Κατά 50% αυξήθηκαν οι πισίνες στη Ρόδο σε μία επταετία

Kατά 50% αυξή­θηκε ο αριθμός των πισινών στη Ρόδο σε βάθος επτα­ε­τίας, σύμφωνα με τα απο­τε­λέ­σματα της έρευνας που διε­ξή­γαγε η επι­στη­μο­νική ομάδα του Εργα­στη­ρίου για τη Γεω­γρα­φία της Εργα­σίας του Πανε­πι­στη­μίου Αιγαίου.

Συν­δυά­ζο­ντας τη χρήση δορυ­φο­ρι­κών εικόνων υψηλής ανά­λυ­σης και μεθόδων τεχνη­τής νοη­μο­σύ­νης που έκαναν δυνατή την αυτό­ματη ανα­γνώ­ριση των κολυμ­βη­τι­κών εγκα­τα­στά­σεων, το εργα­στή­ριο εντό­πισε στο νησί 2.439 πισίνες. Ο αντί­στοι­χος αριθμός το 2017 ήταν μόλις 1.622.

Στην έρευνα φαί­νε­ται πως οι νέες πισίνες συν­δέ­ο­νται άμεσα με τη λει­τουρ­γία νέων κατα­λυ­μά­των βρα­χυ­χρό­νιας μίσθω­σης και την ανέ­γερση νέων ξενο­δο­χεια­κών μονάδων παρά ιδιό­κτη­των σπιτιών. Τα ευρή­ματα δεί­χνουν πως οι μεγα­λύ­τε­ρες συγκε­ντρώ­σεις εντο­πί­ζο­νται στις πιο του­ρι­στι­κές περιο­χές, όπως η Ιαλυσός, το Φαλη­ράκι και η Αφαντος, ενώ χαρα­κτη­ρι­στική είναι και η αύξηση στο νότιο τμήμα του νησιού, σε μέρη όπως η Λίνδος. Μέσω της βρα­χυ­χρό­νιας μίσθω­σης ωστόσο πισίνες άρχισαν να εμφα­νί­ζο­νται και σε σημεία λιγό­τερο του­ρι­στικά, όπως είναι ο Σαλάκος.

Οι νέες πισίνες συν­δέ­ο­νται άμεσα με τη λει­τουρ­γία νέων κατα­λυ­μά­των βρα­χυ­χρό­νιας μίσθω­σης και την ανέ­γερση νέων ξενο­δο­χεια­κών μονάδων. [Εργα­στή­ριο για τη Γεω­γρα­φία της Εργα­σίας του Πανε­πι­στη­μίου Αιγαίου]

Ο επι­στη­μο­νικά υπεύ­θυ­νος της ομάδας, καθη­γη­τής Οικο­νο­μι­κής Γεω­γρα­φίας, Στέλιος Γκιάλης, υπο­γράμ­μισε πως η αύξηση των πισινών συν­δέ­ε­ται με ένα εύρος ζητη­μά­των που επη­ρε­ά­ζο­νται από την του­ρι­στι­κο­ποί­ηση, όπως η αλλαγή της χρήσης εδάφους, η αλλαγή του τοπίου και η κατα­νά­λωση νερού. Ανα­φο­ρικά με το τελευ­ταίο, η επι­στη­μο­νική ομάδα εκτιμά πως, σύμφωνα με πολύ μετριο­πα­θείς υπο­λο­γι­σμούς η συνο­λική κατα­νά­λωση νερού για τις πισίνες (υπο­λο­γί­ζο­ντας ένα γέμισμα συν την ανα­πλή­ρωση των απω­λειών) ανέρ­χε­ται στα 242 εκα­τομ­μύ­ρια λίτρα μόνο για τους τρεις θερι­νούς μήνες, ποσό­τητα που αντι­στοι­χεί στην ετήσια κατα­νά­λωση 1.200 νοι­κο­κυ­ριών.

Η πιο του­ρι­στι­κο­ποι­η­μένη περι­φέ­ρεια της Ευρώπης

Ενα στα επτά ξενο­δο­χεία χρη­σι­μο­ποιεί νερό αφα­λά­τω­σης

Η συντρι­πτική πλειο­νό­τητα των πισινών πράγ­ματι υδρο­δο­τεί­ται από τη Δημο­τική Επι­χεί­ρηση Υδρευ­σης Νερού, από την οποία αντλούν νερό και τα νοι­κο­κυ­ριά αλλά και οι αγρότες για άρδευση. Κατά τον πρόεδρο της επι­χεί­ρη­σης, Σωτήρη Βαγιανό, από τα 35 εκατ. κυβικά νερού που δια­θέ­τει η ΔΕΥΑ Ρόδου, τα 22 δρο­μο­λο­γού­νται για ανάγκες ύδρευ­σης, εκ των οποίων το 60% έως 70% κατα­να­λώ­νε­ται από τις ξενο­δο­χεια­κές μονάδες.

Σύμφωνα με τα στοι­χεία που ο ίδιος παρα­θέ­τει, από τα περίπου 730 ξενο­δο­χεία του νησιού, μόνο τα 100 χρη­σι­μο­ποιούν νερό αφα­λά­τω­σης.

Το 2024 οι ερευ­νη­τές εντό­πι­σαν στο νησί 2.439 πισίνες. Ο αντί­στοι­χος αριθμός το 2017 ήταν μόλις 1.622. [Εργα­στή­ριο για τη Γεω­γρα­φία της Εργα­σίας του Πανε­πι­στη­μίου Αιγαίου]

«Υπήρχε άναρχη αδειο­δό­τηση ξενο­δο­χεια­κών μονάδων. Ολα αυτά τα χρονια δίνο­νταν βεβαιώ­σεις υδρο­δό­τη­σης χωρίς να υπάρχει σαφή­νεια και έρευνα για το αν επαρ­κούν οι φυσικοί πόροι», σημεί­ωσε ο κ. Βαγια­νός μιλώ­ντας στην «Κ». Διευ­κρί­νισε ωστόσο πως οι πισίνες είναι μέρος μόνο του προ­βλή­μα­τος, καθώς η μεγάλη εικόνα είναι η ανε­ξέ­λεγ­κτη, όπως τόνισε, δημιουρ­γία μεγάλων ξενο­δο­χείων.

Ο κ. Βαγιά­νος ανέφερε πως δεν έδωσε βεβαιώ­σεις υδρο­δό­τη­σης για τέσ­σε­ρις ξενο­δο­χεια­κές μονάδες πάνω από 1.000 κλίνες που βρί­σκο­νται στο στάδιο της περι­βαλ­λο­ντι­κής αδειο­δό­τη­σης (δύο στη Νότια Ρόδο, μία στη Λίνδο και μία στην Καλ­λι­θέα). «Αιτή­θη­καν υδρο­δό­τηση. Τους αρνη­θή­καμε και τους θέσαμε προ­ϋ­πο­θέ­σεις: ή θα ανα­λά­βουν δαπάνη για έρευνα ώστε να αντλούν νερό μέσω γεώ­τρη­σης ή θα κάνουν μονάδα αφα­λά­τω­σης».

Ερω­τή­ματα για τη χρήση θαλασ­σι­νού νερού σε πισίνες

Βεβαίως, διευ­κρί­νισε ότι και στις δύο λύσεις εντο­πί­ζο­νται αδυ­να­μίες, καθώς, παρόλο που κατά τον ίδιο συνο­λικά το νησί δεν αντι­με­τω­πί­ζει πρό­βλημα λει­ψυ­δρίας, στη Νότια Ρόδο κάποιες γεω­τρή­σεις έφτασαν σε τόσο μεγάλο βάθος που εισχώ­ρησε υφάλ­μυρο νερό, ενώ έχει προ­κύ­ψει ζήτημα και με το πού απορ­ρί­πτουν τα ξενο­δο­χεία την άλμη από τις αφα­λα­τώ­σεις.

Μείωση της σπα­τά­λης

«Η ιστορία με τις πισίνες είναι υπαρκτή αλλά υπερ­τι­μη­μένη», υπο­γράμ­μισε από πλευράς του ο Ηλίας Νόκας, προϊ­στά­με­νος της Διεύ­θυν­σης Υδάτων Νοτίου Αιγαίου. Καθώς πλέον υπάρχει νομο­σχέ­διο που επι­τρέ­πει τη χρήση θαλασ­σι­νού νερού σε πισίνες που βρί­σκο­νται κοντά στη θάλασσα, κατη­γο­ρία στην οποία υπά­γο­νται πολλές πισίνες στη Ρόδο, τον ρωτή­σαμε αν αυτό θα μπο­ρούσε να είναι μια λύση για τη μείωση της σπα­τά­λης νερού. Ο ίδιος ήταν κάθετα αρνη­τι­κός σε αυτό λέγο­ντας πως το συγκε­κρι­μένο νομο­σχέ­διο έχει πολλά τρωτά σημεία.

Η Ιος καθρέ­φτης της «υδα­τι­κής ασφυ­ξίας» στις Κυκλά­δες

«Οι πελάτες δεν θέλουν θαλασ­σινό νερό στην πισίνα. Θέλουν γλυκό νερό. Επίσης ακόμα και τα μηχα­νο­λο­γικά των πισινών δεν είναι φτιαγ­μένα για αλμυρό νερό. Θα πρέπει να αλλα­χθούν όλα», υπο­γράμ­μισε προ­σθέ­το­ντας και μια άλλη παρά­με­τρο. «Φαντα­στείτε, τόσο από περι­βαλ­λο­ντι­κής όσο και αισθη­τι­κής άποψης, σωλήνες που θα συν­δέ­ουν τα ξενο­δο­χεία με τις ακτές και τη θάλασσα. Ποιος ελέγχει τι θα ρίχνουν μέσα;», διε­ρω­τή­θηκε. Ο ίδιος προ­έ­ταξε ως λύση κατά βάση την επα­να­χρη­σι­μο­ποί­ηση του νερού ως βασικό μέτρο για τη μείωση της σπα­τά­λης.

Πηγή: katnimerini.gr