Καταμηνύθηκαν για εκβίαση, τοκογλυφία και νομιμοποίηση από εγκληματική δραστηριότητα!

Για εκ­βί­α­ση, το­κο­γλυ­φία, για νο­μι­μο­ποί­η­ση εσό­δων από εγκλη­μα­τι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα και για φο­ρο­δια­φυ­γή κα­τα­μη­νύ­θη­καν από δύο πρώην συ­νε­ταί­ρους τους, δύο Ρο­δί­τες!

Eνώ­πιον της Ει­σαγ­γε­λέ­ως Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου προ­σέ­φυ­γαν συ­γκε­κρι­μέ­να δύο κά­τοι­κοι της Ια­λυ­σού κατά δύο κα­τοί­κων της Ρόδου.

Σύμ­φω­να με την έγκλη­ση ο πρώ­τος εκ των μη­νυ­τών γνώ­ρι­σε τον πρώτο μη­νυό­με­νο το 2004 και η φιλία τους κα­τέ­λη­ξε σε κου­μπα­ριά.

Οι δύο μη­νυ­τές ξε­κί­νη­σαν το έτος 2006 την λει­τουρ­γία ενός κα­τα­στή­μα­τος franchise διε­θνούς φήμης εται­ρεί­ας έτοι­μων εν­δυ­μά­των. Το καιρό εκεί­νο οι μη­νυό­με­νοι ερ­γά­ζο­ντο στον τομέα του του­ρι­σμού.

Φέ­ρο­νται να συμ­φώ­νη­σαν να συ­στή­σουν  ομόρ­ρυθ­μη εται­ρεία για να διεκ­δι­κή­σουν την ανά­θε­ση δι­καιώ­μα­τος δι­καιό­χρη­σης στην Ελ­λά­δα της εται­ρεί­ας ετοί­μων εν­δυ­μά­των και τον Ια­νουά­ριο του 2007 συ­στά­θη­κε η εται­ρεία με πο­σο­στό 50% έκα­στος.

Ο πρώ­τος εκ των μη­νυ­τών δα­πά­νη­σε πε­ρί­που 10.000 ευρώ για την επί­τευ­ξη της συμ­φω­νί­ας, ενώ η δεύ­τε­ρη των εγκα­λου­μέ­νων  κα­τέ­βα­λε το ποσό των 75.000 ευρώ για λο­γα­ρια­σμό της ομόρ­ρυθ­μης εται­ρεί­ας στην γαλ­λι­κή εται­ρεία  για τα δι­καιώ­μα­τα δι­καιό­χρη­σης.

Οι μη­νυ­τές επω­μί­στη­καν, όπως δια­τεί­νο­νται, τα έξοδα της δί­μη­νης υπο­χρε­ω­τι­κής εκ­παί­δευ­σης ύψους 20.000 ευρώ.

Στην πο­ρεία επε­λέ­γη κε­ντρι­κό ακί­νη­το για να στε­γα­στεί η εται­ρεία στη Ρόδο και οι μη­νυ­τές, υπο­στη­ρί­ζουν, ότι έλα­βαν προ­σω­πι­κά δά­νεια ύψους 300.000 ευρώ και τον Απρί­λιο του 2008 δά­νειο ύψους 575.000,00 ευρώ στη νε­ο­σύ­στα­τη εται­ρεία.

Εκ­δό­θη­καν, όπως υπο­στη­ρί­ζουν και με­τα­χρο­νο­λο­γη­μέ­νες επι­τα­γές του πρώ­του εκ των μη­νυ­τών για να κα­λυ­φθούν έξοδα, ύψους 400.000 ευρώ.

Τε­λι­κά το πρώτο ακί­νη­το που ετοί­μα­ζαν χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­κε ως κα­φε­τέ­ρια γιατί δεν ταί­ρια­ζε με το concept της εται­ρεί­ας και βρέ­θη­κε ένα δεύ­τε­ρο κε­ντρι­κό ακί­νη­το, δό­θη­καν 40.000 ευρώ για τον αρ­ρα­βώ­να με τον ιδιο­κτή­τη και απαι­τού­ντο ακόμη 160.000 ευρώ για την κα­τα­σκευή του.

Οι δύο μη­νυ­τές δια­τεί­νο­νται ότι ζή­τη­σαν από την δεύ­τε­ρη των μη­νυο­μέ­νων το με­ρί­διο της στην εται­ρεία ύψους 500.000 ευρώ για την κά­λυ­ψη επι­τα­γών και φέ­ρε­ται να τους δή­λω­σε ότι τόσο η ίδια όσο και ο πρώ­τος των μη­νυο­μέ­νων σύ­ζυ­γός της δεν μπο­ρού­σαν να δα­νειο­δο­τη­θούν. Οι μη­νυ­τές υπο­στη­ρί­ζουν ακόμη ότι δεν απο­δέ­χτη­κε να αλ­λά­ξουν τα πο­σο­στά τους στην εται­ρεία και να τους προει­δο­ποί­η­σε ότι θα προ­χω­ρού­σε σε κα­ταγ­γε­λία της εται­ρεί­ας για να τεθεί σε εκ­κα­θά­ρι­ση.

Οι μη­νυ­τές υπο­στη­ρί­ζουν ότι αυτό θα είχε ως απο­τέ­λε­σμα να λυθεί η μί­σθω­ση, να χα­θούν τα 875.000 ευρώ που είχαν κα­τα­βλη­θεί από εκεί­νους και να έμε­ναν υπο­χρε­ώ­σεις ύψους 400.000 ευρώ σε επι­τα­γές που είχαν εκ­δο­θεί.

Ισχυ­ρί­ζο­νται ότι η δεύ­τε­ρη των μη­νυο­μέ­νων απαί­τη­σε εκ­βια­στι­κά προ­κει­μέ­νου να απο­χω­ρή­σει  από την εται­ρεία το ποσό των 100.000 ευρώ σε με­τρη­τά και την απαλ­λα­γή της από τις εγ­γυ­ή­σεις της εται­ρί­ας.

Ενό­ψει του κιν­δύ­νου να χα­θούν 1,3 εκατ. ευρώ συμ­φώ­νη­σαν να της δώ­σουν τα χρή­μα­τα το επό­με­νο έτος και όπως ισχυ­ρί­ζο­νται τότε απαί­τη­σε να της κα­τα­βλη­θεί επι­πλέ­ον το ποσό των 50.000 ευρώ ως εγ­γύ­η­ση ότι θα κα­τα­βλη­θούν άλλως ως τόκοι για τον ένα χρόνο κα­θυ­στέ­ρη­ση.

Για τον σκοπό αυτό φέ­ρε­ται να πα­ρα­δό­θη­καν τρεις επι­τα­γές εκ­δό­σε­ως του πρώ­του των μη­νυ­τών σε δια­τα­γή της δεύ­τε­ρης των μη­νυο­μέ­νων συ­νο­λι­κού ύψους 150.000 ευρώ και υπε­γρά­φη το από 29 Δε­κεμ­βρί­ου 2008 ιδιω­τι­κό συμ­φω­νη­τι­κό με­τα­βί­βα­σης πο­σο­στού συμ­με­το­χής του με­ρι­δί­ου της δεύ­τε­ρης των μη­νυο­μέ­νων προς την δεύ­τε­ρη των μη­νυ­τών αντί τι­μή­μα­τος 50.000 ευρώ, όσο δη­λα­δή ήταν το ανα­λο­γούν πο­σο­στό της επί του κε­φα­λαί­ου της ομορ­ρύθ­μου εται­ρί­ας.

Η ομόρ­ρυθ­μος εται­ρεία προ­έ­βη σε χρη­μα­το­δό­τη­ση για το ποσό των 250.000 ευρώ με προ­ση­μεί­ω­ση υπο­θή­κης σε άλλα κα­τα­στή­μα­τα των μη­νυ­τών.

Μετά από σχε­δόν ένα χρόνο κα­τά­φε­ραν να κα­τα­βά­λουν, όπως υπο­στη­ρί­ζουν, το ποσό των  20.000 ευρώ στη δεύ­τε­ρη των μη­νυο­μέ­νων και προ­κει­μέ­νου να μην σφρα­γι­στούν επι­τα­γές που έτρε­χαν στο πρώτο τρί­μη­νο του 2009 η ομόρ­ρυθ­μος εται­ρεία έλαβε ξανά δά­νειο ύψους 135.000 ευρώ.

Ισχυ­ρί­ζο­νται ότι όταν η δεύ­τε­ρη των μη­νυο­μέ­νων δια­πί­στω­σε ότι το κα­τά­στη­μα ήταν ήδη χρε­ω­μέ­νο 1.350.000ευρώ και δεν μπο­ρού­σαν να πλη­ρώ­σουν, ζή­τη­σε να αντι­κα­τα­στα­θούν οι επι­τα­γές με συ­ναλ­λαγ­μα­τι­κές ύψους 130.000 ευρώ και όπως υπο­στη­ρί­ζουν οι μη­νυ­τές, πλέον ζή­τη­σε να υπο­λο­γι­σθούν τα  επι­πλέ­ον 50.000 ευρώ ως κε­φα­λαιο­ποιού­με­νοι τόκοι.

Υπο­στη­ρί­ζουν ακόμη ότι οι μη­νυό­με­νοι ζή­τη­σαν να δη­λω­θεί ότι δήθεν ο πρώ­τος των μη­νυ­τών τους είχε δα­νεί­σει το ποσό των 80.000  ευρώ.

Τον Φε­βρουά­ριο του 2013 όταν τους δή­λω­σαν ότι έχουν οι­κο­νο­μι­κό πρό­βλη­μα οι­κο­νο­μι­κό και δεν μπο­ρούν να κα­τα­βάλ­λουν συ­νε­χώς με­τρη­τά, εξέ­δω­σαν, όπως υπο­στη­ρί­ζουν, αιφ­νι­δί­ως δια­τα­γή πλη­ρω­μής του Μο­νο­με­λούς πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου επί ολό­κλη­ρου του ποσού των 130.000 ευρώ χωρίς να αφαι­ρέ­σουν 64.0000 ευρώ, που είχαν λάβει.

Ισχυ­ρί­ζο­νται δη­λα­δή οι μη­νυ­τές ότι για μία οφει­λή ύψους 100.000 ευρώ επι­διώ­κουν την εί­σπρα­ξη 150.000 ευρώ για δύο χρό­νια, δη­λα­δή 25% ετή­σιο επι­τό­κιο όταν το νό­μι­μο κυ­μαι­νό­ταν στο 6-7% το προ­θε­σμια­κό  και 2,75% το τα­μιευ­τή­ριο με πτώση του τρα­πε­ζι­κού επι­το­κί­ου το 2009 και 2010.

Οι μη­νυ­τές δια­τεί­νο­νται ότι «εκ­βια­στι­κά», ανα­γκά­στη­καν να κα­τα­βά­λουν επι­πλέ­ον 40.000 ευρώ το 2013 και να υπο­γρά­ψουν δύο συμ­φω­νη­τι­κά συμ­βι­βα­σμού με τους εγκα­λού­με­νους, τα οποία όμως προ­έ­βλε­παν ότι εάν κα­θυ­στε­ρού­σαν μια δόση επα­νέρ­χο­νται όλες οι αξιώ­σεις από τη δια­τα­γή πλη­ρω­μής. Μά­λι­στα η κα­ταγ­γε­λία του συμ­φω­νη­τι­κού συμ­βι­βα­σμού, όπως υπο­στη­ρί­ζουν, έγινε με ημε­ρο­μη­νία σύ­ντα­ξης προ της υπο­γρα­φής του συμ­φω­νη­τι­κού, ήτοι Φε­βρουά­ριο 2013.

Κα­τό­πιν τού­του κοι­νο­ποί­η­σαν την δια­τα­γή πλη­ρω­μής, επι­διώ­κο­ντας επι­πλέ­ον τό­κους και έξοδα και όπως υπο­στη­ρί­ζουν οι μη­νυ­τές τον Ιού­λιο του 2016 προ­έ­βη­σαν σε κα­τά­σχε­ση όλων τους των λο­γα­ρια­σμών στις τρά­πε­ζες.

Δια­τεί­νο­νται ότι για κε­φά­λαιο 100.000 ευρώ, έλα­βαν 124.000 ευρώ και απαι­τούν επι­πλέ­ον 127.000 ευρώ πλέον τόκων.  Δη­λα­δή επι­πλέ­ον του κε­φα­λαί­ου 130.000 ευρώ!.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­ζε­ται ο δι­κη­γό­ρος κ. Ακης Δη­μη­τριά­δης.