“Παρών” η ψήφος ΣΥΡΙΖΑ στη συμφωνία Ελλάδας- Αιγύπτου

Στο δίλημμα “Παρών ή όχι” για την ψήφο του ΣΥΡΙΖΑ στη συμ­φω­νία Ελλάδας – Αιγύ­πτου, επελέγη τελικώς το “παρών”, μετά από διευ­ρυ­μένη σύσκεψη του προ­ε­δρείου της Κ.Ο του κόμ­μα­τος και των στε­λε­χών του “πρωινού καφέ”,   υπό τον Αλέξη Τσίπρα.

Σύμφωνα με την ανα­κοί­νωση που εξέδωσε πριν από λίγο  η Κου­μουν­δού­ρου:

“Ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμ­μα­χία θα ψηφίσει παρών στην ελλη­νο­αι­γυ­πτιακή συμ­φω­νία. Θα ψηφίσει υπέρ της ελλη­νοι­τα­λι­κής συμ­φω­νίας που αποτελεί- παρά τους σημα­ντι­κούς συμ­βι­βα­σμούς στους οποίους βασίζεται- θετικό βήμα για την χώρα, καλώ­ντας την Κυβέρ­νηση να προβεί άμεσα σε επέ­κταση των χωρικών υδάτων στο Ιόνιο με την προ­ο­πτική επέ­κτα­σης χωρικών υδάτων νοτίως και ανα­το­λικά της Κρήτης ανάλογα με τις εξε­λί­ξεις”.

Στην ίδια ανα­κοί­νωση, το κόμμα, ανα­φέ­ρει για την ελλη­νο­αι­γυ­πτιακή συμ­φω­νία: 

“Η σύναψη της ελλη­νο­αι­γυ­πτια­κής συμ­φω­νίας, από τη μία “διεμ­βο­λί­ζει” και  αντιρ­ρο­πεί την παρά­νομη Συμ­φω­νία Τουρκίας-Σαράζ, από την άλλη, όμως, δεδο­μέ­νου του κενού στρα­τη­γι­κής της εξω­τε­ρι­κής πολι­τι­κής της κυβέρ­νη­σης, οδηγεί σε σοβαρές εξε­λί­ξεις σε βάρος της χώρας και μπορεί να δημιουρ­γή­σει αρνη­τικά προη­γού­μενα σε μελ­λο­ντι­κές δια­πραγ­μα­τεύ­σεις .

Συγκε­κρι­μένα, ενώ ήταν σαφές ότι η οριο­θέ­τηση της ΑΟΖ δυτικά του 28ου παράλ­λη­λου θα εκλαμ­βα­νό­ταν από την  Τουρκία ως ευκαι­ρία για να προβεί σε κατά­φω­ρες παρα­βιά­σεις κυριαρ­χι­κών δικαιω­μά­των της χώρας σε αυτή την περιοχή, η κυβέρ­νηση δεν είχε κανένα  σχέδιο  θωρά­κι­σης τους, στα πρότυπα των απο­τρε­πτι­κών ενερ­γειών στις οποίες προέβη η Ελλάδα τον Οκτώ­βριο 2018.

Περαι­τέρω, παρά το γεγονός ότι η Τουρκία προέβη σε πρω­το­φανή για την τελευ­ταία 20ετία πολυ­ή­μερη και συνεχή παρα­βί­αση των κυριαρ­χι­κών μας δικαιω­μά­των, η Κυβέρ­νηση απέτυχε να εξα­σφα­λί­σει έστω κοινή Δήλωση ΕΕ για κατα­δίκη των παρά­νο­μων τουρ­κι­κών ενερ­γειών με απειλή κυρώ­σεων. Αντί μέσω δυνα­μι­κών διπλω­μα­τι­κών πρω­το­βου­λιών, οι εταίροι μας να πιε­στούν να ανα­λά­βουν τις ευθύνες τους, έθεσαν για πολ­λο­στή φορά – στο πιο υψηλό επίπεδο – το ζήτημα των κυρώ­σεων στις ελλη­νι­κές καλέν­δες – ορι­σμέ­νοι δε κρα­τώ­ντας ίσες απο­στά­σεις. Εάν η Κυβέρ­νηση δεν αργούσε οκτώ μήνες να θέσει τις κυρώ­σεις στην ΕΕ και πρω­τα­γω­νι­στούσε στον ευρω­τουρ­κικό διάλογο, που άρχισε τον Μάρτιο, αντί να είναι παντε­λώς απούσα, δεν θα είχαμε οδη­γη­θεί σε αυτές τις εξε­λί­ξεις.

Τέλος, η Συμ­φω­νία, αν δεν εντα­χθεί σε μια συνε­κτική εθνική στρα­τη­γική που μέχρι στιγμής λείπει, μπορεί να δημιουρ­γή­σει αρνη­τικά προη­γού­μενα τόσο σε σχέση με τη μειω­μένη επήρεια μεγάλων νησιών μας, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης της Κρήτης, όσο και λόγω της μερικής οριο­θέ­τη­σης της ΑΟΖ βάσει μόνο ενός τμή­μα­τος της Ρόδου. Παράλ­ληλα η Κυβέρ­νηση επι­μέ­νει να απο­φεύ­γει να διευ­κρι­νί­σει την μεθο­δο­λο­γία που χρη­σι­μο­ποι­ή­θηκε για την οριο­θέ­τηση και εάν συν­δύ­ασε τον κανόνα της μέσης γραμμής με την αρχή της ανα­λο­γι­κό­τη­τας. Στο πλαίσιο αυτό θα πρέπει να κατα­βλη­θεί μεγάλη προ­σπά­θεια ώστε η Συμ­φω­νία να μην χρη­σι­μο­ποι­η­θεί από την Τουρκία – με τον γνωστό δια­στρε­βλω­τικό της τρόπο- ως υπέρ της προη­γού­μενο, όπως δια­φά­νηκε από τις δηλώ­σεις του Τούρκου ΥΠΕΞ”.

Το παρα­σκή­νιο

Όπως είχε ανα­φέ­ρει το Capital.gr μεταξύ άλλων, σε σχετικό δημο­σί­ευμά του, προη­γή­θηκε έντονο παρα­σκή­νιο για τη στάση του ΣΥΡΙΖΑ στην ελλη­νο­αι­γυ­πτική συμ­φω­νία καθώς μέρος των “53” και των εκ του εκσυγ­χρο­νι­στι­κού ΠΑΣΟΚ “συμ­μά­χων”, είχαν ταχθεί ανα­φαν­δόν υπέρ της ελλη­νο­αι­γυ­πτια­κής συμ­φω­νίας, αφή­νο­ντας αιχμές και κατά του προ­έ­δρου του ΣΥΡΙΖΑ για τη “σκληρή στροφή” που πήρε στα ελλη­νο­τουρ­κικά (και) με αφορμή την εν λόγω συμ­φω­νία.

Κατά πολλούς θια­σώ­τες της ανάγκης να προβεί σε “επί­δειξη ισχύος” ο Αλέξης Τσίπρας προς την εσω­κομ­μα­τική του αντι­πο­λί­τευση, μια πρώτης τάξης ευκαι­ρία θα ήταν να λάβει ο πρό­ε­δρος του ΣΥΡΙΖΑ την “εμπρη­στική” απόφαση να κατα­ψη­φί­σει το κόμμα του τη συμ­φω­νία με την Αίγυπτο, η οποία κυρώ­νε­ται την προσεχή Τετάρτη, στη Βουλή.

Στην περί­πτωση μάλιστα που απο­φά­σιζε να θέσει και θέμα κομ­μα­τι­κής πει­θαρ­χίας, με δεδο­μένο πως υπάρ­χουν περισ­σό­τε­ροι των πέντε βου­λευ­τών που θα “δυσκο­λεύ­ο­νταν” να την ακο­λου­θή­σουν, αυτο­μά­τως θα έδινε την ευκαι­ρία στον Αλέξη Τσίπρα για “εσω­κομ­μα­τική ανα­μέ­τρηση”, προ­κει­μέ­νου να απαλ­λα­γεί από τα “βαρίδια”.

…και το “παρών”

Από την άλλη πλευρά, ουκ ολίγοι συνερ­γά­τες του ειση­γού­νται στον κ. Τσίπρα τη σημασία να απε­μπλέ­ξει τις εσω­κομ­μα­τι­κές κόντρες από τη στάση του κόμ­μα­τος και του ίδιου, κυρίως, σε ζητή­ματα εθνικά.

Είναι οι ίδιοι, που δια­τη­ρούν το βλέμμα στραμ­μένο στην ανάγκη ο ΣΥΡΙΖΑ να τηρήσει τη δέσμευσή του περί “υπεύ­θυ­νης” αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης, υπεν­θυ­μί­ζο­ντας στον κ. Τσίπρα ότι εργά­ζε­ται προ­κει­μέ­νου να απο­κτή­σει ξανά το κόμμα, προ­ο­πτική δια­κυ­βέρ­νη­σης του τόπου.

Η “γραμμή”

Μέχρι πάντως να εμφι­λο­χω­ρή­σουν οι εσω­κομ­μα­τι­κές κόντρες ως “μετα­βλητή” στην εξίσωση της στάσης που θα τηρήσει ο ΣΥΡΙΖΑ στην ελλη­νο­αι­γυ­πτιακή συμ­φω­νία, ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας, με εκτενές άρθρο του στην Εφη­με­ρίδα των Συντα­κτών φάνηκε να “κλείνει” το μάτι, προς το “παρών”.

Με το εν λόγω άρθρο δε, ο κ. Τσίπρας απα­ντούσε στην εσω­κομ­μα­τική αντι­πο­λί­τευση η οποία βγήκε στα “κερα­μί­δια” υπέρ του “ναι” φορώ­ντας “χλα­μύ­δες” και “περι­κε­φα­λαίες” σε όσους δια­φω­νού­σαν ( ήτοι και στον ίδιο ), πως δεν μπορεί να υπερ­ψη­φί­σει ο ΣΥΡΙΖΑ τη συμ­φω­νία, καταρ­χάς γιατί δημιουρ­γεί ” επι­κίν­δυνα προη­γού­μενα” εις βάρος των συμ­φε­ρό­ντων της χώρας.

Πηγή: capital.gr