Η απάντηση του Γιώργου Τανίδη

Επι­στολή, με την οποία απα­ντάει στην ανα­κοί­νωση του Συν­δέ­σμου Παλαι­μά­χων Ποδο­σφαι­ρι­στών Ρόδου- Διαγόρα, εξέδωσε ο επί­τι­μος πρό­ε­δρος, Γιώργος Τανίδης, επι­βε­βαιώ­νο­ντας την παρου­σία του στην ομιλία του πρό­ε­δρου του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα.

Ταυ­τό­χρονα ο Γιώργος Τανίδης, παρα­θέ­τει τα γεγο­νότα που δια­δρα­μα­τί­στη­καν την Πέμπτη στον Ροδίνι, όπως ο ίδιος τα έζησε.

Ανα­λυ­τικά η ανα­κοί­νωση:

«Προς απά­ντηση της ανα­κοί­νω­σης του Συν­δέ­σμου Παλαι­μά­χων Ποδο­σφαι­ρι­στών Ρόδου- Διαγόρα, σχετικά με τα γεγο­νότα της Πέμπτης ( 14/1/2015) στο χώρο εκδη­λώ­σεων και ομιλιών του Ροδι­νιού.

Σημειώ­νο­ντας ότι κανείς από όσους συνέ­τα­ξαν και δημο­σί­ευ­σαν την συγκε­κρι­μένη ανα­κοί­νωση δεν επι­κοι­νώ­νησε μαζί μου προς άρνηση ή έγκρισή αυτής, θα ήθελα να απο­κα­τα­στήσω την αλήθεια, επι­βε­βαιώ­νο­ντας την παρου­σία μου, αλλά και τις προ­θέ­σεις μου την συγκε­κρι­μένη ημέρα στον αυτό χώρο.

Υπήρχε συνεν­νό­ηση με την ΑΕΚτζίδικη κοι­νό­τητα της Ρόδου για οργα­νω­μένη και ειρη­νική δια­μαρ­τυ­ρία προς τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ κ. Αλέξη Τσίπρα. Υπό τη διαρκή παρα­κο­λού­θηση της ΕΛ. ΑΣ., φτά­νο­ντας στο Ροδίνι οι αστυ­νο­μι­κοί μας τοπο­θέ­τη­σαν στον απέ­να­ντι δρόμο από το χώρο της εισόδου την αίθου­σας.

Θέλο­ντας να επι­τευ­χθεί ο στόχος και να ακου­στεί η δια­μαρ­τυ­ρία μας, απο­φα­σί­σαμε να εισέλ­θουμε στον χώρο της ομιλίας 3-4 άτομα, χωρίς δια­κρι­τικά και να εκθέ­σουμε την άποψη μας κατά τη διάρ­κεια της ομιλίας. Απο­φά­σισα να συνο­δεύσω εγώ τα παιδιά, τα οποία μπήκαν μέσα στην αίθουσα, ελπί­ζο­ντας ότι θα μπο­ρούσα να τους προ­φυ­λάξω από το τι θα επα­κο­λου­θούσε όταν θα έκαναν γνωστές στον κ. Τσίπρα τις προ­θέ­σεις τους, βασι­ζό­με­νος στην ανα­γνω­ρι­σι­μό­τητά μου ως παλιός αθλητής και στον όποιο σεβασμό απο­λαμ­βά­νει ο χαρα­κτή­ρας που έχω επι­δεί­ξει όλα αυτά τα χρόνια ως μέλος της ροδί­τι­κης κοι­νω­νίας.

Δυστυ­χώς δεν τα κατά­φερα, τον Γιάννη ( με το κασκόλ) και τον Βαγγέλη τους έβγαλαν σηκω­τούς, εμένα και τον Πανα­γιώτη…με «κίτρι­νες κάρτες», η απαί­τηση των υπευ­θύ­νων αστυ­νο­μι­κών για προ­σα­γωγή δική μου, ανα­χαι­τί­στηκε από την έκρηξη θυμού του Πανα­γιώτη έξω από την αίθουσα, πλέον, στον προ­αύ­λιο χώρο του Ροδι­νιού ( Μπο­ρείτε να ανα­ζη­τή­σετε τα βίντεο που υπάρ­χουν στο δια­δί­κτυο).

Κύριοι του Συν­δέ­σμου, με θλίψη, όχι το ότι προ­βά­λατε μια ανα­κοί­νωση για εμένα, χωρίς εμένα, όχι το ότι δεν στη­ρί­ξατε τον επίτιμό σας την όποια επίθεση δέχθηκε εκείνη την ημέρα, όχι το ότι ονο­μά­σατε μια ειρη­νική και κοσμιό­τατη δια­μαρ­τυ­ρία ως θλιβερό γεγονός, ούτε καν θλί­βο­μαι από το γεγονός ότι μέλη του Συν­δέ­σμου ήταν παρόντα στο γεγονός, μάλιστα χωρίς να ήμουν ο μόνος Παλαί­μα­χος της ΑΕΚ εκεί μέσα, και δια­κρι­τικά εξα­φα­νί­στη­καν όταν άναψαν τα αίματα.

Θλί­βο­μαι όμως πραγ­μα­τικά για την έλλειψη στή­ρι­ξης που προ­σφέ­ρατε σε έναν φίλαθλο ο οποίος ζητά γήπεδο για την ομάδα του, όποια χρώματα και να φέρει αυτή.

Κύριοι του Συν­δέ­σμου, κάποτε δηλώ­ναμε πρώτα ποδο­σφαι­ρι­στές και μετά τις υπό­λοι­πες επαγ­γελ­μα­τι­κές μας ιδιό­τη­τες και ως ποδο­σφαι­ρι­στές οφεί­λουμε να στη­ρί­ζουμε τον φίλαθλο- πόσω μάλλον όταν αυτός συγκρού­ε­ται με εξω­α­γω­νι­στι­κούς παρά­γο­ντες για κάτι που αφορά το άθλημα με το οποίο είναι φίλος- γιατί χωρίς τον φίλο του αθλή­μα­τος δεν θα υπήρχε και το άθλημα.

Κύριοι του Συν­δέ­σμου, το ότι ασθενώ και δεν μπορώ να μιλήσω και να περ­πα­τήσω σωστά, είναι ένα γεγονός τον οποίο δεν με εμπο­δί­ζει να εκφράσω την άποψή μου και να αγω­νι­στώ γι’ αυτήν, όπως ούτε θα με κάνει, η ασθέ­νεια αυτή, να… ¨κάτσω σπίτι μου¨, προς το «παρών» του­λά­χι­στον.

Υ.Γ.: Στις πραγ­μα­τικά περί­ερ­γες και δύσκο­λες εποχές που ζούμε είναι αρκετά δύσκολο να ξεχω­ρί­σει τον καλό από τον κακό και τον αληθινό από τον ψεύτη, δεν μπορώ παρά να σεβαστώ αυτούς τους οποίους διά­λε­ξαν μια σταθερά και πορεύ­ο­νται με αυτήν και η σταθερά είναι ΓΗΠΕΔΟ ΣΤΗ Ν. ΦΙΛΑΔΕΛΘΕΙΑ».

Με τιμή

Γιώργος Τανίδης

Σήμερα είμαι Βάκης».