Τι γνωρίζουμε για την υποπαραλλαγή ΒΑ.2 της Όμικρον- Η ανακοίνωση του ΕΟΔΥ

Διευ­κρι­νί­σεις για τη νέα υπο­πα­ραλ­λα­γή ΒΑ.2 (ή 21L) της με­τάλ­λα­ξης Όμι­κρον του κο­ρω­νοϊ­ού έδωσε ο ΕΟΔΥ με ανα­κοί­νω­σή του.

 

Στην Ελ­λά­δα έως τώρα έχουν ταυ­το­ποι­η­θεί δύο πε­ρι­πτώ­σεις της συ­γκε­κρι­μέ­νης υπο­πα­ραλ­λα­γής- που έχει χα­ρα­κτη­ρι­στεί «stealth»- σε τα­ξι­διώ­τες από το εξω­τε­ρι­κό, οι οποί­οι βρί­σκο­νται σε απο­μό­νω­ση και έχει γίνει ιχνη­λά­τη­ση, επι­ση­μαί­νει ο Ορ­γα­νι­σμός στην ανα­κοί­νω­σή του.

 

Ανα­φο­ρι­κά με το αν οι επτά επι­πλέ­ον με­ταλ­λά­ξεις της πρω­τε­ΐ­νης S, που έχει αυτή η υπο­πα­ραλ­λα­γή, ο ΕΟΔΥ ση­μειώ­νει ότι καμία από αυτές «δεν έχει συ­σχε­τι­στεί με ση­μα­ντι­κή δυ­να­τό­τη­τα δια­φυ­γής από ανο­σία ή αυ­ξη­μέ­νη μο­λυ­σμα­τι­κό­τη­τα». Η συν­δυα­στι­κή επί­δρα­ση αυτών των επτά με­ταλ­λά­ξε­ων στις ιδιό­τη­τες του ιού είναι προς το παρόν άγνω­στη, συ­μπλη­ρώ­νει η ανα­κοί­νω­ση.

 

Ανα­λυ­τι­κά η ανα­κοί­νω­ση του ΕΟΔΥ:

 

Πρό­σφα­τα ανα­κοι­νώ­θη­κε ότι πι­θα­νόν μια νέα υπο­ο­μά­δα (ΒΑ.2 ή 21L) του στε­λέ­χους Όμι­κρον πα­ρου­σιά­ζει αύ­ξη­ση σε ορι­σμέ­νες χώρες της Ευ­ρώ­πης και ότι πι­θα­νόν σχε­τί­ζε­ται με δια­φο­ρε­τι­κές ιδιό­τη­τες του ιού.

 

H υπο­ο­μά­δα 21L είναι επί­σης γνω­στή ως ΒΑ.2 και απο­τε­λεί τμήμα μιας με­γα­λύ­τε­ρης ομά­δας, της 21M (ομάδα ή στέ­λε­χος Όμι­κρον), η οποία αντι­στοι­χεί στην τα­ξι­νο­μι­κή ομάδα B.1.1.529. H ομάδα 21M (Όμι­κρον) πε­ρι­λαμ­βά­νει την υπο­ο­μά­δα 21L (ΒΑ.2), και την υπο­ο­μά­δα 21K (ΒΑ.1), καθώς και άλλες επι­πλέ­ον υπο­ο­μά­δες Όμι­κρον. Η ΒΑ.1 απο­τε­λεί την υπο­ο­μά­δα Όμι­κρον που έχει προ­κα­λέ­σει την πλειο­ψη­φία των λοι­μώ­ξε­ων Όμι­κρον πα­γκο­σμί­ως.

 

Οι υπο­ο­μά­δες 21L και 21K έχουν 38 κοι­νές με­ταλ­λά­ξεις νου­κλε­ο­τι­δί­ων και αμι­νο­ξέ­ων, αλλά η 21L έχει επι­πλέ­ον 27 δια­φο­ρε­τι­κές με­ταλ­λά­ξεις, ενώ η 21K έχει επι­πλέ­ον 20 δια­φο­ρε­τι­κές με­ταλ­λά­ξεις.

 

Στην εξω­τε­ρι­κή πρω­τε­ΐ­νη S (Spike), οι δύο υπο­ο­μά­δες έχουν 21 κοι­νές με­ταλ­λά­ξεις αμι­νο­ξέ­ων, με την 21K να φέρει επι­πρό­σθε­τα 12 μο­να­δι­κές με­ταλ­λά­ξεις αμι­νο­ξέ­ων και την 21L να φέρει επι­πρό­σθε­τα 6 μο­να­δι­κές με­ταλ­λά­ξεις αμι­νο­ξέ­ων (συν μια με­τάλ­λα­ξη/δια­γρα­φή).

 

Είναι αξιο­ση­μεί­ω­το ότι από την 21L λεί­πει η δια­γρα­φή στη θέση S:H69- και S:V70- η οποία στοι­χειο­θε­τεί το “S–gene drop out” ή SGTF που έχει χρη­σι­μο­ποι­η­θεί για την ανί­χνευ­ση της 21K (Όμι­κρον) στα μο­ρια­κά τεστ. Για αυτό έχει χα­ρα­κτη­ρι­στεί ως υπο­ο­μά­δα stealth.

 

Οι 6 επι­πλέ­ον με­ταλ­λά­ξεις της πρω­τε­ΐ­νης S (Spike) στην 21L είναι οι: S:T19I, S:V213G, S:S371F, S:T376A, S:D405N, και S:R408S. Επι­πλέ­ον, υπάρ­χει μια δια­γρα­φή 9 νου­κλε­ο­τι­δί­ων από τη θέση 21633-21641, η οποία οδη­γεί στις δια­γρα­φές στις θέ­σεις S:L24-, S:P25-, S:P26-, και επι­πλέ­ον στη θέση S:A27S.

 

Ανα­φο­ρι­κά με το αν οι 7 επι­πλέ­ον με­ταλ­λά­ξεις της πρω­τε­ΐ­νης S κα­θι­στούν την υπο­ο­μά­δα BA.2 ξε­χω­ρι­στή, δεν υπάρ­χουν επαρ­κή στοι­χεία για τη αυ­ξη­μέ­νη δυ­να­τό­τη­τα δια­φυ­γής από υπάρ­χου­σα ανο­σία ή αυ­ξη­μέ­νη μο­λυ­σμα­τι­κό­τη­τα. Επί­σης, καμία από αυτές τις 7 με­ταλ­λά­ξεις δεν έχει συ­σχε­τι­στεί με ση­μα­ντι­κή δυ­να­τό­τη­τα δια­φυ­γής από ανο­σία ή αυ­ξη­μέ­νη μο­λυ­σμα­τι­κό­τη­τα. Η συν­δυα­στι­κή επί­δρα­ση αυτών των επτά με­ταλ­λά­ξε­ων στις ιδιό­τη­τες του ιού είναι προς το παρόν  άγνω­στη.

 

Στην Ελ­λά­δα τα πο­σο­στά της υπο­ο­μά­δας ΒΑ.1 της Όμι­κρον με τη μέ­θο­δο SGTF έχουν εκτι­μη­θεί ότι είναι πα­ρα­πά­νω από 90% στις πε­ρισ­σό­τε­ρες πε­ρι­φέ­ρειες. Προς το παρόν στην Ελ­λά­δα έχουν ταυ­το­ποι­η­θεί 2 πε­ρι­στα­τι­κά ΒΑ.2 ή 21L σε τα­ξι­διώ­τες από το εξω­τε­ρι­κό που έχουν ιχνη­λα­τη­θεί και βρί­σκο­νται σε απο­μό­νω­ση.