Γιάννης Πάππου: «Η βλάβη στην οικονομία και στην κοινωνία θα είναι τραγική»

Ποιες θα είναι οι επι­πτώ­σεις από την κατάρ­γηση των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών για τους νησιώ­τες και τις επι­χει­ρή­σεις;

Τις σοβα­ρό­τα­τες επι­πτώ­σεις από την κατάρ­γηση του ειδικού φορο­λο­γι­κού καθε­στώ­τος των νησιών του Αιγαίου τις έχουμε επι­ση­μά­νει άπειρες φορές και σε όλους τους τόνους. Δεν νομίζω ότι υπάρχει πια κανένας που δεν αντι­λαμ­βά­νε­ται ότι αν αυτό συμβεί, δεν θα είναι μόνο ένα καίριο πλήγμα για τους νησιώ­τες και τον αγώνα για την επι­βί­ωση που δίνουν την τελευ­ταία πεντα­ε­τία. Θα είναι επι­πλέον ένα ισχυρό πλήγμα στην αντα­γω­νι­στι­κό­τητα της του­ρι­στι­κής βιο­μη­χα­νίας της χώρας, που είναι ό,τι έχει απο­μεί­νει ζωντανό στον τομέα της οικο­νο­μίας. Γι αυτό, εκείνο που σοκάρει είναι ότι την αύξηση του ΦΠΑ στα νησιά δεν την ζήτησαν οι δανει­στές, αλλά την πρό­τεινε η ίδια η ελλη­νική κυβέρ­νηση. Δεν έχει προη­γού­μενο μια τέτοια ενέρ­γεια, πολύ δε περισ­σό­τερο όταν ο ίδιος ο σημε­ρι­νός πρω­θυ­πουρ­γός, από την Ρόδο προ­ε­κλο­γικά δια­βε­βαί­ωνε ότι δεν πρό­κει­ται να υπάρξει καμία αλλαγή στον ΦΠΑ των νησιών. Δεν έχει και καμία λογική όλο αυτό, όταν επί της ουσίας πρό­κει­ται για κίνηση αυτο­χει­ρια­σμού της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας. Σε συν­δυα­σμό με την αύξηση του ΦΠΑ σε του­ρι­σμό και εστίαση, είναι καθαρή αυτο­κτο­νία.

Θα αντέξει η τοπική οικο­νο­μία σε αυτό το βάρος ή θα έχουμε λουκέτα;

Οι επι­χει­ρή­σεις της Ρόδου έχουν υποστεί τερά­στιο πλήγμα από την οικο­νο­μική κρίση των τελευ­ταίων χρόνων. Η έλλειψη ρευ­στό­τη­τας και οι συνε­χείς φορο­λο­γι­κές επι­δρο­μές τις έχουν κυριο­λε­κτικά πνίξει. Αν καταρ­γη­θούν οι μειω­μέ­νοι συντε­λε­στές ΦΠΑ, είναι βέβαιο ότι θα οδη­γη­θούν σε κλεί­σιμο ακόμη και όσες έχουν κατα­φέ­ρει να μείνουν «ζωντα­νές». Αυτός, δυστυ­χώς, είναι ένας δρόμος που έχει απο­δει­χθεί τα τελευ­ταία χρόνια ότι οδηγεί μόνο σε ακόμη μεγα­λύ­τερη ύφεση. Το «επι­χει­ρείν» στα νησιά θα ισο­δυ­να­μεί πλέον με αδίκημα και η αύξηση του ΦΠΑ με ποι­νι­κο­ποί­ηση της επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας και των επι­χει­ρη­μα­τιών. Επι­πρό­σθετα, η αύξηση του κόστους ειδών και υπη­ρε­σιών πρώτης ανάγκης θα απο­τε­λέ­σει ισχυρό πλήγμα, κυρίως στα ευαί­σθητα κοι­νω­νικά στρώ­ματα , όπως είναι οι χαμη­λό­μι­σθοι , οι χαμη­λο­συ­ντα­ξιού­χοι, οι άνεργοι. Η βλάβη στην οικο­νο­μία και στην κοι­νω­νία της Ρόδου και των άλλων νησιών θα είναι τραγική, αφού κανένας κλάδος δεν θα μείνει ανε­πη­ρέ­α­στος.

• Ποιες θα είναι οι αντι­δρά­σεις για τους μειω­μέ­νους συντε­λε­στές σε τοπικό και κεντρικό επίπεδο;

Δεν διστάζω να σας πω ότι αν τελικώς οι μειω­μέ­νοι συντε­λε­στές ΦΠΑ χαθούν, ο τρόπος αντί­δρα­σής μας θα είναι ακραίος. Εδώ που φτάσαμε, μετά από πέντε βασα­νι­στικά χρόνια, κυριαρ­χεί η από­γνωση. Όταν οι επι­χει­ρή­σεις κάνουν πια μηδε­νικό τζίρο, είναι βέβαιο ότι με χαρά θα παρα­δώ­σουν τις ταμεια­κές μηχανές τους στην Εφορία. Νομίζω ότι αυτό τα λέει όλα για το που μπο­ρούμε να φτά­σουμε, όταν πια τα έχουμε χάσει όλα.

Πώς κρίνετε την απόφαση του Δήμου να στείλει νέα κατα­σχε­τή­ρια στους επι­χει­ρη­μα­τίες;

Δυσκο­λεύ­ο­μαι να κατα­νο­ήσω αυτό που κάνει σήμερα ο Δήμος Ρόδου. Σε μια περίοδο που χρεια­ζό­μα­στε όσο ποτέ άλλοτε την συνεν­νό­ηση, την συγκα­τα­βα­τι­κό­τητα και την συναί­νεση για να αντε­πε­ξέλ­θουμε, ο Δήμος προχωρά σε μια πράξη εκδί­κη­σης, με “άρωμα” μνη­σι­κα­κίας, που δημιουρ­γεί ακόμα μεγα­λύ­τερο πρό­βλημα στην ήδη βυθι­σμένη τοπική οικο­νο­μία. Πιστεύω στην υγιή επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα. Οι επι­χει­ρη­μα­τίες που χρω­στούν στον Δήμο, προ­φα­νώς και πρέπει να εξο­φλή­σουν τις οφειλές τους. Όμως αυτό που συμ­βαί­νει αυτήν την ώρα είναι κάτι εντελώς δια­φο­ρε­τικό από αυτό που σας περι­γράφω. Είναι πρω­το­φα­νές, πέρα για πέρα ανάλ­γητο και έξω από κάθε λογική, να στέλ­νο­νται και νέα κατα­σχε­τή­ρια από τον αντι­δή­μαρχο Γιάννη Περδίκη, πριν λήξει η χρονική προ­θε­σμία για ρύθμιση των οφειλών, όταν μάλιστα πολλές από αυτές τις οφειλές είναι ανύ­παρ­κτες και κακώς βεβαιω­θεί­σες.

Ποια θα είναι η αντί­δραση του επι­χει­ρη­μα­τι­κού κόσμου;

Προ­φα­νώς δεν θα μεί­νουμε με σταυ­ρω­μένα χέρια στις επι­θέ­σεις που δεχό­μα­στε. Θα ακο­λου­θή­σουμε την νομική οδό για τις πράξεις του Δήμου που στε­ρού­νται νομι­μό­τη­τας. Αναφέρω ενδει­κτικά το τέλος έργων 80% που επι­βάλ­λε­ται από τη ΔΕΥΑΡ, με τα έσοδα να δια­τί­θε­νται όχι για έργα αλλά για την κάλυψη της μισθο­δο­σίας. Αν ο κ. Περ­δί­κης συνε­χί­σει τις εχθρο­πρα­ξίες, να ξέρει ότι θα κληθεί να επι­στρέ­ψει ανα­δρο­μικά τα έσοδα από τον παρά­νομο πλέον ΔΗΦΟΔΩ. Και τότε θα δούμε ποιος χρω­στάει σε ποιον. Οι επι­χει­ρη­μα­τίες στον Δήμο ή ο Δήμος στους επι­χει­ρη­μα­τίες; Εύχομαι να αντι­λη­φθεί ο αντι­δή­μαρ­χος ότι ο πόλεμος που κήρυξε, ευρι­σκό­με­νος σε κατά­σταση πανικού, λόγω των οικο­νο­μι­κών προ­βλη­μά­των του Δήμου, δεν θα λύσει κανένα πρό­βλημα, αντι­θέ­τως θα δημιουρ­γή­σει ακόμη μεγα­λύ­τερα.

Ποια είναι τα συμπε­ρά­σματά σας από την ανάλυση των απο­τε­λε­σμά­των της χρήσεως του 2014 για το ΕΒΕΔ; Είναι σε καλή πορεία τα οικο­νο­μικά του οργα­νι­σμού;

Λόγω της συνε­χι­ζό­με­νης οικο­νο­μι­κής δυσπρα­γίας, τα έσοδα του Επι­με­λη­τη­ρίου είναι δρα­μα­τικά μειω­μένα. Όμως, μέσα από την χρηστή οικο­νο­μική διοί­κηση συνε­χί­ζουμε το έργο μας για την στήριξη της επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας, χωρίς προ­βλή­ματα στην απόδοσή μας.

Θα στη­ρί­ξει το ΕΒΕΔ την πρόταση του Δήμου για την διεκ­δί­κηση του τίτλου Πολι­τι­στική Πρω­τεύ­ουσα της Ευρώπης; Δράσεις προ­βο­λής θα υλο­ποι­η­θούν από τον οργα­νι­σμό;

Ασφαλώς και θα στη­ρί­ξουμε την κοινή προ­σπά­θεια για τον τόπο μας, όπως άλλωστε οφεί­λουμε όλοι να κάνουμε. Αν τα κατα­φέ­ρουμε, που το εύχομαι ολόψυχα, θα είναι ένα πολύ σημα­ντικό γεγονός για την Ρόδο, με οφέλη σε όλα τα επίπεδα. Οικο­νο­μικά, κοι­νω­νικά, πολι­τι­στικά. Μέσα σε αυτήν την γενι­κευ­μένη κατή­φεια, είναι πολύ σημα­ντικό και ανα­ζω­ο­γο­νη­τικό η τοπική κοι­νω­νία να αποκτά ένα συλ­λο­γικό σκοπό, ένα κοινό όραμα.

Έχουν αντι­με­τω­πι­στεί από την κυβέρ­νηση τα προ­βλή­ματα που έχουν δημιουρ­γη­θεί εξαι­τίας των οφειλών προς τα ασφα­λι­στικά ταμεία;

Δυστυ­χώς, σε αυτό το τόσο σοβαρό θέμα δεν έχει γίνει ακόμη τίποτα. Παρα­μέ­νει σε τέλμα και οι ασφα­λι­σμέ­νοι σε απόλυτο αδιέ­ξοδο, με το ύψος των οφειλών τους να μην είναι πλέον δια­χει­ρί­σιμο. Όταν οι επι­χει­ρη­μα­τίες δεν έχουν να πλη­ρώ­σουν το νερό που πίνουν, δεν είναι δυνατόν να πλη­ρώ­σουν τις ασφα­λι­στι­κές τους οφειλές. Επα­νει­λημ­μέ­νως τα τελευ­ταία χρόνια ως Επι­με­λη­τή­ριο κατα­θέ­σαμε προ­τά­σεις στις εκά­στοτε κυβερ­νή­σεις, που θα ήταν μια κάποια λύση. Κανένας δεν έδωσε σημασία. Η θηλιά των ασφα­λι­στι­κών οφειλών σφίγγει μήνα με τον μήνα όλο και πιο πολύ. Οι κυβερ­νώ­ντες δεν πρέπει να έχουν ψευ­δαι­σθή­σεις ότι μέσα από αμφι­λε­γό­με­νες ρυθ­μί­σεις θα αντι­με­τω­πί­σουν το πρό­βλημα. Μόνο αν δια­χω­ρι­στεί ο κλάδος της υγείας από το συντα­ξιο­δο­τικό, υπάρχει ελπίδα. Και βέβαια, να πάψει να ισχύει το παρά­λογο, ασφα­λι­σμέ­νοι που λόγω οφειλών τα τελευ­ταία χρόνια δεν καλύ­πτο­νται από τον ασφα­λι­στικό τους φορέα, να υπο­λο­γί­ζο­νται στις οφειλές τους υπη­ρε­σίες των οποίων δεν έκαναν χρήση.