«Μόνο μέσα από την πραγματική ανάπτυξη των επιχειρήσεων και της οικονομίας θα επέλθει αντιστροφή του κλίματος. Και υπό αυτή την έννοια, οι θυσίες των πολιτών θα πιάσουν τόπο για να ξεπεράσουμε την κρίση και να επανεκκινήσουμε την οικονομία μας».
Αυτά αναφέρει, μεταξύ των άλλων, σε αποκλειστική συνέντευξή του προς τη «δημοκρατική», ο πρώην κυβερνητικός εκπρόσωπος, υπουργός Παιδείας και Τουρισμού κ. Αρης Σπηλιωτόπουλος, επιρρίπτοντας αποκλειστικές σχεδόν ευθύνες στη σημερινή Κυβέρνηση για τα αδιέξοδα στα οποία έχει οδηγηθεί η χώρα.
Μάλιστα τονίζει ότι «αν η κυβέρνηση δεν αλλάξει πολιτική και βηματισμό, μας οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στον γκρεμό».
Αναφερόμενος στη λεγόμενη «συναίνεση» ο κ. Σπηλιωτόπουλος, τονίζει: «Η Κυβέρνηση αναζητά μέσα από μια προσχηματική συναίνεση συγχωροχάρτι για την υπογραφή του Μνημονίου και τα οικονομικά αδιέξοδα που έχει οδηγήσει τη χώρα… Συναίνεση του τύπου, εμείς αποφασίζουμε κι εσείς ακολουθείτε, δεν είναι συναίνεση αλλά συνενοχή».
Αναλυτικά η συνέντευξη του κ. Αρη Σπηλιωτόπουλου προς τη «δημοκρατική»:
Κύριε υπουργέ, η κρίση που βιώνει η χώρα είναι μόνο οικονομική ή εξόχως (και) πολιτική;
Θα έλεγα ότι η κρίση είναι εφαρμοσμένης οικονομικής πολιτικής. Σε κάθε περίπτωση οι οικονομικές αποφάσεις και τα οικονομικά προγράμματα είναι αποφάσεις τελικά πολιτικές. Από την άλλη θα σας έλεγα ότι η κρίση που περνά η χώρα μας είναι κατά την άποψή μου βαθύτερα πολιτική γιατί αγγίζει όχι μόνο τους οικονομικούς δείκτες αλλά κυρίως γιατί καταγράφεται ένα συνολικότερο κοινωνικοπολιτικό έλλειμμα και έλλειμμα πολιτικής ηθικής που επέφερε τα σημερινά τραγικά αποτελέσματα.
Πότε, πού και πώς έχει στραβώσει το κλήμα και φτάσαμε στα σημερινά αδιέξοδα;
Κατά την άποψή μου η κυβέρνηση από την πρώτη στιγμή ξεκίνησε λάθος υποσχόμενη προεκλογικά ψεύτικες υποσχέσεις, παγιδεύοντας με αυτό τον τρόπο τους πολίτες. Παγιδεύτηκε όμως και η ίδια στην παγίδα που έστησε στον ελληνικό λαό με το «λεφτά υπάρχουν». Έτσι χάθηκε ένα πολύτιμο εξάμηνο και μοιραία φτάσαμε στο μνημόνιο. Στην συνέχεια πορεύτηκε με αλαζονικό και εγωιστικό τρόπο, απαξιώνοντας και υποτιμώντας τις δικές μας προτάσεις και την προτροπή μας, ότι υπάρχει άλλος δρόμος αρκεί η κυβέρνηση να το αντιληφθεί. Είναι ο δρόμος της ανάπτυξης και της πραγματικής εξυγίανσης. Όμως η βασική ιδέα του ΔΝΤ που υιοθέτησε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ είναι σε κάθε διάστασή της λαθεμένη. Βασίζεται μόνο στη μείωση των μισθών, των συντάξεων και της φοροεπιδρομής. Αγνοεί την βασικότερη και ουσιαστικότερη ιδέα που είναι η μείωση των τιμών και των ελλειμμάτων με στόχο την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας που με τη σειρά της οδηγεί στην ανάπτυξη. Η εφαρμογή ενός συγκεκριμένου, άμεσου, σχεδιασμένου και συντονισμένου προγράμματος, που θα στοχεύει στην ανάπτυξη είναι ο άλλος δρόμος που εμείς προτείνουμε όλο αυτό το διάστημα και συγκεκριμενοποιήσαμε με το Ζάππειο ΙΙ.
Τι πρέπει να γίνει από εδώ κι εμπρός για τον έλεγχο της καταστάσεως (αν μπορεί να ελεγχθεί) καθώς μάλιστα η Κυβέρνηση επικεντρώνει στη «συναίνεση» και η αξιωματική αντιπολίτευση σε «μια άλλη πολιτική»;
Η συναίνεση προϋποθέτει ουσιαστική πολιτική βούληση για να επιτευχθεί. Ο κ. Πρωθυπουργός από την μία αναζητά συναίνεση κάθε φορά που νιώθει στριμωγμένος ακόμη και από εσωκομματική πίεση και από την άλλη τορπιλίζει την συναίνεση με δημόσιες δηλώσεις, ομιλίες και επιθέσεις κατά της Νέας Δημοκρατίας. Ο κ. Πρωθυπουργός εκείνο τελικά που επιδιώκει είναι η από κοινού ανάληψη ευθυνών για πολιτικές και λάθη που έκανε ο ίδιος. Αναζητά μέσα από μια προσχηματική συναίνεση συγχωροχάρτι για την υπογραφή του μνημονίου και τα οικονομικά αδιέξοδα που έχει οδηγήσει την χώρα. Συναίνεση σημαίνει, μετριοπάθεια, συζήτηση, ζύμωση, σεβασμός στην άλλη άποψη, σύνθεση απόψεων, συναπόφαση. Συναίνεση του τύπου εμείς αποφασίζουμε και εσείς ακολουθείτε δεν είναι συναίνεση αλλά συνενοχή. Η κυβέρνηση φέρει πλέον τη συνολική ευθύνη για την κατάσταση σήμερα και αν δεν αλλάξει πολιτική και βηματισμό μας οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στον γκρεμό.
Τι σημαίνει, τελικά, ΅’συναίνεση” και γιατί την απέρριπτε συστηματικά ο κ. Γ. Παπανδρέου όταν ήταν στην αντιπολίτευση;
Όπως προανέφερα η συναίνεση είναι έννοια που προϋποθέτει ατζέντα, συγκεκριμένο περιεχόμενο και συγκεκριμένες προτάσεις, βάσει των οποίων μπορεί να συναινέσεις για να προχωρήσει μια χώρα, ένας τόπος, με ένα πρόγραμμα μπροστά. Συναίνεση για τη συναίνεση, ειλικρινώς, δεν το αντιλαμβάνομαι. Το να συναινέσεις σε ένα λάθος, είναι διπλό λάθος. Αφενός μεν, αναγνωρίζεις το λάθος, αφετέρου δε, συναινείς σε αυτό για να διαιωνιστεί. Κατά την άποψή μου με τα σημερινά δεδομένα δεν είναι εφικτή η συναίνεση. Και δεν είναι εφικτή η συναίνεση σήμερα, για δύο λόγους: ο πρώτος λόγος ότι η κυβέρνηση, έως και σήμερα στο πρόγραμμα το οποίο έχει εφαρμόσει, έχει αποκλίνει από όλους τους στόχους που έχει θέσει. Και δεύτερο διότι, δυστυχώς, η κυβέρνηση αντιμετώπισε τη Νέα Δημοκρατία με τη γνωστή αλαζονεία και δογματισμό που συμπεριφερόταν η ίδια ως αντιπολίτευση λέγοντας πεισματικά όχι σε όλες τις προτάσεις και τα έργα της Ν.Δ.. Η κυβέρνηση δεν πιστεύει στην συναίνεση, είναι θέμα συμπεριφοράς.
Λέγεται ότι ΅’στη Δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα”. Πόσο κοντά είναι η χώρα σε πρόωρες εκλογές και τι θα μπορούσαν να σημάνουν αυτές για τη χώρα;
Εδώ και μήνες έχω και δημόσια διατυπώσει την εκτίμηση ότι με τον τρόπο που λειτουργεί η κυβέρνηση οδηγεί τη χώρα σε οικονομικό και πολιτικό αδιέξοδο που ίσως οδηγήσει σε εκλογές.
Σήμερα η εκτίμησή μου αυτή φαντάζει ακόμη πιο κοντά στην πραγματικότητα. Σε κάθε όμως περίπτωση προσφυγή σε πρόωρες κάλπες θα είναι αποκλειστική ευθύνη της κυβέρνησης που υπό το βάρος των πιέσεων θα επιλέξει τη λύση των εκλογών προκειμένου να δραπετεύσει από τα αδιέξοδα που η ίδια δημιούργησε.
Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η ΝΔ ανακάμπτει, αργά μεν σταθερά δε. Τι προβλέπετε για το άμεσο μέλλον; Είναι έτοιμη η ΝΔ για να αναλάβει ξανά τις τύχες της χώρας;
Η Ν.Δ. ανακάμπτει συνεχώς, άλλωστε το επιβεβαιώνουν και οι δημοσκοπήσεις και το κλείσιμο τη ψαλίδας. Η ΝΔ μετά από μια οδυνηρή εκλογική ήττα κατάφερε σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα να επανακάμψει οργανωτικά και πολιτικά και να αποτελεί πλέον πρωταγωνιστή των πολιτικών εξελίξεων. Η Νέα Δημοκρατία δεν αντιμετωπίζει προβλήματα ουσίας και εσωστρέφειας όπως συμβαίνει με το ΠΑΣΟΚ. Γι αυτό και είμαστε αισιόδοξοι ότι πολύ σύντομα η δουλειά που γίνεται στο κόμμα, σε πολιτικό και οργανωτικό επίπεδο θα φανεί σε όλη της την διάσταση και θα μας δικαιώσει. Με το χέρι στην καρδιά σας απαντώ ότι η Ν.Δ. είναι έτοιμη να ανταποκριθεί όπως αρμόζουν οι περιστάσεις.. Θα ξεκινήσω όμως λέγοντας ότι η νίκη στις επόμενες εκλογές και η ανάληψη κυβερνητικών καθηκόντων δεν αποτελεί αυτοσκοπό για τη Νέα Δημοκρατία. Βεβαίως εμείς είμαστε έτοιμοι να κατεβούμε στις εκλογές, διεκδικώντας την αυτοδύναμη διακυβέρνηση. Εκείνο που είναι πιο σημαντικό και για να αποδειχθούμε χρήσιμη κυβέρνηση του αύριο, θα πρέπει συνεχώς να είμαστε σε εγρήγορση και σε διαρκή επικοινωνία και διάλογο με την κοινωνία. Θα έλεγα πως από τις εκλογές του 2009 δεν μας χωρίζει μόνο ενάμιση χρόνος αλλά είναι σαν να πέρασαν πολλές δεκαετίες. Διεκδικούμε την ψήφο των πολιτών έχοντας παρουσιάσει στο Ζάππειο ΙΙ μια υπεύθυνη, εναλλακτική και αξιόπιστη πρόταση για την έξοδο της χώρας από την κρίση και είμαστε πεπεισμένοι ότι οι πολίτες την ώρα της κάλπης θα μας εμπιστευτούν.
Της ΅’μόδας” έγινε τελευταία η λέξη ΅’αναδιάρθρωση”. Ποιον θα συνέφερε και ποιον όχι, ένα τέτοιο ενδεχόμενο;
Ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα πρέπει να αποκλειστεί. Για αυτό τον λόγο το να συζητάμε τα υπέρ και τα κατά μιας τέτοιας εξέλιξης ουσιαστικά είναι σαν να την αποδεχόμαστε ως πιθανή λύση.
Κύριε Υπουργέ, γιατί να πληρώσουν, ΅’σώνει και καλά” οι φορολογούμενοι τα μέχρι τώρα ασυγχώρητα λάθη του πολιτικού συστήματος;
Το να πληρώνουν πάντα το μάρμαρο αυτοί που ουσιαστικά δεν φταίνε σε τίποτα, μόνο και μόνο γιατί πιο εύκολα επιμερίζεται και μετακυλύεται το οικονομικό κόστος στους φορολογούμενους πολίτες είναι έλλειμμα δημοκρατίας και δικαιοσύνης. Από την άλλη πρέπει όλοι να συμβάλουμε, ο καθένας από την πλευρά του και με βάση τις δυνατότητες του στην σωτηρία της χώρας. Είναι όμως γεγονός ότι η κυβέρνηση επιμένει μέχρι σήμερα μία άνευ προηγουμένου φορομπηχτική πολιτική που πλήττει κυρίως τους μισθωτούς και συνταξιούχους που έχουν γίνει τα εύκολα θύματα της κρίσης. Με αυτή την αδιέξοδη πολιτική έχουμε μπει σε ένα οδυνηρό οικονομικό φαύλο κύκλο, που έχει στερέψει τους πολίτες, ιδιαίτερα τα χαμηλά κοινωνικά στρώματα χωρίς δυστυχώς να εμφανίζεται κάποιο φως στο τούνελ.
Οι πολίτες λένε, ΅’ να πληρώσουν, αυτοί που τα έφαγαν”. Μήπως έχουν κάποιο δίκιο;
Αυτό είναι το λογικό και το δίκαιο. Δυστυχώς όμως αποδείχθηκε μέχρι σήμερα ότι οι θεσμοί και οι ελεγκτικοί μηχανισμοί του κράτους μας υστερούν σε αυτό το επίπεδο και αποδείχθηκαν αναποτελεσματικοί. Πιστεύω ότι η αναθεώρηση του Συντάγματος είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για να θεσπίσουμε νέες δομές και θεσμούς έτσι ώστε να καταπολεμηθεί στη ρίζα του το φαινόμενο της διαφθοράς, που κατά την άποψή μου είναι ένας σημαντικός παράγοντας της κοινωνικοπολιτικής κρίσης που περνάμε σήμερα.
Κάθε νέος Υπουργός Παιδείας εφαρμόζει το ”δικό του” σύστημα και πάντα, τα θύματα είναι οι μαθητές και οι γονείς. Βαδίζει σωστά η νέα Υπουργός Παιδείας ή ακολουθεί την πεπατημένη;
Υπήρξα ο Υπουργός Παιδείας που εγκαινίασε και ολοκλήρωσε θεσμικά τον Εθνικό Διάλογο για την Παιδεία, με συγκεκριμένη χρονική διάρκεια και με τη συμμετοχή του συνόλου της πολιτικής, εκπαιδευτικής και πανεπιστημιακής κοινότητας, αλλά και άλλων των κοινωνικών φορέων, ακόμη και την συμμετοχή της ίδιας της σημερινής Υπουργού Παιδείας, Η παιδεία αποτελεί εθνική υπόθεση πέρα από κόμματα και ιδεοληψίες. Δυστυχώς η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας δεν θέλει ή δεν μπορεί να το αντιληφθεί. Λυπάμαι πραγματικά που το λέω, αλλά μέχρι σήμερα συμπεριφέρονται με τρόπο αιφνιδιαστικό, χωρίς σχεδιασμό, χωρίς μελέτη, ευκαιριακό, βιαστικό, πρόχειρο, και πολλές φορές επιπόλαιο, χωρίς διάλογο και διαβούλευση, προσβλητικό για την εκπαιδευτική κοινότητα. Τα αποτελέσματα αυτής της συμπεριφοράς είναι ένα πρωτοφανές αλαλούμ στην παιδεία και αβεβαιότητα για γονείς, μαθητές, φοιτητές και την εκπαιδευτική κοινότητα στο σύνολό της.
Ο τουρισμός ανακάμπτει. Οφείλεται αυτό στην ασκούμενη πολιτική ή πρόκειται για τυχαίο γεγονός; Τι δεν γίνεται, που έπρεπε να γίνει από την Κυβέρνηση;
Κατά την άποψή μου ο τουρισμός για την Ελλάδα αποτελεί σήμερα ίσως τον μοναδικό παραγωγικό άξονα και μπορεί να βοηθήσει σημαντικά στην ανάκαμψη της οικονομίας. Ο τουρισμός μαζί με την ναυτιλία είναι η βαριά μας βιομηχανία. Πρέπει όμως να πιστέψουμε και να επενδύσουμε στο τουριστικό μας προϊόν. Αυτήν την επένδυση, η κυβέρνηση έπρεπε να την είχε κάνει. Από την άλλη αύξηση του τουρισμού μας σημαίνει καλύτερες τουριστικές υπηρεσίες, καλύτερες τιμές, ασφάλεια, σταθερότητα, τουριστική συνείδηση και νοοτροπία. Χρειάζεται διαρκή και επίμονη προσπάθεια από όλους μας. Πάνω από όλα χρειάζεται βραχυπρόθεσμος και μακροπρόθεσμος σχεδιασμός, και ανάδειξη όλων των τουριστικών δυνατοτήτων των ανθρώπων και των περιοχών της χώρας μας. Αν δεν επενδύσουμε συστηματικά στον τουρισμό δεν μπορούμε να κάνουμε ταμείο και θα μιλάμε για συγκυριακά αποτελέσματα.
Υπάρχει ελπίδα να σωθεί η χώρα ή οι θυσίες των Ελλήνων δεν θα πιάσουν πάλι τόπο;
Η κυβέρνηση μέχρι και σήμερα έχει επιμείνει πάρα πολύ στην πολιτική της συγκράτησης των δημοσίων δαπανών και την ίδια στιγμή της περιστολής της αγοραστικής δύναμης των εργαζομένων. Με αυτή την πολιτική που απουσιάζει η ανάπτυξη, στην πραγματικότητα έχει εξαφανιστεί η ρευστότητα στην αγορά, δεν γίνονται συναλλαγές και αποτέλεσμα είναι να έχει πάρα πολύ μεγάλη υστέρηση εσόδων το κράτος. Το “Ζάππειο 2” είναι ένα εξαιρετικά ικανοποιητικό, οικονομικό, ρεαλιστικό και ελπιδοφόρο πρόγραμμα, που αποτυπώνει ουσιαστικά φιλελεύθερες προτάσεις, οι οποίες ενισχύουν την ανάπτυξη. Διότι μόνο μέσα από την πραγματική ανάπτυξη των επιχειρήσεων και της οικονομίας θα επέλθει αντιστροφή του κλίματος. Και υπό αυτή την έννοια, οι θυσίες των πολιτών θα πιάσουν τόπο για να ξεπεράσουμε την κρίση και να επανεκκινήσουμε την οικονομία μας.
