Η παρασκευή του Αγίου Μύρου στο Πατριαρχείο

Ξε­κί­νη­σε τη Με­γά­λη Δευ­τέ­ρα η τε­λε­τουρ­γι­κή δια­δι­κα­σία της έψη­σης του Αγίου Μύρου, που πραγ­μα­το­ποιεί­ται πε­ρί­που κάθε 10 χρό­νια στο Οι­κου­με­νι­κό Πα­τριαρ­χείο στην Κων­στα­ντι­νού­πο­λη

Στην έναρ­ξη της δια­δι­κα­σί­ας έγινε ο αγια­σμός των βα­σι­κών συ­στα­τι­κών του Μύρου και κατά τη διάρ­κεια ει­δι­κής ακο­λου­θί­ας ο Οι­κου­με­νι­κός Πα­τριάρ­χης κ.κ. Βαρ­θο­λο­μαί­ος ρά­ντι­σε με αγί­α­σμα τους λέ­βη­τες, τα σκεύη και τα υλικά για την πα­ρα­σκευή του Αγίου Μύρου. Στη συ­νέ­χεια, κρα­τώ­ντας αναμ­μέ­να τα δι­κη­ρο­τρί­κη­ρα, άναψε τους πέντε λέ­βη­τες στους οποί­ους έχουν το­πο­θε­τη­θεί ως καύ­σι­μη ύλη φθαρ­μέ­να εκ­κλη­σια­στι­κά έντυ­πα, καθώς και άχρη­στα ξύλα από διά­φο­ρα μέρη του ναού.

Για την έψηση θα ερ­γα­στούν για τρεις ημέ­ρες 9 εθε­λο­ντές επι­στή­μο­νες, «μυ­ρε­ψοί», μαζί με άλ­λους 2 βοη­θούς τους. Αρχων Μυ­ρε­ψός είναι ο φαρ­μα­κο­ποιός δρ Γε­ώρ­γιος Σάβ­βιτς, ο οποί­ος κα­τά­γε­ται από την Κων­στα­ντι­νού­πο­λη. Στις δη­λώ­σεις του στην «Κ», ο κ. Σάβ­βιτς ανα­φέ­ρει πως είναι ιδιαί­τε­ρα συ­γκι­νη­μέ­νος και πα­νευ­τυ­χής και το­νί­ζει πως αυτή είναι η πέμ­πτη συμ­με­το­χή του σε αυτή τη δια­δι­κα­σία. Πρώτη φορά συμ­με­τεί­χε το 1973, όταν ο ίδιος ήταν 25 ετών. Μας ανα­φέ­ρει πως τα 57 συ­στα­τι­κά του Αγίου Μύρου ανα­φέ­ρο­νται στον Πα­τριαρ­χι­κό Κα­τά­λο­γο του 1890.

Ο κ. Σάβ­βιτς δη­λώ­νει ότι «οι βα­σι­κό­τε­ρες πρώ­τες ύλες προ­έρ­χο­νται από κά­ποια συ­στα­τι­κά τα οποία πα­ρα­σκευά­ζο­νται από φυ­τι­κά υλικά της χώρας, δη­λα­δή της Ελ­λά­δας. Οπως είναι το λά­δα­νο, η μαν­τζου­ρά­να, το δε­ντρο­λί­βα­νο και διά­φο­ρα άλλα. Τα υπό­λοι­πα υλικά όμως προ­έρ­χο­νται από χώρες της Ασίας και της Αφρι­κής. Από την Αντιό­χεια στη Συρία, από την Υε­μέ­νη όπως και τη Σα­ου­δι­κή Αρα­βία, την Κίνα. Πλή­ρης Οι­κου­με­νι­κό­τη­τα δη­λα­δή!».

Ο Αρχων Μυ­ρε­ψός δρ Γε­ώρ­γιος Σάβ­βιτς μι­λά­ει στην «Κ» για τη δια­δι­κα­σία και τα 57 υλικά που ανα­φέ­ρο­νται στον Πα­τριαρ­χι­κό Κα­τά­λο­γο.

Κά­ποια από τα 57 υλικά που ανα­φέ­ρο­νται στον Πα­τριαρ­χι­κό Κα­τά­λο­γο, είναι τα εξής: «έλαιον κα­θα­ρόν, οίνος στί­φων μέλας, αν­θό­νε­ρον αρί­στης ποιό­τη­τας, ρο­δό­στα­μον αρί­στης ποιό­τη­τας, μα­στί­χη κα­θα­ρή, με­τζου­βί ή κόμμι ευώ­δες, άμω­μον, ξυ­λα­λόη μα­βέρ­τη, πέ­πε­ρι μακρό, κάρυα αρω­μα­τι­κά, φύλ­λος ιν­δι­κός, ξυ­λο­κα­σία ήτοι αγ­γέ­λι­κα Βο­ε­μί­ας, στύ­ραξ υγρά, σμύρ­να κα­θα­ρά, πέ­πε­ρις, εχι­νάν­θη, ξυ­λο­βάλ­σα­μον, άκο­ρος ή κά­λα­μος ευώ­δης, ίρις φλω­ρε­ντι­νή, βάκ­χα­ρις ή αντ’ αυτής εμπε­ρα­τό­ρια».

«Την Τε­τάρ­τη θα γίνει η τε­λι­κή συ­μπλή­ρω­ση των συ­στα­τι­κών με βα­σι­κό υλικό το ρο­δέ­λαιο που είναι το πιο έντο­νο αρω­μα­τι­κό συ­στα­τι­κό του Αγίου Μύρου. Αφού γίνει ο κα­θα­για­σμός στον Πα­τριαρ­χι­κό Ναό του Αγίου Γε­ωρ­γί­ου, ιε­ρείς, κρα­τώ­ντας ανά δύο τον κάθε αμ­φο­ρέα, με­τα­φέ­ρουν το Αγιο Μύρο στο Μυ­ρο­φυ­λά­κιο του Πα­τριαρ­χεί­ου», ανα­φέ­ρει ο κ. Σάβ­βιτς και το­νί­ζει πως μέχρι να τε­λειώ­σει το από­θε­μα μοι­ρά­ζο­νται σε όλες τις Ορ­θό­δο­ξες Μη­τρο­πό­λεις του κό­σμου.

Ο Οι­κου­με­νι­κός Πα­τριάρ­χης ήταν εμ­φα­νώς συ­γκι­νη­μέ­νος καθώς αυτή είναι η τέ­ταρ­τη φορά που ηγεί­ται της πα­ρα­σκευ­ής του Αγίου Μύρου!

Οι κο­σμή­το­ρες-μυ­ρε­ψοί οι οποί­οι συμ­με­τέ­χουν μαζί με τον κ. Σάβ­βιτς στη δια­δι­κα­σία της έψη­σης του Αγίου Μύρου είναι ο Αρης Τσω­κό­νας, ο Χρή­στος Χαμ­κού­γιας, ο Κων­στα­ντί­νος Αγια­νί­δης, ο Κων­στα­ντί­νος Με­νι­διά­της, ο Ιω­άν­νης Μω­υ­σί­δης, ο Θε­ό­δω­ρος Μεσ­σή­νης, η Αι­κα­τε­ρί­νη Ζη­σά­κη Μα­λί­τα και ο Δη­μή­τρης Δα­λιά­νης.

Πηγή kathimerini.gr