Η αναβίωση του Κολοσσού προβάλλεται στην Αθήνα ως παγκόσμιο έμβλημα ειρήνης και συνεργασίας

• Παρου­σί­αση με ομιλητή τον Γιώργο Μπαρ­μπούτη και ομάδα Ροδίων εθε­λο­ντών ανα­δει­κνύει τρεις μόνι­μους πυλώνες με θεσμι­κούς εταί­ρους τον ΟΗΕ, την UNESCO και το Διεθνές Rotary

Η Αθήνα φιλο­ξέ­νησε μια παρου­σί­αση που επα­να­φέ­ρει τη Ρόδο στο επί­κε­ντρο της διε­θνούς συζή­τη­σης για τα σύμβολα ειρήνης και πολι­τι­σμού. Ο ομι­λη­τής κ. Γιώργος Μπαρ­μπού­της, πρό­ε­δρος της Επι­τρο­πής Ειρήνης και Πολι­τι­σμού του Ροτα­ρια­νού Ομίλου Ρόδου, παρου­σί­ασε το σχέδιο «The Revival of the Colossus of Rhodes», ένα όραμα που μετα­φρά­ζει την ιστο­ρική μνήμη σε σύγ­χρονη υποδομή δια­λό­γου και συνερ­γα­σίας.

Ο κ. Μπαρ­μπού­της είναι ο συντο­νι­στής της προ­σπά­θειας εκ μέρους του Ροτα­ρια­νού Ομίλου Ρόδου, με ρόλο προ­έ­δρου της Επι­τρο­πής Ειρήνης και Πολι­τι­σμού. Μέλη της επι­τρο­πής που στη­ρί­ζουν οργα­νω­τικά την πρω­το­βου­λία, είναι οι κκ. Κυριά­κος Κυρια­κού­λης, Νίκος Ρέτσας και Δού­κισσα Χατζη­μι­χάλη.

Από το μνημείο της αρχαιό­τη­τας στο σύγ­χρονο σύμβολο

Η κεντρική ιδέα δεν είναι η κατα­σκευή αντι­γρά­φου του αρχαίου Κολοσ­σού. Η πρόταση περι­γρά­φει ένα σύγ­χρονο τοπό­σημο που δεν θα στη­ρί­ζε­ται μόνο σε υλικά, αλλά κυρίως σε αξίες και συμπρά­ξεις. Η αφήγηση συνδέει την ελευ­θε­ρία που συμ­βό­λιζε κάποτε το αρχαίο μνημείο με ένα νέο μήνυμα για το μέλλον, όπου η ενότητα των λαών αντι­κα­θι­στά τις λογικές της επι­κρά­τη­σης. Η Ρόδος προ­βάλ­λε­ται ως ουδέ­τερο νησί ειρήνης, άξονας τριών ηπείρων και τόπος που ιστο­ρικά υπήρξε κέντρο μάθησης, ναυ­σι­πλο­ΐας και διε­θνούς δικαίου με πρώιμο θαλάσ­σιο κώδικα.

Το σχέδιο ανα­λύ­ε­ται σε τρεις στα­θε­ρές κατευ­θύν­σεις που φιλο­δο­ξούν να αφήσουν διαρκές απο­τύ­πωμα. Πρώτος στόχος η δημιουρ­γία Διε­θνούς Κέντρου Ειρήνης και Δια­πο­λι­τι­σμι­κού Δια­λό­γου που θα λει­τουρ­γεί ως μόνιμη πλατ­φόρμα συνα­ντή­σεων και μεσο­λά­βη­σης. Δεύ­τε­ρος στόχος η καθιέ­ρωση Ετήσιου Διε­θνούς Ροτα­ρια­νού Φόρουμ Ειρήνης Νεο­λαίας, ώστε νέοι από όλο τον κόσμο να εκπαι­δεύ­ο­νται σε ηγεσία με ενσυ­ναί­σθηση και κατα­νό­ηση. Τρίτος στόχος η ίδρυση Μου­σείου Αρχαίας Τεχνο­λο­γίας και Παγκό­σμιου Πολι­τι­σμού που θα συνδέει την κλη­ρο­νο­μιά με τη σύγ­χρονη επι­στη­μο­νική και παι­δευ­τική αφήγηση. Και οι τρεις πυλώνες προ­τεί­νο­νται σε συνέρ­γεια με τον Οργα­νι­σμό Ηνω­μέ­νων Εθνών, της UNESCO και το Διεθνές Ρόταρυ, δίνο­ντας στη Ρόδο ρόλο πρό­τυ­που κόμβου συνερ­γα­σίας.

Η παρου­σί­αση επι­ση­μαί­νει ότι το Διεθνές Ρόταρυ έχει ιστο­ρικά απο­δεί­ξει πως μπορεί να κινη­το­ποι­ή­σει την παγκό­σμια κοι­νω­νία των πολιτών για μεγάλα εγχει­ρή­ματα, με χαρα­κτη­ρι­στικό παρά­δειγμα τη σχεδόν πλήρη εκρί­ζωση της πολιο­μυ­ε­λί­τι­δας. Η πρό­σκληση είναι σαφής ώστε ο οργα­νι­σμός να ανα­λά­βει ρόλο ιδρυ­τι­κού εταίρου σε ένα έργο που θα είναι ορατό από κάθε γωνιά του πλανήτη και θα υπεν­θυ­μί­ζει ότι ο πολι­τι­σμός ενώνει και ότι η ειρήνη είναι επιλογή και όχι ουτοπία. Το μήνυμα συμπυ­κνώ­νε­ται στη φράση ότι όσοι δίνουν αξία στην ειρήνη γίνο­νται οι ίδιοι πηγή ελπίδας, με την προ­τροπή η παρούσα γενιά να ανα­βιώ­σει όχι μόνο ένα θαύμα του κόσμου αλλά και το θαύμα του ανθρώ­πι­νου πνεύ­μα­τος.

Από τον λόγο στο έργο με συγκε­κρι­μένο σχέδιο

Το επι­χει­ρη­σιακό πλαίσιο που παρου­σιά­στηκε δεν περιο­ρί­ζε­ται σε δια­κη­ρύ­ξεις. Προ­βλέ­πει τρία άμεσα βήματα δρο­μο­λό­γη­σης. Πρώτον τη σύσταση διε­θνούς συντο­νι­στι­κής επι­τρο­πής που θα εξα­σφα­λί­σει δια­φά­νεια και συνέ­χεια. Δεύ­τε­ρον την προ­ώ­θηση παγκό­σμιου ψηφί­σμα­τος υπο­στή­ρι­ξης με στόχο να απο­τυ­πω­θεί η βούληση ευρύ­τε­ρων δικτύων και θεσμών. Τρίτον την ενερ­γο­ποί­ηση συνερ­γα­σιών με οργα­νι­σμούς όπως ο ΟΗΕ και η UNESCO καθώς και με πανε­πι­στή­μια και ιδρύ­ματα που μπορούν να συνει­σφέ­ρουν τεχνο­γνω­σία και πόρους. Το χρο­νο­διά­γραμμα προ­βλέ­πει ότι ο πλήρης οδικός χάρτης θα παρου­σια­στεί στο Εθνικό Ροτα­ριανό Συνέ­δριο του 2026 στη Ρόδο, στοι­χείο που προσ­δί­δει σαφή ορί­ζο­ντα ωρί­μαν­σης και λογο­δο­σία.

Με έμφαση στη νεολαία, η πρόταση περι­γρά­φει ένα ετήσιο φόρουμ που θα καλ­λιερ­γεί δεξιό­τη­τες συνερ­γα­σίας, δια­με­σο­λά­βη­σης και κοι­νω­φε­λούς ηγεσίας. Η επιλογή της Ρόδου ως τόπου συνά­ντη­σης δεν είναι μόνο γεω­γρα­φική, αλλά και συμ­βο­λική. Η νησιω­τική ταυ­τό­τητα και η ιστο­ρική της θέση στην ανα­το­λική Μεσό­γειο την καθι­στούν ιδανική για να λει­τουρ­γή­σει ως ουδέ­τερη γέφυρα ανάμεσα σε ευρω­παϊ­κές, ασια­τι­κές και αφρι­κα­νι­κές κοι­νω­νίες. Το νέο τοπό­σημο προ­βάλ­λε­ται ως ζωντανή δομή που ανα­νε­ώ­νει μια παγκό­σμια αφήγηση χωρίς να εγκλω­βί­ζε­ται στην ανα­πα­ρά­σταση του παρελ­θό­ντος.