Η ομιλία του Βασ. Υψηλάντη, εισηγητή της ΝΔ, για τον εκλογικό νόμο

Ο Βου­λευ­τής Δω­δε­κα­νή­σου Βα­σί­λης Α. Υψη­λά­ντης, Ει­ση­γη­τής της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας στον εκλο­γι­κό νόμο: «Με τον εκλο­γι­κό νόμο επι­τυγ­χά­νε­ται η εξεύ­ρε­ση μιας κοι­νής συ­νι­στα­μέ­νης ανά­με­σα στην ανα­λο­γι­κό­τη­τα εκ­προ­σώ­πη­σης που δό­θη­κε με τη λαϊκή εντο­λή, την εκλο­γι­κή δύ­να­μη και την κυ­βερ­νη­τι­κή στα­θε­ρό­τη­τα».

Ο Βου­λευ­τής Δω­δε­κα­νή­σου Βα­σί­λης Α. Υψη­λά­ντης, στην Ολο­μέ­λεια της Βου­λής για τη συ­ζή­τη­ση του εκλο­γι­κού νόμου, αντέ­κρου­σε με νο­μι­κά και πο­λι­τι­κά επι­χει­ρή­μα­τα την έν­στα­ση αντι­συ­νταγ­μα­τό­τη­τας της πρώ­της διά­τα­ξης του εκλο­γι­κού νόμου που υπέ­βα­λαν ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και ΚΙΝΑΛ. Η έν­στα­ση απερ­ρί­φθη από την πλειο­ψη­φία των βου­λευ­τών.

Εξάλ­λου στην ει­σή­γη­σή του επε­σή­μα­νε, με­τα­ξύ άλλων, ότι : «Ο Πρω­θυ­πουρ­γός Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης με αυ­το­γνω­σία, τόλμη και ιστο­ρι­κή συ­νεί­δη­ση, δίνει το έναυ­σμα για το νέο εκλο­γι­κό σύ­στη­μα. Σε ου­δέ­τε­ρο μά­λι­στα πο­λι­τι­κά χρόνο, επι­διώ­κο­ντας τον εκ­συγ­χρο­νι­σμό της εκλο­γι­κής νο­μο­θε­σί­ας, με δια­τά­ξεις τέ­τοιες που μπο­ρούν να συ­γκε­ρά­σουν τη λαϊκή βού­λη­ση με την εκλο­γι­κή δύ­να­μη, την εν­δυ­νά­μω­ση της κυ­βερ­νη­σι­μό­τη­τας και την τό­νω­ση της αξιο­πι­στί­ας του πο­λι­τι­κού συ­στή­μα­τος.

Οι δια­τά­ξεις του νέου νόμου είναι πλή­ρως συμ­βα­τές με τις συ­νταγ­μα­τι­κές αρχές της ισο­δυ­να­μί­ας της ψήφου και της αντι­προ­σώ­πευ­σης και δια­πνέ­ο­νται από εκλο­γι­κή δι­καιο­σύ­νη.».

Ο Βου­λευ­τής Δω­δε­κα­νή­σου ολο­κλή­ρω­σε την πα­ρέμ­βα­σή του ως εξής :« … Το ΝΣ αυτό απο­τε­λεί ένα ακόμα με­γά­λο βήμα της Κυ­βέρ­νη­σης της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας για τα­χεία ολο­κλή­ρω­ση όλων των γεν­ναί­ων θε­σμι­κών πα­ρεμ­βά­σε­ων που θα εξα­σφα­λί­σουν στη χώρα μας κυ­βερ­νι­ση­μό­τη­τα και στα­θε­ρό­τη­τα και που της δίνει τη δυ­να­τό­τη­τα να προ­σχω­ρή­σει πε­ραι­τέ­ρω τη δράση της για τον εκ­συγ­χρο­νι­σμό και ανα­πτυ­ξια­κό με­τα­σχη­μα­τι­σμό της χώρας μας που ήδη γί­νε­ται αι­σθη­τός.»

Το πλή­ρες κεί­με­νο της ομι­λί­ας του Βου­λευ­τή Δω­δε­κα­νή­σου Βα­σί­λη Α. Υψη­λά­ντη είναι το εξής :

«Κυ­ρί­ες και Κύ­ριοι Βου­λευ­τές,

Ει­ση­γού­με­νος του νο­μο­σχε­δί­ου για την «Εκλο­γή Βου­λευ­τών», από πλευ­ράς της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας στην Ολο­μέ­λεια της Βου­λής, οφεί­λω ει­σα­γω­γι­κά να δια­φω­τί­σω τις πτυ­χές εκεί­νες, που οδή­γη­σαν την Κυ­βέρ­νη­ση της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας, τη δε­δο­μέ­νη χρο­νι­κή στιγ­μή να προ­ω­θεί για εφαρ­μο­γή ένα νέο εκλο­γι­κό νόμο.

Κα­ταρ­χάς, η Νέα Δη­μο­κρα­τία υπη­ρε­τεί τη φι­λε­λεύ­θε­ρη δη­μο­κρα­τία για μια ελεύ­θε­ρη και ει­ρη­νι­κή συμ­βί­ω­ση μέσω της συμ­με­το­χής, της συ­ναί­νε­σης και της αρχής της πλειο­ψη­φί­ας .

Είναι δε το μόνο κόμμα στην Ελ­λά­δα που επε­δί­ω­ξε, στο σχε­δόν μισό αιώνα ύπαρ­ξης και λει­τουρ­γί­ας του, την ει­λι­κρι­νή συ­νερ­γα­σία με άλλα, για να μπο­ρέ­σει να κυ­βερ­νη­θεί η χώρα. Επε­δί­ω­ξε κυ­βερ­νή­σεις συ­νερ­γα­σί­ας, που όμως υπήρ­ξαν στο τέλος θνη­σι­γε­νείς. Αλλά είναι και εκεί­νο, που λόγω της εθνι­κά υπεύ­θυ­νης στά­σης του, ου­δέ­πο­τε υιο­θέ­τη­σε την απλή ανα­λο­γι­κή ως το εν­δε­δειγ­μέ­νο εκλο­γι­κό σύ­στη­μα για τη χώρα μας.

Στις πρό­σφα­τες εκλο­γές ο ελ­λη­νι­κός λαός δίνει αυ­το­δυ­να­μία στη ΝΔ , κάτι που συμ­βαί­νει για πρώτη φορά μετά την κρίση, πέ­τυ­χε η ΝΔ, πα­ρέ­χο­ντας έτσι τη δυ­να­τό­τη­τα υλο­ποί­η­σης της προ­ε­κλο­γι­κής μας δέ­σμευ­σης για αλ­λα­γή του εκλο­γι­κού νόμου, που η Κυ­βέρ­νη­ση ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ -ΑΝΕΛ ει­σή­γα­γε, με χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά απλής ανα­λο­γι­κής. Ενός συ­στή­μα­τος, που με όλους τους υπο­λο­γι­σμούς, αυτό που θα ει­σέ­φε­ρε στην πο­λι­τι­κή ζωή του τόπου, είναι πα­ρα­λυ­τι­κές κα­τα­στά­σεις για τη λει­τουρ­γία του κρά­τους και ένα πλαί­σιο απα­γο­ρευ­τι­κό για το σχη­μα­τι­σμό κυ­βέρ­νη­σης. Την επι­λο­γή άλ­λω­στε της απλής ανα­λο­γι­κής, η κυ­βέρ­νη­ση ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ ΑΝΕΛ, επε­δί­ω­ξε σε μια χρο­νι­κά στιγ­μή, που ξε­κι­νού­σε η κα­τάρ­ρευ­ση της, αφού είχε εκλε­γεί και κυ­βερ­νή­σει δύο φορές με το σύ­στη­μα του μπό­νους των 50 εδρών για το πρώτο κόμμα. Σή­με­ρα δε το χρη­σι­μο­ποιεί ως ανά­χω­μα επι­βί­ω­σής του και δη­μιουρ­γί­ας δήθεν εφαλ­τη­ρί­ου για τη δη­μιουρ­γία προ­ο­δευ­τι­κών και καλά συ­γκλί­σε­ων και κουλ­τού­ρας πο­λι­τι­κής συ­νεν­νό­η­σης. Θέση εξ ορι­σμού προ­βλη­μα­τι­κή και μη συμ­βα­τή, απο­δε­δειγ­μέ­να, με την ελ­λη­νι­κή πραγ­μα­τι­κό­τη­τα. Αρκεί κα­νείς να ανα­τρέ­ξει στη σύγ­χρο­νη πο­λι­τι­κή ιστο­ρία της χώρας , για να επι­βε­βαιώ­σει ότι η πο­λι­τι­κή κουλ­τού­ρα στην Ελ­λά­δα βα­σί­ζε­ται στη σύ­γκρου­ση και όχι στη συ­ναί­νε­ση και τη σύ­γκλι­ση και με πε­ριό­δους με κα­τα­στρο­φι­κές συ­νέ­πειες από την εφαρ­μο­γή της απλής ανα­λο­γι­κής. Το ίδιο επε­δί­ω­ξε και στο χώρο της το­πι­κής αυ­το­διοί­κη­σης όπου την αδυ­να­μία το­πι­κή δια­κυ­βέρ­νη­σης απο­κα­τέ­στη­σε διορ­θω­τι­κά ο νόμος 4623/19. Με τις συν­θή­κες που επι­κρα­τούν στη χώρα μας η απλή ανα­λο­γι­κή οδη­γεί με βε­βαιό­τη­τα, στην καλή της έκ­φαν­ση στη συ­ναλ­λα­γή και στη χει­ρό­τε­ρη στην ακυ­βερ­νη­σία. Σή­με­ρα η μη έγκρι­ση του συ­στή­μα­τος αυτού, υπο­στη­ρί­ζε­ται από την πλειο­ψη­φία των κομ­μά­των που βρί­σκο­νται στη Βουλή. Απορ­ρί­πτε­ται συ­νε­πώς από τη με­γά­λη κοι­νο­βου­λευ­τι­κή πλειο­ψη­φία και στε­ρεί­ται της όποιας κοι­νω­νι­κής απο­δο­χής.

Ο Πρω­θυ­πουρ­γός Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης με αυ­το­γνω­σία, τόλμη και ιστο­ρι­κή συ­νεί­δη­ση, δίνει το έναυ­σμα για το νέο εκλο­γι­κό σύ­στη­μα. Σε ου­δέ­τε­ρο μά­λι­στα πο­λι­τι­κά χρόνο, επι­διώ­κο­ντας τον εκ­συγ­χρο­νι­σμό της εκλο­γι­κής νο­μο­θε­σί­ας, με δια­τά­ξεις τέ­τοιες που μπο­ρούν να συ­γκε­ρά­σουν τη λαϊκή βού­λη­ση με την εκλο­γι­κή δύ­να­μη, την εν­δυ­νά­μω­ση της κυ­βερ­νη­σι­μό­τη­τας και την τό­νω­ση της αξιο­πι­στί­ας του πο­λι­τι­κού συ­στή­μα­τος.

Οι δια­τά­ξεις του νέου νόμου είναι πλή­ρως συμ­βα­τές με τις συ­νταγ­μα­τι­κές αρχές της ισο­δυ­να­μί­ας της ψήφου και της αντι­προ­σώ­πευ­σης και δια­πνέ­ο­νται από εκλο­γι­κή δι­καιο­σύ­νη.

Ο συ­νταγ­μα­τι­κός νο­μο­θέ­της άλ­λω­στε, στο άρθρο 54 παρ.1, δεν κα­το­χυ­ρώ­νει ορι­σμέ­νο εκλο­γι­κό σύ­στη­μα αλλά κα­τα­λεί­πει κατ’ αρχήν στον κοινό νο­μο­θέ­τη την ελευ­θε­ρία να κα­θο­ρί­ζει, σύμ­φω­να με τις πο­λι­τι­κές συν­θή­κες που επι­κρα­τούν κάθε φορά, το κατά την κρίση του πε­ρισ­σό­τε­ρο πρό­σφο­ρο και εν­δε­δειγ­μέ­νο, για τις συ­γκε­κρι­μέ­νες πε­ρι­στά­σεις, εκλο­γι­κό σύ­στη­μα.

Με τις δια­τά­ξεις του υπό ψή­φι­ση νο­μο­σχε­δί­ου, επι­τυγ­χά­νε­ται η εξεύ­ρε­ση μιας κοι­νής συ­νι­στα­μέ­νης ανά­με­σα στην ανα­λο­γι­κό­τη­τα εκ­προ­σώ­πη­σης που δό­θη­κε με τη λαϊκή εντο­λή, την εκλο­γι­κή δύ­να­μη και την κυ­βερ­νη­τι­κή στα­θε­ρό­τη­τα. Θε­σπί­ζε­ται ένα αξιό­πι­στο, δια­φα­νές, απλό και λει­τουρ­γι­κό εκλο­γι­κό πλαί­σιο, που στη μετά κρίση Ελ­λά­δα, μπο­ρεί να δη­μιουρ­γή­σει μια νέα σχέση πο­λι­τών και πο­λι­τι­κού συ­στή­μα­τος.

Το υπό ψή­φι­ση σχέ­διο νόμου απο­τε­λεί­ται από τρία άρθρα.

Το πρώτο άρθρο, που αφορά στην τρο­πο­ποί­η­ση των πα­ρα­γρά­φων 2 έως 4 του άρ­θρου 99 του Π.Δ 26/2012, απο­τε­λεί τον κορμό του νέου εκλο­γι­κού συ­στή­μα­τος . Στην παρ. 2 ορί­ζε­ται ο τρό­πος κα­τα­νο­μής του αριθ­μού των εδρών στα κόμ­μα­τα. Εφό­σον το πρώτο κόμμα λάβει πο­σο­στό μι­κρό­τε­ρο του 25% των εγκύ­ρων ψη­φο­δελ­τί­ων, το σύ­νο­λο των εδρών κα­τα­νέ­με­ται ανα­λο­γι­κά. Στη δε παρ. 3 προ­βλέ­πε­ται η δια­δι­κα­σία των δι­καιου­μέ­νων εδρών κάθε σχη­μα­τι­σμού στην Επι­κρά­τεια. Η περ. β’ προ­βλέ­πει το μη­χα­νι­σμό μεί­ω­σης της ανα­λο­γι­κό­τη­τας έως του 83,33% εφό­σον το πρώτο κόμμα συ­γκε­ντρώ­σει πο­σο­στό άνω του 25% επί των εγκύ­ρων ψη­φο­δελ­τί­ων. Σχη­μα­τι­κά το κόμμα που συ­γκε­ντρώ­νει λι­γό­τε­ρο από 25% δεν τυγ­χά­νει κα­μί­ας πρι­μο­δό­τη­σης. Το κόμμα που συ­γκε­ντρώ­νει ακρι­βώς 25% πρι­μο­δο­τεί­ται με 20 έδρες. Προ­βλέ­πε­ται δε κλι­μα­κω­τή πρι­μο­δό­τη­ση 1 έδρας για κάθε 0,5% πάνω από το 25%.΄Έτσι με πο­σο­στό 30% έχου­με πρι­μο­δό­τη­ση 40 εδρών και με πο­σο­στό 40% πρι­μο­δό­τη­ση 50 εδρών. Στην παρ. 4α προ­βλέ­πε­ται ο μη­χα­νι­σμός της πα­ρα­χώ­ρη­σης επι­πλέ­ον εδρών από εκλο­γι­κές πε­ρι­φέ­ρειες που έχουν πα­ρα­μεί­νει αδιά­θε­τες έδρες μετά τη δια­δι­κα­σία που προ­βλέ­πε­ται στις παρ. 4 έως 8 του άρ­θρου 100. Οι ρυθ­μί­σει αυτές εφαρ­μό­ζο­νται και για το συ­να­σπι­σμό συ­νερ­γα­ζό­με­νων κομ­μά­των . Σύμ­φω­να με τη παρ. 4β ορί­ζε­ται ότι ο ΑΠ σε συμ­βού­λιο, κατά την ανα­κή­ρυ­ξη των εκλο­γι­κών συν­δυα­σμών απο­φαί­νε­ται αμε­τα­κλή­τως, για το χα­ρα­κτή­ρα κάθε κόμ­μα­τος, ως αυ­το­τε­λούς ή συ­να­σπι­σμού συ­νερ­γα­ζό­με­νων κομ­μά­των. Στο ακρο­τε­λεύ­τιο άρθρο 3 ορί­ζο­νται τα σχε­τι­κά με την έναρ­ξη ισχύ­ος του.

Ο νέος εκλο­γι­κός νόμος έρ­χε­ται στην έναρ­ξη μιας ελ­πι­δο­φό­ρου για η χώρα μας εποχή. Σε μια εποχή που η πο­λι­τι­κή στα­θε­ρό­τη­τα με εθνι­κή σύ­μπνοια απο­τε­λεί την condition sine qua non για την επι­βί­ω­ση και την προ­κο­πή μας. Οι αρχές αυτές, η ιστο­ρι­κή πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, η απο­μυ­θο­ποί­η­ση της αρι­στε­ρής εμ­μο­νής στην άδολη και ανό­θευ­τη απλή ανα­λο­γι­κή, ο πο­λύ­χρο­νος διά­λο­γος των κομ­μά­των και η δια­βού­λευ­ση που ανα­πτύ­χθη­κε δί­νουν τον εκλο­γι­κό αυτό νόμο που προ­σφέ­ρει την υψη­λό­τε­ρη δυ­να­τή ανα­λο­γι­κό­τη­τα , με ενί­σχυ­ση των μι­κρο­τέ­ρων κομ­μά­των σε σχέση με τον προ ισχύ­σα­ντα νόμο. Με την ευ­και­ρία του εκλο­γι­κού νόμου, η επι­δί­ω­ξη, κυ­ρί­ως από την αξιω­μα­τι­κή αντι­πο­λί­τευ­ση, αμαύ­ρω­σης του ση­μα­ντι­κού έργου αυτής της Κυ­βέρ­νη­σης, τους πρώ­τους μά­λι­στα μήνες δια­κυ­βέρ­νη­σης που παν­θο­μο­λο­γου­μέ­νως μόνο επι­τυ­χη­μέ­νες ενέρ­γειες και ση­μα­ντι­κά βή­μα­τα ει­σφέ­ρει στη χώρα μας, δεί­χνει το στρου­θο­κα­μη­λι­σμό της για τα όσα αρ­νη­τι­κά έφερε στη χώρα μας και για τα οποία ο ελ­λη­νι­κός λαός τους με την ετυ­μη­γο­ρία του τους τι­μώ­ρη­σε.

Σή­με­ρα το ΝΣ αυτό απο­τε­λεί ένα ακόμα με­γά­λο βήμα της Κυ­βέρ­νη­σης της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας για τα­χεία ολο­κλή­ρω­ση όλων των γεν­ναί­ων θε­σμι­κών πα­ρεμ­βά­σε­ων που θα εξα­σφα­λί­σουν στη χώρα μας κυ­βερ­νη­σι­μό­τη­τα και στα­θε­ρό­τη­τα και που της δίνει τη δυ­να­τό­τη­τα να προ­σχω­ρή­σει πε­ραι­τέ­ρω τη δράση της για τον εκ­συγ­χρο­νι­σμό και ανα­πτυ­ξια­κό με­τα­σχη­μα­τι­σμό της χώρας μας που ήδη γί­νε­ται αι­σθη­τός.

Με τις σκέ­ψεις αυτές ει­ση­γού­μαι την υπερ­ψή­φι­ση του ΝΣ «για την εκλο­γή βου­λευ­τών » του Υπουρ­γεί­ου Εσω­τε­ρι­κών.»