Προσβολή γενετήσιας αξιοπρέπειας ανήλικης με ειδικές δεξιότητες από οδηγό σχολικού λεωφορείου

Σε δίκη ενώ­πιον του Μο­νο­με­λούς Πλημ­με­λειο­δι­κεί­ου Ρόδου, κα­τη­γο­ρού­με­νος για προ­σβο­λή της αξιο­πρέ­πειας άλλου στο πεδίο της γε­νε­τή­σιας ζωής με ασελ­γείς χει­ρο­νο­μί­ες ή προ­τά­σεις, που αφο­ρούν  σε ασελ­γείς πρά­ξεις, τε­λε­σθεί­σας με κα­τά­χρη­ση της πα­ρα­φρο­σύ­νης ή της από οποια­δή­πο­τε αιτία προ­ερ­χό­με­νης ανι­κα­νό­τη­τας άλλου να αντι­στα­θεί, πα­ρα­πέ­μπε­ται με βού­λευ­μα του Συμ­βου­λί­ου Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, οδη­γός λε­ω­φο­ρεί­ου σε ει­δι­κό σχο­λείο.

Όπως έγρα­ψε η «δη­μο­κρα­τι­κή», θύμα πα­ρε­νό­χλη­σης φέ­ρε­ται συ­γκε­κρι­μέ­να να είναι μια 16χρονη μα­θή­τρια, με ει­δι­κές δε­ξιό­τη­τες.

H  έρευ­να για την υπό­θε­ση ξε­κί­νη­σε την 7η Απρι­λί­ου 2014 μετά την υπο­βο­λή στην Ει­σαγ­γε­λία Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου ανα­φο­ράς – κα­ταγ­γε­λί­ας μιας ψυ­χο­λό­γου και μιας κοι­νω­νι­κής λει­τουρ­γού, σχο­λεί­ου ει­δι­κής αγω­γής, για σε­ξουα­λι­κή πα­ρε­νό­χλη­ση ανή­λι­κης με ει­δι­κές ανά­γκες, από τον διευ­θυ­ντή της Δευ­τε­ρο­βάθ­μιας Εκ­παί­δευ­σης Δω­δε­κα­νή­σου κ. Γιάν­νη Πα­πα­δο­μαρ­κά­κη.

Στον κ. Πα­πα­δο­μαρ­κά­κη είχε υπο­βλη­θεί προη­γου­μέ­νως σχε­τι­κή ανα­φο­ρά από τον διευ­θυ­ντή του Σχο­λεί­ου, συ­νο­δευό­με­νη από έκ­θε­ση της κοι­νω­νι­κής λει­τουρ­γού και της ψυ­χο­λό­γου.

Η έκ­θε­ση συ­ντά­χθη­κε μετά από συ­νέ­ντευ­ξη με την 16χρονη μα­θή­τρια, που υπο­στή­ρι­ξε ότι έπεσε θύμα πα­ρε­νό­χλη­σης από τον οδηγό και τον συ­νο­δη­γό του σχο­λι­κού λε­ω­φο­ρεί­ου, που με­τα­φέ­ρει τα παι­διά στο σχο­λείο.

Ο συ­νο­δός φέ­ρε­ται να την απο­κα­λού­σε συ­γκε­κρι­μέ­να «τσαχ­πι­νο­γαρ­γα­λιά­ρα» και να προ­σπα­θού­σε να την «γαρ­γα­λή­σει».

Από την έρευ­να που ακο­λού­θη­σε δεν προ­έ­κυ­ψε η τέ­λε­ση αδι­κη­μά­των από μέ­ρους του.

Από την άλλη ο οδη­γός 4 μέρες ενω­ρί­τε­ρα φέ­ρε­ται να της έκανε υπο­δεί­ξεις για θέ­μα­τα σε­ξουα­λι­κής δια­παι­δα­γώ­γη­σης, πε­ρι­γρά­φο­ντάς της τρό­πους με τους οποί­ους διε­γεί­ρε­ται σε­ξουα­λι­κά ο άν­δρας και η γυ­ναί­κα, ενώ πε­ραι­τέ­ρω φέ­ρε­ται να την άγ­γι­ξε και στον μηρό.

Ση­μειώ­νε­ται ότι τα όσα ει­πώ­θη­καν από την μα­θή­τρια φέ­ρο­νται να επι­βε­βαιώ­θη­καν κι από άλ­λους μα­θη­τές, που επέ­βαι­ναν στο ίδιο λε­ω­φο­ρείο.

Πέραν των ως άνω πε­ρι­στα­τι­κών η μα­θή­τρια δια­τεί­νε­ται ότι την «πεί­ρα­ζαν» συχνά με απο­τέ­λε­σμα να ενο­χλεί­ται και να κλεί­νε­ται στον εαυτό της. Δυ­σκο­λευό­ταν και απέ­φευ­γε εξάλ­λου να ανε­βαί­νει στο λε­ω­φο­ρείο, ενώ υπο­στη­ρί­ζει ότι έχει δια­πλη­κτι­στεί μαζί τους.

Στο πλαί­σιο της προ­κα­ταρ­κτι­κής εξέ­τα­σης που ακο­λού­θη­σε, η μα­θή­τρια έδωσε κα­τά­θε­ση, που επι­βε­βαιώ­νει και εμ­βα­θύ­νει στα ανω­τέ­ρω εξι­στο­ρού­με­να πε­ρι­στα­τι­κά.

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος συ­γκε­κρι­μέ­να φέ­ρε­ται, ενώ γνώ­ρι­ζε ότι η 16χρονη με ει­δι­κές ανά­γκες, ήταν μειω­μέ­νης αντί­λη­ψης, να της πε­ριέ­γρα­φε λε­πτο­με­ρώς σε­ξουα­λι­κές πρά­ξεις.

Μά­λι­στα φέ­ρε­ται να της τη­λε­φω­νού­σε, όταν απο­κά­λυ­ψε τα όσα συ­νέ­βη­σαν, ενώ το κο­ρί­τσι πε­ρι­γρά­φει ότι έκλαι­γε και έβλε­πε εφιάλ­τες.

Απο­λο­γού­με­νος ενώ­πιον της κ. Ανα­κρί­τριας ο κα­τη­γο­ρού­με­νος αρ­νή­θη­κε κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κά  τα   όσα  του  απο­δί­δο­νται,   το­νί­ζο­ντας  με­τα­ξύ  άλλων  ότι ερ­γά­ζε­ται ως οδη­γός του λε­ω­φο­ρεί­ου επί 7 έτη και ότι είναι πα­τέ­ρας ενός ανή­λι­κου παι­διού.

Υπο­στη­ρί­ζει ότι η κα­ταγ­γέλ­λου­σα με­τέ­βαι­νε στο σχο­λείο με το αυ­τό­κί­νη­το του γυ­μνα­στή και δυ­σα­ρε­στή­θη­κε όταν ξε­κί­νη­σε μετά από εντο­λή του διευ­θυ­ντή να με­τα­φέ­ρε­ται με το σχο­λι­κό.

Τό­νι­σε ότι ου­δέ­πο­τε είχε οποια­δή­πο­τε συ­νο­μι­λία μαζί της με σε­ξουα­λι­κό πε­ριε­χό­με­νο και φυ­σι­κά δεν ήταν δυ­να­τόν να την αγ­γί­ξει στον μηρό, ενώ οδη­γού­σε.

Επε­σή­μα­νε ότι  είναι  πολύ προ­σε­κτι­κός  και  αι­σθά­νε­ται  ιδιαί­τε­ρη  ευ­θύ­νη απέ­να­ντι τόσο στα παι­διά όσο και στους γο­νείς τους. Είπε ακόμη ότι είναι ιδιαί­τε­ρα ευ­γε­νι­κός, αλλά και αυ­στη­ρός στα θέ­μα­τα ασφα­λεί­ας, όταν οδη­γεί.

Τό­νι­σε ότι της έχει κάνει αρ­κε­τές φορές πα­ρα­τη­ρή­σεις για τη συ­μπε­ρι­φο­ρά της μέσα στο λε­ω­φο­ρείο και για το λε­ξι­λό­γιό της.

Τό­νι­σε ακόμη ότι εάν η κα­ταγ­γε­λία θε­ω­ρεί­το βά­σι­μη τόσο από το σχο­λείο, όσο και από τον Δήμο Ρόδου, θα είχε απο­μα­κρυν­θεί από τα κα­θή­κο­ντά του.

Η κα­ταγ­γέλ­λου­σα μετά την κα­ταγ­γε­λία της,  κα­τά­φε­ρε να πη­γαί­νει με το αυ­το­κί­νη­το του γυ­μνα­στή της στο σχο­λείο.

Η ανα­λή­θεια των ισχυ­ρι­σμών της, όπως τό­νι­σε, απο­δει­κνύ­ε­ται και από το γε­γο­νός   ότι   ο   κα­ταγ­γελ­λό­με­νος   συ­νο­δη­γός, λόγω   προ­βλη­μά­των   στην άρ­θρω­ση, ήταν αδύ­να­τον να την απο­κα­λέ­σει «τσαχ­πι­νο­γαρ­γα­λιά­ρα».

Ως συ­νή­γο­ρός του πα­ρέ­στη ο δι­κη­γό­ρος κ. Ακης Δη­μη­τριά­δης.