ΝΔ : Ιδού οι οβιδιακές μεταμορφώσεις Τσίπρα

Λά­βρος κατά του πρω­θυ­πουρ­γού εμ­φα­νί­ζε­ται ο συ­ντο­νι­στής Οι­κο­νο­μι­κών Υπο­θέ­σε­ων της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας, Χρή­στος Σταϊ­κού­ρας, βά­ζο­ντας στο στό­χα­στρό του όσα περί των οι­κο­νο­μι­κών υπο­στή­ρι­ξε ο κ. Τσί­πρας, στη χθε­σι­νή τη­λε­ο­πτι­κή του συ­νέ­ντευ­ξη.

“Ο πα­ραι­τη­θείς πρω­θυ­πουρ­γός και πρό­ε­δρος του υπο­λοί­που εκ του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, κ. Τσί­πρας, με τη χθε­σι­νή τη­λε­ο­πτι­κή εμ­φά­νι­σή του, προ­σέ­θε­σε ένα ακόμη κρίκο στη μακρά αλυ­σί­δα των οβι­δια­κών με­τα­μορ­φώ­σε­ων, της αυ­θαί­ρε­της ερ­μη­νεί­ας της πραγ­μα­τι­κό­τη­τας και των θολών υπο­σχέ­σε­ων. Όμως οι πο­λί­τες έχουν κα­τα­νο­ή­σει το παί­γνιο. Έχουν δια­πι­στώ­σει ότι καμία από τις ευ­χά­ρι­στες προ­ε­κλο­γι­κές υπο­σχέ­σεις του δεν πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε. Έχουν υπο­πτευ­θεί αυτά που τους πε­ρι­μέ­νουν και έχουν αρ­χί­σει να βιώ­νουν δυ­σά­ρε­στα απο­τε­λέ­σμα­τα από την επτά­μη­νη κυ­βέρ­νη­σή του. Πλέον τον αντι­με­τω­πί­ζουν με κα­χυ­πο­ψία και τάση απόρ­ρι­ψης”, τό­νι­σε ο βου­λευ­τής της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας και στρέ­φο­ντας την προ­σο­χή του στο σκέ­λος της δη­μο­σιο­νο­μι­κής πο­λι­τι­κής, επε­σή­μα­νε τα εξής:

1ον. Υπο­στή­ρι­ξε ότι το συ­νο­λι­κό δη­μο­σιο­νο­μι­κό κό­στος του 1ου Μνη­μο­νί­ου ήταν 40 δισ. ευρώ, του 2ου Μνη­μο­νί­ου ήταν 25 δισ. ευρώ και του 3ου Μνη­μο­νί­ου 9,7 δισ. ευρώ.

Η αλή­θεια είναι:

α. Το ύψος των μέ­τρων του 1ου Μνη­μο­νί­ου ήταν 30 δισ. ευρώ (Ν. 3845/2010). Συ­νυ­πο­λο­γί­ζο­ντας και τα μέτρα που είχαν προη­γη­θεί της ψή­φι­σης του Μνη­μο­νί­ου, τους πρώ­τους μήνες του 2010, το ύψος δια­μορ­φώ­νε­ται, πράγ­μα­τι, πε­ρί­που στα 40 δισ. ευρώ.

Το ύψος των μέ­τρων του 2ου Μνη­μο­νί­ου ήταν 13 δισ. ευρώ (N. 4127/2013), και όχι 25 δισ. ευρώ, που ανα­κρι­βώς ανέ­φε­ρε ο κ. Τσί­πρας. Και κά­ποια από αυτά δεν εφαρ­μό­στη­καν στην πο­ρεία.

Το ύψος των μέ­τρων του 3ου Μνη­μο­νί­ου δεν έχει ακόμη με ακρί­βεια προσ­διο­ρι­σθεί, αλλά εκτι­μά­ται ότι θα προ­σεγ­γί­σουν ή και θα υπερ­βούν τα 13 δισ. ευρώ.

Και αυτό γιατί, εκτός των ήδη ψη­φι­σθέ­ντων μέ­τρων, μέσα από τους πρώ­τους 2 Nόμους με τα προ­α­παι­τού­με­να, επί­κει­νται, με την κα­τά­θε­ση του Προ­σχε­δί­ου του Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού και του Με­σο­πρό­θε­σμου Προ­γράμ­μα­τος 2016-2019, τον Οκτώ­βριο του 2015, όπως ανα­φέ­ρει το 3ο Μνη­μό­νιο, νέα μέτρα για το 2015-2016 (“…με­γά­λη και αξιό­πι­στη δέσμη πα­ρα­με­τρι­κών μέ­τρων και διαρ­θρω­τι­κών δη­μο­σιο­νο­μι­κών με­ταρ­ρυθ­μί­σε­ων”, εν­δει­κτι­κά και μόνο, η μεί­ω­ση των αμυ­ντι­κών δα­πα­νών μέσω “μεί­ω­σης των απα­σχο­λού­με­νων και συμ­βά­σε­ων του Δη­μο­σί­ου” θα απο­φέ­ρει επι­πλέ­ον 500 εκατ. ευρώ το 2015-2016) και πρό­σθε­τα μέτρα για το 2017-2018 (“αξιό­πι­στα διαρ­θω­τι­κά μέτρα που θα απο­φέ­ρουν του­λά­χι­στον ¾% του ΑΕΠ το 2017 και ¼% του ΑΕΠ το 2018”). Στα μέτρα αυτά προ­βλέ­πο­νται, και ήδη εν πολ­λοίς υλο­ποιού­νται, ση­μα­ντι­κές αυ­ξή­σεις φόρων και πε­ρι­κο­πές σε συ­ντά­ξεις.

Ενώ, “οι Ελ­λη­νι­κές αρχές δε­σμεύ­ο­νται να λά­βουν πε­ραι­τέ­ρω διαρ­θρω­τι­κά μέτρα τον Οκτώ­βριο του 2016, αν κρι­θούν ανα­γκαία, για να δια­σφα­λι­στούν οι στό­χοι του 2017 και του 2018”.

β. Δεν μπο­ρεί να δε­χθού­με ότι ο κ. Τσί­πρας δεν κα­τα­νο­εί ότι συ­γκρί­νει μέτρα που ανα­φέ­ρο­νται σε δια­φο­ρε­τι­κές κα­τα­στά­σεις της οι­κο­νο­μί­ας.

Τα επώ­δυ­να μέτρα του 2ου Μνη­μο­νί­ου ήταν ανα­γκαία, γιατί η χώρα, το 2011, είχε υψηλό πρω­το­γε­νές έλ­λειμ­μα (-3,0% του ΑΕΠ) και βαθιά ύφεση (-8,8%).

Τα επώ­δυ­να μέτρα του 3ου Μνη­μο­νί­ου δεν ήταν ανα­γκαία, γιατί η χώρα, το 2014, είχε πρω­το­γε­νές πλε­ό­να­σμα (+0,4% του ΑΕΠ) και η οι­κο­νο­μία της είχε ανα­κάμ­ψει (+0,8%).

Κα­τέ­στη­σαν όμως αυτά τα μέτρα ανα­πό­φευ­κτα γιατί επί δια­κυ­βέρ­νη­σης ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ/ΑΝΕΛ η οι­κο­νο­μία γύ­ρι­σε, το 2015, και πάλι, στα πρω­το­γε­νή ελ­λείμ­μα­τα (-1,5% του ΑΕΠ) και στην ύφεση (του­λά­χι­στον -2%).

γ. Το 2ο Μνη­μό­νιο πε­ριε­λάμ­βα­νε, κυ­ρί­ως, πε­ρι­στο­λή δα­πα­νών, σε πο­σο­στό 73%, επι­τυγ­χά­νο­ντας την εν­δε­δειγ­μέ­νη κα­τα­νο­μή της δη­μο­σιο­νο­μι­κής προ­σαρ­μο­γής με­τα­ξύ του σκέ­λους των δα­πα­νών (2/3) και του σκέ­λους των εσό­δων (1/3), ώστε να δια­σφα­λι­στεί η βιω­σι­μό­τη­τα και η απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τα της προ­σαρ­μο­γής.

Αντι­θέ­τως, το 3ο Μνη­μό­νιο πε­ρι­λαμ­βά­νει πολ­λούς νέους, πρό­σθε­τους φό­ρους, πε­ρί­που στην αντί­στρο­φη ή και χει­ρό­τε­ρη ανα­λο­γία από αυτή του 2ου Μνη­μο­νί­ου, απει­λώ­ντας με πλήρη διά­λυ­ση τον ιδιω­τι­κό τομέα της οι­κο­νο­μί­ας.

2ον. Υπο­στή­ρι­ξε ότι η μεί­ω­ση των δη­μο­σιο­νο­μι­κών στό­χων θα οδη­γή­σει στην απο­φυ­γή 20 δισ. ευρώ επι­πλέ­ον μέ­τρων τα προ­σε­χή χρό­νια.

Δεν λέει την αλή­θεια.

Η αλή­θεια είναι ότι οι δη­μο­σιο­νο­μι­κοί στό­χοι εξαρ­τώ­νται από την κα­τά­στα­ση και τη δυ­να­μι­κή της οι­κο­νο­μί­ας, ενώ το ζη­τού­με­νο είναι το ύψος των δη­μο­σιο­νο­μι­κών στό­χων σε συν­δυα­σμό με το ύψος των πα­ρεμ­βά­σε­ων που απαι­τού­νται για να υλο­ποι­η­θούν οι στό­χοι.

Δυ­στυ­χώς, επί ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ/ΑΝΕΛ, η οι­κο­νο­μία επέ­στρε­ψε στην ύφεση και η δη­μό­σια οι­κο­νο­μία στα πρω­το­γε­νή ελ­λείμ­μα­τα.

Υπεν­θυ­μί­ζου­με ότι οι “Θε­σμοί”, πέ­ρυ­σι το Νο­έμ­βριο, προ­έ­βλε­παν για το 2015, πρω­το­γε­νές πλε­ό­να­σμα κοντά στο 2% του ΑΕΠ, χωρίς τη λήψη οποιου­δή­πο­τε πρό­σθε­του μέ­τρου.

Σή­με­ρα, η αντί­στοι­χη εκτί­μη­ση του 3ου Μνη­μο­νί­ου είναι για πρω­το­γε­νές έλ­λειμ­μα 1,5% του ΑΕΠ.

Άρα, το δη­μο­σιο­νο­μι­κό κό­στος της δια­κυ­βέρ­νη­σης ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ/ΑΝΕΛ δια­μορ­φώ­νε­ται στα 8 δισ. ευρώ μόνο για το 2015.

Συ­νε­πώς, η συμ­φω­νία, μέχρι το 2018, για πολύ χα­μη­λό­τε­ρους δη­μο­σιο­νο­μι­κούς στό­χους, λόγω της ύφε­σης, όχι μόνο δεν οδή­γη­σε σε απο­φυ­γή μέ­τρων, αλλά αντί­θε­τα, οδή­γη­σε σε νέα, επώ­δυ­να μέτρα.

3ον. Ανέ­φε­ρε ότι μετά από τρεις αξιο­λο­γή­σεις, μέχρι το κα­λο­καί­ρι του 2016, η χώρα θα βγει από το Μνη­μό­νιο.

Δεν λέει την αλή­θεια.

Στο 3ο Μνη­μό­νιο, που ο ίδιος υπέ­γρα­ψε, ανα­φέ­ρε­ται:

“Οι όροι που συν­δέ­ο­νται με τη διευ­κό­λυν­ση χρη­μα­το­δο­τι­κής συν­δρο­μής η οποία κα­λύ­πτει την πε­ρί­ο­δο 2015-2018 θα επι­και­ρο­ποιού­νται σε τρι­μη­νιαία βάση, λαμ­βα­νο­μέ­νης υπόψη της επι­τευ­χθεί­σας προ­ό­δου όσον αφορά τις με­ταρ­ρυθ­μί­σεις κατά το προη­γού­με­νο τρί­μη­νο. Σε κάθε επα­νε­ξέ­τα­ση, θα εξει­δι­κεύ­ο­νται πλή­ρως, με λε­πτο­μέ­ρειες και χρο­νο­δια­γράμ­μα­τα, τα συ­γκε­κρι­μέ­να μέτρα πο­λι­τι­κής και τα λοιπά μέσα για την επί­τευ­ξη αυτών των ευ­ρύ­τε­ρων στό­χων”.

Και συ­μπλη­ρώ­νει:

“Για την επι­τυ­χία απαι­τεί­ται ο εν­στερ­νι­σμός του προ­γράμ­μα­τος με­ταρ­ρυθ­μί­σε­ων από την ελ­λη­νι­κή Κυ­βέρ­νη­ση (…) και η συ­νε­χής εφαρ­μο­γή των συμ­φω­νη­μέ­νων πο­λι­τι­κών επί χρό­νια”.

“Είναι προ­φα­νές ότι ο κ. Τσί­πρας επι­δί­δε­ται, ως συ­νή­θως, στην πρα­κτι­κή της μι­κρής δόσης αλή­θειας και της με­γά­λης δόσης ψεύ­δους, προσ­δο­κώ­ντας ότι για μια ακόμη φορά θα πα­ρα­σύ­ρει τους πο­λί­τες. Πι­στεύ­ου­με ότι οι πο­λί­τες θα απο­κλεί­σουν πλέον από την πο­λι­τι­κή ζωή το “δια­ζύ­γιο με την πλήρη αλή­θεια””, επε­σή­μα­νε ο κ. Σταϊ­κού­ρας.

ΑΠΕ-ΜΠΕ