Αναιρέθηκε απόφαση του Μικτού Ορκωτού Εφετείου για το πολύνεκρο ναυάγιο στο Φαρμακονήσι

Με την υπ’ αριθμ. 652/2022 από­φα­ση του Ζ’ Ποι­νι­κού Τμή­μα­τος του Αρεί­ου Πάγου εγινε δεκτή εν μέρει η αναί­ρε­ση του Σύρου δια­κι­νη­τή M. T. του Α., που κα­τα­δι­κά­στη­κε από το Μικτό Ορ­κω­τό Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου σε ποινή κά­θειρ­ξης 340 ετών (εκτι­τέα τα 25) για το πο­λύ­νε­κρο ναυά­γιο στο Φαρ­μα­κο­νή­σι.

Ση­μειώ­νε­ται ότι είχε κα­τα­δι­κα­στεί πρω­το­δί­κως σε ποινή κά­θειρ­ξης 748 ετών και 3 μηνών (εκτι­τέα τα 25) και σε χρη­μα­τι­κή ποινή 1.290.500 ευρώ.

Ο Αρειος Πάγος αναι­ρεί εν μέρει την από­φα­ση ως προς την απόρ­ρι­ψη ελα­φρυ­ντι­κών πε­ρί­στα­σης άρ­θρου 84 παρ. 2 α΄, β΄ και δ΄ ΠΚ και πα­ρα­πέ­μπει την υπό­θε­ση ενώ­πιον του ίδιου δι­κα­στη­ρί­ου με νέα σύν­θε­ση για επα­νε­ξέ­τα­ση.

Το Μικτό Ορ­κω­τό Εφε­τείο τον έκρι­νε ένοχο με­τα­φο­ράς με­τα­να­στών από κερ­δο­σκο­πία, πρό­κλη­σης ναυα­γί­ου που είχε ως συ­νέ­πεια τον θά­να­το και τον κίν­δυ­νο με­τα­φε­ρο­μέ­νων, για θα­να­τη­φό­ρα έκ­θε­ση και για πα­ρά­νο­μη εί­σο­δο στη χώρα, ενώ του ανα­γνω­ρί­στη­κε το ελα­φρυ­ντι­κό της καλής συ­μπε­ρι­φο­ράς μετά την πράξη που του απο­δί­δε­ται.

Σε ποινή κά­θειρ­ξης 640 ετών και 3 μηνών και σε χρη­μα­τι­κή ποινή 1.290.500 ευρώ κα­τα­δι­κά­στη­κε ο Β. Η. του R. και σε ποινή κά­θειρ­ξης 384 ετών και 6 μηνών και σε χρη­μα­τι­κή ποινή 798.000 ευρώ, ο A. E. S. του Β., συ­γκα­τη­γο­ρού­με­νοί του, που δεν πα­ρέ­στη­σαν στην πρω­τό­δι­κη δίκη και δεν άσκη­σαν έφεση.

Οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι με­τέ­φε­ραν συ­γκε­κρι­μέ­να από κοι­νού στη θα­λάσ­σια πε­ριο­χή του Φαρ­μα­κο­νη­σί­ου την 13η Σε­πτεμ­βρί­ου 2015 από την πόλη Didim της Τουρ­κί­ας, με ξύ­λι­νο σκά­φος μή­κους 25 μέ­τρων με την επω­νυ­μία «Summer Breeze» του­λά­χι­στον 127 με­τα­νά­στες με κα­τα­γω­γή από το Ιράκ και την Συρία, ένα­ντι αμοι­βής ύψους 1000 έως 2000 ευρώ για έκα­στο εξ’ αυτών.

Οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι φέ­ρο­νται να προ­κά­λε­σαν την προ­σά­ρα­ξη του σκά­φους το οποίο εντο­πί­στη­κε από δύτες της Μο­νά­δας Υπο­βρυ­χί­ων Απο­στο­λών του Λι­με­νι­κού σε βρα­χώ­δη πε­ριο­χή ανα­το­λι­κά του νη­σιού.

93 με­τα­νά­στες, οι οποί­οι δεν ήταν εφο­δια­σμέ­νοι με σω­στι­κά μέσα έπε­σαν στη θά­λασ­σα για να δια­σω­θούν από τις ελ­λη­νι­κές αρχές, ενώ επήλ­θε θά­να­τος 28 αν­θρώ­πων και συ­γκε­κρι­μέ­να 7 αν­δρών, 9 γυ­ναι­κών και 12 παι­διών.

Πνί­γη­καν ακόμη 6 άτομα (ένας άν­δρας, μια γυ­ναί­κα και 4 παι­διά) τα στοι­χεία των οποί­ων δεν έχουν ακόμη ταυ­το­ποι­η­θεί, ενώ αγνο­ού­νται ακόμη 4 και συ­γκε­κρι­μέ­να ένας άν­δρας και 3 παι­διά.

Ο πρώ­τος κα­τη­γο­ρού­με­νος απο­λο­γού­με­νος αρ­νή­θη­κε ότι ήταν ο κυ­βερ­νή­της του σκά­φους και ισχυ­ρί­στη­κε ότι όταν αυτό έμει­νε ακυ­βέρ­νη­το, προ­σπά­θη­σε να συν­δρά­μει στην δια­κυ­βέρ­νη­σή του και συ­γκε­κρι­μέ­να να επι­σκευά­σει την μη­χα­νή, πολ­λοί με­τα­φε­ρό­με­νοι τον είδαν και θε­ώ­ρη­σαν ότι ήταν ο κυ­βερ­νή­της.

Υπο­στή­ρι­ξε ακόμη ότι είχε ερ­γα­στεί ως ψαράς και γνώ­ρι­ζε λίγα πράγ­μα­τα από ναυ­σι­πλο­ΐα.

Ως συ­νή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σής του πα­ρί­στα­νται οι δι­κη­γό­ροι κ.κ. Νίκος Κα­ρα­βε­λά­κης και Αχιλ­λέ­ας Δα­σκα­λά­κης.