Δικαίωμα στην απεργία διεκδικούν αστυνομικοί

Την κατάρ­γηση της συνταγ­μα­τι­κής απα­γό­ρευ­σης της απερ­γίας στα σώματα ασφα­λείας ζητά η Δημο­κρα­τική Ενωτική Κίνηση Αστυ­νο­μι­κών (ΔΕΚΑ) στο πλαίσιο της ανα­θε­ώ­ρη­σης του Συντάγ­μα­τος. Η Κίνηση επι­ση­μαί­νει ότι πρέπει να αλλάξει το άρθρο 23, παρά­γρα­φος 2 του Συντάγ­μα­τος («[…] Απα­γο­ρεύ­ε­ται η απεργία με οποια­δή­ποτε μορφή στους δικα­στι­κούς λει­τουρ­γούς και σ’ αυτούς που υπη­ρε­τούν στα σώματα ασφα­λείας»).

«Οφεί­λουμε να απο­κα­τα­στή­σουμε την αρμονία μεταξύ της υπε­ρά­σπι­σης των αγαθών της ασφά­λειας και της ελευ­θε­ρίας, θεω­ρώ­ντας ότι ο εκδη­μο­κρα­τι­σμός και εκσυγ­χρο­νι­σμός, απο­τε­λούν στόχο. Το δικαί­ωμα μάλιστα στην απεργία, με όρους που να μην δια­κιν­δυ­νεύ­ε­ται η ασφά­λεια των πολιτών, η περιου­σία τους και η κοι­νω­νική συμ­βί­ωση, σε καμία περί­πτωση δεν απειλεί την λει­τουρ­γι­κό­τητα των σωμάτων ασφά­λειας ή την κοι­νω­νική ειρήνη, ενώ αντί­θετα τις θωρα­κί­ζει. Η ανα­γνώ­ριση του δίκαιου αιτή­μα­τός μας, έχει σαν συνέ­πεια την ωρί­μανση του ένστο­λου συν­δι­κα­λι­στι­κού κινή­μα­τος, που θα επι­τρέ­ψει τις ζυμώ­σεις με άλλες συν­δι­κα­λι­στι­κές οργα­νώ­σεις, ενώ απο­τε­λεί πολύ­τιμο εργα­λείο για τις προ­ο­δευ­τι­κές συν­δι­κα­λι­στι­κές δυνά­μεις στον αγώνα που δίνουν για τον εκδη­μο­κρα­τι­σμό του κινή­μα­τος και των σωμάτων ασφά­λειας», ανα­φέ­ρει η Κίνηση.

Ολό­κληρη η ανα­κοί­νωση της ΔΕΚΑ έχει ως εξής:

«Το άρθρο 23 παρ. 2 του Συντάγ­μα­τος της Ελλάδος, ορίζει το πλαίσιο για τα ατομικά και κοι­νω­νικά δικαιώ­ματα και την συν­δι­κα­λι­στική ελευ­θε­ρία. Ωστόσο στην παρά­γραφο 2 ανα­φέ­ρε­ται ρητά “[…] Απα­γο­ρεύ­ε­ται η απεργία με οποια­δή­ποτε μορφή στους δικα­στι­κούς λει­τουρ­γούς και σ’ αυτούς που υπη­ρε­τούν στα σώματα ασφα­λείας.”

Η αρχή της τυπικής ισο­δυ­να­μίας των συνταγ­μα­τι­κών δικαιω­μά­των και η επιταγή για αρμο­νική συνύ­παρξη τους, συνιστά αυτα­πό­δει­κτη υπο­χρέ­ωση της συν­δι­κα­λι­στι­κής μας Ομο­σπον­δίας για την διεκ­δί­κηση της κατο­χύ­ρω­σης του δικαιώ­μα­τος στην απεργία των εργα­ζο­μέ­νων στα σώματα ασφά­λειας.

Η μέχρι σήμερα λει­τουρ­γία, εδραιω­μένη στην ειδική κυριαρ­χική σχέση που το Σύνταγμα επι­βάλ­λει στα σώματα ασφά­λειας, απο­τε­λεί απειλή για άλλες κατο­χυ­ρω­μέ­νες ελευ­θε­ρίες και δικαιώ­ματα. Η εμβά­θυνση της δημο­κρα­τίας, η διεύ­ρυνση της ισό­τη­τας, της ισο­νο­μίας και η προ­στα­σία των κοι­νω­νι­κών δικαιω­μά­των, βρί­σκε­ται σε διά­σταση με τις στο­χεύ­σεις που επι­βάλ­λει το Σύνταγμα, όσον αφορά τους εργα­ζό­με­νους σε αυτά. Οφεί­λουμε να απο­κα­τα­στή­σουμε την αρμονία μεταξύ της υπε­ρά­σπι­σης των αγαθών της ασφά­λειας και της ελευ­θε­ρίας, θεω­ρώ­ντας ότι ο εκδη­μο­κρα­τι­σμός και εκσυγ­χρο­νι­σμός, απο­τε­λούν στόχο. Το δικαί­ωμα μάλιστα στην απεργία, με όρους που να μην δια­κιν­δυ­νεύ­ε­ται η ασφά­λεια των πολιτών, η περιου­σία τους και η κοι­νω­νική συμ­βί­ωση, σε καμία περί­πτωση δεν απειλεί την λει­τουρ­γι­κό­τητα των σωμάτων ασφά­λειας ή την κοι­νω­νική ειρήνη, ενώ αντί­θετα τις θωρα­κί­ζει.

Η ανα­γνώ­ριση του δίκαιου αιτή­μα­τός μας, έχει σαν συνέ­πεια την ωρί­μανση του ένστο­λου συν­δι­κα­λι­στι­κού κινή­μα­τος, που θα επι­τρέ­ψει τις ζυμώ­σεις με άλλες συν­δι­κα­λι­στι­κές οργα­νώ­σεις, ενώ απο­τε­λεί πολύ­τιμο εργα­λείο για τις προ­ο­δευ­τι­κές συν­δι­κα­λι­στι­κές δυνά­μεις στον αγώνα που δίνουν για τον εκδη­μο­κρα­τι­σμό του κινή­μα­τος και των σωμάτων ασφά­λειας. Παράλ­ληλα, σημα­το­δο­τεί εμφα­τικά την βούληση για διεύ­ρυνση των κοι­νω­νι­κών και συν­δι­κα­λι­στι­κών ελευ­θε­ριών. Πέραν των άλλων ανοίγει ο διά­λο­γος για την περαι­τέρω συνταγ­μα­τική θωρά­κιση των δικαιω­μά­των, της δια­φά­νειας και της δικαιο­σύ­νης, που καθο­ρί­ζουν την ποιό­τητα της Δημο­κρα­τίας μας και της κοι­νω­νι­κής συνοχής συνο­λικά.

Το δικαί­ωμα στην απεργία είναι πάγιο αίτημα των Ομο­σπον­διών μας, που δίνει τη δυνα­τό­τητα στον ένστολο εργα­ζό­μενο, να διεκ­δι­κεί όπως και οι υπό­λοι­ποι, τα εργα­σιακά του δικαιώ­ματα χωρίς απο­κλει­σμούς και ιδε­ο­λη­ψίες του παρελ­θό­ντος.

Στο Τρίτο μέρος του Συντάγ­μα­τος “Οργά­νωση και λει­τουρ­γίες της Πολι­τείας”, στο άρθρο 29 παρά­γρα­φος 3 ανα­φέ­ρε­ται: “Απα­γο­ρεύ­ο­νται απο­λύ­τως οι οποιασ­δή­ποτε μορφής εκδη­λώ­σεις υπέρ ή κατά πολι­τι­κού κόμ­μα­τος στους δικα­στι­κούς λει­τουρ­γούς και σε όσους υπη­ρε­τούν στις ένοπλες δυνά­μεις και στα σώματα ασφά­λειας […]”.

Όπως και παρα­πάνω ανα­φέρ­θηκε, η αρχή της τυπικής ισο­δυ­να­μίας των συνταγ­μα­τι­κών δικαιω­μά­των, έρχεται σε σύγκρουση με τα δικαιώ­ματα των εργα­ζο­μέ­νων στα σώματα ασφά­λειας. Πρό­κει­ται για μια παρω­χη­μένη διάταξη που τα οφέλη για την κοι­νω­νία έχουν παρέλ­θει. Αντί­θετα, η πολι­τική ουδε­τε­ρό­τητα των ενστό­λων συναι­νεί στην κοι­νω­νική απο­μό­νωση των υπαλ­λή­λων, απο­μα­κρύ­νο­ντάς τους από την ιδέα του κοι­νω­νικά ισό­τι­μου μέλους.

Σε κάθε περί­πτωση, παρα­μέ­νει ζήτημα αν χρειά­ζο­νται συνταγ­μα­τι­κές παρεμ­βά­σεις, ώστε η αρχή της πολι­τι­κής ουδε­τε­ρό­τη­τας να δια­σφα­λί­ζε­ται κατά την ενά­σκηση των καθη­κό­ντων, με τη στενή έννοια του όρου, ή αν τίθεται θέμα ερμη­νείας συνταγ­μα­τι­κών δια­τά­ξεων και ο περιο­ρι­σμός απλώς απο­τε­λεί θέμα νομο­θε­τι­κών ρυθ­μί­σεων.

Η πολι­τεία οφείλει να προ­α­σπί­ζει τα δικαιώ­ματα και τις υπο­χρε­ώ­σεις των πολιτών της, βάζο­ντας όρια και κανόνες κατά την άσκηση της εξου­σίας. Ζητάμε όμως παράλ­ληλα να ενσκή­ψει στα δικαιώ­ματα και τις ελευ­θε­ρίες των εργα­ζο­μέ­νων στα σώματα ασφά­λειας. Κεντρικό ζήτημα για κάθε προ­σπά­θεια κοι­νω­νι­κής αλλαγής, απο­τε­λεί η κατα­νό­ηση των ρόλων. Ακόμη περισ­σό­τερο, η ελπίδα για ένα καλύ­τερο μέλλον και μια νέα σχέση πολίτη-κράτους, απαιτεί μια προ­σέγ­γιση που θα αντι­λαμ­βά­νε­ται τους υπη­ρε­τού­ντες στα σώματα ασφά­λειας, πρω­τί­στως ως εργα­ζό­με­νους.

Η Δημο­κρα­τική Ενωτική Κίνηση Αστυ­νο­μι­κών (Δ.Ε.Κ.Α.) υπο­στη­ρί­ζει την τρο­πο­ποί­ηση των άρθρων που αφορούν το δικαί­ωμα στην απεργία και τα πολι­τικά δικαιώ­ματα των εργα­ζό­με­νων στα σώματα ασφά­λειας, στην επι­κεί­μενη ανα­θε­ώ­ρηση του Συντάγ­μα­τος της Ελλάδας. Η αλλαγή στην ποιό­τητα της αστυ­νο­μίας που μας αρμόζει, επι­τυγ­χά­νε­ται μόνο αν παρέμ­βουμε καίρια στις δια­τά­ξεις που περιο­ρί­ζουν τον αστυ­νο­μικό στα δικαιώ­ματα και τις ελευ­θε­ρίες που απο­λαμ­βά­νει το σύνολο των πολιτών της δημο­κρα­τίας μας».

πηγή efsyn.gr