Οι λύσεις είναι στα χέρια σας είπε στον Olli Rehn και στον Othmar Karas o Δημήτρης Κρεμαστινός

Για το κρίσιμο θέμα της εγγύ­η­σης από πλευράς ευρω­ζώ­νης των κατα­θέ­σεων στις ελλη­νι­κές τρά­πε­ζες, απευ­θύν­θηκε στον Ευρω­παίο Επί­τροπο Οικο­νο­μι­κών και Νομι­σμα­τι­κών Υπο­θέ­σεων κ. Olli Rehn, κατά τη διάρ­κεια της Ευρω­παϊ­κής Κοι­νο­βου­λευ­τι­κής Εβδο­μά­δας που πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε στις Βρυ­ξέλ­λες την προη­γού­μενη εβδο­μάδα, ο καθη­γη­τής Δημή­τρης Κρε­μα­στι­νός, ο οποίος μετείχε στις εργα­σίες ως Πρό­ε­δρος της Επι­τρο­πής Κοι­νω­νι­κών Υπο­θέ­σεων του Ελλη­νι­κού Κοι­νο­βου­λίου. Από τα επίσημα πρα­κτικά του Ευρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λίου, το ακό­λουθο από­σπα­σμα:

Δημή­τρης Κρε­μα­στι­νός:

«Θα ήθελα και εγώ με τη σειρά μου να ρωτήσω τον κύριο Ollio Rehn συμ­φω­νώ­ντας με τους Έλληνες συνα­δέλ­φους και για να μην επα­να­λάβω τα ίδια για το θέμα των ελλη­νι­κών τρα­πε­ζών. Είναι γνωστό ότι έχει γίνει ένα haircut των ομο­λό­γων στις τρά­πε­ζες, είναι γνωστό ότι έχει γίνει επα­να­κε­φα­λαιο­ποί­ηση και – σύμφωνα με τις δικές σας δηλώ­σεις – υπάρχει εγγύηση των κατα­θέ­σεων κάτω από 100.000 ευρώ. Σημειω­τέον ότι στις ελλη­νι­κές τρά­πε­ζες η πλειο­νό­τητα των κατα­θε­τών (85-90%) είναι κάτω των 100.000 ευρώ. Όμως έχουν φύγει οι μεγα­λο­κα­τα­θέ­τες και σήμερα περί τα 60 δισ. ευρώ βρί­σκο­νται στις τρά­πε­ζες της κεντρι­κής Ευρώπης και στην Ελβετία. Οι τρά­πε­ζες είναι αδύ­να­τον αυτή τη στιγμή να χρη­μα­το­δο­τή­σουν μικρο­με­σαίες επι­χει­ρή­σεις και να γίνει ανά­πτυξη και πολύ φοβού­μαι ότι και οι κατα­θέ­τες των 100.000 και κάτω θα αρχί­σουν να σκέ­πτο­νται μήπως συμβεί το ίδιο που συνέβη ενδε­χο­μέ­νως στην Κύπρο, σε μικρό­τερα ποσά, δηλαδή κάτω από τα 100.000 ευρώ. Έχω την εντύ­πωση ότι με αυτόν τον τρόπο είναι αδύ­να­τον να γίνει ανά­πτυξη στην Ελλάδα όταν οι τρά­πε­ζες, στην πράξη σήμερα, δεν μπορούν να ενι­σχύ­σουν τις μικρο­με­σαίες επι­χει­ρή­σεις. Σήμερα κανένας δεν δανειο­δο­τεί­ται πρα­κτικά στην Ελλάδα. Αν δεν υπάρξει μία κατη­γο­ρη­μα­τική δήλωση ότι δεν κιν­δυ­νεύ­ουν οι κατα­θέ­σεις του­λά­χι­στον στις τρά­πε­ζες των χωρών αυτών όπου πρέπει να γίνει ανά­πτυξη, πώς είναι δυνατόν το πρό­γραμμα αυτό να προ­χω­ρή­σει και πώς είναι δυνατόν να επι­λυ­θούν όλα αυτά τα προ­βλή­ματα, που οι άλλοι συνά­δελ­φοί μου ανέ­πτυ­ξαν, υπό αυτές τις συν­θή­κες; Έχω την εντύ­πωση δηλαδή ότι στην προ­σπά­θειά σας να καθη­συ­χά­σετε τους κατα­θέ­τες, έγινε το αντί­θετο, με απο­τέ­λε­σμα οι κατα­θέ­τες να πηγαί­νουν κατευ­θείαν ή να μετα­φέ­ρουν τις κατα­θέ­σεις τους σε τρά­πε­ζες της κεντρι­κής Ευρώπης, οι οποίες είναι ισχυ­ρό­τε­ρες, αφού είναι λογικό να πιστεύ­ουν ότι είναι πιο ασφαλής η κατά­θεσή τους εκεί. Θα ήθελα λοιπόν να μάθω πώς σκέ­πτε­στε να αντι­με­τω­πί­σετε αυτό το θέμα.»

Olli Rehn:

«Κύριε Κρε­μα­στινέ, ανα­φερ­θή­κατε στο ζήτημα της ανα­κε­φα­λαιο­ποί­η­σης των τρα­πε­ζών και της δανειο­δό­τη­σης των μικρο­με­σαίων επι­χει­ρή­σεων. Για την Ελλάδα πολλά απο­μέ­νουν να γίνουν για τη βελ­τί­ωση του επι­χει­ρη­μα­τι­κού κλί­μα­τος και την ανα­μόρ­φωση των αγορών προ­ϊ­ό­ντων και υπη­ρε­σιών και αρκετή δουλειά προς την υιο­θέ­τηση της νομο­θε­σίας σχετικά με το πλαίσιο ανα­κε­φα­λαιο­ποί­η­σης των τρα­πε­ζών, ούτως ώστε να είναι έτοιμο μετά την ολο­κλή­ρωση των stress tests, δηλαδή όταν γνω­στο­ποι­η­θούν τα απο­τε­λέ­σματα των stress tests να ολο­κλη­ρώ­νε­ται τότε και το νομο­θε­τικό πλαίσιο. Τα ελλη­νικά stress tests δεν έχουν ακόμη ολο­κλη­ρω­θεί και πραγ­μα­το­ποιού­νται συνε­χείς συζη­τή­σεις. Στο μέλλον η μεθο­δο­λο­γία των stress test του Ενιαίου Επο­πτι­κού Μηχα­νι­σμού της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης, ιδίως της Ευρω­ζώ­νης, θα δημο­σιευ­θεί και θα μπο­ρούσε να ληφθεί υπόψη στην περί­πτωση της Ελλάδας.

Νομίζω ότι ανα­φέ­ρατε τη φράση «στις προ­σπά­θειές σας». Σε αυτό το πλαίσιο θα ήθελα να τονίσω τη σημασία της «ιδιο­κτη­σίας/ κυριό­τη­τας (ownership)». Νομίζω το κόμμα σας είναι μέρος της ελλη­νι­κής κυβέρ­νη­σης και πιστεύω ότι ένα μάθημα που μάθαμε από την κρίση είναι ότι για να πετύ­χουν οι μεταρ­ρυθ­μι­στι­κές προ­σπά­θειες πρέπει να υπάρχει ισχυρό αίσθημα «ιδιο­κτη­σίας/κυριό­τη­τας» από τις εθνικές κυβερ­νή­σεις και τα εθνικά κοι­νο­βού­λια, ούτως ώστε να ανα­μορ­φω­θεί η κοι­νω­νία και η οικο­νο­μία της κάθε χώρας.»

Εξάλλου, χθες 29.1.14 ο κ. Κρε­μα­στι­νός ως Πρό­ε­δρος της Επι­τρο­πής Κοι­νω­νι­κών Υπο­θέ­σεων συμ­με­τείχε στην κοινή συνε­δρί­αση των Προ­έ­δρων της Βουλής με αντι­προ­σω­πεία της Επι­τρο­πής Οικο­νο­μι­κών και Νομι­σμα­τι­κών Υπο­θέ­σεων του Ευρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λίου, με επι­κε­φα­λής τον Αντι­πρό­ε­δρό του κ. Othmar Karas στην Αθήνα.

Με αφορμή την αναφορά του κ. Karas στον αρχηγό της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης κ. Τσίπρα, ο οποίος ερω­τη­θείς στο Στρα­σβούργο περί των λύσεων που προ­τεί­νει για την έξοδο της χώρας από την οικο­νο­μική κρίση που τη μαστί­ζει, δεν έδωσε καμία απά­ντηση, ο κ. Κρε­μα­στι­νός έλαβε τον λόγο και πρό­τεινε τη μονα­δική λύση εξόδου της χώρας από την κρίση, που κατά τη γνώμη του πρέπει να υιο­θε­τη­θεί από την Ευρω­παϊκή Ένωση.

Ακο­λου­θεί το από­σπα­σμα της εισή­γη­σης του κ. Κρε­μα­στι­νού προς τον κ. Karas.

«Θα ήθελα και εγώ με την σειρά μου να καλω­σο­ρίσω τον κ. Karas και την Ευρω­παϊκή Αντι­προ­σω­πεία και να τους ευχα­ρι­στήσω για την σημε­ρινή επί­σκεψή τους. Θα θέσω το πρό­βλημα «επί των τύπων των ήλων», γιατί θα πρέπει να μιλούμε ξεκά­θαρα.

Από την αρχή, το Διεθνές Νομι­σμα­τικό Ταμείο και ο τότε επι­κε­φα­λής του, κ. Strauss Kahn αλλά και σήμερα η κ. Christine Lagarde, λένε ξεκά­θαρα ότι αν δεν υπάρξει ένα ουσια­στικό haircut, δηλαδή κούρεμα του χρέους, και παράλ­ληλα ένα ανα­πτυ­ξιακό δάνειο, από το οποίο θα προ­κύ­ψει η απο­πλη­ρωμή του χρέους, η χώρα είναι κατα­δι­κα­σμένη. Αυτή είναι η άποψη του ΔΝΤ, όπως δημόσια ανα­κοι­νώ­νε­ται και δημο­σιεύ­ε­ται στις πιο έγκρι­τες εφη­με­ρί­δες διεθνώς, στη Financial Times και άλλες ανα­λό­γου δια­με­τρή­μα­τος.

Από την άλλη πλευρά, ο Υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών της χώρας μας, δήλωσε στους Financial Times, ανα­φε­ρό­με­νος στον Υπουργό Οικο­νο­μι­κών της Γερ­μα­νίας, τον κ. Schäuble, ότι του απέ­κλεισε την πιθα­νό­τητα νέου haircut.

Εδώ λοιπόν υπάρχει μια μεγάλη αντί­φαση: το ΔΝΤ λέει ότι χωρίς αυτά τα δύο μέτρα, θα υπάρξει οικο­νο­μική κατα­στροφή της χώρας και από την άλλη πλευρά η Ευρω­παϊκή Ένωση, με επι­κε­φα­λής την Γερ­μα­νία ειση­γεί­ται να συνε­χι­στεί η σημε­ρινή κατά­σταση, δηλαδή περι­κο­πές των συντά­ξεων, πάγωμα της αγοράς, πτώση των αντι­κει­με­νι­κών αξιών, με μονα­δικό στόχο να γίνει ελκυ­στική η χώρα στους επεν­δυ­τές, οι οποίοι όμως επεν­δύ­ουν κατά τρι­το­κο­σμικό τρόπο.

Η χώρα όμως είναι μια ευρω­παϊκή χώρα και ήδη σε χώρες διπλα­νές, όπως η Βουλ­γα­ρία και η Ρου­μα­νία όπου περίπου ισχύουν τα ίδια, δεν είδε κανένας σοβαρές επεν­δύ­σεις μέχρι σήμερα. Γι’ αυτό λοιπόν η αγωνία, η οποία εκφρά­ζε­ται και από την αντι­πο­λί­τευση, ίσως με περισ­σό­τερο δυνα­μικό τρόπο, δεν απέχει πάρα πολύ της πραγ­μα­τι­κό­τη­τας. Η χώρα δηλαδή πραγ­μα­τικά βρί­σκε­ται σε κοι­νω­νικό αδιέ­ξοδο. Η ανεργία των νέων ουσια­στικά είναι στο 60%, η φτώχεια κάθε μέρα επε­κτεί­νε­ται, τα συσ­σί­τια αυξά­νουν και ουσια­στικά δεν βλέπει κανένας το περί­φημο φως στο βάθος του τούνελ.

Το ερώτημα που εγώ ο ίδιος είχα κάνει και στον κ. Olli Rehn στην Ευρω­παϊκή Διά­σκεψη που είχαμε, ήταν ότι ακόμα και οι δηλώ­σεις του τύπου: «Τα 100.000 ευρώ είναι αρκετά για να τα εγγυ­η­θούμε για τις τρά­πε­ζες γενικώς, τις ευρω­παϊ­κές και τις ελλη­νι­κές και των χωρών του Νότου». Αυτό στην ουσία για τις δικές μας χώρες του Νότου και ειδικά την Ελλάδα, είναι κατα­στρο­φικό γιατί οι μεγάλες κατα­θέ­σεις κατευ­θύ­νο­νται προς τις τρά­πε­ζες της κεντρι­κής Ευρώπης και του Βορρά.

Επι­σή­μως, η Τράπεζα της Ελλάδος μιλά για κατα­θέ­σεις Ελλήνων της τάξεως των 60 – 90 δισ. ευρώ εκτός Ελλάδος. Αν λοιπόν υπήρχε στοι­χειω­δώς μια εγγύηση των ελλη­νι­κών κατα­θέ­σεων, αυτά τα λεφτά θα μπο­ρού­σαν να είχαν γυρίσει πίσω και να αρχί­σουν επεν­δύ­σεις.

Πώς θα γίνουν οι επεν­δύ­σεις, αν δεν υπάρχει ουσια­στικά εφαρ­μογή αυτού που προ­τεί­νει το ΔΝΤ, δηλαδή η χορή­γηση απο­κλει­στικά ανα­πτυ­ξια­κού δανείου ή αν δεν υπάρξει επα­να­πα­τρι­σμός των ελλη­νι­κών χρη­μά­των, που βρί­σκο­νται αυτή τη στιγμή στις τρά­πε­ζες της Ελβε­τίας και στις τρά­πε­ζες της κεντρι­κής Ευρώπης; Με άλλα λόγια, η αλλη­λεγ­γύη δεν μπορεί να περιο­ρί­ζε­ται στα λόγια, πρέπει να εκφρα­στεί με συγκε­κρι­μέ­νες πράξεις, ή με την πρόταση του ΔΝΤ εν πάση περι­πτώ­σει ή με αυτά τα οποία και ο ίδιος προ­σω­πικά είχα θέσει την προη­γού­μενη βδομάδα στον κ. Olli Rehn. Να βρεθεί δηλαδή ένας τρόπος να γυρί­σουν στην Ελλάδα οι ελλη­νι­κές κατα­θέ­σεις. Ο καλύ­τε­ρος τρόπος είναι η εγγύηση των ελλη­νι­κών τρα­πε­ζών για να μπο­ρέ­σει να ανα­θερ­μαν­θεί η οικο­νο­μία.

Δια­φο­ρε­τικά κ. Karas, φοβού­μαι ότι του χρόνου στην επόμενη επί­σκεψη που θα κάνετε, δεν θα βρείτε καλύ­τερα τα πράγ­ματα, θα τα βρείτε χει­ρό­τερα. Δεν είμαι Βου­λευ­τής της Αντι­πο­λι­τεύ­σεως. Στηρίζω την Κυβέρ­νηση αλλά αυτή τη στιγμή είμαι υπο­χρε­ω­μέ­νος να πω τα πράγ­ματα όπως είναι.»

Εξερ­χό­με­νος από την αίθουσα και ερω­τη­θείς από τους κοι­νο­βου­λευ­τι­κούς συντά­κτες της Βουλής, ο κ. Κρε­μα­στι­νός επα­νέ­λαβε την πάγια θέση του ότι μόνο μια κυβέρ­νηση ενό­τη­τας ευρείας κοι­νο­βου­λευ­τι­κής βάσης μπορεί να στη­ρί­ξει τις θέσεις που ανέ­πτυξε προς την αντι­προ­σω­πεία του Ευρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λίου.