Με αναστολή η ποινή για τα 4,3 κιλά κάνναβης και την κοκαΐνη μετά την αναγνώριση της τοξικομανίας του κατηγορουμένου

• Το Τρι­με­λές Εφε­τείο Κα­κουρ­γη­μά­των Δω­δε­κα­νή­σου επέ­βα­λε σε ημε­δα­πό ποινή φυ­λά­κι­σης 3 ετών με τριε­τή ανα­στο­λή, ανα­γνω­ρί­ζο­ντάς τον ως το­ξι­κο­μα­νή. Η κα­τη­γο­ρία που τον έφερε στο εδώ­λιο έκανε λόγο για δια­κί­νη­ση κατ’ επάγ­γελ­μα με προσ­δο­κώ­με­νο όφε­λος άνω των 75.000 ευρώ

Με ποινή φυ­λά­κι­σης 3 ετών, η οποία ανε­στά­λη για 3 χρό­νια, ολο­κλη­ρώ­θη­κε η εκ­δί­κα­ση της υπό­θε­σης ενός ημε­δα­πού που είχε συλ­λη­φθεί τον Ιού­νιο του 2025, όταν σε έλεγ­χο του Λι­με­νι­κού βρέ­θη­κε να με­τα­φέ­ρει στις απο­σκευ­ές του με­γά­λη πο­σό­τη­τα κάν­να­βης και κο­κα­ΐ­νη. Το δι­κα­στή­ριο ανα­γνώ­ρι­σε στον κα­τη­γο­ρού­με­νο την ιδιό­τη­τα του το­ξι­κο­μα­νούς, στοι­χείο που βά­ραι­νε στην έκ­βα­ση της δίκης.

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος πα­ρέ­με­νε προ­σω­ρι­νά κρα­τού­με­νος από τις 4 Ιου­νί­ου 2025, ημέρα της σύλ­λη­ψής του, και οδη­γή­θη­κε ενώ­πιον του Τρι­με­λούς Εφε­τεί­ου Κα­κουρ­γη­μά­των Δω­δε­κα­νή­σου για μία από τις βα­ρύ­τε­ρες μορ­φές του αδι­κή­μα­τος της δια­κί­νη­σης ναρ­κω­τι­κών.

Ο έλεγ­χος στην άφιξη του πλοί­ου

Η υπό­θε­ση ξε­κί­νη­σε κατά την άφιξη ακτο­πλοϊ­κού δρο­μο­λο­γί­ου από τον Πει­ραιά. Λι­με­νι­κοί του Κε­ντρι­κού Λι­με­ναρ­χεί­ου προ­χώ­ρη­σαν σε σω­μα­τι­κή έρευ­να στον επι­βά­τη και σε έλεγ­χο των απο­σκευών του.

Στις χει­ρα­πο­σκευ­ές του εντο­πί­στη­καν 7 συ­σκευα­σί­ες. Οι 6 ήταν αυ­το­σχέ­διες πλα­στι­κές συ­σκευα­σί­ες με ακα­τέρ­γα­στη κάν­να­βη. Οι 2 με­γα­λύ­τε­ρες ζύ­γι­ζαν από 1.150 γραμ­μά­ρια η κα­θε­μία, μία ακόμη 500 γραμ­μά­ρια, 2 από 520 γραμ­μά­ρια και η τε­λευ­ταία 510 γραμ­μά­ρια. Η συ­νο­λι­κή πο­σό­τη­τα της κάν­να­βης άγ­γι­ζε τα 4.350 γραμ­μά­ρια. Στην έβδο­μη συ­σκευα­σία υπήρ­χε κο­κα­ΐ­νη μι­κτού βά­ρους 210 γραμ­μα­ρί­ων.

Ακο­λού­θη­σε η σύλ­λη­ψή του, ενώ τα ευ­ρή­μα­τα στάλ­θη­καν για ερ­γα­στη­ρια­κή ανά­λυ­ση. Η σχε­τι­κή έκ­θε­ση εξέ­τα­σης δειγ­μά­των συ­ντά­χθη­κε στις 2 Οκτω­βρί­ου 2025.

Η κα­τη­γο­ρία που απαγ­γέλ­θη­κε αφο­ρού­σε δια­κί­νη­ση ναρ­κω­τι­κών ου­σιών με τις ει­δι­κό­τε­ρες μορ­φές της κα­το­χής και της με­τα­φο­ράς, κατ’ επάγ­γελ­μα και με προσ­δο­κώ­με­νο όφε­λος που υπερ­βαί­νει τις 75.000 ευρώ. Πρό­κει­ται για κα­κούρ­γη­μα που τι­μω­ρεί­ται με κά­θειρ­ξη και χρη­μα­τι­κή ποινή.

Σύμ­φω­να με την κα­τη­γο­ρία, ο κα­τη­γο­ρού­με­νος φέ­ρε­ται να είχε ανα­πτύ­ξει δια­συν­δέ­σεις για την προ­μή­θεια με­γά­λων πο­σο­τή­των, να είχε δια­μοι­ρά­σει τα ναρ­κω­τι­κά σε πε­ρισ­σό­τε­ρες συ­σκευα­σί­ες ώστε να διευ­κο­λύ­νε­ται η διά­θε­σή τους και να τα είχε κρύ­ψει με προ­σο­χή μέσα στις απο­σκευ­ές του. Από αυτά, όπως υπο­στή­ρι­ζε η κα­τη­γο­ρού­σα αρχή, προ­έ­κυ­πτε σκο­πός πο­ρι­σμού ει­σο­δή­μα­τος.

Για τον υπο­λο­γι­σμό του οφέ­λους χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­καν οι τιμές που, κατά την κα­τη­γο­ρία, ισχύ­ουν στο νησί. Η κο­κα­ΐ­νη απο­τι­μή­θη­κε στα 80 ευρώ ανά γραμ­μά­ριο και η κάν­να­βη στα 22 ευρώ ανά γραμ­μά­ριο. Με βάση αυ­τούς τους υπο­λο­γι­σμούς, το συ­νο­λι­κό προσ­δο­κώ­με­νο όφε­λος εκτι­μή­θη­κε σε 112.500 ευρώ, ποσό που ξε­περ­νού­σε το όριο των 75.000 ευρώ και στοι­χειο­θε­τού­σε τη βα­ρύ­τε­ρη μορφή του αδι­κή­μα­τος.

Η στρο­φή στην αί­θου­σα του δι­κα­στη­ρί­ου

Στο κα­τη­γο­ρη­τή­ριο γι­νό­ταν ρητή ανα­φο­ρά ότι ο κα­τη­γο­ρού­με­νος τέ­λε­σε την πράξη χωρίς να έχει απο­κτή­σει την έξη της χρή­σης ναρ­κω­τι­κών ου­σιών. Η θέση αυτή απο­τε­λού­σε κε­ντρι­κό ση­μείο της κα­τη­γο­ρί­ας, αφού δια­χώ­ρι­ζε τον κα­τη­γο­ρού­με­νο από την κα­τη­γο­ρία του χρή­στη που δια­κι­νεί ου­σί­ες.

Στην ακρο­α­μα­τι­κή δια­δι­κα­σία όμως το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε δια­φο­ρε­τι­κά και ανα­γνώ­ρι­σε ότι ο κα­τη­γο­ρού­με­νος είναι το­ξι­κο­μα­νής. Η κρίση αυτή απο­τυ­πώ­θη­κε στην ποινή που επι­βλή­θη­κε. Αντί για την πο­λυ­ε­τή κά­θειρ­ξη που προ­βλέ­πε­ται για τη δια­κί­νη­ση κατ’ επάγ­γελ­μα με όφε­λος άνω των 75.000 ευρώ, ο ημε­δα­πός κα­τα­δι­κά­στη­κε σε φυ­λά­κι­ση 3 ετών, με ανα­στο­λή εκτέ­λε­σης για 3 χρό­νια.

Η υπε­ρά­σπι­ση, την οποία είχε ανα­λά­βει ο κ. Νίκος Αλε­τράς, στή­ρι­ξε τη γραμ­μή της στην κα­τά­στα­ση του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου σε σχέση με τη χρήση ου­σιών.