Σ. Καρατζιάς, μουσικοσυνθέτης: “Η ενασχόληση με τη μουσική επηρεάζει το πνεύμα και τον χαρακτήρα”

Κύριε Καρα­τζιά, πρό­σφατα παρου­σιά­σατε το έργο σας «Θεο­φά­νης ο Έλληνας» στην Κων­στα­ντι­νού­πολη. Θα ήθελα να μας μιλή­σετε, αρχικά, για το πώς προ­έ­κυψε το «Ορα­τό­ριο».

Το «Ορα­τό­ριο» προ­έ­κυψε πριν από δύο χρόνια μετά από μία ταινία του Αντρέι Ταρ­κόφ­σκι. Όταν αντι­λή­φθηκα ότι είδα μια ιδιαί­τερη μορφή, θεώρησα ότι έπρεπε να ψάξω περισ­σό­τερο την ζωή του. Έχοντας τελειώ­σει και σύνθεση στην Ρωσία, μπήκα στην δια­δι­κα­σία να μάθω για την ζωή του. Σιγά σιγά ανα­κά­λυψα ότι έχει αφήσει πίσω του ένα πολύ σπου­δαίο έργο. Οι άνθρω­ποι στην Ρωσία, τον γνω­ρί­ζουν πολύ καλά και μάλιστα διδά­σκο­νται γι’ αυτόν στα σχολεία. Εδώ στην Ελλάδα, δεν είναι τόσο γνωστός. Μόνον σε πολύ περιο­ρι­σμέ­νους κύκλους και εξει­δι­κευ­μένα. Ανα­κά­λυψα λοιπόν πως το έργο που άφησε στην αγιο­γρα­φία ήταν πολύ σημα­ντικό, αφού πάνω σε αυτό βασί­στηκε και η μετε­ξέ­λιξη αυτής της τέχνης. Ο Θεο­φά­νης ξεκί­νησε γύρω στο 1340 μ.Χ. από την Κων­στα­ντι­νού­πολη, ζωγρα­φί­ζο­ντας τις μεγα­λύ­τε­ρες εκκλη­σίες της εποχής. Μάλιστα τον απο­κα­λού­σαν «ο ζωγρά­φος με την σκούπα» επειδή χρη­σι­μο­ποιούσε μεγάλα πινέλα για πολύ μεγάλες επι­φά­νειες και ποτέ δεν είχε μπροστά του ένα πρότυπο για να βλέπει και να ζωγρα­φί­ζει. Φυσικά, εκείνη την εποχή να ταξι­δεύ­εις από την Κων­στα­ντι­νού­πολη και μετά σε περιο­χές, όπως η Κριμαία, ήταν πολύ δύσκολο. Μετά ανα­κά­λυψα τον μαθητή του, τον Ρου­μπλιόφ, τον οποίο έχει αγιο­ποι­ή­σει η Ρωσική Εκκλη­σία. Έτσι ξεκί­νησα.

Το «Ορα­τό­ριο» το παρου­σιά­σατε στην Κων­στα­ντι­νού­πολη. Πώς προ­έ­κυψε αυτή η πρό­σκληση;

Η αλήθεια είναι ότι είχαμε ξεκι­νή­σει τις προ­σπά­θειες νωρίς. Είχαμε βέβαια και την βοήθεια της Ιεράς Μητρό­πο­λης Ρόδου, αλλά είχαν καθυ­στε­ρή­σει να μας απα­ντή­σουν για την παρου­σί­αση εκεί. Επειδή έχουν τους δικούς τους ρυθμούς, είχαμε λίγο απο­γοη­τευ­τεί. Κάποια στιγμή ήρθε μία προ­σω­πική πρό­σκληση από τον ίδιο τον Οικου­με­νικό Πατριάρχη που μου ζήτησε να το παρου­σιάσω εκεί. Ξεκι­νή­σαμε την προ­ε­τοι­μα­σία και το παρου­σιά­σαμε στην Κοι­νο­τική Αίθουσα Μεγάλου Ρεύ­μα­τος στον Ιερό Ναό Παμ­με­γί­στων Ταξιαρ­χών. Συν­διορ­γα­νώ­θηκε από την Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου, τον Δημο­τικό Οργα­νι­σμό Πολι­τι­σμού του Δήμου Ρόδου και το Ωδείο Corelli με την υπο­στή­ριξη της Ιεράς Μητρο­πό­λεως Ρόδου. Το πρωί της ίδιας ημέρας, λει­τούρ­γησε στο ιστο­ρικό Μπα­λου­κλί, στον Ιερό Ναό Ζωο­δό­χου Πηγής ο Μητρο­πο­λί­της Ρόδου κ.κ. Κύριλ­λος. Στην εκδή­λωση παρέ­στη­σαν οι Μητρο­πο­λί­τες Ρόδου κ.κ. Κύριλ­λος, Γαλλίας κ.κ. Εμμα­νουήλ, Μυριο­φύ­του και Περι­στά­σεως κ.κ. Ειρη­ναίος, ο επί­σκο­πος Καρ­πά­θου και Ολύμπου κ. Κύριλ­λος, ο Γενικός Πρό­ξε­νος της Ελλάδας στην Κων­στα­ντι­νού­πολη κ. Ευάγ­γε­λος Σέκερης, ο αντι­δή­μαρ­χος Ρόδου κ. Δημή­τρης Καρα­τζιάς, πολλοί ομο­γε­νείς κ.α.

Η κοι­νό­τητα ήταν εκπλη­κτική, η φιλο­ξε­νία και η βοήθειά τους απί­στευτη και μας βοή­θη­σαν πολύ. Όσο για τον Πατριάρχη, στα δικά μου μάτια φάνηκε μια ιδιαί­τερη, σοφή και φωτι­σμένη προ­σω­πι­κό­τητα.

Πού θα παρου­σιά­σετε το «Ορα­τό­ριο» από εδώ και στο εξής;

Ξεκι­νάμε μια περιο­δεία με πολλές επι­σκέ­ψεις. Θα παρου­σιά­σουμε το «Ορα­τό­ριο» στην Ρόδο, στις 21 Ιουλίου 2018 στο Θέατρο Μεσαιω­νι­κής Τάφρου μαζί με μια σύγ­χρονη χορωδία και με την Μικτή Χορωδία Ρόδου που θα χρη­σι­μο­ποι­ή­σει και δρώμενα. Τον Οκτώ­βριο φεύ­γουμε για την Ρωσία για μια σειρά συνα­λιών σε Μόσχα, Αγία Πετρού­πολη και Ροστόφ. Επι­στρέ­φουμε στην Αθήνα για μια συναυ­λία στο Θέατρο Πειραιά, ακο­λου­θεί η Θεσ­σα­λο­νίκη και ξεκι­νάμε μετά για Βερο­λίνο, Παρίσι και άλλες πόλεις.

Ετοι­μά­ζετε τώρα ένα άλλο έργο;

Ναι, και μάλιστα ένα έργο για τον μαθητή του Θεοφάνη, τον Ρου­μπλιόφ! Και έχω την χαρά να μελο­ποι­ήσω κείμενα τα οποία έχει γράψει η συγ­γρα­φέας κα Μάρω Βαμ­βου­νάκη. Πιστεύω ότι θα είμαστε έτοιμοι να τα παρου­σιά­σουμε στις αρχές του χειμώνα.

Μιλήστε μου για την σχέση σας με την μουσική. Πώς προ­έ­κυψε και απο­φα­σί­σατε να αφιε­ρω­θείτε σε αυτό;

Από πολύ μικρός λόγω του ό,τι είχα την χαρά να γεννηθώ σε ένα σπίτι με μουσική είχα τα ερε­θί­σματα. Με το πέρασμα του χρόνου, απο­φά­σισα να αφο­σιωθώ σε αυτό ειδικά μετά τις σπουδές μου.

Τι μήνυμα θα θέλατε να στεί­λετε στους γονείς για να μάθουν στα παιδιά τους να αγαπούν την μουσική;

Το πρό­βλημα δεν είναι ποτέ τα παιδιά! Έχοντας και την ιδιό­τητα του καθη­γητή, προ­σπαθώ να πείσω τους γονείς ότι εάν τα παιδιά ασχο­λη­θούν με την μουσική, είναι κάτι που επη­ρε­ά­ζει και το πνεύμα και τον χαρα­κτήρα τους. Είναι πάρα πολύ σημα­ντικό οι γονείς να δεί­χνουν τον δρόμο αυτό στα παιδιά και μάλιστα σε πολύ μικρές ηλικίες. Πάντως η μουσική δεν έχει ηλικία και μπορώ να σας πω ότι έχω και μαθητές σε μεγα­λύ­τε­ρες ηλικίες. Θεωρώ πως ο άνθρω­πος που ασχο­λεί­ται με την μουσική έχει μια δια­φο­ρε­τική ματιά στα πράγ­ματα και μια δια­φο­ρε­τική οπτική που αυτή την εποχή την χρεια­ζό­μα­στε.