Τέρμα οι εγγυητικές επιστολές και από τις ελληνικές τράπεζες

Και τις τε­λευ­ταί­ες στρό­φιγ­γες ρευ­στό­τη­τας προς τις επι­χει­ρή­σεις έκλει­σε το τε­λευ­ταίο διά­στη­μα η ασφυ­κτι­κή κα­τά­στα­ση των τρα­πε­ζών, με το σύ­νο­λο της αγο­ράς, πλην του του­ρι­σμού, να έχει νε­κρώ­σει.

Την απαι­σιό­δο­ξη αυτή δια­πί­στω­ση κά­νουν τρα­πε­ζί­τες και πα­ρά­γο­ντες της αγο­ράς, πα­ρα­κο­λου­θώ­ντας την εξέ­λι­ξη των επα­φών της ελ­λη­νι­κής κυ­βέρ­νη­σης με τους εταί­ρους υπό την τε­ρά­στια πίεση των χρη­μα­το­δο­τι­κών ανα­γκών της χώρας. Όπως ανα­φέ­ρουν, ήδη κατά το τε­λευ­ταίο τρί­μη­νο η ζημιά που έχει υπο­στεί η πραγ­μα­τι­κή οι­κο­νο­μία είναι ασύλ­λη­πτη έως μη ανα­στρέ­ψι­μη, αφού πέρα από τα πλέον των 25 δισ. ευρώ που έχουν χάσει οι τρά­πε­ζες από την εκροή κα­τα­θέ­σε­ων, κα­τα­γρά­φο­νται πραγ­μα­τι­κές ζη­μί­ες και από την μεί­ω­ση του ρυθ­μού ανά­πτυ­ξης. Ήδη από τη μεί­ω­ση των προ­βλέ­ψε­ων για ρυθμό ανά­πτυ­ξης στο 1,4% φέτος ένα­ντι αρ­χι­κής πρό­βλε­ψης για 2,9%, υπάρ­χει μία απώ­λεια 3 δισ. ευρώ επί προ­ϋ­πο­λο­γι­στι­κής βάσης, ανα­φέ­ρε­ται χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά στο Capital.gr. Ση­μειώ­νε­ται δε, ότι και η πρό­βλε­ψη για ανά­πτυ­ξη στο 1,4% φέτος κρί­νε­ται μη ρε­α­λι­στι­κή βάσει της μέχρι τώρα πο­ρεί­ας της Οι­κο­νο­μί­ας.

Για τις επι­χει­ρή­σεις η κα­τά­στα­ση είναι πλέον τρα­γι­κή, αφού πλην ελα­χί­στων εξαι­ρέ­σε­ων που εμ­φα­νί­ζουν ακόμη ικα­νο­ποι­η­τι­κές πω­λή­σεις, το σύ­νο­λο των επι­χει­ρή­σε­ων βρί­σκει κλει­στές τις πόρ­τες χρη­μα­το­δό­τη­σης των τρα­πε­ζών.

Είναι τέ­τοιο δε, το «στέ­γνω­μα» των τρα­πε­ζών που τις τε­λευ­ταί­ες ημέ­ρες ζη­τούν cash collateral από τους επι­χει­ρη­μα­τί­ες – πε­λά­τες τους προ­κει­μέ­νου να τους πα­ρά­σχουν τα απο­λύ­τως ανα­γκαία κε­φά­λαια. Όπως ανα­φέ­ρουν τρα­πε­ζί­τες στο Capital.gr, οι τρά­πε­ζες πλέον, σε κάθε αί­τη­μα χρη­μα­το­δό­τη­σης από τους επι­χει­ρη­μα­τί­ες, ζη­τούν οι τε­λευ­ταί­οι να τους φέ­ρουν εκ των προ­τέ­ρων το ισό­πο­σο σε κα­τα­θέ­σεις. Μόνο με βάση τις κα­τα­θέ­σεις αυτές δέ­χο­νται να τους εκ­δώ­σουν εγ­γυ­η­τι­κή για να μπο­ρέ­σουν να κά­νουν ει­σα­γω­γή πρώ­των υλών ή προ­ϊ­ό­ντων και με τον όρο, πα­ράλ­λη­λα, ότι θα δε­σμεύ­σουν τις κα­τα­θέ­σεις τους για την εξό­φλη­ση των τι­μο­λο­γί­ων της επι­χεί­ρη­σης εφό­σον αυτή δεν μπο­ρέ­σει να τα εξυ­πη­ρε­τή­σει από τις πω­λή­σεις της. Προ­φα­νώς, υπό τις πα­ρού­σες συν­θή­κες, καμία επι­χεί­ρη­ση δεν φέρ­νει κα­τα­θέ­σεις στην τρά­πε­ζα.

Η εξέ­λι­ξη αυτή έρ­χε­ται μετά τη δια­κο­πή της έκ­δο­σης εγ­γυ­η­τι­κών επι­στο­λών από τις ξένες τρά­πε­ζες τον Φε­βρουά­ριο, όταν η Οι­κο­νο­μία δε­χό­ταν τους πρώ­τους ισχυ­ρούς κλυ­δω­νι­σμούς βα­δί­ζο­ντας προς τη συμ­φω­νία της 20ης Φε­βρουα­ρί­ου για χο­ρή­γη­ση τε­τρά­μη­νης πα­ρά­τα­σης προς την ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση. Έκτο­τε η κα­τά­στα­ση δεν έχει ομα­λο­ποι­η­θεί, αντι­θέ­τως οξύ­νε­ται, πλήτ­το­ντας καί­ρια τη ρευ­στό­τη­τα των τρα­πε­ζών.

Στο πλαί­σιο αυτό, οι ελ­λη­νι­κές τρά­πε­ζες δεν στα­μά­τη­σαν εσχά­τως μόνο την ανα­νέ­ω­ση εγ­γυ­η­τι­κών επι­στο­λών, αλλά έκλει­σαν και τα πι­στω­τι­κά όρια των επι­χει­ρή­σε­ων. Στην πράξη, δη­λα­δή, οι επι­χει­ρή­σεις δεν έχουν πρό­σβα­ση στα μειω­μέ­να, έστω, δα­νεια­κά πλα­φόν που τους είχαν ορί­σει οι τρά­πε­ζες προ­κει­μέ­νου να κα­λύ­πτουν πλη­ρω­μές τι­μο­λο­γί­ων τους ή άλλες τρέ­χου­σες ανά­γκες τους.

Η κα­τά­στα­ση αυτή για τις επι­χει­ρή­σεις αγ­γί­ζει και τους μι­σθούς των υπαλ­λή­λων τους, καθώς, σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες του Capital.gr, πλέον και πα­ραρ­τή­μα­τα πο­λυ­ε­θνι­κών εται­ριών που λει­τουρ­γούν στην Ελ­λά­δα (όχι ως θυ­γα­τρι­κές τους) αντι­με­τω­πί­ζουν δυ­σκο­λία να κα­τα­βά­λουν μι­σθούς ακόμη και σε διοι­κη­τι­κά τους στε­λέ­χη.

Πηγή:capital.gr