Ψηφίζονται αύριο οι διατάξεις για τον αιγιαλό

Όχι μόνο δεν απο­σύ­ρο­νται, αλλά… επε­κτά­θη­καν οι ρυθ­μί­σεις για την εκμε­τάλ­λευση του αιγια­λού. Σύμφωνα με τις νομο­τε­χνι­κές βελ­τιώ­σεις που κατα­τέ­θη­καν σήμερα, εκτός από τα ξενο­δο­χεία και τις μεγάλες του­ρι­στι­κές εγκα­τα­στά­σεις, τη δυνα­τό­τητα να εκμε­ταλ­λεύ­ο­νται ολό­κλη­ρες τις παρα­λίες που βρί­σκο­νται μπροστά τους θα έχουν και τα camping. Οι τρο­πο­ποι­ή­σεις στη νομο­θε­σία περί αιγια­λού ελά­χι­στα απα­σχό­λη­σαν την κοι­νο­βου­λευ­τική δια­δι­κα­σία, με το σχέδιο νόμου να εισά­γε­ται αύριο στην Ολο­μέ­λεια για ψήφιση.

Μετά από δια­δο­χι­κές προ­σπά­θειες, λοιπόν, που τα προη­γού­μενα χρόνια έπεσαν στο κενό τελικώς εγκρί­νε­ται αύριο από τη Βουλή ο περιο­ρι­σμός της κοι­νο­χρη­σίας των παρα­λιών, με την επέ­κταση του ανώ­τα­του ορίου μίσθω­σης μιας παρα­λίας από 40% σε 50%, έως και 100% σε περί­πτωση ξενο­δο­χείων επάνω στον αιγιαλό. Καθώς το  κύριο θέμα του νόμου του υπουρ­γείου Του­ρι­σμού είναι ο κατα­δυ­τι­κός του­ρι­σμός, το θέμα του αιγια­λού ελά­χι­στα απα­σχό­λησε τόσο τη χθεσινή ακρόαση φορέων, όσο και τη σημε­ρινή συζή­τηση στη Βουλή.

Οι μόνες φωνές στη χθεσινή ακρόαση φορέων κατά των επί­μα­χων δια­τά­ξεων ήταν εκείνες του Συλ­λό­γου Ελλήνων Πολε­ο­δό­μων και Χωρο­τα­κτών (ΣΕΠΟΧ) και της περι­βαλ­λο­ντι­κής οργά­νω­σης WWF Ελλάς.

Όπως ανέφερε η πρό­ε­δρος του ΣΕΠΟΧ, Σοφία Αυγερινού- Κολώνια, η αύξηση του ανώ­τα­του ορίου μίσθω­σης μιας παρα­λίας είναι προ­βλη­μα­τική. «Θεω­ρούμε ότι δια­κυ­βεύ­ε­ται ο δημό­σιος χαρα­κτή­ρας του αιγια­λού και της παρα­λίας. Προ­βλη­μα­τική και αθέμιτη κρί­νε­ται επίσης η εξαί­ρεση από τον περιο­ρι­σμό του εμβαδού των πεντα­κο­σίων μέτρων, κάθε παρα­χώ­ρηση της απλής χρήσης του αιγια­λού παρα­λίας, όχθης ή παρό­χθιας όχθης  για τις παρα­χω­ρή­σεις όμορου κοι­νό­χρη­στου χώρου σε ξενο­δο­χεία και σύνθετα του­ρι­στικά κατα­λύ­ματα», ανέφερε.

Τον προ­βλη­μα­τι­σμό της εξέ­φρασε και η Θεοδότα Νάντσου, υπεύ­θυνη πολι­τι­κής του WWF Ελλάς. «Και πάλι αυτό το νομο­σχέ­διο, όπως και πολλά προη­γου­μέ­νως τα τελευ­ταία χρόνια, αντι­με­τω­πί­ζει όχι ως ζήτημα ζωής και θανάτου την προ­στα­σία της παρά­κτιας ζώνης -ειδικά τώρα σε καιρούς κλι­μα­τι­κής κρίσης- αλλά ως πόρο  προς εκμε­τάλ­λευση. Σχεδόν θα είναι υπό διωγμό ο πολίτης  που δεν θα είναι πελάτης κάποιου τέτοιου του­ρι­στι­κού κατα­λύ­μα­τος, κάποιας τέτοιας επι­χεί­ρη­σης. Πρέπει να εξα­σφα­λι­στεί η ελεύ­θερη πρό­σβαση».

Αντί­θετα ο Νικό­λαος Ζωητός, νομικός σύμ­βου­λος του Συν­δέ­σμου του Συν­δέ­σμου Ελλη­νι­κών Του­ρι­στι­κών Επι­χει­ρή­σεων (ΣΕΤΕ) και της Πανελ­λή­νιας Ομο­σπον­δίας Ξενο­δό­χων (ΠΟΞ) υπο­στή­ριξε ότι περιο­ρι­σμός στην εκμε­τάλ­λευση των παρα­λιών από τις όμορες επι­χει­ρή­σεις δεν υπήρχε. «Με το νομο­θε­τικό πλαίσιο που ίσχυε μέχρι σήμερα, δεν υπήρχε ο περιο­ρι­σμός της επι­φά­νειας ούτε των 200 τμ τότε, 500 τμ τώρα, που σωστά έχουν τεθεί, ούτε ο καθο­ρι­σμός του χώρου του αιγια­λού που πρέπει να μένει ελεύ­θε­ρος».

Χαρα­κτη­ρι­στικό είναι ότι ο ειση­γη­τής του νομο­σχε­δίου, βου­λευ­τής Μαγνη­σίας Χρήστος Μπου­κώ­ρος δεν αιτιο­λό­γησε καθόλου τις επί­μα­χες δια­τά­ξεις, παρά μόνο εξέ­φρασε την απορία του για την κριτική που δέχθη­καν οι συγκε­κρι­μέ­νες δια­τά­ξεις από την αντι­πο­λί­τευση, με μια… δια­φο­ρε­τική ερμη­νεία. «Λέτε ότι φέτος κάνουμε υπε­ρεκ­με­τάλ­λευση παρα­λιών, επειδή δίνουμε διπλά­σιο χώρο, εξαι­τίας του γεγο­νό­τος ότι οι ξαπλώ­στρες – να μιλή­σουμε απλά και λαϊκά – θα είναι σε διπλά­σια από­σταση μεταξύ τους. Την ίδια στιγμή μας λέτε ότι θα κλεί­σουν όλα τα ξενο­δο­χεία και θα μείνουν 400.000 εργα­ζό­με­νοι στον του­ρι­σμό άνεργοι. Ποιοι θα ξαπλώ­σουν τότε στις τόσο πολλές ξαπλώ­στρες που μας κατη­γο­ρείτε ότι δίνουμε;».

Όσον αφορά τις πολε­ο­δο­μι­κές ρυθ­μί­σεις του σχεδίου νόμου (κυρίως για τις Περιο­χές Οργα­νω­μέ­νης Του­ρι­στι­κής Ανάπτυξης-ΠΟΤΑ), υπήρξαν αρκετές επι­ση­μάν­σεις για τις ενδε­χό­με­νες συνέ­πειές τους. «Οι ΠΟΤΑ έχουν θεσμο­θε­τη­θεί, εγκρι­θεί και χρη­μα­το­δο­τη­θεί ως μεγάλης κλί­μα­κας οργα­νω­μέ­νες του­ρι­στι­κές παρεμ­βά­σεις|, ανέφερε η πρό­ε­δρος του ΣΕΠΟΧ. «Η πρό­βλεψη της δυνα­τό­τη­τας να απο­σπώ­νται τμήματα ή τμη­μά­των ήδη χαρα­κτη­ρι­σμέ­νης και εγκε­κρι­μέ­νης ΠΟΤΑ θεω­ρούμε ότι συνιστά εκ των υστέρων κατά­τμηση μιας οριο­θε­τη­μέ­νης περιο­χής η οποία ακυ­ρώ­νει το σχε­δια­σμό και συνα­κό­λουθα ακυ­ρώ­νει και αλλοιώ­νει τον προ­ο­ρι­σμό τους με βάση τον οποίο εγκρί­θη­καν». Επί­ση­μανε επίσης ότι η πρό­βλεψη για περι­φε­ρειακή ζώνη γύρω από τις ΠΟΤΑ με ειδι­κούς όρους δόμησης θα πρέπει να υλο­ποι­η­θούν εντός των ΠΟΤΑ.

Όσον αφορά το περι­βαλλ­λο­ντικό σκέλος του κατα­α­δυ­τι­κού του­ρι­σμού, ιδιαί­τερο ενδια­φέ­ρον παρου­σί­ασε η τοπο­θέ­τηση της Μαρίας Σαλω­μίδη, ερευ­νή­τριας του Ινστι­τού­του Ωκε­α­νο­γρα­φίας του Ελλη­νι­κού Κέντρου Θαλασ­σίων Ερευνών (ΕΛΚΕΘΕ). Επι­σή­μανε ότι ο κατα­δυ­τι­κός του­ρι­σμός δεν είναι πάντα φιλικός προς το περι­βάλ­λον: «Έχουμε, για παρά­δειγμα, πολλές σημα­ντι­κές επι­πτώ­σεις από ανεύ­θυ­νες κατα­δυ­τι­κές πρα­κτι­κές, όπου δύτες παρε­νο­χλούν ευαί­σθητα είδη,  οικο­συ­στή­ματα, μπορεί να είναι φώκιες, μπορεί να είναι κοράλ­λια, μπορεί να είναι κάποια είδη που βρί­σκο­νται σε μια κρίσιμη φάση, στη φάση ανα­πα­ρα­γω­γής τους. Χαρα­κτη­ρι­στικό είναι ότι σε θαλάσ­σιες προ­στα­τευό­με­νες περιο­χές του εξω­τε­ρι­κού, όπως τα νησιά Μέντες που κατά κόρον προ­βάλ­λο­νται από τους υπέρ­μα­χους τέτοιων γενικά ανα­πτυ­ξια­κών δρα­στη­ριο­τή­των, έχουν περιο­ρί­σει τον αριθμό δυτών που επι­τρέ­πουν να κατα­δύ­ε­ται κάθε ημέρα σ’ αυτά για να προ­στα­τέ­ψουν το περι­βάλ­λον», ανέφερε.

Όσο για την πόντιση αντι­κει­μέ­νων για τη δημιουρ­γία «στοι­χείων ενδια­φέ­ρο­ντος», επε­σή­μανε ότι ενέχει σημα­ντι­κούς κιν­δύ­νους καθώς επι­τρέ­πε­ται να την κάνει ο καθένας «χωρίς να εξα­σφα­λί­ζε­ται η γνω­μο­δό­τηση κανενός εξει­δι­κευ­μέ­νου δημό­σιου φορέα, χωρίς καμία δέσμευση για την κατα­γραφή της πρό­τε­ρης κατά­στα­σης του οικο­συ­στή­μα­τος και, κατά συνέ­πεια, χωρίς καμία ουσια­στική δια­σφά­λιση της τήρησης της περι­βαλ­λο­ντι­κής προ­στα­σίας.

Πηγή: kathimerini.gr

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΙΑΛΙΟΣ