Τα βρίσκουν Βρούτσης-τρόικα για τη μείωση των εργοδοτικών εισφορών

Κοντά σε συμ­φω­νία με την τρόι­κα για το θέμα της μεί­ω­σης των ερ­γο­δο­τι­κών ει­σφο­ρών κατά 3,9% βρί­σκε­ται το υπουρ­γείο Ερ­γα­σί­ας, όπως δή­λω­σε ανώ­τα­το στέ­λε­χος του υπουρ­γεί­ου μετά την ολο­κλή­ρω­ση της τρί­ω­ρης συ­νά­ντη­σης του υπουρ­γού Ερ­γα­σί­ας Γ.Βρού­τση με τους εκ­προ­σώ­πους των δα­νει­στών στο υπουρ­γείο Οι­κο­νο­μι­κών. Μά­λι­στα πα­ρά­γο­ντας του υπουρ­γεί­ου Οι­κο­νο­μι­κών είπε ότι η μεί­ω­ση θα γίνει εφα­παξ από το κα­λο­καί­ρι. Η τρύπα που θα δη­μιουρ­γη­θεί στα Τα­μεία θα κα­λυ­φθεί με «συν­δρο­μή του υπουρ­γεί­ου Οι­κο­νο­μι­κών».

Το δεύ­τε­ρο θέμα που συ­ζη­τή­θη­κε εκτε­νώς ήταν αυτό των ομα­δι­κών απο­λύ­σε­ων, χωρίς όμως να ση­μειω­θεί κά­ποια πρό­ο­δος με την κυ­βέρ­νη­ση να επι­μέ­νει ότι με την ενί­σχυ­ση του ρόλου του Ανώ­τα­του Συμ­βου­λί­ου Ερ­γα­σί­ας το θέμα έχει ου­σια­στι­κά λυθεί.

Ει­δι­κό­τε­ρα, μετά το τέλος της συ­νά­ντη­σης με την τρόι­κα ανώ­τα­το στέ­λε­χος του υπουρ­γεί­ου Ερ­γα­σί­ας ανέ­φε­ρε ότι «εί­μα­στε σε καλό δρόμο».

Ο ίδιος ανέ­φε­ρε ότι ότι συ­ζη­τή­θη­καν μόνον δυο θέ­μα­τα: το θε­σμι­κό πλαί­σιο για τις ομα­δι­κές απο­λύ­σεις και οι επι­πτώ­σεις από τη μεί­ω­ση κατά 3,9% του μη μι­σθο­λο­γι­κού κό­στους, που απο­τε­λεί μνη­μο­νια­κή δέ­σμευ­ση της χώρας.

Για το θέμα του μη μι­σθο­λο­γι­κού κό­στους ανέ­φε­ρε ότι έχουν κα­τα­τε­θεί προ­τά­σεις για τον τρόπο με τον οποίο θα επι­βλη­θεί η μεί­ω­ση αυτή (εφά­παξ ή στα­δια­κά: σε δυο δό­σεις, 2,6% και 1,3% ή σε τρεις δό­σεις από 1,3% εκά­στη), καθώς και για το κό­στος που ανα­μέ­νε­ται να υπάρ­ξει στα έσοδα των ασφα­λι­στι­κών τα­μεί­ων.

Πά­ντως κο­ρυ­φαί­ος πα­ρά­γο­ντας του υπουρ­γεί­ου Οι­κο­νο­μι­κών δή­λω­σε μετά τη συ­νά­ντη­ση με την τρόι­κα ότι η μεί­ω­ση των ει­σφο­ρών θα γίνει εφά­παξ από το κα­λο­καί­ρι.

Απο­μέ­νει προς διευ­κρί­νι­ση, πρό­σθε­σε ο ίδιος, το εάν η συ­νο­λι­κή μεί­ω­ση θα αφορά μόνον τις ερ­γο­δο­τι­κές ει­σφο­ρές ή και τις ει­σφο­ρές των ερ­γα­ζο­μέ­νων, δη­λα­δή εάν η μεί­ω­ση θα αφορά τους ερ­γο­δό­τες κατά 2,9% και τους ερ­γα­ζό­με­νους κατά 1%. Η τρόι­κα φαί­νε­ται ότι δια­φω­νεί με τη μεί­ω­ση των ει­σφο­ρών των ερ­γα­ζο­μέ­νων, με τον κο­ρυ­φαίο πα­ρά­γο­ντα του υπουρ­γεί­ου Οι­κο­νο­μι­κών να δη­λώ­νει σε σχε­τι­κή ερώ­τη­ση ότι «η τρόι­κα κλο­τσά­ει ακόμη σε αυτό».

Την εφά­παξ μεί­ω­ση προ­τι­μά και η πο­λι­τι­κή ηγε­σία του υπουρ­γεί­ου Ερ­γα­σί­ας εκτι­μώ­ντας ότι θα έχει ευ­ερ­γε­τι­κές συ­νέ­πειες στην κερ­δο­φο­ρία των επι­χει­ρή­σε­ων και στη μεί­ω­ση της ανερ­γί­ας λόγω της μεί­ω­σης του γε­νι­κό­τε­ρου επι­χει­ρη­σια­κού κό­στους. Με τον τρόπο αυτό, εκτι­μά, ότι τα έσοδα από φό­ρους των επι­χει­ρή­σε­ων και ασφα­λι­στι­κές ει­σφο­ρές, λόγω της δη­μιουρ­γί­ας νέων θέ­σε­ων ερ­γα­σί­ας, θα μειώ­σουν τις απώ­λειες των Τα­μεί­ων από το μέτρο, που εκτι­μώ­νται στα 700 εκατ. ευρώ ετη­σί­ως.

Πά­ντως όπως επι­σή­μα­νε ο πα­ρά­γο­ντας του ΥΠΟΙΚ, το οι­κο­νο­μι­κό επι­τε­λείο θε­ω­ρεί ότι το κα­θα­ρό κενό που δη­μιουρ­γεί­ται στα ασφα­λι­στι­κά τα­μεία από τη μεί­ω­ση των ει­σφο­ρών είναι τε­λι­κά πολύ μι­κρό­τε­ρο από τον αρ­χι­κό υπο­λο­γι­σμό (πε­ρί­που 700 εκατ. ευρώ), καθώς προ­κύ­πτουν οφέλη τόσο από την αύ­ξη­ση της απα­σχό­λη­σης, όσο και από την κερ­δο­φο­ρία των επι­χει­ρή­σε­ων.

Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση, το όποιο κενό υπάρ­ξει στα ασφα­λι­στι­κά τα­μεία, θα κα­λυ­φθεί με τη συν­δρο­μή του υπουρ­γεί­ου Οι­κο­νο­μι­κών, είπε ο αξιω­μα­τού­χος του υπουρ­γεί­ου Ερ­γα­σί­ας, χωρίς να δώσει πε­ραι­τέ­ρω διευ­κρι­νί­σεις.

«Εξε­τά­ζο­νται διά­φο­ροι τρό­ποι» για την κά­λυ­ψη του τε­λι­κού κενου από το υπουρ­γείο Οι­κο­νο­μι­κών, είπε από την πλευ­ρά του ο αξιω­μα­τού­χος του ΥΠΟΙΚ.

Για το θέμα, τέλος, των ομα­δι­κών απο­λύ­σε­ων, το ανώ­τε­ρο στέ­λε­χος του υπουρ­γεί­ου Ερ­γα­σί­ας ση­μεί­ω­νε ότι μετά την πρό­σφα­τη αλ­λα­γή του πλαι­σί­ου που ση­μα­το­δό­τη­σε η ομό­φω­νη συμ­φω­νία των κοι­νω­νι­κών εταί­ρων γι’ αυτό το θέμα, ανοί­γει ο δρό­μος για συ­γκε­κρι­μέ­νες διευ­θε­τή­σεις χωρίς να απαι­τεί­ται απα­ραί­τη­τα και αλ­λα­γή του νο­μο­θε­τι­κού πλαι­σί­ου.

Ωστό­σο, οι εκ­πρό­σω­ποι των δα­νει­στών φέ­ρο­νται να μην συμ­με­ρί­ζο­νται την άποψη αυτή και να επι­μέ­νουν την πλήρη και με νόμο απε­λευ­θέ­ρω­ση των απο­λύ­σε­ων.