Πάνος Βενέρης: Κοντά στο Γιάννη γιατί το αξίζει

Με το Γιάννη Μαχαι­ρίδη γνω­ρι­ζό­μα­στε πολλά χρόνια, κυρίως λόγω δου­λειάς αλλά και λόγω πολι­τι­κής δια­δρο­μής. Όντας από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου ενεργός πολίτης (που ασχο­λεί­ται με τα κοινά από μεράκι και όχι από επάγ­γελμα) και όντας παράλ­ληλα αμε­τα­νό­η­τος τεχνο­κρά­της και γνω­ρί­ζο­ντας τις ιδιαί­τε­ρες συν­θή­κες σχεδόν όλων των νησιών μας αλλά και ευρύ­τερα, σκέ­φθηκα ότι μια συσ­σω­ρευ­μένη εμπει­ρία που έχω απο­κτή­σει σε τεχνικά, ανα­πτυ­ξιακά, πολι­τι­στικά, περι­βαλ­λο­ντικά, πολε­ο­δο­μικά και άλλα θέματα, θα μπο­ρούσε να μετου­σιω­θεί σε αντί­στοι­χες πολι­τι­κές, μέσα από θεσμικά όργανα προ­γραμ­μα­τι­σμού και ανά­πτυ­ξης, όπως το Περι­φε­ρειακό Συμ­βού­λιο Νοτίου Αιγαίου. Αυτός είναι και ο λόγος που «κατέ­βηκα» στις εκλογές αυτές.

Ανε­ξάρ­τητα από το αν εκλεγώ ή όχι (αυτό δεν απο­τε­λεί αυτο­σκοπό και ίσως είναι δευ­τε­ρεύ­ου­σας σημα­σίας), επι­θυ­μία μου είναι η συμ­με­τοχή σε πολ­λα­πλά επίπεδα.

Για όσους στοι­χειω­δώς παρα­κο­λου­θούν τα πράγ­ματα από κοντά, σίγουρα θα γνω­ρί­ζουν ότι όντας κοντά στο Γιάννη Μαχαι­ρίδη τόσα χρόνια, ούτε ζήτησα κάποιο αντάλ­λαγμα και ούτε ασφαλώς ευνο­ή­θηκα στο παρα­μι­κρό. Του­να­ντίον μάλιστα!.. Η σχέση μας επο­μέ­νως είναι σχέση αλλη­λο­ε­κτί­μη­σης και σεβα­σμού στη δια­φο­ρε­τι­κό­τητα της άποψης.

Επειδή ακριβώς δεν έχω οποια­δή­ποτε υπο­χρέ­ωση και ούτε φυσικά δια­πραγ­μα­τεύ­ο­μαι ή προσ­δοκώ σε κάτι, η συμπό­ρευση μαζί του στις εκλογές αυτές αποχτά μεγα­λύ­τερη αξία. Γνω­ρί­ζο­ντας την παρου­σία του όχι μόνο εντός Περι­φέ­ρειας αλλά και σε όλη τη χώρα, συμπο­ρεύ­τηκα διότι τον θεωρώ άξιο και ικανό και ίσως από τις λίγες πολι­τι­κές φυσιο­γνω­μίες που έχουν περάσει από τον τόπο αυτό. Ότι και να του προ­σά­ψει κάποιος, πολυ­και­ρία στην εξουσία, ίσως κάποιο υπε­ρο­πτικό ύφος ή άλλα τέτοια, δεν αρκούν για να αντι­σταθ­μί­σουν τη μεγάλη του προ­σφορά στον τόπο αυτό και βέβαια δεν είναι ικανά να μπουν στο ίδιο ζύγι με την εμπει­ρία του, τη γνώση, την εντι­μό­τητά του, την ακε­ραιό­τητά του και την αμε­σό­τητά του.

Ο Γιάννης Μαχαι­ρί­δης στον πρώτο γύρο των εκλογών, τιμω­ρή­θηκε εκεί που πάλεψε και παλεύει περισ­σό­τερο. Τη Ρόδο! Δεν χρειά­ζε­ται να αναλύσω τα αίτια διότι αυτά δεν έχουν να κάνουν με την πολι­τική. Απε­να­ντίας μάλιστα!… Έχοντας όμως κι’ εγώ βιώσει παρό­μοιες κατα­στά­σεις σε άλλο ασφαλώς πεδίο, κατανοώ απόλυτα την όποια πικρία του. Η πολι­τική όμως είναι σκληρή και ο πολι­τι­κός χρόνος όλο και λιγο­στεύει.

Για το λόγο αυτό, προ­σπερ­νάς τα συναι­σθή­ματά σου, ανα­λύ­εις με όσο το δυνατόν ψυχραι­μό­τερη ματιά το τι πήγε στραβά, κάνεις ίσως την αυτο­κρι­τική σου, ανα­συ­ντάσ­σε­σαι και βγαί­νεις πάλι με τον ίδιο έντιμο τρόπο ανοιχτά στους πολίτες, έχοντας επί πλέον απο­κτή­σει περισ­σό­τερη σοφία για τους μελ­λο­ντι­κούς χει­ρι­σμούς σου.

Παρα­κο­λου­θώ­ντας λοιπόν από κοντά τις κινή­σεις του των τελευ­ταίων ημερών, αυτό ακριβώς έκανε. Και όλοι εμείς, είμαστε κοντά του. Όχι από συνή­θεια, ή από φιλία, η από υπο­χρέ­ωση ή από υστε­ρο­βου­λία ή από οτι­δή­ποτε άλλο, αλλά επειδή το αξίζει. Εσείς;

Πάνος Βενέρης