Ξυδάκης: Να μην δαιμονοποιείται η συζήτηση για τη δραχμή

Εν μέσω των νέων απαι­τή­σε­ων των δα­νει­στών για μέτρα, είπε ότι «έχου­με φτά­σει σε ένα ση­μείο που δεν υπάρ­χουν άλλες φυ­σι­κές αντο­χές ενός πλη­θυ­σμού. Εγώ νο­μί­ζω ότι θα πρέ­πει να γίνει μια συ­ζή­τη­ση επί της ου­σί­ας πο­λι­τι­κή και εθνι­κή που δεν έχει γίνει τα τε­λευ­ταία 7 χρό­νια. Και φυ­σι­κά πρέ­πει να ξε­κι­νή­σει η συ­ζή­τη­ση από τη Βουλή. Τα πε­ρα­σμέ­να χρό­νια δαι­μο­νο­ποι­ή­θη­κε μια κου­βέ­ντα, εγώ είχα πει ότι και επί δραχ­μής η Ελ­λά­δα με­γα­λούρ­γη­σε».

«Το 1910, το 1912, 1930, το 1960 κάτι έκανε μια χώρα, κάπως ζού­σα­με, ζού­σα­με και σε άλλες πε­ριό­δους. Εγώ τη βάζω ιστο­ρι­κά τη συ­ζή­τη­ση αυτή» είπε ο κ. Ξυ­δά­κης.

«Δεν υπάρ­χουν τα­μπού όταν κου­βε­ντιά­ζου­με για τη μοίρα του λαού. Πρέ­πει να φτιά­χνου­με σε­νά­ρια, να βλέ­που­με την ιστο­ρι­κή εμπει­ρία» συ­μπλή­ρω­σε.

Πα­ρό­λα αυτά επι­χεί­ρη­σε να ρίξει την ευ­θύ­νη για τη συ­ζή­τη­ση που ανοί­γει σε άλ­λους λέ­γο­ντας ότι «άμα στην ανοί­ξουν οι άλλοι, εσύ τι θα πεις εγώ δεν κου­βε­ντιά­ζω; Όταν το λέει ο κ. Σόι­μπλε».

Ο κ. Ξυ­δά­κης επέ­κρι­νε το ΔΝΤ για τις θέ­σεις του λέ­γο­ντας ότι «αυτά για εσω­τε­ρι­κή υπο­τί­μη­ση που προ­τεί­νει το ΔΝΤ είναι για ηλι­θί­ους. Ο χει­ρι­σμός της κρί­σης στην Ελ­λά­δα ήταν εξό­χως πο­λι­τι­κός. Βού­λια­ξαν την Ελ­λά­δα για να σώ­σουν έξι τρά­πε­ζες».

Για την προ­σω­πι­κή του στάση απέ­να­ντι στο Μνη­μό­νιο είπε ότι «ψή­φι­σα Μνη­μό­νιο όχι γιατί μου αρέ­σει γιατί υπήρ­χαν άλλα χει­ρό­τε­ρα για τους εκ­βια­σμούς. Με βάρος φέρω αυτή την πο­λι­τι­κή αλλά με­γα­λύ­τε­ρο βάρος είναι να δη­μιουρ­γή­σου­με μια άλλη κα­τεύ­θυν­ση για το λαό».

Κα­τέ­λη­ξε, δε, αφή­νο­ντας κάθε εν­δε­χό­με­νο ανοι­χτό λέ­γο­ντας ότι «με­ρι­κές παίρ­νεις κά­ποιο πο­λι­τι­κό κό­στος γιατί έχεις πλη­ρο­φο­ρί­ες που δεν έχουν άλλοι. Αυτή τη στιγ­μή με τον κυ­νι­σμό των δα­νει­στών πρέ­πει κάπως να στα­μα­τή­σει και να κα­τα­λά­βει ο κό­σμος ότι έχου­με όρια.

Αν οι πο­λι­τι­κοί γί­νουν κλο­τσο­σκού­φι κιν­δυ­νεύ­ει η δη­μο­κρα­τία γι’ αυτό πρέ­πει να συ­ζη­τού­με πράγ­μα­τα».