“Για μια ακόμα φορά, στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα! “- Δήλωση Γ. Υψηλάντη

Για μια ακόμα φορά, στου κου­φού την πόρτα όσο θέ­λεις βρό­ντα! Αυτό είναι το συ­μπέ­ρα­σμα από την τε­λευ­ταία συ­νε­δρί­α­ση του Δη­μο­τι­κού Συμ­βου­λί­ου, ανα­φο­ρι­κά με το δια­γω­νι­σμό ιδιω­τι­κο­ποί­η­σης της κα­θα­ριό­τη­τας.

Τι τους εί­πα­με; Τους εί­πα­με ότι τα στοι­χεία της ει­σή­γη­σης είναι μα­γει­ρε­μέ­να. Και δεν ήταν η πρώτη φορά. Τους το εί­χα­με ξα­να­πεί τεκ­μη­ριω­μέ­να με αριθ­μούς και στον πρώτο δια­γω­νι­σμό που κα­τέ­λη­ξε σε φιά­σκο. Δεν μπή­καν στον κόπο να τα ξα­να­δούν. Κατά τα άλλα «σω­στές οι πα­ρα­τη­ρή­σεις της αντι­πο­λί­τευ­σης», λέει ο κ. Δή­μαρ­χος. Μα αφού είναι σω­στές, γιατί δεν τις λαμ­βά­νουν υπόψη τους;

Είναι δυ­να­τόν να λέει η ει­σή­γη­ση, ότι για τις ανά­γκες απο­κο­μι­δής απαι­τεί­ται να γί­νο­νται 19.968 βάρ­διες απορ­ριμ­μα­το­φό­ρων οχη­μά­των δια­φό­ρων τύπων ετη­σί­ως, που με τους πιο με­τριο­πα­θείς υπο­λο­γι­σμούς μπο­ρούν να απο­κο­μί­σουν 160.000 τό­νους σκου­πί­δια; Όταν το σύ­νο­λο των απορ­ριμ­μά­των του νη­σιού δεν ξε­περ­νά κατά μ.ο. τις 96.000 τό­νους/έτος; Αν δεν είναι μα­γεί­ρε­μα αυτό, ει­δι­κά όταν το έχου­με ξα­να­πεί, τότε τι είναι;

Είναι δυ­να­τόν να λέει η ει­σή­γη­ση ότι το ΚΔΑΥ θα έχει 13 ερ­γα­ζό­με­νους και ότι το κό­στος μι­σθο­δο­σί­ας θα είναι 431.940€ το χρόνο; Θα παίρ­νει δη­λα­δή 2.769€ το μήνα ο κάθε ερ­γα­ζό­με­νος; Σή­με­ρα;

Αυτά είναι δυο μόνο χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά στοι­χεία, αυτού που απο­κα­λέ­σα­με μα­γεί­ρε­μα.

Σε τι εξυ­πη­ρε­τεί όλο αυτό, γιατί το χρειά­ζο­νται; Η στό­χευ­ση είναι συ­γκε­κρι­μέ­νη. Η κα­θα­ριό­τη­τα πρέ­πει να δοθεί αμέτι-μου­χα­μέ­τι σε ερ­γο­λά­βο. Και για να γίνει ανώ­δυ­να, χωρίς να κα­τα­λά­βουν οι Ρο­δί­τες τι συμ­βαί­νει, πρέ­πει να «τεκ­μη­ριώ­σουν» δήθεν, ορι­σμέ­να πράγ­μα­τα.

1. Το έργο της κα­θα­ριό­τη­τας είναι λένε με­γά­λο και θέλει πολλά οχή­μα­τα και πολύ προ­σω­πι­κό, που δεν τα έχουν και δεν είναι εύ­κο­λο να τα απο­κτή­σουν. Λες και δυο χρό­νια τώρα δεν μπο­ρού­σαν να το είχαν κάνει.
2. Το έργο της κα­θα­ριό­τη­τας πρέ­πει να φανεί πιο με­γά­λο από όσο πραγ­μα­τι­κά είναι, για να ισχυ­ρι­σθούν ότι το κομ­μά­τι της δου­λειάς που δί­νουν στον ερ­γο­λά­βο είναι μικρό, άρα συ­μπλη­ρω­μα­τι­κό προς την υπη­ρε­σία όπως απαι­τεί ο νόμος. Η αλή­θεια όμως είναι ότι στον ερ­γο­λά­βο δί­νουν σχε­δόν το σύ­νο­λο της κα­θα­ριό­τη­τας, άρα ο ερ­γο­λά­βος δεν συ­μπλη­ρώ­νει αλλά κατ’ ουσία υπο­κα­θι­στά την υπη­ρε­σία, κάτι που αντί­κει­ται στο νόμο.
3. Το προ­σω­πι­κό της υπη­ρε­σί­ας πέρα από ανε­παρ­κές σε αριθ­μό. είναι λένε άχρη­στο και ανί­κα­νο να βγά­λει τη δου­λειά. Όταν όμως οι ίδιοι ομο­λο­γούν ότι λεί­πουν 1200 κάδοι και 100 κα­λα­θά­κια και σά­ρω­θρα και κο­ντέι­νερς και συρ­μοί κλπ, πως πε­ρι­μέ­νουν να κάνει το προ­σω­πι­κό τη δου­λειά; Μήπως βο­λεύ­ει να ξε­χει­λί­ζουν τα σκου­πί­δια πα­ντού, το νησί να ζέ­χνει για να λένε ότι φταί­νε οι ερ­γα­ζό­με­νοι; Αυτοί δεν έχουν καμιά ευ­θύ­νη;
4. Εκ­χω­ρούν το ΚΔΑΥ μέσα από μια σύμ­βα­ση πα­ρο­χής υπη­ρε­σιών, ενώ πρό­κει­ται για δη­μο­τι­κό ακί­νη­το. Και τα δη­μο­τι­κά ακί­νη­τα μι­σθώ­νο­νται προς αξιο­ποί­η­ση-εκ­με­τάλ­λευ­ση με άλλη δια­δι­κα­σία (βλέπε ΑΚΤΑΙΟΝ, Συσ­σί­τιο,κλπ).

Εκεί­νο που πρέ­πει να κα­τα­λά­βουν οι δη­μό­τες είναι ότι:

Η δη­μο­τι­κή αρχή δεν έχει καμ­μιά όρεξη, να ασχο­λεί­ται με πεζά και τε­τριμ­μέ­να ζη­τή­μα­τα της κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας, όπως η κα­θα­ριό­τη­τα. Γιατί απαι­τεί­ται χρό­νος και κόπος. Και χρό­νος ει­δι­κά, δεν της πε­ρισ­σεύ­ει από τις φιέ­στες και τα πα­νη­γύ­ρια, που εξα­σφα­λί­ζουν δη­μό­σια προ­βο­λή και κοι­νω­νι­κά ντα­ρα­βέ­ρια.

Εκεί­νο που πρέ­πει να κα­τα­λά­βουν επί­σης οι δη­μό­τες είναι ότι:

Αν προ­χω­ρή­σουν οι επι­λο­γές και τα σχέ­δια της δη­μο­τι­κής αρχής, μια υπη­ρε­σία με 282 ερ­γα­ζό­με­νους και κό­στος μι­σθο­δο­σί­ας 6.600.000 € το χρόνο (χωρίς τους έκτα­κτους) θα υπο­α­πα­σχο­λεί­ται (επιει­κώς), ενώ θα δί­νο­νται στον ερ­γο­λά­βο επι­πλέ­ον 4.200.000€ συν το κέρ­δος από το ΚΔΑΥ, κάθε χρόνο. Κι αυτά τα χρή­μα­τα δεν τα βγά­ζει καμιά δη­μο­τι­κή αρχή από τη τσέπη της. Τα πλη­ρώ­νουν οι δη­μό­τες!

Η θέση μας είναι σαφής και ξε­κά­θα­ρη. Έτσι δια­τυ­πώ­θη­κε στη συ­νε­δρί­α­ση του Δ.Σ. από τη συ­νά­δελ­φο κα Ευαγ­γε­λία Παναή, λόγω απου­σί­ας μου, χωρίς φω­να­σκί­ες και θε­α­τρι­νι­σμούς. Απλά και τεκ­μη­ριω­μέ­να!

Η δη­μο­τι­κή αρχή μη έχο­ντας απα­ντή­σεις και επι­χει­ρή­μα­τα, προ­σέ­φυ­γε στην προ­σφι­λή της τα­κτι­κή. Λε­ο­ντα­ρι­σμοί, προ­σω­πι­κές επι­θέ­σεις, ύβρεις και η μπάλα στην εξέ­δρα! Διά­λο­γο με θέ­σεις και επι­χει­ρή­μα­τα δεν είναι σε θέση να κάνει. Δεν το αντέ­χει! Την βο­λεύ­ουν οι από κα­θέ­δρας μο­νό­λο­γοι.

Δυ­στυ­χώς γι’ αυτήν, δεν εί­μα­στε όλοι ίδιοι. Σύσ­σω­μη η αντι­πο­λί­τευ­ση το απέ­δει­ξε!

Είναι σχε­δόν σί­γου­ρο, ότι και αυτός ο δια­γω­νι­σμός θα πάει άπα­τος όπως κι ο προη­γού­με­νος. Γιατί πά­σχει και στην ουσία και στη νο­μι­μό­τη­τα. Όσοι τον υπερ­ψή­φι­σαν ανα­λαμ­βά­νουν όλη την ευ­θύ­νη. Ας μην έρ­θουν μετά να κά­νουν τους ανή­ξε­ρους.

Αυτό που ενο­χλεί εμάς, είναι ότι τους ερα­σι­τε­χνι­σμούς της δη­μο­τι­κής αρχής και τους πει­ρα­μα­τι­σμούς της, τους πλη­ρώ­νει η Ρόδος, που βρί­σκε­ται δυ­στυ­χώς στο χάλι που όλοι βλέ­που­με. Κι αυτό ει­λι­κρι­νά, δεν μας χα­ρο­ποιεί. Η απο­τυ­χία της δη­μο­τι­κής αρχής είναι δική της υπό­θε­ση, δεν μπο­ρεί όμως να την πλη­ρώ­νει ο τόπος.