“Η έλλειψη επένδυσης στην Οδική Ασφάλεια στην Ελλάδα”

Η έλλειψη επέν­δυ­σης στην Οδική Ασφά­λεια στην Ελλάδα, δεν μπορεί να γίνει, όταν απου­σιά­ζει  η ισχυρή πολι­τική βούληση, το σταθερό πλαίσιο διοί­κη­σης, ο συντο­νι­σμός όλων των φορέων, η συμ­με­τοχή των πολιτών, η συστη­μα­τική παρα­κο­λού­θηση και η αξιο­λό­γηση των μέτρων

Η οδική ασφά­λεια απο­τε­λεί ουσιώδη συνι­στώσα της ποιό­τη­τας της ζωής και του πολι­τι­σμού μιας χώρας. Έχει κατα­γρα­φεί από επι­στή­μο­νες, που ασχο­λού­νται με το θέμα της οδικής ασφά­λειας, ότι ο πολι­τι­σμός μιας χώρας κρί­νε­ται από τον αριθμό των νεκρών και των βαριά τραυ­μα­τι­σμέ­νων, που έχει η χώρα. Η αντι­με­τώ­πιση των τρο­χαίων δυστυ­χη­μά­των και η οδική ασφά­λεια είναι κατε­ξο­χήν υπόθεση του κράτους και πρέπει να απο­τε­λεί κυρί­αρχο στοι­χείο κάθε κυβερ­νη­τι­κής πολι­τι­κής. Η οδική ασφά­λεια απο­τε­λεί αντι­κεί­μενο μεί­ζο­νος εθνικής και κοι­νω­νι­κής σημα­σίας. Αφορά όλους τους πολίτες, γι’ αυτό όλοι πρέπει να συνει­δη­το­ποι­ή­σουν και να συμ­βά­λουν στο  να γίνουν οι δρόμοι μας όσο το δυνατόν ασφα­λέ­στε­ροι και να μειω­θούν οι τρο­χαίες συγκρούσεις-θάνατοι.

Η Ελλάδα  με 69 νεκρούς ανά εκ. πλη­θυ­σμού βρί­σκε­ται στην 23η θέση ανάμεσα στα 28 κράτη της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης και απέχει αρκετά από τον Ευρω­παϊκό μέσο όρο των 50 νεκρών ανά εκ. πλη­θυ­σμού, και ακόμη περισ­σό­τερο από τα κράτη με τις καλύ­τε­ρες επι­δό­σεις (25 νεκροί ανά εκ. πλη­θυ­σμού).

Το κοι­νω­νι­κο­οι­κο­νο­μικό κόστος μόνο για τους νεκρούς στην Ελλάδα ξεπερ­νάει τα 2 δισ. € ετησίως και ενδε­χο­μέ­νως τρι­πλα­σιά­ζε­ται εάν υπο­λο­γι­στεί ο πραγ­μα­τι­κός αριθμός των παθόντων- απώλεια ζωής, των ατυ­χη­μά­των με υλικές ζημιές και  χωρίς να υπο­λο­γι­στούν οι δαπάνες για εγχει­ρή­σεις, νοση­λείες, επι­σκέ­ψεις σε Νοσο­κο­μεία, απο­ζη­μιώ­σεις, ανα­πη­ρίες κλπ.

Για να αντι­με­τω­πι­στεί το δυσβά­στα­κτο κοι­νω­νικό και οικο­νο­μικό κόστος των οδικών ατυ­χη­μά­των στην Ελλάδα είναι απα­ραί­τητη,   η σοβαρή προ­σπά­θεια τόσο της Πολι­τείας  όσο και από τους πολίτες. Για να μειω­θούν οι θάνατοι και οι τραυ­μα­τι­σμοί από τροχαία, απαι­τού­νται ταυ­τό­χρο­νες ενέρ­γειες τόσο σε εθνικό όσο και σε τοπικό επίπεδο στους βασι­κούς τομείς της δέσμης μέτρων, αρκεί να υπάρξει  εκδή­λωση ισχυρής πολι­τι­κής βού­λη­σης και όχι μόνο αλλαγή νόμων  καθώς  και ανά­πτυ­ξης της αίσθη­σης του επεί­γο­ντος.

Οι τρο­χαίες συγκρού­σεις απο­τε­λούν την ένατη κύρια αιτία θανάτου σε όλες τις ηλι­κια­κές ομάδες  Οι τρο­χαίες συγκρού­σεις είναι η κύρια αιτία θανάτου ατόμων ηλικίας 15 έως 29 ετών. Εκτός από τη θλίψη και τον πόνο που προ­κα­λούν, τα τροχαία απο­τε­λούν ένα σημα­ντικό πρό­βλημα δημό­σιας υγείας και ανά­πτυ­ξης με σημα­ντι­κές επι­πτώ­σεις για την υγεία και σημα­ντικό κοι­νω­νι­κο­οι­κο­νο­μικό κόστος.  Οι τρο­χαίες συγκρού­σεις μπορεί να είναι καθη­με­ρινό φαι­νό­μενο, αλλά είναι επίσης προ­βλέ­ψι­μες και μπορούν να προ­λη­φθούν, όπως απο­δει­κνύ­ε­ται από ένα μεγάλο πλήθος στοι­χείων για τους βασι­κούς παρά­γο­ντες κιν­δύ­νου και τα απο­τε­λε­σμα­τικά μέτρα για την οδική ασφά­λεια.

Ανα­φέ­ρουμε κάποιες από τις κυριό­τε­ρες αδυ­να­μίες στην αντι­με­τώ­πιση του προ­βλή­μα­τος των οδικών δυστυ­χη­μά­των στην Ελλάδα. Χαμηλό επίπεδο Παι­δείας Οδικής Ασφά­λειας, η χαλα­ρό­τητα της πολι­τι­κής βού­λη­σης δια­χρο­νικά,  η ασάφεια καθη­κό­ντων και ευθυνών στον σχε­δια­σμό και στην εφαρ­μογή των  ανα­γκαίων μέτρων και η μη θεσμο­θέ­τηση και εφαρ­μογή του Στρα­τη­γι­κού Σχε­δια­σμού για τη βελ­τί­ωση της οδικής  ασφά­λειας στην Ελλάδα. Η  πρω­ταρ­χική αιτία πρό­κλη­σης των δυστυ­χη­μά­των είναι η μεγάλη παρα­βα­τι­κό­τητα. Ακόμη και εκεί όπου ο κακός δρόμος παρεμ­βαί­νει ως «συνέ­νο­χος» της πρό­κλη­σης δυστυ­χή­μα­τος, στην πραγ­μα­τι­κό­τητα, κάποια παρά­βαση ευθύ­νε­ται. Ο Έλληνας οδηγός, σχεδόν βέβαιος ότι δεν γίνεται αντι­λη­πτός και ότι δεν θα συμβεί σε αυτόν  παρα­βιά­ζει θεμε­λια­κούς κανόνες του Κ.Ο.Κ.

Προ­ϋ­πο­θέ­σεις για την βελ­τί­ωση της Οδικής Ασφά­λειας. Η Πολι­τεία οφείλει να είναι περισ­σό­τερο παρούσα με συχνό­τε­ρους ελέγ­χους των επι­κίν­δυ­νων παρα­βά­σεων και με συνεχή βελ­τί­ωση και συντή­ρηση του οδικού δικτύου εντός και εκτός των πόλεων, δίνο­ντας πρώτη το παρά­δειγμα στους πολίτες για τη σοβα­ρό­τητα του προ­βλή­μα­τος και την ανάγκη δρα­στι­κής αλλαγής της κουλ­τού­ρας οδικής ασφά­λειας στην ελλη­νική κοι­νω­νία. Ειδικά για το μείζον ζήτημα του υψηλού αριθμού θυμάτων σε ατυ­χή­ματα με μοτο­συ­κλέ­τες (έχουμε υπερ­δι­πλά­σιο αριθμό νεκρών από τον ευρω­παϊκό μέσο όρο), εάν κυρίως μέσω της αστυ­νό­μευ­σης αυξηθεί το ποσοστό χρήσης κράνους από το σημε­ρινό 75% σε 95% εκτι­μά­ται θα σώζο­νται ετησίως περισ­σό­τε­ρες από 200 ζωές, δηλαδή το 30% του συνόλου των 740 νεκρών στα οδικά ατυ­χή­ματα στην Ελλάδα( Γιαννής Γεώρ­γιος Καθη­γη­τής Ε.ΜΠ).

Για να μειω­θούν οι θάνατοι και οι τραυ­μα­τι­σμοί από τροχαία, απαι­τού­νται ταυ­τό­χρο­νες ενέρ­γειες τόσο σε εθνικό όσο και σε τοπικό επίπεδο στους βασι­κούς τομείς της δέσμης μέτρων, αρκεί να υπάρξει: εκδή­λωση ισχυρής πολι­τι­κής βού­λη­σης και όχι μόνο αλλαγή νόμων  καθώς  και ανά­πτυ­ξης της αίσθη­σης του επεί­γο­ντος.

Εμείς ως οδηγοί …είναι απα­ραί­τητο να στα­μα­τή­σουμε  να οδη­γούμε επι­θε­τικά και με ταχύ­τη­τες ακα­τάλ­λη­λες για τις επι­κρα­τού­σες κυκλο­φο­ρια­κές συν­θή­κες. Οφεί­λουμε  επίσης να στα­μα­τή­σουμε  να οδη­γούμε  υπό την επήρεια αλκοόλ και να χρη­σι­μο­ποιούμε  το κινητό τηλέ­φωνο, θα πρέπει να φοράμε  πάντα ζώνη όλοι οι επι­βαί­νο­ντες  στα αυτο­κί­νητα,  κράνος στις μοτο­συ­κλέ­τες, τα παιδιά πάντα σε ειδικά καθί­σματα ανάλογα με την ηλικία τους, να στα­μα­τάμε στο STOP, να  μη παρα­βιά­ζουμε τους σημα­το­δό­τες και πάντα να έχουμε στο νου μας  ότι : η οδική ασφά­λεια είναι ευθύνη όλων μας ..Αξίζει να ρισκά­ρουμε  τη ζωή μας….

Η ΕΥΘΥΤΑ-ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΟΔΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΡΟΔΟΥ, σας εύχεται  Καλό Καλο­καίρι  με ασφα­λείς δια­δρο­μές , τηρούμε τον Κ.Ο.Κ τον Κώδικα ΖΩΗΣ.. για όλους όσους μας αγαπούν και μας περι­μέ­νουν.