ΕΣΕΕ: Δέκα προτάσεις για το ασφαλιστικό των ελεύθερων επαγγελματιών

Δέκα προ­τά­σεις για την ανα­μόρ­φω­ση του ασφα­λι­στι­κού των ελεύ­θε­ρων επαγ­γελ­μα­τιών κα­τα­θέ­τει η ΕΣΕΕ.

Εάν επι­θυ­μού­με μία πραγ­μα­τι­κή ανα­μόρ­φω­ση του ασφα­λι­στι­κού με ση­μείο ανα­φο­ράς την επί­δει­ξη σε­βα­σμού στη “δια­δο­χή των γε­νε­ών”, οφεί­λου­με από ένα προ­βλη­μα­τι­κό ανα­δια­νε­μη­τι­κό ασφα­λι­στι­κό σύ­στη­μα, να πάμε σε ένα πε­ρισ­σό­τε­ρο αντα­πο­δο­τι­κό, ενώ υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι οι έμπο­ροι ου­δέ­πο­τε ήταν οι ευ­νο­ού­με­νοι, του απο­τυ­χη­μέ­νου ασφα­λι­στι­κού συ­στή­μα­τος της χώρας μας. Υπό αυτό το πρί­σμα, οι προ­τά­σεις που ακο­λου­θούν συ­μπυ­κνώ­νουν πάγια αι­τή­μα­τα του εμπο­ρι­κού κό­σμου που μπο­ρούν να συν­δρά­μουν στην εξο­μά­λυν­ση χρό­νιων προ­βλη­μά­των ασφα­λι­στι­κού πε­ριε­χο­μέ­νου, με ση­μείο ανα­φο­ράς τον ΟΑΕΕ.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να η ΕΣΕΕ προ­τεί­νει:

1. Όλοι οι ελεύ­θε­ροι επαγ­γελ­μα­τί­ες πρέ­πει να ασφα­λί­ζο­νται υπο­χρε­ω­τι­κά στον ΟΑΕΕ και όχι σε άλ­λους ασφα­λι­στι­κούς ορ­γα­νι­σμούς, με επι­βε­βλη­μέ­νη την ανά­γκη δη­μιουρ­γί­ας μίας χα­μη­λής κα­τη­γο­ρί­ας “ει­σό­δου” και “εξό­δου”. Όπως επί­σης και όλοι οι ελεύ­θε­ροι επαγ­γελ­μα­τί­ες που σή­με­ρα δρα­στη­ριο­ποιού­νται στην πε­ρι­φέ­ρεια και ει­δι­κό­τε­ρα στις πε­ριο­χές κάτω των 2.000 κα­τοί­κων και στα νησιά, όπως και οι νε­οει­σερ­χό­με­νοι επι­χει­ρη­μα­τί­ες, ενώ στην κα­τη­γο­ρία εξό­δου όσοι έχουν συ­μπλη­ρώ­σει τον ασφα­λι­στι­κό τους βίο.

2. Σε πε­ρί­πτω­ση ηλι­κια­κής πα­ρέ­κτα­σης του χρό­νου εξό­δου από το επάγ­γελ­μα και για να απο­φευ­χθούν οι αδι­κί­ες απέ­να­ντι στους πα­λαιούς ασφα­λι­σμέ­νους με ώριμα συ­ντα­ξιο­δο­τι­κά δι­καιώ­μα­τα αλλά όχι με την απαι­τού­με­νη ηλι­κία, πρέ­πει μετά την ωρί­μαν­ση των δι­καιω­μά­των τους, να τους δοθεί η δυ­να­τό­τη­τα ελεύ­θε­ρης επι­λο­γής ασφα­λι­στι­κής κα­τη­γο­ρί­ας.

3. Ει­δι­κά για τους αυ­το­α­πα­σχο­λού­με­νους, ασφα­λι­σμέ­νους στον ΟΑΕΕ, όπως έχει ήδη προ­τα­θεί και στο πα­ρελ­θόν από την ΕΣΕΕ η ελεύ­θε­ρη επι­λο­γή των υπο­χρε­ω­τι­κών κλι­μά­κων τεκ­μαρ­τών ασφα­λι­στέ­ων απο­δο­χών συ­νι­στά την πλέον εν­δε­δειγ­μέ­νη λύση.

4. Στον ΟΑΕΕ είναι σκό­πι­μο, εκτός από το βα­σι­κό ποσό μιας “χα­μη­λής” κα­τη­γο­ρί­ας, να επι­κρα­τή­σει η βού­λη­ση, ώστε οι ει­σφο­ρές να συν­δε­θούν με το πραγ­μα­τι­κό ει­σό­δη­μα, δη­λα­δή τον τζίρο της επι­χεί­ρη­σης και όχι με τα έτη ασφά­λι­σης στο φορέα.

5. Πρέ­πει, επί­σης να λη­φθεί μέ­ρι­μνα για τις επο­χι­κά λει­τουρ­γού­σες επι­χει­ρή­σεις, αφού δεν είναι δυ­να­τόν ένας επι­χει­ρη­μα­τί­ας που δρα­στη­ριο­ποιεί­ται ορι­σμέ­νους μήνες το χρόνο και τον υπό­λοι­πο βρί­σκε­ται σε αδρά­νεια να κα­τα­τάσ­σε­ται καθ’ όλο το έτος στην ίδια κα­τη­γο­ρία. Η Συ­νο­μο­σπον­δία βρί­σκε­ται στη διά­θε­ση του Υπουρ­γεί­ου Ερ­γα­σί­ας, Κοι­νω­νι­κής Ασφά­λι­σης και Κοι­νω­νι­κής Αλ­λη­λεγ­γύ­ης, για την από κοι­νού δια­μόρ­φω­ση ασφα­λών κρι­τη­ρί­ων κα­θο­ρι­σμού των επο­χι­κά δρα­στη­ριο­ποιού­με­νων επι­χει­ρη­μα­τιών, οι οποί­οι στην συ­νέ­χεια θα απο­κτούν το δι­καί­ω­μα ει­σό­δου στην προ­α­να­φερ­θεί­σα χα­μη­λό­τε­ρη ασφα­λι­στι­κή κα­τη­γο­ρία του ΟΑΕΕ.

6. Εάν ποτέ επι­λε­γεί το σε­νά­ριο της πλή­ρους ενο­ποί­η­σης όλων των τα­μεί­ων σε εκεί­να του ΟΑΕΕ και του ΙΚΑ, θα πρέ­πει να υπάρ­χει στενή συ­νερ­γα­σία με τους αρ­μό­διους κρα­τι­κούς φο­ρείς προ­κει­μέ­νου να τε­θούν ασφα­λή κρι­τή­ρια κα­θο­ρι­σμού των ει­σφο­ρών. Πα­ράλ­λη­λα, ως βάση υπο­λο­γι­σμού της σύ­ντα­ξης θα πρέ­πει να λαμ­βά­νε­ται το σύ­νο­λο των ει­σφο­ρών του ασφα­λι­σμέ­νου κα­θό­λη τη διάρ­κεια του ασφα­λι­στι­κού του βίου.

7. Κρί­νε­ται ως απα­ραί­τη­τη η με­τε­ξέ­λι­ξη του ΙΚΑ σε ένα και μόνο εθνι­κό φορέα κοι­νω­νι­κής ασφά­λι­σης, ο οποί­ος θα συ­μπε­ρι­λά­βει όλους τους φο­ρείς κύ­ριας, επι­κου­ρι­κής ασφά­λι­σης και εφά­παξ πα­ρο­χών, με ενιαί­ους κα­νό­νες και χωρίς εξαι­ρέ­σεις.

8. Όλες οι ασφα­λι­στι­κές ει­σφο­ρές θα πρέ­πει να προ­σαρ­μο­στούν στα πρό­τυ­πα του ΙΚΑ, όπου υπο­λο­γί­ζο­νται επί των απο­δο­χών που κα­τα­βάλ­λο­νται από τον ερ­γο­δό­τη και τον ερ­γα­ζό­με­νο, ανε­ξάρ­τη­τα εάν αυτή η εξέ­λι­ξη ση­μα­το­δο­τή­σει την αύ­ξη­ση σε κά­ποια τα­μεία και τη μεί­ω­ση σε κά­ποια άλλα.

9. Η Συ­νο­μο­σπον­δία είναι θε­τι­κά δια­κεί­με­νη στην προ­ο­πτι­κή εί­σπρα­ξης των ασφα­λι­στι­κών ει­σφο­ρών μέσω του TAXISNET, εφό­σον θα υιο­θε­τη­θεί μία ενο­ποι­η­μέ­νη και σαφώς προσ­διο­ρι­σμέ­νη δια­δι­κα­σία. Το πο­σο­στό χρέ­ω­σης σε κάθε από­δει­ξη υπέρ της κοι­νω­νι­κής ασφά­λι­σης για δη­μιουρ­γία απο­θε­μα­τι­κού, είναι κάτι έχει ήδη προ­τα­θεί από τους εκ­προ­σώ­πους του φορέα, με τη προ­ϋ­πό­θε­ση ότι θα συ­γκε­ντρώ­νε­ται, θα εκ­κα­θα­ρί­ζε­ται, θα απο­δί­δε­ται, αλλά και θα εκ­πί­πτει ως δα­πά­νη της επι­χεί­ρη­σης.

10. Θα πρέ­πει επι­τέ­λους να ανα­λη­φθούν και να επι­σπευ­στούν πρω­το­βου­λί­ες ανα­φο­ρι­κά με την πε­ραι­τέ­ρω συρ­ρί­κνω­ση του μη μι­σθο­λο­γι­κού κό­στους, προ­κει­μέ­νου να εξα­σθε­νί­σει το κί­νη­τρο της ει­σφο­ρο­δια­φυ­γής.

Τέλος, ανα­φο­ρι­κά με το πό­ρι­σμα της Επι­τρο­πής όπου προ­δια­γρά­φε­ται η ανα­γκαιό­τη­τα σύ­στα­σης ενός απο­θε­μα­τι­κού, προ­κει­μέ­νου να αντι­με­τω­πι­στούν τα πι­θα­νά ελ­λείμ­μα­τα, μέσω θέ­σπι­σης ενός επι­πλέ­ον φόρου (π.χ. στο ει­σό­δη­μα ή στην πε­ριου­σία), φαί­νε­ται ότι εκεί­νοι που θα κλη­θούν να ση­κώ­σουν το βάρος είναι οι λαμ­βά­νο­ντες υψη­λές συ­ντά­ξεις.

Πρό­κει­ται για μία απλου­στευ­τι­κή ερ­μη­νεία, καθώς δε συ­νε­κτι­μά­ται το γε­γο­νός πως οι συ­γκε­κρι­μέ­νοι ασφα­λι­σμέ­νοι έχουν κατά τη διάρ­κεια του επαγ­γελ­μα­τι­κού τους βίου πλη­ρώ­σει αρ­κε­τά υψηλά ει­σφο­ρές, το­νί­ζει η ΕΣΕΕ.

ΑΠΕ-ΜΠΕ