634 λεπτά μέσα στο ηφαίστειο!

Δεκα­πέ­ντε μου­σι­κοί θα συνα­ντη­θούν για πρώτη φορά μουσικά και θα παίξουν μαζί, χωρίς να έχουν κάνει καμία πρόβα στο πιο γοη­τευ­τικό και φιλό­δοξο site specific project που έχει πραγ­μα­το­ποι­η­θεί ποτέ στην Ελλάδα: στο υπέροχα από­κο­σμο και φαντα­σιακό περι­βάλ­λον ενός ενεργού ηφαι­στεια­κού κρατήρα, κατά τη διάρ­κεια μιας ολό­κλη­ρης νύχτας λου­σμέ­νης στο φως της αυγου­στιά­τι­κης Παν­σε­λή­νου.

Τοπο­θε­τη­μέ­νοι στην κοιλιά ενός μονα­δι­κού φυσικού τοπίου, στη βάση ενός τερά­στιου ηφαι­στεια­κού κρατήρα δια­μέ­τρου 300 μέτρων, σε ένα από τα πιο απο­μα­κρυ­σμένα μέρη της Ελλάδας, τη Νίσυρο, οι μου­σι­κοί θα πάρουν μέρος σε ένα πρω­το­φα­νές πείραμα, δημιουρ­γώ­ντας ένα πολύωρο αυτο­σχε­δια­στικό μουσικό έργο επι­τό­πιας σύν­θε­σης.

Το δρώμενο θα ξεκι­νή­σει με τη Δύση του ηλίου την Πέμπτη 18 Αυγού­στου στις 19.58 και θα ολο­κλη­ρω­θεί 634 λεπτά αργό­τερα, με την Ανατολή του ηλίου στις 06.32 το πρωϊνό της Παρα­σκευής, 19 Αυγού­στου. Δεν πρό­κει­ται απλά για ένα πρω­τό­τυπο μουσικό εγχεί­ρημα, αλλά για μια πραγ­μα­τική δοκιμή αντοχών και μια μονα­δική, κυριο­λε­κτικά, εμπει­ρία ζωής, αφού δεν θα κατα­γρα­φεί (παρά μόνο φωτο­γρα­φικά) και δεν θα επα­να­λη­φθεί.

Ο Κων­στα­ντί­νος Δαγρι­τζί­κος, που βρί­σκε­ται πίσω από αυτό το μονα­δικό project, γράφει σχετικά: «Τρέμουν τα δάχτυλά μου που είμαι σε θέση να μοι­ρα­στώ επίσημα την πιο τρελή ιδέα που είχα ποτέ (μετά την ιδέα του να γεν­νη­θεί το six d.o.g.s in the first place), η οποία γίνεται πράξη χάρη σε μερι­κούς τρελούς ανθρώ­πους που δέχτη­καν να συμ­με­τέ­χουν, να σαπορ­τά­ρουν και να στήσουν αυτόν τον αδύνατο άθλο. Στις 18 Αυγού­στου, 15 από τους πιο αγα­πη­μέ­νους μου μου­σι­κούς θα συνυ­πάρ­ξουν για πρώτη φορά μαζί για 10 ώρες και 34 λεπτά (από τη δύση μέχρι την ανατολή), μέσα σε έναν τερά­στιο ενεργό κρατήρα ηφαι­στείου με το φως της Παν­σε­λή­νου να τους λούζει από πάνω».

Οι συμ­με­τέ­χο­ντες μου­σι­κοί προ­έρ­χο­νται από ένα ευρύ και εκ πρώτης όψεως ετε­ρό­κλητο background: αυτο­σχε­δια­στές, πει­ρα­μα­τι­στές, συν­θέ­τες, κάποιοι της κλασ­σι­κής σχολής, κάποιοι της jazz, άλλοι της ηλε­κτρο­νι­κής και της παρα­δο­σια­κής.

Με τις φωνές τους, ηλε­κτρι­κές κιθάρες, κοντρα­μπάσο, tapes, φλάουτο, κρουστά, πιάνο, samples, κανο­νάκι, βιο­λον­τσέλο, laptops, πλήκτρα, τσα­μπούνα, κλαρίνο και κρουστά, ανάμεσα σε άλλα, θα δημιουρ­γή­σουν ετε­ρό­κλη­τους ήχους σε από­κριση του ετε­ρό­κλη­του τοπίου γύρω τους.

Με μονα­δική πηγή φωτός τη σελήνη και χωρίς καμιά προη­γού­μενη μεταξύ τους πρόβα, οι 15 θα δημιουρ­γή­σουν ένα τέλειο σχήμα: έναν κύκλο, στον οποίο θα εισέλ­θουν μεν όλοι μαζί ξεκι­νώ­ντας να παίζουν ταυ­τό­χρονα, από τον οποίο θα εξέρ­χο­νται όμως και στον οποίο θα επι­στρέ­φουν καθένας ανάλογα με τις αντοχές και την αντα­πό­κρισή του στο παγα­νι­στικό work in progress που θα εξε­λίσ­σε­ται γύρω του, με θεατές όσους τυχε­ρούς τολ­μή­σουν να γίνουν μάρ­τυ­ρες αυτής της αλλιώ­τι­κης βραδιάς και ενορ­χη­στρωτή το ίδιο το ηφαί­στειο.

Σύμφωνα με την ελλη­νική μυθο­λο­γία κατά τη διάρ­κεια της Γιγα­ντο­μα­χίας, όταν θεοί και Τιτάνες πολε­μού­σαν μεταξύ τους, ο Ποσει­δώ­νας έκοψε με την τρίαινά του ένα κομμάτι από την Κω και το εκσφεν­δό­νισε στον γίγαντα Πολυ­βώτη. Ο βράχος πέτυχε τον στόχο του, κατα­πλά­κωσε τον γίγαντα κι εκείνος έκτοτε προ­σπα­θεί να τον ξεφορ­τω­θεί φυσώ­ντας και ξεφυ­σώ­ντας. Ο βράχος αυτός είναι η Νίσυρος και οι καπνοί που ανα­δύ­ο­νται από τους ηφαι­στεια­κούς κρα­τή­ρες δεν είναι τίποτα άλλο από τα χνώτα του Πολυ­βώτη.

Στην πραγ­μα­τι­κό­τητα ολό­κληρη η Νίσυρος είναι ένα ηφαί­στειο, μέρος του ενεργού ηφαι­στεια­κού τόξου της νότιας Ελλάδας (μαζί με τα Μέθανα, τη Μήλο και τη Σαντο­ρίνη). Ο Στέ­φα­νος, ένας από τους 5 κρα­τή­ρες της Νισύρου, είναι ο μεγα­λύ­τε­ρος υδρο­θερ­μι­κός κρα­τή­ρας στον κόσμο.

Συμ­με­τέ­χουν αλφα­βη­τικά οι καλ­λι­τέ­χνες: Γιάννης Ανα­στα­σά­κης (Ηλε­κτρική Κιθάρα, Live Sampling), Ταξιάρ­χης Γεωρ­γού­λης (Ούτι), Τάνια Γιαν­νούλη (Πιάνο), Dead Gum (Ηλε­κτρική Κιθάρα, Ηλε­κτρο­νικά, Φωνη­τικά), Μιχάλης Καλ­κά­νης (Κοντρα­μπάσο), KOSTADIS (Modular Electronics, DIY Contact Mic, Ribbon Devices, Φωνη­τικά), Σοφία Λαμπρο­πού­λου (Κανο­νάκι), Sébastien Marteau (Πνευστά), Ορέστης Μπε­νέ­κας (Synthesizers, Loops),, Στράτος Μπι­χά­κης (Data Sonification, Modular Synthesizer), Βασίλης Ντο­κά­κης (Ηλε­κτρική Κιθάρα, Synthesizers, Ηλε­κτρο­νικά), Σταύρος Παρ­γι­νός (Τσέλο), Στέλιος Ρωμα­λιά­δης (Φλάουτο), Σοφία Σαρρή (Φωνη­τικά), Χρίστος Χον­δρό­που­λος (Τύμπανα, Κρουστά).

Μια συμπα­ρα­γωγή της Στέγης του Ιδρύ­μα­τος Ωνάση και του six d.o.g.s

Έναρξη: Πέμπτη 18 Αυγού­στου στις 19.58

Λήξη: Παρα­σκευή 19 Αυγού­στου στις 06.32

Κρα­τή­ρας Στέ­φα­νος, Κοιλάδα Ηφαι­στείου,

Νίσυρος

Είσοδος ελεύ­θερη