Ελεύθερος συνταξιούχος αξιωματικός για εμπλοκή σε υπόθεση ψευδοχρησικτησιών

Ελεύ­θε­ρος χωρίς όρους αφέ­θη­κε χθες, μετά την απο­λο­γία του, με ομό­φω­νη από­φα­ση της τα­κτι­κής Ανα­κρί­τριας Ρόδου και της Ει­σαγ­γε­λέ­ως Υπη­ρε­σί­ας, συ­ντα­ξιού­χος αξιω­μα­τι­κός της ΕΛΑΣ, που φέ­ρε­ται να ενε­πλά­κη σε υπό­θε­ση ψευ­δο­χρη­σι­κτη­σιών με κα­τη­γο­ρού­με­νους έναν κά­τοι­κο Ρόδου και έναν κά­τοι­κο Αρ­χαγ­γέ­λου.

Για την υπό­θε­ση έχει δια­τα­χθεί ήδη η διε­νέρ­γεια γρα­φο­λο­γι­κής πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης, ενώ σύμ­φω­να με τις πλη­ρο­φο­ρί­ες, ο κύ­ριος κα­τη­γο­ρού­με­νος, με­σί­της στο επάγ­γελ­μα, κα­ταγ­γέλ­θη­κε ότι έχει ενά­γει ακόμη και πε­θα­μέ­νους ως αγνώ­στου δια­μο­νής!.

Ο μη­νυ­τής είναι συ­νι­διο­κτή­της ξε­νο­δο­χεια­κής μο­νά­δας στα Κο­λύ­μπια και δια­μέ­νει μό­νι­μα στ’ Αφά­ντου.

Το θέρος του 2012 δια­πί­στω­σε ότι σε τμήμα ακι­νή­του ιδιο­κτη­σί­ας της οι­κο­γέ­νειάς του στα Κο­λύ­μπια, εμ­βα­δού 6.120 τ.μ. ανε­γέρ­θη­κε οι­κο­δο­μή, που βρί­σκε­ται στο στά­διο των μπε­τόν.

Όπως υπο­στη­ρί­ζει, ενώ επί σει­ράν ετών τόσο ο ίδιος όσο και ο πα­τέ­ρας του και τ’ αδέλ­φιά του, εξ αδια­θέ­του κλη­ρο­νό­μοι της ως άνω απο­βιω­σά­σης μη­τρός του γνώ­ρι­ζαν ότι το ακί­νη­τό τους ανή­κει, δια­πί­στω­σαν ότι ένας συγ­χω­ρια­νός τους είχε αγο­ρά­σει τμήμα του από έναν κά­τοι­κο της Ρόδου.

Από έρευ­να στο κτη­μα­το­λό­γιο δια­πί­στω­σε ότι ο συγ­χω­ρια­νός του είχε αγο­ρά­σει το συ­γκε­κρι­μέ­νο τμήμα του ακι­νή­του από το γιο του τε­λευ­ταί­ου δυ­νά­μει συμ­βο­λαί­ου. Δια­πί­στω­σε ακόμη ότι στον “πω­λη­τή” είχε με­τα­βι­βα­στεί το ακί­νη­το με γο­νι­κή πα­ρο­χή από τον πα­τέ­ρα του, ο οποί­ος συ­στή­νε­ται ευ­ρέ­ως στην αγορά ως «κτη­μα­το­με­σί­της».

Ο «κτη­μα­το­με­σί­της», όπως επι­ση­μαί­νει ο μη­νυ­τής, είχε απο­κτή­σει το συ­γκε­κρι­μέ­νο τμήμα του ακι­νή­του δια χρη­σι­κτη­σί­ας και δη συ­νο­μο­λο­γη­μέ­νης, του Ει­ρη­νο­δι­κεί­ου Ρόδου, η οποία με­τα­γρά­φη­κε στα βι­βλία του Κτη­μα­το­λο­γί­ου.

Στη συ­γκε­κρι­μέ­νη από­φα­ση ανα­φέ­ρε­ται, όπως προ­έ­κυ­ψε από την ίδια έρευ­να, ότι τόσο ο μη­νυ­τής όσο και τα αδέλ­φια του είχαν συ­νο­μο­λο­γή­σει στην κτήση δια χρη­σι­κτη­σί­ας του συ­γκε­κρι­μέ­νου τμή­μα­τος και έχουν υπο­γρά­ψει σχε­τι­κά πλη­ρε­ξού­σια σε δι­κη­γό­ρο την οποί­αν, όπως δη­λώ­νουν, δεν γνω­ρί­ζουν ούτε κατ’ όψιν.

Τα πλη­ρε­ξού­σια φέ­ρο­νται πα­ρα­πέ­ρα να έχουν υπο­γρά­ψει ενώ­πιον αστυ­νο­μι­κού σε τμήμα της ανα­το­λι­κής πλευ­ράς του νη­σιού πα­ρό­τι όλοι ανε­ξαι­ρέ­τως είναι μό­νι­μοι κά­τοι­κοι Αφά­ντου, όπου κάλ­λι­στα θα μπο­ρού­σαν να με­τα­βούν στο το­πι­κό αστυ­νο­μι­κό τμήμα.

Πε­ραι­τέ­ρω, φαί­νε­ται στα πλη­ρε­ξού­σια ότι  βε­βαιώ­θη­κε από τον αξιω­μα­τι­κό το γνή­σιο της υπο­γρα­φής τους, την 5η Οκτω­βρί­ου του 2007, αλλά στην βε­βαί­ω­ση αυτή δεν ανα­φέ­ρε­ται ο αριθ­μός της αστυ­νο­μι­κής τους ταυ­τό­τη­τας

Ο με­σί­της δια­τεί­νε­ται ότι αγό­ρα­σε το ακί­νη­το και πήρε υπο­γρα­φές προ­κει­μέ­νου να με­τα­βι­βα­στεί στην ιδιο­κτη­σία του δια χρη­σι­κτη­σί­ας. Ο δεύ­τε­ρος μη­νυό­με­νος δια­τεί­νε­ται ότι δεν υπέ­γρα­ψαν μπρο­στά του, αλλά εί­θι­σται να γί­νε­ται αυτό και ότι το έκανε για να εξυ­πη­ρε­τή­σει.

Ση­μειώ­νε­ται ότι στην πε­ριο­χή που έγινε η χρη­σι­κτη­σία, έχουν κτι­σθεί πολ­λές οι­κο­δο­μές και δη πολ­λές πο­λυ­τε­λείς με­ζο­νέτ­τες, καθώς έχει κα­τα­πλη­κτι­κή πα­νο­ρα­μι­κή θέα προς τη θά­λασ­σα, συ­γκε­κρι­μέ­να προς την πα­ρα­λία Αφά­ντου και Κο­λύ­μπια.

Το συ­γκε­κρι­μέ­νο ακί­νη­το, έχει πα­νο­ρα­μι­κή θέα προς τα υπερ­πο­λυ­τε­λή, πε­ντά­στε­ρα ξε­νο­δο­χεία «MYTHOS» και «LEVANTE», καθώς και προς όλη την πε­ριο­χή «Κο­λύ­μπια», όπου έχουν ανε­γερ­θεί επί­σης υπερ­πο­λυ­τε­λείς ξε­νο­δο­χεια­κές μο­νά­δες.

Απο­λο­γού­με­νος χθες ενώ­πιον της κ. Ανα­κρί­τριας ο αξιω­μα­τι­κός κα­τέ­θε­σε ότι γνω­ρί­ζει τον μη­νυ­τή από τον καιρό που υπη­ρε­τού­σε στον Α.Σ. Αφά­ντου.

Σε ό,τι αφορά τη θε­ώ­ρη­ση του γνη­σί­ου της υπο­γρα­φής για την οποία κα­τη­γο­ρεί­ται τό­νι­σε ότι δεν είναι αν­θρω­πί­νως δυ­να­τόν να θυ­μά­ται επα­κρι­βώς πράγ­μα­τα, πρό­σω­πα και γε­γο­νό­τα, που φέ­ρο­νται να έχουν γίνει προ πε­ντα­ε­τί­ας. Πρό­σθε­σε ότι ο κύ­ριος κα­τη­γο­ρού­με­νος, που πα­ρου­σιά­στη­κε στην υπη­ρε­σία του σε άλλο δήμο, τον είχε δια­βε­βαιώ­σει πως επρό­κει­το να τις χρη­σι­μο­ποι­ή­σει σε μια συ­νο­μο­λο­γη­μέ­νη χρη­σι­κτη­σία.

Συ­γκε­κρι­μέ­να, ανέ­φε­ρε πως οι εξου­σιο­δο­τή­σεις ήταν υπο­γε­γραμ­μέ­νες από την οι­κο­γέ­νεια του μη­νυ­τή και επρό­κει­το για τυ­πι­κό θέμα, εφό­σον αφο­ρού­σε συ­νο­μο­λο­γη­μέ­νη χρη­σι­κτη­σία στην οποία συμ­φω­νού­σαν, ώστε ανέ­λα­βε εκεί­νος να του τις πάρει για να τις θε­ω­ρή­σει, ανα­φέ­ρο­ντάς του μά­λι­στα ότι ο ένας από αυ­τούς, ο πα­τέ­ρας, δεν μπο­ρού­σε λόγω ηλι­κί­ας να μπει σε τα­λαι­πω­ρία και να με­τα­βεί για κάτι τόσο τυ­πι­κό στο αστυ­νο­μι­κό τμήμα.

Τό­νι­σε επι­πλέ­ον ότι ενήρ­γη­σε από­λυ­τα με καλή πίστη και θε­ω­ρώ­ντας απί­θα­νο να πρό­κει­ται για κάτι ψευ­δές ή πα­ρά­νο­μο από την πλευ­ρά του πρώ­του μη­νυό­με­νου, μια και οι υπο­γρά­φο­ντες δεν ήταν άγνω­στα σε εκεί­νον πρό­σω­πα, προ­χώ­ρη­σε στη θε­ώ­ρη­ση του γνη­σί­ου της υπο­γρα­φής.

Επε­σή­μα­νε πα­ρα­πέ­ρα ότι εάν  πράγ­μα­τι είναι αλή­θεια ο ισχυ­ρι­σμός ότι οι υπο­γρα­φές των μελών της συ­γκε­κρι­μέ­νης οι­κο­γέ­νειας δεν είναι δικές τους, όπως ρητά τον δια­βε­βαί­ω­σε ο κύ­ριος κα­τη­γο­ρού­με­νος, τότε πραγ­μα­τι­κά θύμα εξα­πά­τη­σης ήταν και ο ίδιος.

Με­τα­ξύ άλλων πρό­σθε­σε ότι δεν πλη­ρού­ται η βα­σι­κή προ­ϋ­πό­θε­ση της κα­κουρ­γη­μα­τι­κής μορ­φής του αδι­κή­μα­τος διότι η αξία του ακι­νή­του δεν υπερ­βαί­νει τις 120.000 ευρώ και ως εκ τού­του το αδί­κη­μα έχει υπο­πέ­σει σε πα­ρα­γρα­φή, ενώ πε­ραι­τέ­ρω ζή­τη­σε να ανοι­χτούν όλοι οι τρα­πε­ζι­κοί λο­γα­ρια­σμοί του ίδιου και των συγ­γε­νι­κών του προ­σώ­πων.

Ως συ­νή­γο­ρος του πα­ρέ­στη ο δι­κη­γό­ρος κ. Μ. Κα­ντι­δε­νός.