Απορρίφθηκε αγωγή αποζημίωσης ύψους 1,2 εκατ. ευρώ εις βάρος του Δήμου Ρόδου

Με την υπ’ αρίθμ. 83/2020 από­φα­ση του Πο­λυ­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου απορ­ρί­φθη­κε αγωγή που άσκη­σαν εις βάρος του Δήμου Ρόδου τρεις κά­τοι­κοι Ρόδου.

Με την αγωγή τους, που θα εξε­τα­στεί και σε δεύ­τε­ρο βαθμό, διεκ­δι­κούν χρη­μα­τι­κή απο­ζη­μί­ω­ση συ­νο­λι­κού ύψους 1.240.000 ευρώ για βλά­βες που υπέ­στη­σαν αλλά και με τις δια­τά­ξεις περί αδι­καιο­λό­γη­του πλου­τι­σμού.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να οι ενά­γο­ντες έχουν στην κυ­ριό­τη­τά τους ένα αγρό εκτά­σε­ως 2.654 τ.μ στην Ια­λυ­σό.

Το ακί­νη­το αυτό είναι με­γά­λης αξίας καθώς έχει πρό­σω­πο επί της λε­ω­φό­ρου Ηρα­κλει­δών, που είναι η κε­ντρι­κή αρ­τη­ρία από την πόλη της Ρόδου προς το αε­ρο­δρό­μιο και λόγω της αρ­τιό­τη­τας και οι­κο­δο­μη­σι­μό­τη­τάς του καθώς και του με­γά­λου συ­ντε­λε­στή δό­μη­σής του εξαι­τί­ας του με­γέ­θους και της θέσης του, αφού κεί­ται εντός σχε­δί­ου πό­λε­ως.

Ο πρώην Δήμος Ια­λυ­σού, το έτος 1971, δέ­σμευ­σε ένα μέρος του ακι­νή­του και συ­γκε­κρι­μέ­να 1.285 τ.μ για να το κάνει πρα­σιά.

Οι ενά­γο­ντες το έτος 1995 ζή­τη­σαν εγ­γρά­φως να απο­δε­σμεύ­σουν το τμήμα των 1.285 τ.μ του ακι­νή­του λόγω του ό,τι ο Δήμος δεν είχε προ­βεί σε καμία απο­λύ­τως ενέρ­γεια, ούτε καν προ­κα­ταρ­κτι­κή, σχε­τι­κή με την δη­μιουρ­γία πρα­σιάς και σαν απά­ντη­ση στο αί­τη­μα αυτό ενη­με­ρώ­θη­καν από τον Δήμο ότι αντί να τους επι­στρέ­ψει το έως τότε δε­σμευ­μέ­νο τμήμα του ακι­νή­του αντι­θέ­τως προ­έ­βη σε ανα­θε­ώ­ρη­ση του σχε­δί­ου πό­λε­ως και στην δέ­σμευ­ση ολό­κλη­ρου πλέον του ακι­νή­του και πα­ρέ­μει­νε έτσι εξ ολο­κλή­ρου δε­σμευ­μέ­νο μέχρι τον Ιού­λιο του 2014, οπότε και τους επε­στρά­φη δι­κα­στι­κώς.

Όλα αυτά τα χρό­νια, κατά τα οποία ήταν δε­σμευ­μέ­νο το ακί­νη­το, τους προ­σέγ­γι­ζαν αρ­κε­τοί υπο­ψή­φιοι αγο­ρα­στές λόγω και της τότε καλής οι­κο­νο­μι­κής κα­τά­στα­σης και ει­δι­κά μέχρι και το 2007, λόγω και των με­γά­λων επεν­δύ­σε­ων που γί­νο­νταν τότε σε ακί­νη­τα αλλά και λόγω της ευ­κο­λί­ας με την οποία δι­νό­ντου­σαν τότε τα δά­νεια από τις Τρά­πε­ζες, κά­ποιοι δε από τους αγο­ρα­στές είχαν προ­σφέ­ρει μέχρι και 1.300.000€ για την αγορά του ακι­νή­του αυτού.

Ανα­φέ­ρουν ότι η τότε αντι­κει­με­νι­κή αξία του ακι­νή­του ήταν πε­ρί­που 500.000€.

Το έτος 2007, δη­λα­δή όσο ήταν ακόμη σε έξαρ­ση η αγορά ακι­νή­των, κα­τέ­θε­σαν, στο Τρι­με­λές Διοι­κη­τι­κό Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, προ­σφυ­γή, ζη­τώ­ντας να αρθεί η δέ­σμευ­ση αυτή, με κύρια βάση το ό,τι είχε πα­ρέλ­θει το όριο των 8 ετών από την ημέρα δέ­σμευ­σης του ακι­νή­του χωρίς να πραγ­μα­το­ποι­η­θεί ο σκο­πός της απαλ­λο­τρί­ω­σης. Πράγ­μα­τι, εξε­δό­θη η υπ’αριθμ.145/2014 από­φα­ση του Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κεί­ου επί της προ­σφυ­γής η οποία και τους δι­καί­ω­σε.

Εν τω με­τα­ξύ όμως η αγορά ακι­νή­των είχε ήδη αλ­λά­ξει δρα­μα­τι­κά, λόγω της οι­κο­νο­μι­κής κρί­σης που επήλ­θε, και όπως είναι λο­γι­κό οι προ­τά­σεις για αγορά μειώ­θη­καν δρα­μα­τι­κά.

Πάρα ταύτα, τον Απρί­λιο του 2019 τους προ­σέγ­γι­σε ένας υπο­ψή­φιος αγο­ρα­στής προ­τεί­νο­ντάς τους ένα ποσό της τά­ξε­ως των 500.000€ ζη­τώ­ντας να του προ­σκο­μί­σουν έγ­γρα­φο της Πο­λε­ο­δο­μί­ας σχε­τι­κά με τους επί­ση­μους όρους δό­μη­σης.

Όταν όμως ο μη­χα­νι­κός τους απευ­θύν­θη­κε στη Πο­λε­ο­δο­μία, ο αρ­μό­διος υπάλ­λη­λος, τον ενη­μέ­ρω­σε ότι λόγω της ύπαρ­ξης κά­ποιου “ρέ­μα­τος”, που περνά κοντά από το ακί­νη­το, είχε ανα­τε­θεί μια «Υδραυ­λι­κή Με­λέ­τη» σε μη­χα­νι­κό, που αφο­ρού­σε στην πε­ριο­χή και ότι αν και η με­λέ­τη αυτή δεν έχει εγκρι­θεί και “πε­ρά­σει” από Φ.Ε.Κ., δεν μπο­ρεί να οι­κο­δο­μη­θεί το ακί­νη­το το οποίο σε αυτή την πε­ρί­πτω­ση, και ήτοι στην πε­ρί­πτω­ση έγκρι­σης της «Υδραυ­λι­κής Με­λέ­της», το ακί­νη­το θα χα­ρα­κτη­ρι­στεί πο­λε­ο­δο­μι­κά ως «άρτιο αλλά μη οι­κο­δο­μή­σι­μο», με απο­τέ­λε­σμα πάλι να μην μπο­ρούν να το πω­λή­σουν λόγω του νέου προ­βλή­μα­τος.

Μά­λι­στα όταν μί­λη­σε ο δι­κη­γό­ρος τους με τον μη­χα­νι­κό αυτός του είπε ότι όταν έκανε την “Υδραυ­λι­κή Με­λέ­τη”, στα στοι­χεία που του προ­σκό­μι­σε ο Δήμος Ρόδου, η ιδιο­κτη­σία εμ­φα­νι­ζό­ταν ως χώρος πρα­σί­νου κι αυτό γιατί ο Δήμος για 4 ολό­κλη­ρα έτη δεν προ­χώ­ρη­σε στην ανα­γκαία και υπο­χρε­ω­τι­κή τρο­πο­ποί­η­ση του σχε­δί­ου πό­λε­ως η οποία θα έπρε­πε να πραγ­μα­το­ποι­η­θεί λόγω της προ­α­να­φε­ρό­με­νης με αριθ­μό 145/2014 δι­κα­στι­κής από­φα­σης του Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου με την οποία τους επε­στρά­φη το ακί­νη­το τον Ιού­λιο του 2014.

Ο Δήμος Ρόδου εκ­προ­σω­πή­θη­κε από τον δι­κη­γό­ρο κ. Δη­μή­τρη Σα­λα­μα­στρά­κη και οι ενά­γο­ντες από τον δι­κη­γό­ρο κ. Αντώ­νη Ρούσ­σο.