Έρευνα: Όλο και περισσότεροι γάμοι στην Ελλάδα καταλήγουν σε διαζύγιο

Η τα­χύ­τα­τη αύ­ξη­ση των δια­ζυ­γί­ων τα τε­λευ­ταία χρό­νια οφεί­λο­νται σε με­γά­λο βαθμό στην αλ­λα­γή του θε­σμι­κού πλαι­σί­ου που διευ­κό­λυ­νε το δια­ζύ­γιο και επέ­τρε­ψε τη μα­ζι­κή λύση γάμων που ήταν ου­σια­στι­κά για πολλά έτη «νε­κροί»

«Στη χώρα μας τις δε­κα­ε­τί­ες του ’60 και του ’70 λύ­νο­νται 550-900 στους 10.000 γά­μους. Η έντα­ση αυ­ξά­νε­ται προ­ο­δευ­τι­κά στη συ­νέ­χεια: 2.200-2.500 γάμοι στη δε­κα­ε­τία του 2000 και πε­ρισ­σό­τε­ροι από 2.500 στους 10.000 γά­μους κατά τη διάρ­κεια της πρό­σφα­της οι­κο­νο­μι­κής κρί­σης. Ταυ­τό­χρο­να, η αύ­ξη­ση της έντα­σης του δια­ζυ­γί­ου (αλλά και η αύ­ξη­ση των γεν­νή­σε­ων εκτός γάμου όπως επί­σης και των δεύ­τε­ρων γάμων) έχει ως απο­τέ­λε­σμα την αύ­ξη­ση τόσο των μο­νο­γο­νεϊ­κών οι­κο­γε­νειών όσο και των παι­διών που με­γα­λώ­νουν σε οι­κο­γέ­νειες με έναν θετό και έναν βιο­λο­γι­κό γονέα. Επο­μέ­νως, οι οι­κο­γε­νεια­κές δομές στη χώρα μας δια­φο­ρο­ποιού­νται όλο και πε­ρισ­σό­τε­ρο από αυτές του πα­ρελ­θό­ντος. Η μικρή σε μέ­γε­θος πυ­ρη­νι­κή οι­κο­γέ­νεια που προ­κύ­πτει από γάμο συ­νε­χί­ζει να επι­κρα­τεί μεν αλλά και νέα οι­κο­γε­νεια­κά πρό­τυ­πα ανα­δύ­ο­νται απαι­τώ­ντας νέες προ­σεγ­γί­σεις σχε­τι­κά με το σχε­δια­σμό και την υλο­ποί­η­ση των προ­τε­ραιο­τή­των στη δια­μόρ­φω­ση της όποιας δη­μο­γρα­φι­κής πο­λι­τι­κής».

Τα προ­α­να­φερ­θέ­ντα απο­τε­λούν απο­τε­λέ­σμα­τα έρευ­νας του Δρ. Δη­μο­γρα­φί­ας κ. Γιώρ­γου Κο­ντο­γιάν­νη, και πα­ρα­τί­θε­νται στο 8ο ψη­φια­κό τεύ­χος της σει­ράς «FlashNews» που δη­μιουρ­γή­θη­κε στο πλαί­σιο του χρη­μα­το­δο­τού­με­νου από το ΕΛΙ­ΔΕΚ (και υλο­ποιού­με­νου από τον ΕΛΚΕ του Παν. Θεσ­σα­λί­ας) ερευ­νη­τι­κού Προ­γράμ­μα­τος «Δη­μο­γρα­φι­κά Προ­τάγ­μα­τα στην Έρευ­να και Πρα­κτι­κή στην Ελ­λά­δα».

Από την ανά­λυ­ση των δε­δο­μέ­νων ανα­φέ­ρει ο ερευ­νη­τής, δια­πι­στώ­νου­με ότι η έντα­ση του δια­ζυ­γί­ου αυ­ξά­νε­ται συ­νε­χώς με απο­τέ­λε­σμα όλο και πε­ρισ­σό­τε­ροι γάμοι να οδη­γού­νται στη λύση τους. Έτσι, στη χώρα μας, ενώ χώ­ρι­σε το 10% των ζευ­γα­ριών που πα­ντρεύ­τη­καν το 1972, έλυσε τον γάμο του το 17% αυτών που πα­ντρεύ­τη­καν στα τέλη της δε­κα­ε­τί­ας του 1980, και είναι πολύ πι­θα­νόν να πρά­ξει το ίδιο το 30% των ζευ­γα­ριών που πα­ντρεύ­τη­καν στα τέλη της δε­κα­ε­τί­ας του 1990. Ο κ. Κο­ντο­γιάν­νης ανα­φε­ρό­με­νος και στο συ­ναι­νε­τι­κό δια­ζύ­γιο δια­πι­στώ­νει ότι από τη θέ­σπι­σή του (το 1983) και μετά αυτό κα­τέ­στη ιδιαί­τε­ρα σύ­νη­θες, καθώς το ει­δι­κό τους βάρος αυ­ξά­νε­ται συ­νε­χώς με απο­τέ­λε­σμα τα συ­ναι­νε­τι­κά δια­ζύ­για να απο­τε­λούν πλέον το 59-82% του συ­νό­λου την πε­ρί­ο­δο 1984-2017. Η τα­χύ­τα­τη δε αύ­ξη­ση των δει­κτών – αλλά και της μέσης διάρ­κειας γάμου κατά τη λύση του τις πε­ριό­δους 1979-1981 και 1984-1988 επι­ση­μαί­νει, οφεί­λο­νται σε με­γά­λο βαθμό στην αλ­λα­γή του θε­σμι­κού πλαι­σί­ου (ν. 868/1979 και 1329/1983) που διευ­κό­λυ­νε το δια­ζύ­γιο και επέ­τρε­ψε τη μα­ζι­κή λύση γάμων που ήταν ου­σια­στι­κά για πολλά έτη «νε­κροί».

Για να κα­τα­λή­ξει με­τα­ξύ άλλων το­νί­ζο­ντας:

«Στην Ελ­λά­δα, τις τε­λευ­ταί­ες δε­κα­ε­τί­ες κα­τα­γρά­φο­νται ση­μα­ντι­κές αλ­λα­γές και τά­σεις σύ­γκλι­σης με τις χώρες της βό­ρειας και δυ­τι­κής Ευ­ρώ­πης: εκτός από την αύ­ξη­ση της συ­χνό­τη­τας λύσης του γάμου (του πο­σο­στού δη­λα­δή των ζευ­γα­ριών που πα­ντρεύ­τη­καν μετά το 1970 και πήραν δια­ζύ­γιο), αυ­ξά­νε­ται στις νε­ό­τε­ρες γε­νε­ές και το πο­σο­στό των ατό­μων που δεν πα­ντρεύ­ο­νται (καθώς και αυτών που δεν κά­νουν παι­διά), οι εκτός γάμου γεν­νή­σεις και τα ζευ­γά­ρια που επι­λέ­γουν το Σύμ­φω­νο Συμ­βί­ω­σης. Επο­μέ­νως, οι οι­κο­γέ­νειες στη χώρα μας δια­φο­ρο­ποιού­νται όλο και πε­ρισ­σό­τε­ρο από αυτές του πα­ρελ­θό­ντος απαι­τώ­ντας νέες προ­σεγ­γί­σεις σχε­τι­κά με το σχε­δια­σμό και την υλο­ποί­η­ση των προ­τε­ραιο­τή­των στη δια­μόρ­φω­ση της όποιας δη­μο­γρα­φι­κής πο­λι­τι­κής».