Χ. Λουκαράς: «Τα όποια χρηματοδοτικά προγράμματα είναι σχεδόν αδύνατο να στηρίξουν επενδύσεις»

Συγκρα­τη­μένη αισιο­δο­ξία εκφρά­ζει με δηλώ­σεις του στην «δ» ο αντι­πρό­ε­δρος του Οικο­νο­μι­κού Επι­με­λη­τη­ρίου Τμή­μα­τος Δωδε­κα­νή­σου κ. Μπάμπης Λου­κα­ράς σχετικά με τις απορ­ρο­φή­σεις κον­δυ­λίων και την πορεία υλο­ποί­η­σης έργων και δράσεων στο Νότιο Αιγαίο.

Με αφορμή και την 2η Συνε­δρί­αση της Επι­τρο­πής Παρα­κο­λού­θη­σης του Ε.Π. Νοτίου Αιγαίου 2014-2020, που έγινε την Παρα­σκευή, 21 Οκτω­βρίου στη Ρόδο, ο κ. Λου­κα­ράς, υπο­γράμ­μισε τα εξής: «Σύμφωνα με τις δηλώ­σεις του κ. Φίρμπα από το υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών, η πορεία της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου είναι εξαι­ρε­τική σε σχέση με τις υπό­λοι­πες Περι­φέ­ρειες της χώρας, όσον αφορά τα ποσοστά απορ­ρο­φη­τι­κό­τη­τας και υλο­ποί­η­σης. Βέβαια, το ΠΕΠ Νοτίου Αιγαίου, έχει από τους μικρό­τε­ρους προ­ϋ­πο­λο­γι­σμούς –και αδίκως, λόγω της στρέ­βλω­σης με τον Στόχο-1 από τον οποίο βγήκε η Περι­φέ­ρειά μας. Υπάρχει ένα επι­πλέον θετικό στοι­χείο το οποίο απο­φά­σισε η Ευρω­παϊκή Επι­τροπή και αφορά την διανομή ενός ποσού της τάξης των 2δις ευρώ σε κάποιες χώρες – μέλη, στα οποία περι­λαμ­βά­νε­ται και η Ελλάδα. Από αυτό το ποσό, η Ελλάδα θα πάρει 970εκ. ευρώ το οποίο θα ανα­δια­νε­μη­θεί στα ΠΕΠ και σε ορι­ζό­ντια προ­γράμ­ματα των υπουρ­γείων. Αν και η Ελλάδα θα έπρεπε να πάρει μεγα­λύ­τερο μερίδιο, δε συνέβη τελικά κάτι τέτοιο. Κι αυτό επειδή υπήρξαν δύο πολύ μεγάλες μετα­βο­λές που επη­ρέ­α­σαν το απο­τέ­λε­σμα: η μία αφορά την μεγάλη περι­φέ­ρεια της Ισπα­νίας, την Ανδα­λου­σία, η οποία έπεσε κι αυτή από τον Στόχο-2 στον Στόχο-1 με απο­τέ­λε­σμα να πάρει μεγα­λύ­τερο μερίδιο η χώρα λόγω αυτής της μετα­βο­λής, και το δεύτερο είναι ότι η Ιταλία σαν χώρα – κατά­τα­ξης, πήγε στην κατη­γο­ρία των ‘μεσαίων χωρών’ (σημ: η Ελλάδα από την κατη­γο­ρία των ‘μεσαίων χωρών’ με τη νέα αξιο­λό­γηση πήγε στην κατη­γο­ρία των ‘φτωχών χωρών’). Οπότε και αυτή η μετα­βολή της Ιταλίας, δημιούρ­γησε την μεγάλη απο­μεί­ωση των χρη­μά­των του έξτρα απο­θε­μα­τι­κού που δίνει η Ευρω­παϊκή Επι­τροπή σε μερικά κράτη – μέλη».

Όπως εξήγησε ο κ. Λου­κα­ράς, όσον αφορά την πορεία του ΕΣΠΑ και άλλων ανα­πτυ­ξια­κών προ­γραμ­μά­των, επί­κει­νται κάποιες επα­να­προ­κη­ρύ­ξεις προ­γραμ­μά­των για νέους πτυ­χιού­χους, ανέρ­γους, σύσταση νέων επι­χει­ρή­σεων κ.λπ. μέχρι το τέλος του χρόνου.

Είναι όμως τόσο εύκολα όλα αυτά; Μέσα σε ένα τόσο δύσκολο περι­βάλ­λον, με τις τρά­πε­ζες να αντι­με­τω­πί­ζουν πρό­βλημα ρευ­στό­τη­τας, με την αγορά να μην μπορεί να τα βγάλει πέρα από τους φόρους, με τις συνε­χείς κατα­σχέ­σεις λογα­ρια­σμών κ.ο.κ. πώς μπορεί κάποιος να ξεκι­νή­σει μια επι­χεί­ρηση, ή να προ­χω­ρή­σει στην επέ­κταση και ανά­πτυξη της υφι­στά­με­νης επι­χεί­ρη­σής του;

«Τα προ­γράμ­ματα αυτά είναι κίνητρο ανά­πτυ­ξης αλλά μέσα σε ένα τόσο σκληρό οικο­νο­μικό περι­βάλ­λον, εχθρικό για την επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα, είναι πολύ δύσκολο να φτάσουν κάποιοι μέχρι την εκτα­μί­ευση των πόρων. Δηλαδή, υπάρχει ένα τερά­στιο χάσμα από την στιγμή που υπο­βάλ­λε­ται ένας φάκελος μέχρι την έγκρισή του και την εκτα­μί­ευση των πόρων. Φαντα­στείτε ότι από την στιγμή που υπο­βάλ­λε­ται ένας φάκελος στις 100 περι­πτώ­σεις ίσως οι 15 να φτάσουν στο τελικό στάδιο. Βεβαίως, η δια­δι­κα­σία έχει διευ­κο­λυν­θεί κατά πολύ όσον αφορά τις απαι­τή­σεις σε δικαιο­λο­γη­τικά αλλά μέχρι το…. τέρμα είναι όλα πολύ δύσκολα», δήλωσε ο κ. Λου­κα­ράς.

Όσον αφορά τον νέο επεν­δυ­τικό νόμο που ξεκί­νησε πρό­σφατα, αφαι­ρέ­θηκε η υπο­χρέ­ωση να προ­σκο­μί­ζει ο επεν­δυ­τής δικαιο­λο­γη­τικά τεκ­μη­ρί­ω­σης. Από την μία αυτό φαί­νε­ται ότι διευ­κο­λύ­νει την δια­δι­κα­σία, αλλά στην πορεία, όλα είναι πιο ρευστά.

«Το ζητού­μενο είναι πώς θα χρη­μα­το­δο­τη­θεί μια επέν­δυση. Κι εδώ είναι το μεγάλο στοί­χημα. Ειδικά για τον νέο επεν­δυ­τικό νόμο μπο­ρούμε να πούμε  ότι για την Περι­φέ­ρειά μας υπάρ­χουν διευ­ρυ­μένα ποσοστά χρη­μα­το­δό­τη­σης (έχει λάβει μπόνους 10%). Η πρώτη φάση της αξιο­λό­γη­σης λήγει στις 20 Δεκεμ­βρίου 2016. Τα χρήματα που έχουν ανα­κοι­νώ­σει προς δημόσια δαπάνη δεν είναι πολύ μεγάλα. Στον επεν­δυ­τικό νόμο μιλάμε για επεν­δύ­σεις από 100.000 ευρώ και πάνω. Για επι­χει­ρή­σεις κάτω των 100.000 ευρώ υπάρ­χουν άλλα προ­γράμ­ματα», εξήγησε ο κ. Λου­κα­ράς.

Αξιο­ση­μεί­ωτο πάντως είναι το γεγονός πως ακόμη και αυτά τα χρη­μα­το­δο­τικά προ­γράμ­ματα που θέλουν να λέγο­νται ανα­πτυ­ξιακά, όσο δύσκολα κι αν είναι στην διεκ­δί­κησή τους, περι­λαμ­βά­νουν και νέες κοι­νω­νι­κές τάξεις. Πέραν των ανέργων (γενι­κό­τερα), υπάρχει μια νέα γενιά της τάξης των 50+ που ξαφνικά βγήκαν στην ανεργία, δεν μπορούν να πάρουν σύνταξη και δεν μπορούν να απορ­ρο­φη­θούν στην αγορά εργα­σίας! Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους: το 2009 αυτή η ηλι­κιακή τάξη ανέργων ήταν στο 6% και το 2015 έφτασε το 19%.

Σε κάθε περί­πτωση, όλα εξαρ­τώ­νται ακόμη από το γενι­κό­τερο οικο­νο­μικό περι­βάλ­λον καθώς η χώρα βρί­σκε­ται ακόμη σε περι­δί­νηση και αντι­με­τω­πί­ζει μία οικο­νο­μική ύφεση άνευ προη­γου­μέ­νου. Συνεπώς, τα όποια χρη­μα­το­δο­τικά προ­γράμ­ματα είναι σχεδόν αδύνατο να στη­ρί­ξουν επεν­δύ­σεις ή ξεκί­νημα νέων επι­χει­ρή­σεων μέσα σε ένα δύσκολο και εχθρικό για την επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα περι­βάλ­λον.