­ως νόμου αντί­θε­της προς το Σύ­νταγ­μα, ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ, των ετών 2008 και 2009 είναι μη νό­μι­μη, κατ’ σπο­δο­χήν ως βα­σί­μου του σχε­τι­κού λόγου της προ­σφυ­γής.