Οι φάκελοι για 22 δικαστές – φαντάσματα

Οταν η νυν πρό­ε­δρος του Αρείου Πάγου, Μαρία Γεωρ­γίου, ανέλαβε την προ­ε­δρία του ανω­τά­του δικα­στη­ρίου, διείδε αμέσως ότι οι δικα­στές που δεν δου­λεύ­ουν, προ­κα­λώ­ντας ζημία στους πολίτες και πλήγμα στον θεσμό, πρέπει να απο­μα­κρυν­θούν από το δικα­στικό σώμα.

Υστερα από ένα και πλέον χρόνο, 22 δικα­στι­κοί, ανάμεσά τους τέσ­σε­ρις εισαγ­γε­λείς, απο­λύ­θη­καν από την Ολο­μέ­λεια του Αρείου Πάγου. Κοινός παρο­νο­μα­στής των απο­λύ­σεων ήταν η εργα­σιακή ανε­πάρ­κεια – και όχι άλλα πει­θαρ­χικά παρα­πτώ­ματα. Oι συγκε­κρι­μέ­νοι δικα­στι­κοί είχαν καιρό, ορι­σμέ­νοι χρόνια ολό­κληρα, να αντα­πο­κρι­θούν στα καθή­κο­ντά τους και να εκδώ­σουν απο­φά­σεις.

Ο αριθμός των δικα­στών που απο­λύ­θη­καν είναι πρω­το­φα­νής, καθώς πάγια ήταν η τακτική που για χρόνια είχε ακο­λου­θη­θεί στη Δικαιο­σύνη, με απο­τέ­λε­σμα οι ανε­παρ­κείς να παρα­μέ­νουν στις θέσεις τους, χωρίς να απο­μα­κρύ­νο­νται, προς δόξαν μιας συντε­χνια­κής λογικής. Εκείνο που πραγ­μα­τικά εκπλήσ­σει, δεν είναι μόνον ο μεγάλος αριθμός των δικα­στών που απο­λύ­θη­καν, αλλά το ότι για χρόνια παρέ­με­ναν στη Δικαιο­σύνη και εισέ­πρατ­ταν μισθούς. Oπως ανα­φέ­ρουν στην «Κ» δικα­στι­κές πηγές, δεκάδες είναι ακόμα οι δικα­στι­κοί που δεν αντα­πο­κρί­νο­νται στα καθή­κο­ντά τους, προ­κα­λώ­ντας πέραν των άλλων τους πολλούς συνα­δέλ­φους τους, που φιλό­τιμα προ­σπα­θούν, πολλές φορές υπό αντί­ξοες συν­θή­κες, να δικά­σουν και να εκδώ­σουν απο­φά­σεις.

Αλλωστε οι κατα­δί­κες, σε ποινές προ­σω­ρι­νής παύσης ή σε στε­ρή­σεις μισθών (τελευ­ταία άρχισε και αυτό να εφαρ­μό­ζε­ται), είναι πολλές για δικα­στι­κούς που έχουν στα χέρια τους υπο­θέ­σεις για μήνες, ακόμα και για χρόνια.

Ενδει­κτική είναι η περί­πτωση δικα­στι­κού που μετα­τέ­θηκε στη Θράκη από την Κρήτη – όπου είχε εμφα­νί­σει μεγάλη καθυ­στέ­ρηση στο έργο του. Το απο­τέ­λε­σμα ήταν, λόγω του μεγάλου αριθμού των υπο­θέ­σεων που δεν έχει διεκ­πε­ραιώ­σει στο νέο του πόστο, πολλοί συνά­δελ­φοί του να αρνού­νται να μετα­τε­θούν στη Θράκη, φοβού­με­νοι πως κάποια στιγμή αυτοί θα πλη­ρώ­σουν τα σπα­σμένα, ανα­λαμ­βά­νο­ντας να εκκα­θα­ρί­σουν εκείνοι τη συσ­σω­ρευ­μένη δικα­στική ύλη. Για την ιστορία, ο εν λόγω δικα­στι­κός τελευ­ταία παρα­πέμ­φθηκε σε πει­θαρ­χικό και τιμω­ρή­θηκε μόνον με επί­πληξη.

Για να γίνει αντι­λη­πτό το μέγεθος του προ­βλή­μα­τος της ύπαρξης ακα­τάλ­λη­λων λει­τουρ­γών, έστω κι αν αυτοί είναι μειο­ψη­φία, αρκεί κανείς να ανα­τρέ­ξει στις πρό­σφα­τες απο­φά­σεις της Ολο­μέ­λειας του Αρείου Πάγου με τις οποίες ορι­σμέ­νοι από αυτούς απο­λύ­θη­καν.

• Πρω­το­δί­κης που απο­λύ­θηκε, είχε στα χέρια του υπο­θέ­σεις για τις οποίες δεν είχε εκδώσει απο­φά­σεις μετά δέκα χρόνια – από το 2012 και απο­λύ­θηκε το 2022. Είχε πέντε πει­θαρ­χι­κές κατα­δί­κες (σε προ­σω­ρι­νές παύσεις), ενώ του αφαι­ρέ­θη­καν 400 υπο­θέ­σεις που δεν είχε επε­ξερ­γα­στεί.

• Aλλη δικα­στι­κός είχε 86 δικο­γρα­φίες για τις οποίες δεν είχε βγάλει απόφαση από το 2018, δηλαδή πέντε ολό­κληρα χρόνια.

• Δικα­στι­κός που υπη­ρε­τούσε σε δικα­στή­ριο της Πελο­πον­νή­σου είχε δικο­γρα­φίες στο συρτάρι της για χρόνια, δεν της παρέ­διδε, ούτε για να τις επε­ξερ­γα­στεί άλλος δικα­στι­κός, με απο­τέ­λε­σμα προϊ­στά­με­νός της να κινήσει ποι­νι­κές δια­δι­κα­σίες εις βάρος της.

• Πρό­ε­δρος Πρω­το­δι­κών απο­λύ­θηκε για μεγάλες καθυ­στε­ρή­σεις στην έκδοση απο­φά­σεων, που είχαν οδη­γή­σει και σε παρα­γρα­φές αδι­κη­μά­των. Είχε, ώσπου να απο­λυ­θεί, 26 πει­θαρ­χι­κές αγωγές και 23 πει­θαρ­χι­κές κατα­δί­κες σε προ­σω­ρι­νές παύσεις(!).

• Δικα­στι­κός που υπη­ρε­τούσε στη Σάμο είχε χάσει δικο­γρα­φία και είχε περι­λά­βει σε απόφαση εργα­τι­κής δια­φο­ράς, σκε­πτικό από άλλη, άσχετη απόφαση. Είχε εκκρε­μό­τητα από 40 έως 250 υπο­θέ­σεις κάθε χρόνο, ενώ όσο υπη­ρέ­τησε στην Ικαρία είχε υπο­θέ­σεις στο συρτάρι του για τέσσερα χρόνια!

• Εισαγ­γε­λέας Πρω­το­δι­κών, που απο­λύ­θηκε, είχε εις βάρος του 22 πει­θαρ­χι­κές αγωγές, πει­θαρ­χι­κές κατα­δί­κες, χρη­μα­τικά πρό­στιμα, επι­πλή­ξεις και λοιπά, διαρκώς από το 2007 και μετά, δηλαδή 16 ολό­κληρα χρόνια.

• Αλλη δικα­στι­κός, που επίσης απο­λύ­θηκε, είχε απο­φά­σεις που θύμιζαν τηλε­γρα­φή­ματα. Τρεις αράδες όλες κι όλες. Χωρίς σκε­πτικό, χωρίς αιτιο­λο­γία. Απο­φά­σεις, που δεν λέγο­νται απο­φά­σεις…

Τι ήταν όμως εκείνο που έκανε την πρόεδρο του Αρείου Πάγου να ξεκι­νή­σει τη δια­δι­κα­σία της από­λυ­σης για τόσους δικα­στές και μάλιστα με τη σύγκληση ενός βαρύ­τα­του δικα­στι­κού σχη­μα­τι­σμού, όπως είναι η Ολο­μέ­λεια του Αρείου Πάγου;

«Ας κάνουμε το χρέος μας»

Oπως ανα­φέ­ρουν στην «Κ» πλη­ρο­φο­ρίες από το ανώτατο δικα­στή­ριο, η κ. Μαρία Γεωρ­γίου απο­φά­σισε να στα­μα­τή­σει η συντε­χνιακή λογική για την κάλυψη των ανε­παρ­κών δικα­στών. Ανα­λαμ­βά­νο­ντας την προ­ε­δρία του ανω­τά­του δικα­στη­ρίου, ήρθε πρόσωπο με πρόσωπο με τις εκκλή­σεις πολιτών που περί­με­ναν για χρόνια απο­φά­σεις, καθώς και με τις απο­φά­σεις κατα­δί­κης της Ελλάδας από το Ευρω­παϊκό Δικα­στή­ριο Ανθρω­πί­νων Δικαιω­μά­των.

Την απόφαση της προ­έ­δρου του Αρείου Πάγου συμ­με­ρί­στη­καν απόλυτα οι εισαγ­γε­λείς του ανω­τά­του δικα­στη­ρίου, Βασί­λειος Πλιώτας και Ισί­δω­ρος Ντο­γιά­κος, αλλά και η συντρι­πτική πλειο­νό­τητα των ανω­τά­των δικα­στι­κών. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε το γεγονός ότι σχεδόν όλες οι απο­φά­σεις από­λυ­σης έχουν συγκε­ντρώ­σει μεγάλες πλειο­ψη­φίες. Πολλοί μέσα στη Δικαιο­σύνη θεωρούν τις απο­λύ­σεις επι­κοι­νω­νιακή δια­χεί­ριση του πραγ­μα­τι­κού προ­βλή­μα­τος, πολυ­σύν­θε­του, είναι η αλήθεια, που αφορά την καθυ­στέ­ρηση απο­νο­μής της δικαιο­σύ­νης.

Ωστόσο, η πρό­ε­δρος του Αρείου Πάγου έχει επι­ση­μά­νει και στην Ολο­μέ­λεια τις συνέ­πειες για τους δικα­ζό­με­νους πολίτες από τη μεγάλη καθυ­στέ­ρηση. «Ξέρετε τι έχουν περάσει οι πολίτες που ήρθαν σε εσάς για απόδοση δικαιο­σύ­νης, όταν περι­μέ­νουν και περι­μέ­νουν πότε εσείς θα απο­φα­σί­σετε; Ο καθένας ας ανα­λά­βει το μερίδιο της ευθύνης του. Και εμείς οι δικα­στές έχουμε την ευθύνη να απο­δί­δουμε δικαιο­σύνη σωστά και γρήγορα. Τα υπό­λοιπα για τη λει­τουρ­γία της δικαιο­σύ­νης είναι χρέος της πολι­τείας. Ας κάνουμε εμείς το δικό μας χρέος» ήταν μία από τις πολλές τοπο­θε­τή­σεις της κ. Γεωρ­γίου στην Ολο­μέ­λεια.

Νέο σύστημα αξιο­λό­γη­σης από τον Σεπτέμ­βριο

Ικανοί, άριστοι, μέτριοι και ακα­τάλ­λη­λοι, έως τώρα όλοι προ­χω­ρού­σαν στη δικα­στική επε­τη­ρίδα. Αυτός ήταν κανόνας σε ό,τι αφορά τη μέτρηση της από­δο­σης των λει­τουρ­γών της Θέμιδος.

Η παρούσα κυβέρ­νηση έφερε πρό­σφατα νέο νόμο για την αξιο­λό­γηση του δικα­στι­κού σώματος που θα αρχίσει να εφαρ­μό­ζε­ται από το επόμενο δικα­στικό έτος, από τον προσεχή Σεπτέμ­βριο. Με τις νέες ρυθ­μί­σεις επι­χει­ρεί­ται ενί­σχυση του πει­θαρ­χι­κού ελέγχου, ορί­ζο­νται δύο επι­θε­ω­ρη­τές, αντί για έναν που ήταν έως τώρα, με διετή θητεία αντί για ένα χρόνο, ενώ προ­βλέ­πο­νται ουσια­στικά κρι­τή­ρια για την αξιο­λό­γηση των δικα­στών, προ­κει­μέ­νου να ανέβουν τη σκάλα της δικα­στι­κής επε­τη­ρί­δας. Ωστόσο, εκείνο που προέχει, για την εφαρ­μογή του νέου νόμου, «είναι η αλλαγή νοο­τρο­πίας», όπως συνη­θί­ζει να τονίζει ο αντι­πρό­ε­δρος της κυβέρ­νη­σης Πανα­γιώ­της Πικραμ­μέ­νος, ενώ η πρό­ε­δρος του Αρείου Πάγου δηλώνει με έμφαση: «Ενσυ­ναί­σθηση και δουλειά»!

Οι αριθμοί

10 χρόνια, από το 2012, είχε στα συρ­τά­ρια του δικο­γρα­φίες, πρω­το­δί­κης με 5 πει­θαρ­χι­κές κατα­δί­κες.

86 υπο­θέ­σεις έκλει­σαν… πεντα­ε­τία περι­μέ­νο­ντας την απόφαση συγκε­κρι­μέ­νης δικα­στού.

26 πει­θαρ­χι­κές αγωγές και 23 κατα­δί­κες σε προ­σω­ρι­νές παύσεις είχαν επι­βλη­θεί σε πρόεδρο Πρω­το­δι­κών για καθυ­στε­ρή­σεις στην απονομή δικαιο­σύ­νης, που οδή­γη­σαν σε παρα­γραφή αδι­κη­μά­των.

Πηγή kathimerini.gr