Αποτσίγαρα στην παραλία; Όχι,φέτος!

Ηλιος, ζέστη, καλο­καίρι και εσύ είσαι έτοιμος να απο­δρά­σεις στην κοντι­νό­τερη παραλία. Τίποτα δεν μπορεί να σου χαλάσει τις στιγμές ηρεμίας και ξεγνοια­σιάς. Τίποτα;

Μπορεί οι ελλη­νι­κές παρα­λίες να εξυ­μνού­νται για την ομορφιά τους σε όλο τον κόσμο, ωστόσο σε πολλές περι­πτώ­σεις οι λουό­με­νοι αντι­με­τω­πί­ζουν τις ακτές σαν στα­χτο­δο­χείο σβή­νο­ντας άλλοτε «κρυφά» κι άλλοτε φανερά τα τσιγάρα τους στην άμμο, με το κλασ­σικό «Έλα μωρέ, μόνο μία γόπα είναι!». Οι συνή­θειες αυτές λει­τουρ­γούν συσω­ρευ­τικά και έχουν ως απο­τέ­λε­σμα οι γόπες να κατα­λαμ­βά­νουν ένα μεγάλο ποσοστό των σκου­πι­διών στην παραλία. Ο καθένας θα παρα­δε­χό­ταν ότι κάτι τέτοιο κάνει την παρα­μονή μας στις παρα­λίες λιγό­τερο ευχά­ρι­στη, τόσο από θέμα αισθη­τι­κής όσο και περι­βαλ­λο­ντι­κής άποψης, μιας και μολύ­νουν μεγάλο μέρος θαλασ­σών και ακτών.

Πιο συγκε­κρι­μένα, εκτι­μά­ται ότι 4,5 τρι­σε­κα­τομ­μύ­ρια γόπες τσι­γά­ρων εισέρ­χο­νται στο περι­βάλ­λον κάθε χρόνο οι οποίες, αντί­θετα με την κοινή αντί­ληψη, ΔΕΝ είναι βιο­δια­σπώ­με­νες, απο­τε­λού­νται από πλα­στι­κές ίνες (οξική κυτ­τα­ρίνη) ενώ το μεγα­λύ­τερο μέρος αυτών κατα­λή­γει σε ακτές και παρα­λίες. Δυσά­ρε­στο πόρισμα είναι ότι το 40% των απορ­ριμ­μά­των που βρέ­θη­καν στις ακτές της Μεσο­γείου ήταν απο­τσί­γαρα.

Υπάρχει, λοιπόν, κάποιος που να επι­θυ­μεί να βρί­σκε­ται σε μια βρώμικη και ακα­τάλ­ληλη παραλία γεμάτη απο­τσί­γαρα; Φυσικά και όχι!

Ωστόσο πέραν του αισθη­τι­κού ζητή­μα­τος, αλλά και του ότι το κάπνι­σμα απο­τε­λεί έναν από τους βασι­κό­τε­ρους κιν­δύ­νους για την υγεία, τα απο­τσί­γαρα απο­τε­λούν «μόνιμο κάτοικο» των παρα­λιών μιας και παρα­μέ­νουν στο περι­βάλ­λον ακόμα και για 15 χρόνια, καθώς τα παρά­γωγα της γόπας σε αρκετές περι­πτώ­σεις δια­λύ­ο­νται με πολύ αργούς ρυθμούς. Παράλ­ληλα, σε πολλές περι­πτώ­σεις οι γόπες απε­λευ­θε­ρώ­νουν τοξίνες στο έδαφος και στο νερό σκο­τώ­νο­ντας διά­φο­ρες μορφές άγριας ζωής, ενώ πολλά ψάρια και πουλιά τις κατα­να­λώ­νουν μπερ­δεύ­ο­ντας τες με τροφή… Ως απο­τέ­λε­σμα δηλη­τη­ριά­ζο­νται από βλα­βε­ρές ουσίες όπως η νικο­τίνη, το κάδμιο, το αρσε­νικό και ο μόλυ­βδος. Όταν κατα­να­λω­θούν από πουλιά, ψάρια και θαλάσ­σια ζώα μπορεί να φράξουν την πεπτική τους οδό, να προ­κα­λέ­σουν δηλη­τη­ρί­αση με τοξίνες και να μειώ­σουν την λήψη τροφής λόγω ενός ψευδούς αισθή­μα­τος κορε­σμού που δημιουρ­γούν όταν συσ­σω­ρεύ­ο­νται στο στομάχι, κάτι που έχει σαν απο­τέ­λε­σμα τον θάνατό τους από ασιτία.

Δυστυ­χώς στη χώρα μας έχουν κατα­γρα­φεί αρνη­τικά ρεκόρ, με τα απο­τσί­γαρα να είναι ακόμα και 78 ανά τετρα­γω­νικό παρα­λίας.Το πρό­βλημα είναι μεγα­λύ­τερο από ότι νομί­ζουμε γι αυτό και θα πρέπει να είμαστε ενη­με­ρω­μέ­νοι για τις συνέ­πειες της φαι­νο­με­νικά «άκακης» συνή­θειας η οποία κάθε χρόνο απο­τε­λεί έναν αόρατο ξενιστή των ελλη­νι­κών ακτών.

ecocity gr