Δυσοίωνη πρόβλεψη από ΣΕΒ: Μπροστά στον εφιάλτη της ανεργίας 580.000 Έλληνες

Αύξηση του ποσο­στού ανερ­γίας κοντά στο 20%, από 17,2% το 2019 προ­βλέ­πει ο ΣΕΒ, με εντο­νό­τε­ρες ωστόσο τις επι­πτώ­σεις στην αγορά εργα­σίας κατά το πεντά­μηνο Μαρτίου-Ιουλίου λόγω των μέτρων περιο­ρι­σμού της οικο­νο­μι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας και των επι­πτώ­σεων της παν­δη­μίας στην του­ρι­στική αγορά.

Η αύξηση του ποσο­στού ανερ­γίας μετα­φρά­ζε­ται για την τρέ­χουσα χρονιά σε μείωση της απα­σχό­λη­σης κατά 155.000 άτομα: 54.000 αυτο­α­πα­σχο­λού­με­νοι και 101.000 μισθω­τοί, από τους οποίους οι 13.000 θα είναι στον του­ρι­στικό κλάδο.

Αν ληφθούν υπόψη οι επο­χια­κές δια­κυ­μάν­σεις (πολύ μεγα­λύ­τερη απα­σχό­ληση τους μήνες Μάρτιο έως Ιούλιο, ιδίως στον του­ρι­σμό) προ­κύ­πτει ότι οι καθαρές προ­σλή­ψεις στον του­ρι­σμό θα είναι μειω­μέ­νες σε σχέση με την αντί­στοιχη περίοδο του 2019 κατά 224 χιλ. άτομα, και στους λοιπούς κλάδους κατά 141 χιλ. άτομα, δηλαδή συνο­λικά 365 χιλ. άτομα περίπου. Αν σε αυτούς προ­στε­θούν οι ανα­λο­γού­ντες αυτο­α­πα­σχο­λού­με­νοι, το σύνολο των πλητ­τό­με­νων από την νέα ανεργία θα ανέλθει σε περίπου 580 χιλ. άτομα για 5 μήνες.

«Η χώρα μας ανα­μέ­νε­ται να αντλή­σει 1,4 δισ. ευρώ από το κοι­νο­τικό πρό­γραμμα SURE σε δάνεια με ευνοϊ­κούς όρους για τη δημιουρ­γία ή την επέ­κταση εθνικών προ­γραμ­μά­των μερικής απα­σχό­λη­σης, καθώς και παρό­μοια σχήματα για τους αυτο­α­πα­σχο­λού­με­νους. Συνεπώς, αντι­στοι­χούν 2.414 ευρώ περίπου για κάθε πλητ­τό­μενο άτομο, ή 483 ευρώ το μήνα επί 5 μήνες. Εάν τελικώς, η άντληση πόρων ανέλθει σε 2,5 δισ., ευρώ όπως ανα­φέ­ρε­ται στον Τύπο, τότε το μηναίο βοήθημα μπορεί να ανέλθει σε 863 ευρώ περίπου», ανα­φέ­ρει ο ΣΕΒ και κατα­λή­γει:

«Τα χρήματα αυτά θα πρέπει να δοθούν ως επι­δό­ματα ανερ­γίας σε όσους δεν θα δου­λέ­ψουν καθόλου. Εναλ­λα­κτικά, είναι προ­τι­μό­τερο να δοθούν ως συμπλή­ρωμα σε όσους δου­λέ­ψουν με μειω­μένο ωράριο, με το πρό­γραμμα που ελα­χι­στο­ποιεί τα διλήμ­ματα ηθικού κιν­δύ­νου. Θα υπάρχει, συνεπώς, κίνητρο για τους εργα­ζό­με­νους εξεύ­ρε­σης πραγ­μα­τι­κής εργα­σίας και αντι­κί­νη­τρο για τους εργο­δό­τες κατα­στρα­τή­γη­σης του συστή­μα­τος κρα­τι­κών παροχών, ενώ ταυ­τό­χρονα θα παρέχει στην επι­χεί­ρηση την απα­ραί­τητη ευε­λι­ξία προ­κει­μέ­νου να αντα­πο­κρι­θεί στην πτώση της ζήτησης μειώ­νο­ντας το κόστος εργα­σίας, χωρίς να προ­χω­ρεί σε απο­λύ­σεις. Αυτό επι­τρέ­πει στην επι­χεί­ρηση να επα­νέλ­θει γρήγορα στα προη­γού­μενα επίπεδα παρα­γω­γής όταν ανα­κάμ­ψει η ζήτηση και στην οικο­νο­μία να μειώσει γρη­γο­ρό­τερα την ανεργία».

Πηγή: topontiki.gr