Να τεθούν υπό διωγμόν κράχτες και καταπατητές κοινόχρηστων χώρων!

Εκ­κλη­ση προς τον δή­μαρ­χο Ρόδου να στη­ρί­ξει και να πλαι­σιώ­σει τις προ­σπά­θειες που κα­τα­βάλ­λο­νται από κλι­μά­κια για την πά­τα­ξη των απα­ρά­δε­κτων φαι­νο­μέ­νων με την άγρα πε­λα­τών αλλά και την κα­τα­πά­τη­ση των κοι­νό­χρη­στων μέσα στην Με­σαιω­νι­κή Πόλη, απευ­θύ­νει ο εντε­ταλ­μέ­νος σε θέ­μα­τα επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου κ. Πα­να­γιώ­της Κου­νά­κης.

«Προ­σω­πι­κά, στη­ρί­ζω όλες τις προ­σπά­θειες που κα­τα­βάλ­λει ο αντι­δή­μαρ­χος κ. Γιώρ­γος Κα­κού­λης με τα μικτά κλι­μά­κια για να βάλει τάξη μέσα στο μνη­μείο. Όμως δεν αρκεί αυτό. Θα πρέ­πει τα κλι­μά­κια και τα συ­νερ­γεία να ενι­σχυ­θούν με πε­ρισ­σό­τε­ρα μέσα και πιο πολλά άτομα ώστε να γί­νο­νται κα­θη­με­ρι­νά οι έλεγ­χοι. Εμείς από την δική μας πλευ­ρά, στη­ρί­ζου­με κάθε τέ­τοια προ­σπά­θεια αφού κά­ποιοι πρέ­πει κά­πο­τε να αλ­λά­ξουν νο­ο­τρο­πία. Κάθε χρόνο έχου­με τα ίδια φαι­νό­με­να. Η αι­σχρο­κέρ­δεια, οι ‘κρά­χτες’, οι κοι­νό­χρη­στοι χώροι, κά­πο­τε όλα αυτά πρέ­πει να εξα­λει­φθούν. Όλοι μαζί οι φο­ρείς, θα πρέ­πει να συ­ντο­νι­στού­με και να ζη­τή­σου­με να αλ­λά­ξει το νο­μι­κό πλαί­σιο –ει­δι­κά για τους κρά­χτες», τό­νι­σε ο κ. Κου­νά­κης.

Σύμ­φω­να με τον κ. Κου­νά­κη, κρί­νε­ται πλέον επι­βε­βλη­μέ­νη η αλ­λα­γή του νο­μο­θε­τι­κού πλαι­σί­ου ώστε να επι­βάλ­λο­νται διοι­κη­τι­κά πρό­στι­μα. «Έχου­με ζη­τή­σει ήδη την συν­δρο­μή του Δι­κη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου. Πρέ­πει να κα­θί­σου­με όλοι στο τρα­πέ­ζι και να συ­ζη­τή­σου­με τι πρέ­πει να γίνει».

Είναι γε­γο­νός πά­ντως ότι και ο ίδιος ο αντι­δή­μαρ­χος στην προ­σπά­θειά του να επι­βά­λει τα αυ­το­νό­η­τα (δη­λα­δή να εφαρ­μο­στεί ο κα­νο­νι­σμός για τη Με­σαιω­νι­κή Πόλη) δέ­χε­ται συ­νε­χώς απει­λές, μέχρι και επι­θέ­σεις. Αυτό όμως, δεν απο­τε­λεί λύση σε όλα αυτά τα προ­βλή­μα­τα που κυ­ριαρ­χούν μέσα στο μνη­μείο. Θυ­μί­ζου­με ότι πρό­σφα­τα πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε με­γά­λη ‘επι­χεί­ρη­ση – σκού­πα’ όταν κλι­μά­κια του Δήμου Ρόδου, διε­νήρ­γη­σαν εκτε­τα­μέ­νους ελέγ­χους και κα­τά­σχε­σαν τρα­πε­ζο­κα­θί­σμα­τα και εμπο­ρεύ­μα­τα που είχαν το­πο­θε­τη­θεί πα­ρα­νό­μως σε κοι­νό­χρη­στους χώ­ρους μέσα στο μνη­μείο, με συ­νέ­πεια να δη­μιουρ­γη­θούν σκη­νές απεί­ρου…. κάλ­λους και με φρα­στι­κά επει­σό­δια.

«Αυτό δεν είναι λύση. Και εν πάση πε­ρι­πτώ­σει δεν μπο­ρεί σε κάθε κα­τά­στη­μα να υπάρ­χει και ένας αστυ­νό­μος. Είναι θέμα νο­ο­τρο­πί­ας. Κά­πο­τε πρέ­πει να μά­θου­με να σε­βό­μα­στε τους πε­λά­τες. Τα ίδια κάθε χρόνο στην Με­σαιω­νι­κή Πόλη, στην Ια­λυ­σό, στην Λίνδο και σε άλλες πε­ριο­χές. Δε νο­μί­ζω ότι θα μπο­ρέ­σει να βρε­θεί άλλη λύση, πέραν της αλ­λα­γής του νο­μο­θε­τι­κού πλαι­σί­ου. Το ίδιο ισχύ­ει και για τους κοι­νό­χρη­στους χώ­ρους. Κι εκεί όμως, εμ­φα­νί­ζε­ται πρό­βλη­μα. Όταν ετοι­μά­ζε­ται να βγει το συ­νερ­γείο για ελέγ­χους και είναι όλοι ει­δο­ποι­η­μέ­νοι…. μα­ζεύ­ουν τα τρα­πε­ζο­κα­θί­σμα­τα και μετά τον έλεγ­χο, τα το­πο­θε­τούν ξανά! Και ο ίδιος ο δή­μαρ­χος και η δη­μο­τι­κή αρχή Ρόδου, θα πρέ­πει να ξε­κα­θα­ρί­σουν την θέση τους. Εμείς εί­μα­στε απο­φα­σι­σμέ­νοι να επι­μεί­νου­με και να πο­λε­μή­σου­με μέχρι να δο­θούν λύ­σεις και αν κά­ποιοι δεν θέ­λουν να βά­λουν μυαλό, θα προ­σπα­θή­σου­με να αλ­λά­ξου­με το νο­μο­θε­τι­κό πλαί­σιο μέχρι να επι­βλη­θεί η τάξη», είπε ο κ. Κου­νά­κης.

Να ση­μειω­θεί ότι τα κλι­μά­κια του Δήμου Ρόδου που πραγ­μα­το­ποιούν εντα­τι­κούς ελέγ­χους στην Με­σαιω­νι­κή Πόλη για πα­ρα­βά­σεις σε θέ­μα­τα κοι­νο­χρή­στων χώρων έχουν ενι­σχυ­θεί με αστυ­νο­μι­κούς της ΕΛΑΣ και οι έλεγ­χοι συ­νε­χί­ζο­νται αλλά όχι σε κα­θη­με­ρι­νή βάση. Πρό­σφα­τα συ­στά­θη­κε ένα μικτό κλι­μά­κιο που απο­τε­λεί­ται από 3 αστυ­νο­μι­κούς που θα συν­δρά­μουν στα κλι­μά­κια ελέγ­χων του Δήμου, τα οποία απο­τε­λού­νται από 2 υπαλ­λή­λους που έχουν την επο­πτεία για τους κοι­νό­χρη­στους χώ­ρους.

Από την πλευ­ρά του ο αντι­δή­μαρ­χος κ. Κα­κού­λης, δή­λω­σε: «Προ­σω­πι­κά, πι­στεύω ότι υπάρ­χουν μόνον δύο τρό­ποι για την επι­βο­λή της τάξης: α. να αλ­λά­ξουν οι συ­μπε­ρι­φο­ρές και οι νο­ο­τρο­πί­ες όσων δρα­στη­ριο­ποιού­νται στην Με­σαιω­νι­κή Πόλη (πράγ­μα δύ­σκο­λο) και

β. να υπάρ­ξει ως ‘έσχα­τη λύση’ έλεγ­χος και πα­ρα­δειγ­μα­τι­κή τι­μω­ρία εκεί­νων, των ‘κακών επι­χει­ρη­μα­τιών’, οι οποί­οι συ­στη­μα­τι­κά και κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση πα­ρα­βιά­ζουν τη νο­μι­μό­τη­τα.

Για να γίνει, όμως αυτό, απαι­τεί­ται ισχυ­ρή πο­λι­τι­κή βού­λη­ση, υπο­μο­νή και επι­μο­νή, τα οποία τόσο ο ίδιος όσο και η δη­μο­τι­κή αρχή δια­θέ­του­με. Πα­ράλ­λη­λα χρειά­ζε­ται άμεση αλ­λα­γή του νο­μο­θε­τι­κού πλαι­σί­ου, ώστε η ποινή για κά­ποιον, που συ­στη­μα­τι­κά και απο­δε­δειγ­μέ­να δεν συμ­μορ­φώ­νε­ται, να είναι άμεση και πα­ρα­δειγ­μα­τι­κή. Δυ­στυ­χώς η επι­βο­λή της τάξης δεν είναι εύ­κο­λο πράγ­μα, διότι κατά την άποψη μου υπάρ­χει μια πα­γιω­μέ­νη κα­τά­στα­ση, η οποία δη­μιουρ­γή­θη­κε εδώ και εί­κο­σι χρό­νια με την ανοχή των φο­ρέ­ων και ορ­γά­νων που είχαν και συ­νε­χί­ζουν να έχουν την ευ­θύ­νη».