Στη ζυγαριά της Θέμιδος δύο απαλλοτριώσεις του Δήμου Ρόδου

Χρη­μα­τική απο­ζη­μί­ωση ύψους 340.000 ευρώ για υλική βλάβη και 140.000 ευρώ για ηθική ζημία, που έχει υποστεί, διεκ­δι­κεί από το Δήμο Ρόδου με αγωγή που θα εξε­τα­στεί αύριο ενώπιον του Τρι­με­λούς Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, ο δικη­γό­ρος κ. Πανα­γιώ­της Παρα­σκευάς.

Ο κ. Παρα­σκευάς είναι κύριος οικο­πέ­δου στην Ιαλυσό, εκτά­σεως 1.000 τ.μ., το οποίο από το έτος 1971 είναι βεβα­ρυ­μένο με ρυμο­το­μική απαλ­λο­τρί­ωση, που ουδέ­ποτε έως σήμερα έχει συντε­λε­σθεί με την κατα­βολή απο­ζη­μιώ­σεως.

Έτσι, παρά το γεγονός ότι έχει παρέλ­θει κατα­φα­νώς ο εύλογος χρόνος, η Διοί­κηση δεν προ­χώ­ρησε στη συντέ­λεση της ρυμο­το­μι­κής απαλ­λο­τρί­ω­σης, ούτε ήρε αυτήν ως όφειλε.

Απο­τέ­λε­σμα των εν λόγω κραυ­γα­λέων παρα­λεί­ψεων της Διοι­κή­σεως, είναι το ανωτέρω οικό­πεδο ιδιο­κτη­σίας του να εξα­κο­λου­θεί να παρα­μέ­νει δεσμευ­μένο και, συνα­κό­λουθα, να καθί­στα­ται αδύνατη η εκ μέρους του δικη­γό­ρου αξιο­ποί­ησή του.

Με την αγωγή του ζητά την απο­κα­τά­σταση της υλικής ζημίας και της ηθικής βλάβης που έχει υποστεί από την κατά τα ανωτέρω παρά­λειψη οφει­λο­μέ­νης νομίμου ενερ­γείας των αρμο­δίων οργάνων του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου και του Δήμου Ρόδου.

Σημειώ­νε­ται ότι με το β.δ. της 22.01.1971 το ακίνητο δεσμεύ­θηκε ρυμο­το­μι­κώς, χαρα­κτη­ρι­ζό­μενο ως «πλατεία».

Ωστόσο, παρά την πάροδο σχεδόν 42 ετών από την εν λόγω ρυμο­το­μική απαλ­λο­τρί­ωση του ακι­νή­του, αυτή ουδέ­ποτε συντε­λέ­σθηκε, ενώ έως σήμερα δεν έχει κατα­βλη­θεί στο δικη­γόρο, η προ­βλε­πό­μενη απο­ζη­μί­ωση.

Στην αγωγή τονί­ζε­ται μεταξύ άλλων ότι ο Υπουρ­γός Περι­βάλ­λο­ντος, Ενέρ­γειας και Κλι­μα­τι­κής Αλλαγής και τα συναρ­μό­δια όργανα του πρώην Δήμου Ιαλυσού, ήδη δε του Δήμου Ρόδου, δεν προ­έ­βη­σαν, ως όφειλαν, εντός ευλόγου χρόνου στη συντέ­λεση της ρυμο­το­μι­κής απαλ­λο­τριώ­σεως.

Από την 06.02.1971 η ιδιο­κτη­σία παρα­μέ­νει δεσμευ­μένη, με συνέ­πεια να μην μπορεί ο ιδιο­κτή­της να απο­λαύ­σει τα οφέλη της, ούτε να την αξιο­ποι­ή­σει κατά τον προ­ο­ρι­σμό της, κατά παρά­βαση των άρθρων 17 Συντ. και 1 ΠΠ της ΕΣΔΑ.

“Η Διοί­κηση μη προ­βαί­νο­ντας, ως όφειλε, εντός ευλόγου χρόνου στη συντέ­λεση της επί­δι­κης ρυμο­το­μι­κής απαλ­λο­τριώ­σεως, με την κατα­βολή σε εμένα της προ­βλε­πό­με­νης απο­ζη­μί­ω­σης, άλλως στην άρση αυτής μετά την πάροδο του υπόψη ευλόγου χρόνου, παρέ­λειψε οφει­λό­μενη νόμιμη ενέρ­γεια, ήτοι παρα­νό­μησε σε βάρος μου, δια­τη­ρώ­ντας δεσμευ­μένη και άνευ οιασ­δή­ποτε εμπο­ρι­κής αξίας και άνευ δυνα­τό­τη­τας χρήσης και αξιο­ποί­η­σης αυτής κατά τον προ­ο­ρι­σμό της ως εντός σχεδίου αρτίου και οικο­δο­μή­σι­μου οικο­πέ­δου (οικο­δό­μηση, πώληση, μίσθωση) την επίδικη ιδιο­κτη­σία μου” τονίζει ο δικη­γό­ρος.

Εξαι­ρε­τικό ενδια­φέ­ρον έχει το γεγονός ότι με απόφαση της Διεύ­θυν­σης Περι­βάλ­λο­ντος και Χωρικού Σχε­δια­σμού της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου ο Δήμος Ρόδου εντέλ­λε­ται να κατα­βά­λει την απο­ζη­μί­ωση!

Την 26η Απρι­λίου 2013 η προ­α­να­φε­ρό­μενη υπη­ρε­σία της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου με έγγραφό της άνοιξε ουσια­στικά το δρόμο σε ιδιο­κτή­τες ακι­νή­των της Ιαλυσού να προ­σφύ­γουν κατά του Δήμου Ρόδου και να διεκ­δι­κή­σουν ομοίως απο­ζη­μιώ­σεις.

Την 9η Δεκεμ­βρίου 2013 εκδι­κά­στηκε κι άλλη προ­σφυγή του κ. Παρα­σκευά με την οποία ζήτησε την άρση της απαλ­λο­τρί­ω­σης. Εάν γίνει δεκτή θα επι­βλη­θούν νέοι όροι δομή­σεως στο επίδικο ακίνητο.

Ο υπό­χρεος για την κατα­βολή της απο­ζη­μιώ­σεων Δήμος Ρόδου, προ­σπα­θεί και στην περί­πτωση αυτή με κάθε τρόπο να απο­φύ­γει την κατα­βολή απο­ζη­μιώ­σεως και μάλιστα 43 έτη μετά τη δέσμευση του ακι­νή­του.

Τη Δευτέρα όμως θα συζη­τη­θεί ενώπιον του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου (δια­δι­κα­σία ασφα­λι­στι­κών μέτρων) και η πρώτη αίτηση του Δήμου Ρόδου για την ανα­στολή της συντη­ρη­τι­κής κατά­σχε­σης των λογα­ρια­σμών του μέχρι του ποσού του 1,8 εκατ. ευρώ για την απαλ­λο­τρί­ωση ιδιω­τι­κού οικο­πέ­δου στο Ροδίνι, ιδιο­κτη­σίας της 78χρονης ζωγρά­φου κ. Χαράς – Ευφρο­σύ­νης συζ. Μπενττ Γκί­νε­ρουπ, δυνάμει αμε­τά­κλη­της από­φα­σης του Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου.

Το ακίνητό της στο Ροδίνι είναι δεσμευ­μένο επί 41 έτη δυνάμει απαλ­λο­τρί­ω­σης και δεν έχει ακόμη απο­ζη­μιω­θεί.

Οι τρεις αιτή­σεις του Δήμου Ρόδου για την έκδοση ισά­ριθ­μων προ­σω­ρι­νών δια­τα­γών για την ανα­στολή της δια­τα­γής πλη­ρω­μής ύψους 1,8 εκατ. ευρώ αλλά και της συντη­ρη­τι­κής κατά­σχε­σης των τρα­πε­ζι­κών λογα­ρια­σμών του, σε ισόποσο ύψος, έχουν ήδη απορ­ρι­φθεί.

Η δικαιού­χος της απο­ζη­μί­ω­σης απο­δέ­σμευσε τη συντη­ρη­τική κατά­σχεση που είχε επι­βά­λει στην Εθνική Τράπεζα, σε ένδειξη καλής θέλησης όταν ο Δήμος Ρόδου της παρου­σί­ασε τη δήλωση τρίτου της τρά­πε­ζας, που είχε κατα­τε­θεί ενώπιον του Ειρη­νο­δι­κείου Αθηνών.

Από το συγκε­κρι­μένο λογα­ρια­σμό εξάλλου κατα­βάλ­λο­νταν μεταξύ άλλων τα προ­νοιακά επι­δό­ματα και η δικαιού­χος δεν ήθελε, παρότι είχε ανα­γνω­ρι­σμένο δικα­στικά δικαί­ωμα δια­τή­ρη­σης της συντη­ρη­τι­κής κατά­σχε­σης, να πιέσει στην κατα­βολή των οφει­λό­με­νων βάζο­ντας σε περι­πέ­τειες οικο­γέ­νειες που δεν φταίνε για την αφε­ρεγ­γυό­τητα του Δήμου.

Όπως έγραψε η “δημο­κρα­τική”, η δημο­τική αρχή επι­διώ­κει, μετά τη λήψη σχε­τι­κής από­φα­σης του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου, την άρση της συγκε­κρι­μέ­νης απαλ­λο­τρί­ω­σης. Το δημο­τικό συμ­βού­λιο κατόπιν ειση­γή­σεως της Διεύ­θυν­σης Πολε­ο­δο­μι­κού Σχε­δια­σμού έχει απο­φα­σί­σει την έκδοση βεβαιω­τι­κής πράξης ότι η ρυμο­το­μική απαλ­λο­τρί­ωση της κτη­μα­το­με­ρί­δας Κ.Μ. 219 γαιών Ρόδου, που επι­βλή­θηκε με το (ρυμο­το­μικό) σχέδιο πόλεως Ρόδου του 1973 και που δια­τη­ρή­θηκε με την ανα­θε­ώ­ρησή του, το έτος 1994, έχει αρθεί αυτο­δι­καίως.

Εκρινε επι­πλέον ότι η συνέ­πεια της άρσης της απαλ­λο­τρί­ω­σης αυτής έχει ήδη επέλθει εκ του νόμου (λόγω εκπνοής της προ­θε­σμίας των 18 μηνών από την 11-01-2012 δηλ. της ημέρας δημο­σί­ευ­σης της υπ’ αριθ. 9/2012 από­φα­σης του Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου).

Η πλευρά της 78χρονης, που εκπρο­σω­πή­θηκε από τη δικη­γόρο κ. Αικ. Γιαν­νιού – Αθα­να­σίου και τον πολι­τικό μηχα­νικό κ. Φιλ. Κων­στα­ντι­νίδη, προ­χώ­ρησε στην υποβολή προ­σφυ­γής ενώπιον της Γραμ­μα­τέως της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αιγαίου για την ακύρωση της από­φα­σης του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου, ως παρά­νο­μης.

Μεταξύ άλλων υπο­στή­ριξε ότι η απόφαση του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου, που δεν έχει ακόμη εγκρι­θεί αρμο­δίως, έχει ληφθεί παρά­νομα.

Τόνισε επι­πλέον ότι η απόφαση του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου προ­κα­λεί δυσμε­νείς ανα­τρο­πές στο πολε­ο­δο­μικό – οικι­στικό καθε­στώς και κατ’ επέ­κταση στο οικο­νο­μικό status των κατοί­κων του Δήμου, καθώς ακυ­ρώ­νε­ται το σχέδιο πόλεως του 1973. Η 78χρονη υπο­στη­ρί­ζει ακόμη ότι η απόφαση στε­ρεί­ται ουσια­στι­κής βασι­μό­τη­τας και κυρίως νομι­μό­τη­τας, καθώς αντί­κει­ται προ­δή­λως στο Σύνταγμα, στην κείμενη νομο­θε­σία και στην πάγια και μέχρι προ­σφά­τως δια­μορ­φω­μένη νομο­λο­γία των ανω­τά­των δικα­στη­ρίων της χώρας.

Υπο­στή­ριξε ακόμη ότι η απόφαση του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου ελήφθη χωρίς να παρα­τε­θεί στα ψηφί­σα­ντα μέλη το πλήρες ιστο­ρικό της υπό­θε­σης, με παντε­λώς ελλιπή ενη­μέ­ρωσή τους περί του θέματος και παρα­πλη­ρο­φό­ρη­σής τους, δοθει­σών παρα­πλα­νη­τι­κών απο­φά­σεων, υπό την δημιουρ­γία κράτους πανικού όσον αφορά την επι­κα­λού­μενη οικο­νο­μική δυσχέ­ρεια του Δήμου Ρόδου.

Καμία μνεία δεν έγινε στην συνε­δρί­αση στο γεγονός ότι η υπόθεση κατέστη αμε­τά­κλητη μετά από προ­σφυγή του Δήμου στον Αρειο Πάγο.