Κάλεσμα του ΚΚΕ και της ΚΝΕ για τις εκλογές

Με αι­σιο­δο­ξία και απο­φα­σι­στι­κό­τη­τα δί­νουν την μάχη των ευ­ρω­ε­κλο­γών στις γει­το­νιές της Ρόδου, τα μέλη και οι φίλοι του ΚΚΕ, η νε­ο­λαία στο πλευ­ρό της ΚΝΕ.

Το κά­λε­σμα του Κομ­μου­νι­στι­κού Κόμ­μα­τος Ελ­λά­δας πρέ­πει να φτά­σει σε κάθε ερ­γα­ζό­με­νο, άνερ­γο, σε κάθε αυ­το­α­πα­σχο­λού­με­νο και μικρό αγρό­τη που τσα­κί­ζε­ται από την αντι­λαϊ­κή πο­λι­τι­κή της Ε.Ε.

Γιατί η ψήφος στο ΚΚΕ θα είναι βόλι στην καρ­διά του θη­ρί­ου, του πραγ­μα­τι­κού αντι­πά­λου, των μο­νο­πω­λί­ων, του κε­φα­λαί­ου, της ΕΕ.

Όλοι αυτοί, πε­ρισ­σό­τε­ρο από το πώς θα λέ­γε­ται ο επό­με­νος πρω­θυ­πουρ­γός, από το ποιος θα είναι αξιω­μα­τι­κή αντι­πο­λί­τευ­ση, από το αν θα υπάρ­χουν ΝΔ ή ΠΑΣΟΚ, νοιά­ζο­νται για τη στα­θε­ρό­τη­τα της αντι­λαϊ­κής πο­λι­τι­κής.

Νοιά­ζο­νται , αυτοί που θα εναλ­λάσ­σο­νται στην κυ­βέρ­νη­ση να είναι δε­σμευ­μέ­νοι απέ­να­ντι στο κε­φά­λαιο και την ΕΕ. Γιατί ξέ­ρουν ότι όποιος ορ­κί­ζε­ται στην αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τα της οι­κο­νο­μί­ας και υπο­κλί­νε­ται στον κα­πι­τα­λι­σμό, θα συ­νε­χί­ζει να υπε­ρα­σπί­ζε­ται την κα­πι­τα­λι­στι­κή κερ­δο­φο­ρία.

Όποιος λέει «μέσα στην Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση» είναι ανα­γκα­σμέ­νος να υπο­τάσ­σε­ται στους κα­νό­νες της, πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο όταν ομο­λο­γεί πίστη τις δε­σμεύ­σεις της.

Μια κυ­βερ­νη­τι­κή εναλ­λα­γή ποτέ δεν θα ικα­νο­ποιεί όλους τους επι­χει­ρη­μα­τί­ες. Πάντα υπάρ­χουν κά­ποιοι που είναι πιο κοντά στο ένα ή άλλο κόμμα, όμως δεν ανη­συ­χούν ούτε για τα κέρδη τους ούτε για την εξου­σία τους. Αλή­θεια, όμως, τι τους αφορά τους ερ­γα­ζό­με­νους ποιοι επι­χει­ρη­μα­τί­ες στη­ρί­ζουν ΝΔ και ποιοι ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ; Ποιο το πρα­κτι­κό απο­τέ­λε­σμα για τους ίδιους; Όταν εφο­πλι­στές λένε ότι θα στή­ρι­ζαν το ψη­φο­δέλ­τιο του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ αν δεν κα­τέ­βαι­ναν αυ­το­προ­σώ­πως υπο­ψή­φιοι στο Δήμο Πει­ραιά, ή όταν βιο­μή­χα­νοι του φαρ­μά­κου κα­λούν στην ψή­φι­σή του, τι ση­μαί­νει αυτό για τους ερ­γα­ζό­με­νους;

Θα τους φο­βί­σει μόνο η ψήφος στο ΚΚΕ.

Γιατί το ΚΚΕ πρω­το­στα­τεί στην πάλη για να ανα­τρα­πεί όχι απλά μόνο μια κυ­βέρ­νη­ση, κά­ποιοι υπουρ­γοί, αλλά συ­νο­λι­κά η αντι­λαϊ­κή πο­λι­τι­κή.

Γιατί δεν υπάρ­χουν πια τα πε­ρι­θώ­ρια οι ερ­γα­ζό­με­νοι να βά­ζουν πλάτη για να αλ­λά­ζουν κυ­βερ­νή­σεις, χωρίς όμως να αλ­λά­ζει η πο­λι­τι­κή. Δεν υπάρ­χει και­ρός για άλλες απο­γοη­τεύ­σεις.

Γιατί δεν πρέ­πει να επα­να­λαμ­βά­νε­ται το ίδιο λάθος που γί­νε­ται για χρό­νια τώρα. Λύση ούτε στα άμεσα, οξυ­μέ­να προ­βλή­μα­τα δεν θα υπάρ­ξει μετά τις κάλ­πες αν στη­ρι­χθούν – ενι­σχυ­θούν κόμ­μα­τα δε­σμευ­μέ­να στην ΕΕ. Ούτε από τη δήθεν υπό­σχε­ση για στα­θε­ρό­τη­τα της ΝΔ, ούτε από τη σικέ ανα­τρο­πή εντός των τει­χών του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ.

Γιατί στις 26 του Μάη θα με­τρή­σει σε ποια θέση θα βρε­θούν ο λαός και οι ερ­γα­ζό­με­νοι, που σί­γου­ρα -με όποια κυ­βέρ­νη­ση- δεν θα είναι στην εξου­σία, από ποια θέση θα αντι­με­τω­πί­σουν την πο­λι­τι­κή της ΕΕ, τους αντι­λαϊ­κούς «κα­νό­νες της αγο­ράς», τη δράση του κε­φα­λαί­ου, των μο­νο­πω­λί­ων, τις πο­λι­τι­κές των κυ­βερ­νή­σε­ων που θα στη­ρί­ζουν.

Γι’ αυτόν το λόγο στις 25 Μάη οι ερ­γα­ζό­με­νοι πρέ­πει να ση­μα­δέ­ψουν σωστά με ένα κόκ­κι­νο βόλι. Αυτό θα πο­νέ­σει πε­ρισ­σό­τε­ρο απ’ όλα.

Ρόδος 22-05/2014