Αμαρτίες γονέων παιδεύουσι τέκνα

Σε αυτή την υπόθεση των αντιεμ­βο­λια­στών γονέων και αρνητών των μέτρων —σωστό­τερα: και σε αυτή την υπόθεση— κανείς δεν σκέ­φτε­ται τα παιδιά. Τα παιδιά, όλων αυτών των αρνητών. Πέρυσι τέτοια εποχή ήταν εκείνοι που φώναζαν «κανένα παιδί με μάσκα στα σχολεία» και δεν τα έστελ­ναν, τώρα είναι αυτοί που δεν θέλουν ούτε self test, ούτε μάσκα. Στο μεσο­διά­στημα, ξέρει κανείς αν υπό αυτές τις συν­θή­κες στο σπίτι τα παιδιά αυτά πήγαν και για πόσο στο σχολείο, έστω τον λίγο καιρό που αυτά άνοιξαν; Δια­βά­ζουμε πως σε αρκετές περιο­χές παιδιά του Δημο­τι­κού, θα ανα­γκα­στούν να φοι­τή­σουν στην ίδια τάξη και αυτό γιατί οι γονείς τα κρά­τη­σαν μακριά από το σχολείο. Στη χώρα μας έμειναν για τόσο καιρό κλειστά τα σχολεία, που σε κανέναν δεν φαί­νε­ται πια περί­εργο να στε­ρού­νται παιδιά το μάθημα, έστω και εξαι­τίας του παρα­λο­γι­σμού των κηδε­μό­νων τους. Οι δάσκα­λοι –έστω- θα γλι­τώ­σουν την ταλαι­πω­ρία να τους τρέχουν στα Αστυ­νο­μικά Τμήματα. Αυτά  τα παι­δά­κια που έχουν τόσο προ­βλη­μα­τι­κούς γονείς τι φταίνε;