Ατιμωρησία

Την πικρή γεύση της αδυ­να­μί­ας του πο­λι­τι­κού και δι­κα­στι­κού συ­στή­μα­τος να ολο­κλη­ρώ­σει με επι­τυ­χία τη διε­ρεύ­νη­ση ενός σκαν­δά­λου, αφή­νει η από­φα­ση του Πε­ντα­με­λούς Εφε­τεί­ου Κα­κουρ­γη­μά­των της Αθή­νας, που απάλ­λα­ξε το σύ­νο­λο των εμπλε­κο­μέ­νων που δι­κά­στη­καν για τα «μαύρα» τα­μεία της Siemens. Εν­δε­χο­μέ­νως να μην το πή­ρα­τε χα­μπά­ρι γιατί, ως θέμα, δεν έλαβε δα και με­γά­λες δια­στά­σεις. Η απαλ­λα­γή λόγω πα­ρα­γρα­φής των κα­τη­γο­ρου­μέ­νων για ένα από τα με­γα­λύ­τε­ρα σκάν­δα­λα στην σύγ­χρο­νη πο­λι­τι­κή μας ιστο­ρία ίσως δεν συ­γκι­νεί πια. Προ­κύ­πτει άλ­λω­στε, από την απου­σία ακόμα και της σχε­τι­κής εί­δη­σης από τα πε­ρισ­σό­τε­ρα πρω­το­σέ­λι­δα, όπως και από την νωθρή αντί­δρα­ση του πο­λι­τι­κού κό­σμου, αλλά και των πο­λι­τών. Προ­φα­νώς με τη βε­βαιό­τη­τα πως τα πο­λι­τι­κά σκάν­δα­λα δεν κα­τα­λή­γουν σε απο­νο­μή δι­καιο­σύ­νης, καθώς έμα­θαν πριν από 16 χρό­νια ότι μία γερ­μα­νι­κή εται­ρεία δω­ρο­δο­κού­σε συ­στη­μα­τι­κά κόμ­μα­τα και στε­λέ­χη δη­μο­σί­ων επι­χει­ρή­σε­ων, όλων των απο­χρώ­σε­ων και χθες έμα­θαν ότι, παρά τις πολ­λές απο­δεί­ξεις και την ομο­λο­γία ενο­χής της εται­ρεί­ας, κα­νείς δεν πρό­κει­ται να τι­μω­ρη­θεί. Τι σκέ­φτε­ται ο μέσος πο­λί­της μετά από αυτό; Οτι όλο το συ­στη­μι­κό σύ­μπαν συ­νω­μο­τεί προ­κει­μέ­νου η ατι­μω­ρη­σία να είναι κα­θε­στώς. Kαι κάπως έτσι η ατι­μω­ρη­σία, η πε­ρι­φρό­νη­ση για το νόμο, υπο­δαυ­λί­ζει την απά­θεια και την αποχή, ή ακόμα χει­ρό­τε­ρα, είναι μέρος της εξή­γη­σης της ενί­σχυ­ση των θυ­λά­κων της δήθεν αντι­συ­στη­μι­κό­τη­τας και της ακρο­δε­ξιάς.