Τάσσεται υπέρ της διατήρησης των πρώην Αλευρόμυλων

«Το κτηριακό συγκρότημα των Αλευρόμυλων εντάσσεται σε ένα γενικότερο σύνολο κτηρίων, που χρήζουν ιδιαίτερης προστασίας και ανάδειξης, αφού αποτελούν μέρος της πολιτιστικής κληρονομιάς της Ρόδου».
Τα παραπάνω αναφέρονται, μεταξύ των άλλων, σε ανακοίνωση του ΤΕΕ, το οποίο επιλήφθηκε του θέματος, σε συνεδρίασή του την Τετάρτη, 30 Μαρτίου όπως έγραψε χθες η «δ».
Εκπρόσωπος ωστόσο της εταιρείας «Κυπριάδης» επισκέφθηκε χθες τον εισαγγελέα Πρωτοδικών Ρόδου κ. Κ. Μπούτσικο και τον ενημέρωσε για τις θέσεις της, ενώ δήλωσε ότι αν δεν εκδοθεί η απόφαση κατεδάφισης ως την προσεχή Δευτέρα, θα υποβληθούν μηνύσεις κατά παντός υπευθύνου.
Αναλυτικά στην ανακοίνωση του ΤΕΕ αναφέρονται τα ακόλουθα:
Με το θέμα της κατεδάφισης των Αλευρόμυλων της Ρόδου ασχολήθηκε η Δ.Ε. του ΤΕΕ Δωδεκανήσου, στη συνεδρίασή της, την περασμένη Τετάρτη 30 Μαρτίου 2011.
Οι θέσεις του ΤΕΕ τμ. Δωδεκανήσου για το εν λόγω ζήτημα, που είναι ιδιαίτερης σημασίας για την τοπική κοινωνία, είναι οι ακόλουθες:
Η προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς αποτελεί πρωτίστως μέριμνα της Πολιτείας, η οποία οφείλει να δίνει διαχρονικά ιδιαίτερο βάρος σ’ αυτή την κατεύθυνση. Το ΤΕΕ τμ. Δωδεκανήσου τα τελευταία χρόνια καταβάλλει συστηματικές προσπάθειες για την προστασία και ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς του τόπου μας. Στο πλαίσιο αυτό, ήδη βρίσκεται σε τελική φάση ολοκλήρωσης ένα έργο μεγάλης κλίμακας σε συνεργασία με το ΕΒΕΔ και την τέως Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Δωδεκανήσου, με αντικείμενο την καταγραφή του συνόλου των βιομηχανικών και προβιομηχανικών κτηρίων στο Νομό Δωδεκανήσου με στόχο την προστασία και την ανάδειξή τους. Στην ομάδα εργασίας που συγκροτήθηκε μετέχουν 65 επιστήμονες διαφόρων ειδικοτήτων.
Με βάση τα στοιχεία που συγκεντρώθηκαν για την περίπτωση των Αλευρόμυλων, το συγκεκριμένο κτήριο εντάσσεται σε ένα γενικότερο σύνολο κτιρίων, που χρήζουν ιδιαίτερης προστασίας και ανάδειξης, αφού αποτελούν μέρος της πολιτιστικής κληρονομιάς της Ρόδου. Η αναγκαιότητα προστασίας του κτιριακού αυτού συνόλου, αναδείχθηκε άλλωστε, από τις ενέργειες του ΤΕΕ, τα προηγούμενα χρόνια. Αξίζει να σημειωθεί ότι στο συγκεκριμένο θέμα υπήρξε απαράδεκτη ολιγωρία των αρμόδιων υπηρεσιών, αποτέλεσμα της οποίας ήταν να φθάσει το κτήριο στη σημερινή του κατάσταση (Ο ιδιοκτήτης του κτιρίου ζήτησε το 2006 να χαρακτηριστεί ως μνημείο το ακίνητο και η απόφαση για τον μη χαρακτηρισμό του εκδόθηκε στο τέλος του 2010).
Επιπρόσθετα, δημιουργεί ερωτήματα το γεγονός πώς ενώ:
Α) Η Υπηρεσία Νεωτέρων Μνημείων και Τεχνικών Εργων Δωδεκανήσου σε εισήγησή της αναφέρει ότι το κτήριο: «αποτελεί ένα ισχυρό τοπόσημο για την περιοχή της Κόβα και ταυτόχρονα αναπόσπαστο κομμάτι του βιομηχανικού πάρκου που δημιουργήθηκε εκεί έπειτα από την υπόδειξη του ρυθμιστικού σχεδίου του 1926 και σύμβολο εύρωστης οικονομίας και αγροτικής πολιτικής της εποχής της Ιταλοκρατίας. Ακόμη, το κτήριο είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τις μνήμες των Ροδιτών που είναι νωπές, καθώς η λειτουργία του διακόπηκε μόλις στις αρχές της δεκαετίας του ’90».
Β) Η Δ/νση Νεώτερης και Σύγχρονης Αρχιτεκτονικής Κληρονομιάς του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού (17 Μαρτίου 2010), σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 6 παρ.1γ του Ν.3028/2002, εισηγείται τον χαρακτηρισμό ως μνημείου του κελύφους του κεντρικού κτηρίου της Αλευροβιομηχανίας SAMICΑ, διότι παρουσιάζει ιδιαίτερο ιστορικό, κοινωνικό, πολεοδομικό και αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον, καθότι αποτελεί ένα βιομηχανικό κτίσμα της περιόδου της ιταλικής αποικιοκρατίας και λειτουργεί ως ισχυρό τοπόσημο για την περιοχή.
Τελικά, η απόφαση στις 25-11-2010 του Υπουργού Πολιτισμού και Τουρισμού, κ. Παύλου Γερουλάνου, ανατρέποντας όλα τα παραπάνω, ήταν : «μη χαρακτηρισμός ως μνημείου του συγκροτήματος της αλευροβιομηχανίας SAMICA ….διότι δεν παρουσιάζει ιδιαίτερο αρχιτεκτονικό και μορφολογικό ενδιαφέρον. Επίσης, έχει απωλεστεί με την πυρκαγιά που έλαβε χώρα ο μηχανολογικός του εξοπλισμός, απαραίτητο στοιχείο για τον χαρακτηρισμό του ως βιομηχανικού μνημείου. Επίσης οι ζημιές που έχει υποστεί ο φέρων οργανισμός του είναι τέτοιες που η τυχόν αποκατάστασή του θα μειώσει περαιτέρω την αυθεντικότητά του.»
Το ΤΕΕ Δωδεκανήσου θεωρεί σημαντική την προστασία και διατήρηση του συγκεκριμένου κτιρίου και είναι αντίθετο στο ενδεχόμενο κατεδάφισής του. Είμαστε αποφασισμένοι να εξετάσουμε όλες τις δυνατότητες που παρέχονται από το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο για τη διάσωση του κτιρίου. Αυτονόητο όμως είναι ότι θα πρέπει παράλληλα να διασφαλισθούν τα συμφέροντα του ιδιοκτήτη του ακινήτου μέσω ανταποδοτικών κινήτρων από την Πολιτεία διότι η προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς αποτελεί υποχρέωσή της.
Τονίζεται επίσης ότι θα πρέπει να υπάρξουν ενέργειες και δράσεις που θα προστατεύσουν και θα αναδείξουν τα κτίρια της ευρύτερης περιοχής (Σφαγεία, ΚΑΪΡ, εργοστάσιο ΔΕΗ κ.α.) που αποτελούν κι αυτά πολύτιμα στοιχεία της πολιτιστικής κληρονομιάς του τόπου μας.
Οι κοινωνίες που ξεχνούν το παρελθόν τους δεν έχουν μέλλον. Αντιστεκόμαστε στη συλλογική λήθη.
Για τη Δ.Ε. του ΤΕΕ
τμ. Δωδεκανήσου
Ο Πρόεδρος
Ιάκωβος Γρύλλης