Α. Μητρόπουλος: «Να μην φτάσουμε να πεθαίνει κόσμος έξω από τα νοσοκομεία»!

Συ­νέ­ντευ­ξη

στην Πέγκυ Ντό­κου

Ακρως απο­κα­λυ­πτι­κός εμ­φα­νί­ζε­ται σή­με­ρα σε συ­νέ­ντευ­ξή του στην «δη­μο­κρα­τι­κή», ο γνω­στός ερ­γα­το­λό­γος –κα­θη­γη­τής του ασφα­λι­στι­κού και του ερ­γα­τι­κού δι­καί­ου- κ Αλέ­ξης Μη­τρό­που­λος σχε­τι­κά με την ψή­φι­ση του νέου, 4ου Μνη­μο­νί­ου και τα πολύ σκλη­ρά αντι­λαϊ­κά και αντερ­γα­τι­κά μέτρα –με­ρι­κά εκ των οποί­ων θα ξε­κι­νή­σουν να ισχύ­ουν άμεσα, όπως η απε­λευ­θέ­ρω­ση των ομα­δι­κών απο­λύ­σε­ων και το «πά­γω­μα» των συλ­λο­γι­κών συμ­βά­σε­ων ερ­γα­σί­ας.

Ο κ. Μη­τρό­που­λος, τάσ­σε­ται υπέρ του να πα­ρα­μεί­νει υπο­χρε­ω­τι­κή η δη­μό­σια ασφά­λι­ση με τον δη­μό­σιο χα­ρα­κτή­ρα της, ξε­κα­θα­ρί­ζο­ντας πως υπάρ­χει ανη­συ­χία στον κόσμο για να βγει στην σύ­ντα­ξη και κυ­ρί­ως στους νέους για το μέλ­λον τους, αλλά δεν πρέ­πει να απε­μπο­λεί­ται το δι­καί­ω­μα στην δη­μό­σια ασφά­λι­ση.

Η συ­νέ­ντευ­ξη ανα­λυ­τι­κά:

• Κύριε Μη­τρό­που­λε πώς ξη­με­ρώ­νει η «επό­με­νη ημέρα» από την ψή­φι­ση του 4ου Μνη­μο­νί­ου για την Ελ­λά­δα και τους ερ­γα­ζό­με­νους;

Έχου­με 4ο Μνη­μό­νιο! Μπο­ρεί η κυ­βέρ­νη­ση να αρ­νεί­ται ότι ψή­φι­σε 4ο Μνη­μό­νιο, όμως εμείς οι με­λε­τη­τές βλέ­που­με ότι είναι μια ολο­κλη­ρω­μέ­νη πα­ρέμ­βα­ση κυ­ρί­ως στα κοι­νω­νι­κά ζη­τή­μα­τα, κυ­ρί­ως στις συ­ντά­ξεις και τα ερ­γα­σια­κά. Άρα έχου­με δύο ενό­τη­τες μέ­τρων. Η πρώτη ενό­τη­τα αφορά τις συ­ντά­ξεις, οι πε­ρι­κο­πές θα αρ­χί­σουν από 1/1/2019, όπως ψη­φί­στη­καν και αφο­ρούν: κα­τάρ­γη­ση προ­σω­πι­κής δια­φο­ράς σε κύ­ριες και επι­κου­ρι­κές συ­ντά­ξεις, κα­τάρ­γη­ση όλων των οι­κο­γε­νεια­κών επι­δο­μά­των που λαμ­βά­νουν οι συ­ντα­ξιού­χοι σε κύ­ριες και επι­κου­ρι­κές συ­ντά­ξεις και πε­ρι­λαμ­βά­νει μια χρο­νι­κή αντι­με­τά­θε­ση της αύ­ξη­σης των συ­ντά­ξε­ων σύμ­φω­να με την ανά­πτυ­ξη του ΑΕΠ –δη­λα­δή θα ξε­κι­νή­σει από 1/1/2022. Εάν στα μέτρα αυτά προ­σθέ­σου­με και την κα­τάρ­γη­ση του ΕΚΑΣ για 300.000 πε­ρί­που συ­ντα­ξιού­χους, φαί­νε­ται ότι το 2019 θα είναι χρό­νος πολύ σκλη­ρός για όλους τους συ­ντα­ξιού­χους της πα­τρί­δας μας, αφού σχε­δόν όλοι οι ση­με­ρι­νοί συ­ντα­ξιού­χοι θα χά­σουν από μία έως τρεις συ­ντά­ξεις. Δη­λα­δή, θα ει­σπράτ­τουν αντί για δώ­δε­κα συ­ντά­ξεις μόνον εννέα με όλα αυτά που ψη­φί­στη­καν.

 • Όσον αφορά τα ερ­γα­σια­κά;

Στα ερ­γα­σια­κά έχου­με τρεις πολύ σκλη­ρές πα­ρεμ­βά­σεις. Η πρώτη είναι ότι απε­λευ­θε­ρώ­νο­νται πλή­ρως οι ομα­δι­κές απο­λύ­σεις από την προ­σε­χή Δευ­τέ­ρα κιό­λας! Δη­λα­δή κάθε ερ­γο­δό­της στην Ελ­λά­δα, έχει το δι­καί­ω­μα από τον ίδιο το Νόμο, από το κρά­τος, να απο­λύ­ει όποιους και όσους θε­λή­σει, χωρίς να ελέγ­χε­ται –με μια απλή γνω­στο­ποί­η­ση στο Ανώ­τα­το Συμ­βού­λιο Ερ­γα­σί­ας! Όχι μόνον το 5% αλλά μέχρι και το 100% του προ­σω­πι­κού! Αυτό το απέ­κρυ­ψε η κυ­βέρ­νη­ση με τε­χνη­τό τρόπο αν και έγινε γνω­στό με τρο­πο­λο­γία της υπουρ­γού. Συ­νε­πώς, μι­λά­με για μια άμεση εφαρ­μο­γή και έχει πάει ήδη για δη­μο­σί­ευ­ση στο ΦΕΚ! Κα­τα­λα­βαί­νε­τε τι ση­μαί­νει αυτό φυ­σι­κά.

Ακόμη, θε­σπί­στη­κε κάτι εντε­λώς πρω­τό­γνω­ρο για όλη την Ευ­ρώ­πη –δεν υπάρ­χει κάτι ανά­λο­γο που­θε­νά: ψη­φί­στη­κε και απο­τε­λεί νόμο του κρά­τους το λε­γό­με­νο Lock Out των ερ­γο­δο­τών. Τι ση­μαί­νει αυτό: εάν πα­ρα­δείγ­μα­τος χάριν, σε μία επι­χεί­ρη­ση υπάρ­χουν 100 ερ­γα­ζό­με­νοι και απερ­γή­σουν οι 50, ο ερ­γο­δό­της έχει δι­καί­ω­μα να κόβει και τον μισθό και όσων δεν απερ­γούν, όσων ερ­γα­ζό­με­νων δη­λα­δή δεν συμ­με­τέ­χουν στις απερ­γί­ες!!! Και τρίτο –και ίσως χει­ρό­τε­ρο- που απο­κα­λύ­φθη­κε πρό­σφα­τα, είναι ότι «πα­γώ­νουν» όλες οι Συλ­λο­γι­κές Συμ­βά­σεις Ερ­γα­σί­ας μέχρι το τέλος του προ­γράμ­μα­τος που ψή­φι­σε η ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση μέχρι το 2021! Δη­λα­δή, δεν υπάρ­χει πλέον δυ­να­τό­τη­τα να υπάρ­ξουν εφε­ξής επι­χει­ρη­σια­κές ή άλλες συμ­βά­σεις μι­σθο­λο­γι­κού πε­ριε­χο­μέ­νου ενώ κα­ταρ­γεί­ται και το δι­καί­ω­μα δια­πραγ­μά­τευ­σης για την σύμ­βα­ση! Πρώτη φορά συμ­βαί­νει αυτό στα χρο­νι­κά και μά­λι­στα από μια κυ­βέρ­νη­ση που θέλει να λέ­γε­ται προ­ο­δευ­τι­κή. Πα­ρέ­λα­βε, βέ­βαια τις συλ­λο­γι­κές συμ­βά­σεις «πα­γω­μέ­νες» από το 2012, τις κρά­τη­σε πα­γω­μέ­νες για δύο χρό­νια αλλά τώρα κάνει μια ακόμη πιο σκλη­ρή πα­ρέμ­βα­ση με το Νόμο αυτό που ψη­φί­στη­κε και τις πα­γώ­νει μέχρι και πέραν του 2021. Αυτό το «πά­γω­μα» ξε­κι­νά­ει άμεσα, φυ­σι­κά, μαζί με την απε­λευ­θέ­ρω­ση των ομα­δι­κών απο­λύ­σε­ων και το Lock Out των ερ­γο­δο­τών. Αυτά τα απέ­κρυ­ψε η κυ­βέρ­νη­ση με τρόπο ώστε να μην τα κα­τα­λά­βει κα­νέ­νας… Και υπό αυτή την έν­νοια, δεν φά­νη­κε κα­νέ­να κόμμα να έχει αντι­λη­φθεί τις σκλη­ρές αυτές πα­ρεμ­βά­σεις στα ερ­γα­σια­κά!

• Ακού­γο­νται πράγ­μα­τι απί­στευ­τα όλα αυτά από μια κυ­βέρ­νη­ση που απο­τε­λεί­ται κατά βάση από αρι­στε­ρό κόμμα. Μπαί­νου­με δη­λα­δή σε έναν νέο ερ­γα­σια­κό Με­σαί­ω­να.

Είναι πολύ σκλη­ρές ρυθ­μί­σεις. Λένε ότι θα προ­σπα­θή­σουν να δη­μιουρ­γή­σουν με τα αντί­με­τρα μια άλλη κα­τά­στα­ση και μια σύγ­χυ­ση, αλλά αυτά τα «αντί­με­τρα», όπως κα­τα­λα­βαί­νε­τε, τε­λούν υπό την αί­ρε­ση να επι­τευ­χθούν οι δη­μο­σιο­νο­μι­κοί στό­χοι με πρω­το­γε­νή πλε­ο­νά­σμα­τα ως βα­σι­κή προ­ϋ­πό­θε­ση κ.λπ. Συ­νε­πώς, τα μέτρα αυτά είναι άμεσα ορατά. Ει­δι­κά τα ερ­γα­σια­κά σκλη­ρά μέτρα θα εφαρ­μο­στούν από την προ­σε­χή Δευ­τέ­ρα.

 • Τε­λι­κά, τι θα γίνει με το ΕΚΑΣ; Χά­νε­ται ολο­κλη­ρω­τι­κά;

Τον Δε­κέμ­βριο του 2019 δεν θα υπάρ­χει πλέον χο­ρή­γη­ση του ΕΚΑΣ. Αυτό θα το μά­θουν τον Οκτώ­βριο του 2018 όλοι οι δι­καιού­χοι. Άρα 300.000 άτομα που είναι δι­καιού­χοι του ΕΚΑΣ και το λαμ­βά­νουν ακόμη (έστω και…. Κο­λο­βό) θα πά­ψουν να το λαμ­βά­νουν από 1/1/2020 ενώ οι συ­ντά­ξεις θα πέ­σουν στα 300 – 400 ευρώ. Άρα η ση­με­ρι­νή κυ­βέρ­νη­ση κα­τάρ­γη­σε σε βάθος τριε­τί­ας, το ΕΚΑΣ που ήταν το ισχυ­ρό­τε­ρο επί­δο­μα των συ­ντα­ξιού­χων. Το κα­τάρ­γη­σε το 2016 για κά­ποιους, το 2017 και 2018 το μειώ­νει στο μισό και το 2019 οδεύ­ει προς το τέλος του. Μι­λά­με για μια «βίαιη φτω­χο­ποί­η­ση» πε­ρί­που 300.000 συ­ντα­ξιού­χων που λαμ­βά­νουν κα­τώ­τα­τες συ­ντά­ξεις. Δυ­στυ­χώς, θα τις κό­ψουν κι άλλο.

 • Δη­λα­δή ούτε ως βο­ή­θη­μα δεν θα δί­δο­νται πια… Ένας άν­θρω­πος που έχει δου­λέ­ψει σε όλη του την ζωή, 35 χρό­νια και βάλε και τώρα βλέ­πει αυ­τούς τους Νό­μους να ψη­φί­ζο­νται, τε­λι­κά τι πρέ­πει να κάνει; Και οι νέοι άν­θρω­ποι σκέ­φτο­νται ότι δεν θα πά­ρουν ποτέ σύ­ντα­ξη…

Εχετε από­λυ­το δίκιο αλλά οι νέοι άν­θρω­ποι πρέ­πει να είναι πε­ρισ­σό­τε­ρο ψύ­χραι­μοι, να μην απε­μπο­λούν την δη­μό­σια υπο­χρε­ω­τι­κή ασφά­λι­ση, να συ­νε­χί­σουν να μά­χο­νται γι αυτήν. Να μην φτά­σου­με να πε­θαί­νει ο κό­σμος έξω από τα νο­σο­κο­μεία μη μπο­ρώ­ντας να προ­σεγ­γί­σει την δη­μό­σια πε­ρί­θαλ­ψη και υπό αυτή την έν­νοια οι νέοι μας, έχουν κάθε λόγο να ανη­συ­χούν αλλά δεν πρέ­πει να κα­τα­λή­γουν εύ­κο­λα στην απε­μπό­λι­ση της δη­μό­σιας υπο­χρε­ω­τι­κής κατά πως ορί­ζει το Σύ­νταγ­μά μας, ασφά­λι­σης, και πε­ρί­θαλ­ψης. Ωστό­σο, όποιοι έχουν μισθό και ασφα­λή ερ­γα­σία πρέ­πει να μέ­νουν στην ερ­γα­σία τους, διότι ο κό­σμος της σύ­ντα­ξης, είναι χει­ρό­τε­ρος από τον κόσμο της ενερ­γού ερ­γα­σί­ας!

 • Πολ­λοί πά­ντως επι­λέ­γουν και την ιδιω­τι­κή ασφά­λι­ση.

Εγώ προ­σω­πι­κά και ως κα­θη­γη­τής του ασφα­λι­στι­κού και ερ­γα­τι­κού δι­καί­ου, δεν το συ­στή­νω αυτό. Βε­βαί­ως ο κα­θέ­νας έχει κάθε δι­καί­ω­μα να το επι­λέ­ξει αυτό αλλά είμαι υπέρ στο να πα­ρα­μεί­νει υπο­χρε­ω­τι­κή η δη­μό­σια ασφά­λι­ση και να υπάρ­χει ο δη­μό­σιος χα­ρα­κτή­ρας –χωρίς να απο­θαρ­ρύ­νου­με ή να κα­τα­δι­κά­ζου­με άλλες επι­λο­γές. Δια­νύ­ου­με πολύ δύ­σκο­λες κα­τα­στά­σεις τόσο στην ασφά­λι­ση όσο και στα ερ­γα­σια­κά και στο συ­ντα­ξιο­δο­τι­κό γι αυτό είναι καλό να εί­μα­στε πολύ προ­σε­κτι­κοί και κυ­ρί­ως ψύ­χραι­μοι.