Α. Σκέρτσος: Εθνικό πρόταγμα να πετύχει το «Ελλάδα 2.0»

Μια κα­λύ­τε­ρη Ελ­λά­δα, με «ευ­και­ρί­ες και δου­λειές, πολ­λές και κα­λο­πλη­ρω­μέ­νες», μια Ελ­λά­δα που δεν θα διώ­χνει τα παι­διά της, μια Ελ­λά­δα με με­γα­λύ­τε­ρη ασφά­λεια και κοι­νω­νι­κή συ­νο­χή, πε­ρι­γρά­φει σε άρθρο του στο «Βήμα της Κυ­ρια­κής» ο υφυ­πουρ­γός παρά τω πρω­θυ­πουρ­γώ, αρ­μό­διος για το συ­ντο­νι­σμό του κυ­βερ­νη­τι­κού έργου. «Κλει­δί» και «όχημα» για όλα τα πα­ρα­πά­νω, το Εθνι­κό Σχέ­διο Ανά­καμ­ψης και Αν­θε­κτι­κό­τη­τας, υπό τον όρο ότι η αξιο­ποί­η­σή του δεν θα γίνει όπως και στο πα­ρελ­θόν.

Στο άρθρο του, ανα­λυ­τι­κά, που τι­τλο­φο­ρεί­ται «”Ελ­λά­δα 2.0″: Μια γεν­ναία ανα­βάθ­μι­ση στο hardware & στο software της χώρας», ο Α. Σκέρ­τσος ξε­κι­νά από τη δια­πί­στω­ση, «το Τα­μείο Ανά­καμ­ψης και Αν­θε­κτι­κό­τη­τας απο­κτά σάρκα και οστά, σε πεί­σμα – εγ­χώ­ριων και μη – καθ’ έξιν αρ­νη­τών και κα­τα­στρο­φο­λό­γων», συ­νε­χί­ζει δε, πα­ρα­θέ­το­ντας τα οφέλη από το Τα­μείο:

«Σε χρόνο-ρεκόρ όμως και για τα ελ­λη­νι­κά ειω­θό­τα η κυ­βέρ­νη­ση επε­ξερ­γά­στη­κε και κα­τέ­θε­σε – από τις πρώ­τες με­τα­ξύ των 27 – ένα συ­νε­κτι­κό εθνι­κό στρα­τη­γι­κό σχέ­διο για τη βέλ­τι­στη αξιο­ποί­η­ση και μό­χλευ­ση όλων των δια­θέ­σι­μων κε­φα­λαί­ων από τα σχε­δόν 72 δισ. που δι­καιού­ται η χώρα μας – από τις πιο ωφε­λού­με­νες – για την επό­με­νη επτα­ε­τία από τα ευ­ρω­παϊ­κά τα­μεία. Κε­φά­λαια δι­πλά­σια σε μέ­γε­θος – σε τρέ­χου­σες τιμές – από το σχέ­διο Μάρ­σαλ που είναι ικανά να τη με­τα­μορ­φώ­σουν, όπως ση­μα­το­δο­τεί και η κω­δι­κή ονο­μα­σία του Σχε­δί­ου “Ελ­λά­δα 2.0”. Οι 175 με­γά­λες επεν­δύ­σεις και με­ταρ­ρυθ­μί­σεις που πε­ρι­λαμ­βά­νει μπο­ρούν να φέ­ρουν αύ­ξη­ση της ανά­πτυ­ξης έως και 7% του ΑΕΠ και να προ­σθέ­σουν 200 χι­λιά­δες θέ­σεις ερ­γα­σί­ας», υπο­γραμ­μί­ζει ο υφυ­πουρ­γός παρά τω πρω­θυ­πουρ­γώ.

‘Αλ­λω­στε, προ­σθέ­τει, «την ποιό­τη­τα του Ελ­λά­δα 2.0 ανα­γνώ­ρι­σαν οι αρ­μό­διες υπη­ρε­σί­ες της Κο­μι­σιόν, δη­μο­σί­ως μά­λι­στα η επι­κε­φα­λής της Επι­τρο­πής, η οποία με την προ ημε­ρών έλευ­σή της στην Αθήνα θέ­λη­σε να στεί­λει το μή­νυ­μα ότι ξε­κι­νά μια νέα πο­ρεία για την ελ­λη­νι­κή οι­κο­νο­μία μετά την οξεία υγειο­νο­μι­κή κρίση Η έγκρι­ση του Σχε­δί­ου θε­ω­ρεί­ται πα­ρα­πά­νω από βέ­βαιη και μέχρι το τέλος του 2021 θα έχου­με εκτα­μί­ευ­ση 7 δισ. ευρώ, ποσό δι­πλά­σιο από το αρ­χι­κώς προ­βλε­φθέν».

«Ωστό­σο τώρα αρ­χί­ζουν τα δύ­σκο­λα μπρο­στά μας – και δεν εννοώ μόνο την κυ­βέρ­νη­ση αλλά το σύ­νο­λο της κοι­νω­νί­ας», ξε­κα­θα­ρί­ζει ο Α. Σκέρ­τσος, που εξη­γεί αμέ­σως μετά: «Ορ­θώ­νε­ται η πρό­κλη­ση να αξιο­ποι­ή­σου­με τη σπά­νια ευ­και­ρία που μας προ­σφέ­ρε­ται να αλ­λά­ξου­με πίστα. Να κά­νου­με update στο λει­τουρ­γι­κό της χώρας στο software και στο hardware της Ελ­λά­δας Να δη­μιουρ­γή­σου­με τη νέα κα­λύ­τε­ρη εκ­δο­χή της», ση­μειώ­νει εμ­φα­τι­κά και συ­νε­χί­ζει:

«Χρειά­ζε­ται, όμως, να κα­τα­νο­ή­σου­με ότι η στό­χευ­ση και η κα­τα­νο­μή πόρων δεν θα γίνει αυτή τη φορά όπως εί­θι­σται να γί­νε­ται. Δη­λα­δή με ασύ­ντα­κτες δια­δι­κα­σί­ες, κα­θυ­στε­ρή­σεις στον σχε­δια­σμό και στην απορ­ρό­φη­ση, ποι­κι­λώ­νυ­μα πε­λα­τεια­κά συμ­φέ­ρο­ντα που ερί­ζουν αδια­φα­νώς για πό­ρους σε χα­μη­λής προ­στι­θέ­με­νης αξίας προ­γράμ­μα­τα ή έργα. Διότι, αν θέ­λου­με να εί­μα­στε ει­λι­κρι­νείς με τον εαυτό μας, θα ανα­γνω­ρί­σου­με πως η Ελ­λά­δα είναι η χώρα της ΕΕ με τις πε­ρισ­σό­τε­ρες κα­θα­ρές εισ­ρο­ές (ως % ΑΕΠ) μετά το 1981 και την ίδια πε­ρί­ο­δο πα­ρέ­με­νε ου­ρα­γός της ανά­πτυ­ξης, με την ψα­λί­δα της υστέ­ρη­σης να ανοί­γει αντί να κλεί­νει σε πολ­λούς ση­μα­ντι­κούς οι­κο­νο­μι­κούς δεί­κτες».

«Πρέ­πει να συ­νει­δη­το­ποι­ή­σου­με», καλεί ο Α. Σκέρ­τσος, «όλοι – επι­χει­ρή­σεις, ερ­γα­ζό­με­νοι, επαγ­γελ­μα­τι­κές ομά­δες, κόμ­μα­τα, φο­ρείς της αγο­ράς και της κοι­νω­νί­ας ότι τα χρή­μα­τα δεν θα μας δο­θούν σαν επι­δό­τη­ση που θα μοι­ρα­στεί δεξιά και αρι­στε­ρά αλλά μόνο αν εφαρ­μό­σου­με με­ταρ­ρυθ­μι­στι­κές δρά­σεις και προ­γράμ­μα­τα που με­τα­σχη­μα­τί­ζουν την οι­κο­νο­μία, ικα­νές να κα­τα­στή­σουν την Ελ­λά­δα αντα­γω­νι­στι­κή και ελ­κυ­στι­κή στους επεν­δυ­τές ως προς τη φο­ρο­λο­γία, την ποιό­τη­τα του αν­θρώ­πι­νου δυ­να­μι­κού, τη λει­τουρ­γία του κρά­τους τη δια­φά­νεια, την ανε­ξαρ­τη­σία των θε­σμών».

«Η πραγ­μα­τι­κή πρό­κλη­ση, λοι­πόν», συ­μπε­ραί­νει ο υφυ­πουρ­γός παρά τω πρω­θυ­πουρ­γώ, «είναι να απορ­ρο­φή­σου­με και να διο­χε­τεύ­σου­με κοι­νο­τι­κά κε­φά­λαια στις σω­στές δομές και δρα­στη­ριό­τη­τες, στον σωστό βαθμό, για τον σωστό λόγο, τη σωστή στιγ­μή και με τον σωστό τρόπο. Γι’ αυτό θα υπάρ­χει πλή­ρης δια­φά­νεια για την εκτέ­λε­ση του Σχε­δί­ου και συ­νε­χής δη­μό­σια λο­γο­δο­σία για την πο­ρεία εξέ­λι­ξης κάθε επέν­δυ­σης και κάθε με­ταρ­ρύθ­μι­σης», δε­σμεύ­ε­ται επί­σης.

«Ναι, είναι ένα φι­λό­δο­ξο σχέ­διο αλλά πραγ­μα­το­ποι­ή­σι­μο», ανα­φέ­ρει ξε­δι­πλώ­νο­ντας πα­ράλ­λη­λα τον κυ­βερ­νη­τι­κό σχε­δια­σμό για το Τα­μείο: «Προ­βλέ­πει με­τα­ξύ άλλων την ευ­ρέ­ως φά­σμα­τος ψη­φιο­ποί­η­ση σε ΕΦΚΑ, στις Πο­λε­ο­δο­μί­ες και στη φο­ρο­λο­γι­κή διοί­κη­ση, την ενερ­γεια­κή εξοι­κο­νό­μη­ση σε δη­μό­σια και ιδιω­τι­κά κτί­ρια ώστε να πε­τύ­χου­με τους στό­χους μεί­ω­σης εκ­πο­μπών ρύπων έως το 2030, εν­σω­μα­τώ­νει την εθνι­κή στρα­τη­γι­κή για το upskilling/reskilling των ερ­γα­ζο­μέ­νων ιδιω­τι­κού και δη­μό­σιου τομέα, τον εκ­συγ­χρο­νι­σμό της Πρω­το­βάθ­μιας Υγεί­ας και όλων των βαθ­μί­δων εκ­παί­δευ­σης, τον με­τα­σχη­μα­τι­σμό των ελ­λη­νι­κών ΜμΕ ώστε να γί­νουν πιο εξω­στρε­φείς και πα­ρα­γω­γι­κές».

Συγ­χρό­νως, όμως, ο υφυ­πουρ­γός παρά τω πρω­θυ­πουρ­γώ απα­ντά και σε ένα ερώ­τη­μα που απα­σχο­λεί ήδη το δη­μό­σιο διά­λο­γο: «Σε όσους – κα­λό­πι­στα – ανα­ρω­τιού­νται πώς θα ωφε­λη­θεί ο πο­λί­της από την υλο­ποί­η­ση όσων πε­ρι­λαμ­βά­νει το Εθνι­κό Σχέ­διο Ανά­καμ­ψης απα­ντώ: στο επί­κε­ντρο των δρά­σε­ων του Εθνι­κού Σχε­δί­ου Ανά­καμ­ψης και Αν­θε­κτι­κό­τη­τας βρί­σκο­νται οι νέοι, οι γυ­ναί­κες, οι μι­κρο­με­σαί­ες επι­χει­ρή­σεις, ευά­λω­τες ομά­δες του πλη­θυ­σμού όπως τα άτομα με ει­δι­κές ανά­γκες, οι αγρό­τες, οι κά­τοι­κοι απο­μα­κρυ­σμέ­νων πε­ριο­χών στην πε­ρι­φέ­ρεια και στα νησιά μας, οι άν­θρω­ποι του πο­λι­τι­σμού».

‘Αλ­λω­στε, δια­βε­βαιώ­νει, «όλες οι δρά­σεις είναι πολύ καλά με­λε­τη­μέ­νες και έρ­χο­νται να δώ­σουν λύ­σεις με βάση τις κα­λύ­τε­ρες πρα­κτι­κές, σε διαρ­θρω­τι­κά δια­χρο­νι­κά προ­βλή­μα­τα τα οποία αντι­με­τω­πί­ζει η χώρα μας».

«Η θε­ρα­πεία τους θα επι­φέ­ρει με­γά­λη αλ­λα­γή στο ει­σό­δη­μα, στην απα­σχό­λη­ση», είναι, τέλος, μια φράση – κλει­δί του άρ­θρου Σκέρ­τσου. Και μά­λι­στα, συ­νε­χί­ζει, «θα βοη­θή­σει τη χώρα να κα­λύ­ψει το χα­μέ­νο έδα­φος δε­κα­ε­τιών, να γίνει πιο δί­καιη, πιο πρά­σι­νη, πιο ψη­φια­κή, πιο εξω­στρε­φής και πιο πα­ρα­γω­γι­κή. Να γίνει πιο φι­λι­κή στη νέα γενιά. Και φι­λι­κή στους νέους είναι μια οι­κο­νο­μία που προ­σφέ­ρει ευ­και­ρί­ες και δου­λειές, πολ­λές και κα­λο­πλη­ρω­μέ­νες. Που εμπνέ­ει ασφά­λεια στα παι­διά της να μεί­νουν στον τόπο τους, να ερ­γα­στούν απο­δο­τι­κά, να ζή­σουν δη­μιουρ­γι­κά. Φι­λι­κή είναι η χώρα που προ­σφέ­ρει ένα ελ­κυ­στι­κό πα­κέ­το ερ­γα­σί­ας, απο­δο­χών, ασφά­λειας και κοι­νω­νι­κής συ­νο­χής. Είναι εθνι­κό πρό­ταγ­μα και για να πε­τύ­χει, χρειά­ζε­ται όλοι μας να ανα­λά­βου­με την ευ­θύ­νη που μας ανα­λο­γεί».

Πηγή ΑΠΕ-ΜΠΕ