ΟΟΣΑ: Ένας στους τρεις δεν μπορεί να παρακολουθήσει το μάθημα

Η 24η Ια­νουα­ρί­ου κα­θιε­ρώ­θη­κε από τη Γε­νι­κή Συ­νέ­λευ­ση του ΟΗΕ ως Διε­θνής Ημέρα της Εκ­παί­δευ­σης, με σκοπό την ανά­δει­ξη της συμ­βο­λής της Εκ­παί­δευ­σης στην ει­ρή­νη και την ανά­πτυ­ξη. Με την ευ­και­ρία της ημέ­ρας ας δούμε πού βρι­σκό­μα­στε. Οδη­γός μας το πρό­γραμ­μα PISA. Πρό­κει­ται για μία έρευ­να του ΟΟΣΑ στους μα­θη­τές της Α Λυ­κεί­ου στις χώρες μέλη του.

Εξε­τά­ζο­νται οι γνώ­σεις των μα­θη­τών στην κα­τα­νό­η­ση κει­μέ­νου, τα μα­θη­μα­τι­κά και τις φυ­σι­κές επι­στή­μες. Τα θέ­μα­τα έχουν τη λο­γι­κή τι μπο­ρούν να χρη­σι­μο­ποι­ή­σουν οι μα­θη­τές από αυτά που γνω­ρί­ζουν, στην προ­σπά­θεια των ερευ­νη­τών να υπερ­βούν τα δια­φο­ρε­τι­κά εκ­παι­δευ­τι­κά συ­στή­μα­τα που εφαρ­μό­ζο­νται στις χώρες του ΟΟΣΑ. Η έρευ­να γί­νε­ται κάθε τρία χρό­νια. Η τε­λευ­ταία φορά που διε­ξή­χθη ήταν το 2018· το 2021 δεν έγινε, λόγω κο­ρο­νοϊ­ού, και με­τα­τέ­θη­κε για την άνοι­ξη του 2022.

Συ­νή­θως στα απο­τε­λέ­σμα­τα του προ­γράμ­μα­τος PISA μέ­νου­με στους μέ­σους όρους των χωρών, με την Ελ­λά­δα να βρί­σκε­ται κάθε φορά κάτω από το μέσο όρο των χωρών του ΟΟΣΑ που συμ­με­τέ­χουν στο πρό­γραμ­μα PISA, από το 2000 που ξε­κί­νη­σε η έρευ­να. Υπάρ­χει, όμως, και κάτι άλλο που πρέ­πει να δούμε. Πόσα παι­διά δεν είναι σε θέση να πα­ρα­κο­λου­θή­σουν το μά­θη­μα στην Α Λυ­κεί­ου, την ηλι­κία στην οποία διε­ξά­γε­ται ο δια­γω­νι­σμός PISA. Για να το δούμε αυτό πρέ­πει να ανα­λύ­σου­με τα επί­πε­δα που κα­τα­τάσ­σουν τους μα­θη­τές στο δια­γω­νι­σμό. Τα απο­τε­λέ­σμα­τα χω­ρί­ζο­νται σε 6 επί­πε­δα με το 6ο επί­πε­δο να απει­κο­νί­ζει το πο­σο­στό των μα­θη­τών που έχουν τις υψη­λό­τε­ρες επι­δό­σεις και το 1ο επί­πε­δο να απει­κο­νί­ζει το πο­σο­στό των μα­θη­τών που δεν έχουν ούτε τις στοι­χειώ­δεις γνώ­σεις για να αντα­πο­κρι­θούν στην εξέ­τα­ση.

Στον πί­να­κα βλέ­που­με το πο­σο­στό των μα­θη­τών μας που κα­τα­τάσ­σο­νται κάτω από το επί­πε­δο 2, δη­λα­δή στο επί­πε­δο 1, που έχει και υπο­διαι­ρέ­σεις, 1a, 1b κτλ. Τα πο­σο­στά των μα­θη­τών μας που βρί­σκο­νται κάτω από το επί­πε­δο 2 είναι για την κα­τα­νό­η­ση κει­μέ­νου 30,5%, για τα Μα­θη­μα­τι­κά 35,8% και για τις Φυ­σι­κές Επι­στή­μες 31,7%. Το Ισ­ρα­ήλ μας συ­να­γω­νί­ζε­ται στην απο­τυ­χία. Ξε­περ­νά­με την Κύπρο και εί­μα­στε χει­ρό­τε­ροι από την Τουρ­κία στην κα­τα­νό­η­ση κει­μέ­νου και στις Φυ­σι­κές Επι­στή­μες. Ο μέσος όρος των μα­θη­τών των χωρών του ΟΟΣΑ που βρί­σκο­νται κάτω από το επί­πε­δο 2 είναι από 22 έως 24%.

Το πο­σο­στό των μα­θη­τών που κα­τα­τάσ­σε­ται κάτω από το επί­πε­δο 2 στις προηγ­μέ­νες χώρες είναι 15 έως 20%. Δη­λα­δή ένας στους έξι έως ένας στους πέντε. Σ’ αυτή την κα­τη­γο­ρία ανή­κουν η Φιν­λαν­δία, η Γαλ­λία, η Γερ­μα­νία, η Πορ­το­γα­λία, η Ιρ­λαν­δία, η Πο­λω­νία και η Σλο­βε­νία από τις χώρες της ΕΕ· Ια­πω­νία και Κορέα από την Άπω Ανα­το­λή. Αυτό ση­μαί­νει ότι στη νέα γενιά θα έχου­με τους δι­πλά­σιους λει­τουρ­γι­κά αναλ­φά­βη­τους από τις πε­ρισ­σό­τε­ρες χώρες της ΕΕ. Το χάσμα μας με την ΕΕ με­γα­λώ­νει αντί να μι­κραί­νει. Είναι αξιο­ση­μεί­ω­το το γε­γο­νός ότι πριν 15 χρό­νια κά­να­με τη σύ­γκρι­ση με τους ισχυ­ρούς της ΕΕ, προ­σπα­θώ­ντας να τους φτά­σου­με, ενώ τώρα συ­γκρι­νό­μα­στε με την Πορ­το­γα­λία (που μας ξε­περ­νά­ει σε όλα) και την Τουρ­κία (που μας ξε­περ­νά σε με­ρι­κά). Μάλ­λον πλη­ρώ­νου­με τη δια­χεί­ρι­ση της δε­κα­ε­τί­ας του 2000, που εκτός από την οι­κο­νο­μι­κή κρίση δη­μιούρ­γη­σε και πολλά άλλα προ­βλή­μα­τα, σε πολ­λούς το­μείς.

Στον αντί­πο­δα, στις υψη­λές επι­δό­σεις στο επί­πε­δο 6 δη­λα­δή, στα Μα­θη­μα­τι­κά η Κορέα έχει το 6,9% των μα­θη­τών και η Ια­πω­νία το 4,3%. Οι χώρες της Ευ­ρώ­πης βρί­σκο­νται από 1,8 έως 4%. Η Τουρ­κία είναι στο 0,9%, ενώ η Ελ­λά­δα στο 0,5%. Έχου­με δη­λα­δή τους μι­σούς αρι­στού­χους στα Μα­θη­μα­τι­κά από την Τουρ­κία. Στις Φυ­σι­κές Επι­στή­μες έχου­με 0% και στην κα­τα­νό­η­ση κει­μέ­νου 0,3%. Δεν είναι, λοι­πόν, ότι αδια­φο­ρού­με για τους αδύ­να­τους μα­θη­τές. Αδια­φο­ρού­με για όλους τους μα­θη­τές, αδύ­να­τους ή δυ­να­τούς, αφού όλοι δυ­να­τοί και αδύ­να­τοι είναι λι­γό­τε­ροι από των προηγ­μέ­νων χωρών.

Το πρό­γραμ­μα PISA αμ­φι­σβη­τεί­ται από αρ­κε­τούς στην Ελ­λά­δα. Πέρα από τις όποιες αντιρ­ρή­σεις μπο­ρεί να έχει ο κα­θέ­νας η δια­πί­στω­ση του με­γέ­θους της άγνοιας των μα­θη­τών μας δεν χω­ρά­ει, πια, καμία αμ­φι­σβή­τη­ση. Το δια­πι­στώ­νουν κα­θη­με­ρι­νά οι εκ­παι­δευ­τι­κοί στην τάξη. Το δια­πι­στώ­νου­με όταν ανα­κοι­νώ­νο­νται οι βαθ­μο­λο­γί­ες των Πα­νελ­λα­δι­κών. Τα πράγ­μα­τα έγι­ναν πολύ χει­ρό­τε­ρα με την τη­λεκ­παί­δευ­ση που έφερε η παν­δη­μία και δη­μιούρ­γη­σε απί­στευ­τα κενά στους μα­θη­τές· αυτό βέ­βαια είναι πα­γκό­σμιο φαι­νό­με­νο και όχι μόνο ελ­λη­νι­κό.

Δεν έχει κα­νέ­να νόημα να προ­σπα­θού­με να κρυ­φτού­με πίσω από το δά­χτυ­λό μας. Το κά­νου­με τόσα χρό­νια τώρα. Βα­φτί­ζου­με αρι­στού­χους τους μέ­τριους μα­θη­τές και τους βρα­βεύ­ου­με κάθε 28η Οκτω­βρί­ου και κά­νου­με ότι δεν βλέ­που­με. Το απο­τέ­λε­σμα είναι ο συ­νε­χής κα­τή­φο­ρος, η συ­νε­χής χει­ρο­τέ­ρευ­ση των επι­δό­σε­ων των μα­θη­τών μας.

Πρώτο βήμα είναι, λοι­πόν, να κοι­τά­ξου­με κα­τά­μα­τα την πραγ­μα­τι­κό­τη­τα. Δεύ­τε­ρο βήμα η συ­νεν­νό­η­ση των πο­λι­τι­κών δυ­νά­με­ων, ώστε να λη­φθούν απο­φά­σεις που δεν θα αλ­λά­ζουν με την αλ­λα­γή του Υπουρ­γού Παι­δεί­ας ή της Κυ­βέρ­νη­σης. Μα­κρο­πρό­θε­σμο σχέ­διο λέ­γε­ται. Βά­ζου­με στό­χους και προ­γραμ­μα­τί­ζου­με τη βρα­χυ­πρό­θε­σμη, αλλά και τη μα­κρο­πρό­θε­σμη εφαρ­μο­γή τους. Έτσι ελ­πί­ζου­με ότι σε μία δε­κα­ε­τία θα έχει αντι­στρα­φεί το κλίμα και θα έχου­με βελ­τί­ω­ση των επι­δό­σε­ων. Δεν γί­νε­ται δια­φο­ρε­τι­κά. Δεν υπάρ­χει άλλος τρό­πος.

Πηγή naftemporiki.gr